Digitalism
Belezen gebruiker
Dude, really?
Tripreport v/d Maand Changa en DMT - “Te dom om te pijpen”
- Onderwerp starter Roze Olifant
- Startdatum
Lalaland
Experimenterende gebruiker
Hahahah alsjeblieft XDBedankt voor deze handleiding, denk ik.
Ja zeker. Heeft enorm veel indruk gemaakt. Ik heb ook een boek gekocht over dit fascinerende goedje (DMT The Spirit Molecule - R. Strassman) waar ik deze vakantie aan wil beginnen. Nog heul veul te verkennen op het DMT-front!
Iskra
Bewuste gebruiker
Ik heb alleen de documentaire ervan gezien, heel interessant.
Het boek gaat waarschijnlijk nog veel dieper.
Van plan om het ooit nog eens te doen, of vraag ik dat te vroeg?
Oh hell yes, ik ga het zeker nog eens doen. Het gekke is: toen ik net uit de (pure DMT) ervaring kwam, vond ik het geheel zoveel vragen oproepen en zat ik zo in dat verwarde 'ik begrijp het niet'-gevoel vastgezogen dat ik eigenlijk direct, hoe heftig het ook was, terug wilde om meer te weten te komen van die andere, vreemde maar tegelijkertijd zo echt aanvoelende realiteit. Maar na een uur kon ik dat eigenlijk al beter loslaten, en accepteren dat DMT je misschien wel nooit antwoorden gaat geven, niet na één keer, maar ook niet na twintig keer. Nu wacht ik geduldig tot het weer eens op mijn pad komt of misschien, als ik er aan toe ben, zoek ik het zelf binnenkort een keer actief op.
Ik denk dat wat ik mee heb gemaakt op DMT pas level 1 of maximaal 2 was van wat mogelijk is met dit spul, en dit was echt al zo ontzettend intens dat ik denk dat een breakthrough bijvoorbeeld wel iets is waar je mentaal klaar voor moet zijn. Je hebt trippen en je hebt trippen, dit is geen kinderspel, haha. Ik wil het dus niet overhaasten, maar zeker wel ooit ervaren.
Als de documentaire een aanrader is dan moet ik die ook maar eens gaan bekijken. Ik meende ergens op het forum gelezen te hebben dat je zelf DMT in handen hebt gehad maar er op dat moment toch voor gekozen had om het even links te laten liggen. Ik ben wel benieuwd of je nu een andere keuze zou maken.
Iskra
Bewuste gebruiker
Dat is aan de ene kant ook wel weer mooi, het gelijk terug willen om het te begrijpen.
Komt dat ook misschien omdat het voelt dat je scherpte niet echt onder invloed lijkt te zijn?
Het klinkt eerder dat je een enorm heftige snelle toegang krijgt tot een andere realiteit dan een zwaar bedwelmend middel.
Ik kan geen psychedelica bedenken waarbij je het terug willen op het zelfde moment zou willen.
Sinds jullie drie reports over DMT is mijn drempel een soort van verlaagd.
Ik weet niet of dat een goed ding is in het kader van aansporen om drugs te gebruiken,
maar in mijn ogen niet, dus voel je niet schuldig. ha
Ik heb al mijn hele leven altijd dat mystieke gevoel dat er meer is dan hetgeen wat er is,
en DMT prikkelt precies dat.
Was trouwens die 'ik begrijp het niet' gevoel een trippend gevoel of echt een nuchtere 'ik begrijp het niet' gevoel?
Dat is aan de ene kant ook wel weer mooi, het gelijk terug willen om het te begrijpen.
Komt dat ook misschien omdat het voelt dat je scherpte niet echt onder invloed lijkt te zijn?
Het klinkt eerder dat je een enorm heftige snelle toegang krijgt tot een andere realiteit dan een zwaar bedwelmend middel.
Ik kan geen psychedelica bedenken waarbij je het terug willen op het zelfde moment zou willen.
Sinds jullie drie reports over DMT is mijn drempel een soort van verlaagd.
Ik weet niet of dat een goed ding is in het kader van aansporen om drugs te gebruiken,
maar in mijn ogen niet, dus voel je niet schuldig. ha
Ik heb al mijn hele leven altijd dat mystieke gevoel dat er meer is dan hetgeen wat er is,
en DMT prikkelt precies dat.
Was trouwens die 'ik begrijp het niet' gevoel een trippend gevoel of echt een nuchtere 'ik begrijp het niet' gevoel?
Ik zag dat ik nog niet op deze reactie van je had gereageerd dus dat ga ik nu even doen, aangezien we over dit onderwerp duidelijk beter met elkaar uit de voeten konden dan over het onderwerp uit het andere topic.
Het gelijk terug willen om het te begrijpen, dat gevoel, dat was maar heel kort. Alsof je brein even nodig heeft om de heftigheid van de ervaring tot zich te laten doordringen. Als ik nu weer DMT zou gaan doen, zou ik er meer zenuwachtig voor zijn dan dat ik was toen ik nog niet had ervaren hoe heftig het is. Maar nét na de ervaring was dat niet zo, toen was er minder angst. Alsof die angst er pas komt als je probeert te begrijpen wat je hebt ervaren, als je ratio zich ermee gaat bemoeien.
De scherpte van DMT is inderdaad een van de eigenschappen van deze drug die de ervaring zo bizar maakt. Je hebt tripmiddelen waar je een beetje stoned/bedwelmd van raakt zoals psilyocybine en je hebt tripmiddelen die een wat meer stimulerende werking hebben zoals LSD, maar ze geven wel beide een soort algemeen gevoel van 'high' zijn, dat doet DMT dus niet en dat maakt de ervaring uniek. Je ervaart een totaal andere wereld, maar niet high, juist kraakhelder. Zoals jij zegt, echt alsof je je in een andere realiteit bevindt, nuchter.
Dat 'ik begrijp het niet' was een nuchter gevoel. Als je uit de DMT-trip komt, bevindt je je inééns vanuit die andere realiteit weer in onze eigen gebruikelijke realiteit. En je bent dan ook razendsnel weer echt helemaal erbij. Je brein begint vrijwel direct te analyseren wat er zojuist is gebeurd (hè, wat, hoe, waarom?!), maar dat lukt niet omdat de ervaring onmogelijk te bevatten is vanuit deze realiteit gezien. Moeilijk uit te leggen, het is echt een heel maf gevoel, allesoverweldigende verbazing.
Ik zal zeker nooit iemand aansporen om DMT te gebruiken tenzij iemand dat zelf echt wil. Want... als je de interesse hebt, dan ga je dit zeker heel bijzonder vinden.
'Mystiek' vind ik wel een passende beschrijving, want het geeft weliswaar geen directe antwoorden op levensvragen, juist niet, maar wel stof tot nadenken, en nadenken over de mysteries des levens is soms een best boeiende bezigheid. ^^
Wat een prachtig mooie omschrijving @Roze olifant. Je hebt hier de kern geraakt van wat mijn changa ervaring met mij deed. De overgang die ik had bij het roken van changa was subtieler, dat gevoel dat jij beschrijft van het kwijt raken van de ervaring herken ik wel. Bij changa duurt het misschien langer. Ik heb minutenlang in mijn stoel gezeten wetende dat mijn trip voorbij was. Tegelijkertijk wist ik dat beginnen met praten mijn trip zou doen vergeten.
Mooi beschreven.
Interpreteren van changa trips (en ik denk ook DMT trips, want die ken ik nog niet) begint bij het ervaren van je trip nadat je hem hebt gehad. Je tijd nemen. Afwachten dus.
Is de wereld daar de juiste plek voor?
Mooi beschreven.
Interpreteren van changa trips (en ik denk ook DMT trips, want die ken ik nog niet) begint bij het ervaren van je trip nadat je hem hebt gehad. Je tijd nemen. Afwachten dus.
Is de wereld daar de juiste plek voor?
Duidelijk weer late to the party want ik lees deze reactie nu pas. Shit, moet beter opletten hier, mis allerlei boeiends.
Yep, de overgang van changa was een factor tien (minimaal) subtieler dan die van pure DMT. Als ik ze heel kort zou moeten samenvatten - en ik ben niet heel goed in kort samenvatten, zoals menigeen bij het moeizaam doorploegen van dit report wellicht al heeft mogen ervaren, lol - valt changa te beschrijven als mooier, fijner, aardser, en pure DMT als abstracter, vreemder, ongemakkelijker, buitenaardser, ‘whatthefuckingfuck’-isher.
Nog korter? Oké. Dan: changa = mooi, DMT = weird.
Bij changa vond ik de euforie en de positieve afterglow opvallend. Bij DMT ging die euforie op hogere dosis verloren omdat het zo alien wordt dat je brein te overweldigd is om te begrijpen hoe emoties als euforie ook alweer werken. Ik weet niet of dit altijd zo blijft, ik ben nog maar een bange DMT-feut, het einde van de ontgroening nog lang niet in zicht. Ik denk dat pure DMT ook euforie kan oproepen als je de schrik van de eerste keer (keren) te boven bent.
Changa <3 Ik denk nog vaak terug aan het bos op changa, misschien wel het mooiste wat ik ooit in mijn leven heb gezien. En zo dichtbij onze eigen aarde/natuur nog. Toch had die changa-ervaring bij de hogere dosis ook echt al wel zeker DMT-trekjes. Voor mijn gevoel heb je op een schaal de meer klassieke bekende psychedelica zoals psilo, LSD aan de linkerkant en aan de rechterkant DMT, en dan in het midden heb je changa (en wellicht dan ook ayahuasca). De sfeer zit echt tussen het bekende van een psychedelische trip en het totaal onbekende van een DMT-ervaring in.
Damn, nu wil ik changa.
Je vraag aan het einde was denk ik retorisch, maar ik ga er toch heel irritant een antwoord op proberen te bedenken.
Nee, de wereld is niet echt de juiste plek om af te wachten en de tijd te nemen, althans dat hebben we onszelf wijs gemaakt. We denken dat alles altijd maar meer, sneller, vaker moet. Psychedelica gaan daarin (i.t.t. veel andere drugs) totaal hun eigen gang, die dwingen je net even die paar stapjes terug te doen en te ervaren, te verwerken, de tijd te nemen, nog een paar stapjes terug, nog een beetje ervaren... traaaaaag, tot je genoeg ervaren hebt (bent) om weer het diepe in te springen. Ze maken de wereld weer een beetje een plek waar de tijd genomen kan, en moet worden.Zo, nu heb ik wel weer genoeg langdradige en semi-filosofische onzin uitgekraamd voor vandaag. Ik ga maar eens slapen.
Ben wel nog zeer benieuwd: waar sta jij nu in de verwerking van je changa-ervaring?
Prachtig dit
... ik merk aan het niveau van mijn post dat ik ook slaap nodig heb. Welterusten RO!
Prachtig dit
... ik merk aan het niveau van mijn post dat ik ook slaap nodig heb. Welterusten RO!
Haha, ik leer het nooit. En dan ben ik nuchter, kun je nagaan.
Welterusten!
Je vraag aan het einde was denk ik retorisch, maar ik ga er toch heel irritant een antwoord op proberen te bedenken.
Zo, nu heb ik wel weer genoeg langdradige en semi-filosofische onzin uitgekraamd voor vandaag. Ik ga maar eens slapen.
Ben wel nog zeer benieuwd: waar sta jij nu in de verwerking van je changa-ervaring?
Mijn vraag was niet compleet retorisch toen ik hem stelde. Na mijn changa trip heb ik langzaam laten doorsijpelen wat er precies gebeurt was. De eerste trip was vooral overweldigend, er gebeurde van alles (wat ik ook heb proberen te beschrijven) en mijn aandacht vloog alle kanten op. Terugkijkend is het net alsof ik een lesje kreeg in wat er allemaal mogelijk was. Mijn tweede trip was compleet anders, in plaats van een pulserende omgeving was er nu een warme maar statische omgeving gevuld met stilte met daarnaast de muziek die speelde. Het is deze trip die me het meeste heeft geleerd over mezelf. Dat heb ik echter pas beseft nadat ik de tijd heb genomen af en toe terug te mijmeren. Ik heb de nachtmerries uit mijn jeugd opnieuw beleefd tijdens mijn tweede trip. Nu in een trippy en kleurrijke psychedelische setting. Hierdoor ervaarde ik niet de angsten van vroeger maar een fijne vredigheid terwijl ik het beeld herkende. De les die ik daar uit heb is dat ik mijn eigen beeld om de werkelijkheid kan herkaderen, het is mijn beeld en dat hoeft niet per se de waarheid te zijn zoals die was. Set en setting zijn ook bij het ervaren van werkelijkheid van belang.
Met deze gedachte kan ik veel veerkrachtiger in het leven staan door te beseffen dat ik richting kan geven aan hoe ik mijn werkelijkheid ervaar.
De knisperende gevoelens wat betreft mijn tanden ben ik nog niet achter, het gevoel heb ik ook bij gebruik van lsd of 2cb fly.
Dank voor je vraag @Roze olifant, je vraag hielp mij gisteren om alles beter op een rij te krijgen.
Terugkomend op je eerste vraag of mijn vraag retorisch was? Ik dacht dat de wereld niet de juiste plek was.
Ondertussen denk ik van wel, het proces van het ervaren van je trip beschouw ik wel als een proces dat zich voor een groot deel onderbewust gaat afspelen. Wat jij zegt, langzaam en traag totdat je ineens een openbaring hebt.
mod4fun
Belezen gebruiker
Mooi verslag, je kunt goed schrijven.
'waar de gemiddelde zware Van Nelle-verslaafde zeehond jaloers op zou zijn.'
Woeha!!
DMT is voor mij echt een van de beste stofjes geweest. Onverklaarbaar sterk en diep. Zonder kater (schorre keel misschien). Ik zou deze stof graag nog verder willen verkennen.
'waar de gemiddelde zware Van Nelle-verslaafde zeehond jaloers op zou zijn.'
Woeha!!
DMT is voor mij echt een van de beste stofjes geweest. Onverklaarbaar sterk en diep. Zonder kater (schorre keel misschien). Ik zou deze stof graag nog verder willen verkennen.
djiego
Badass junkie
Beetje gravedigging maar had deze nog niet gelezen, wat een gave ervaring en super opgeschreven. Doet me zo herinneren aan mijn eerste keer, ook samen met twee anderen, goede vrienden (Maar dan zonder Changa.) Er zit weer een keer aan te komen, dus ben er in mn hoofd dan weer behoorlijk veel mee bezig. Dit lezen maakt me dan weer zo excited, wat een levensveranderende ervaring was en is het toch.
Je bent wel gelijk flink gedoken zeg toen die eerste keer hahaha.
Mijn eerste keer was een bescheiden maar onuitwisbaar indrukwekkend bezoek in wat ik later als de wachtkamer typeerde (net als ieder ander zo ongeveer lol).
Kan niet wachten. Na zo'n lange tijd (het is jaren geleden sinds ik een écht bezoek heb gebracht) kan ik me nu al indenken hoe ik straks weer denk: OH JA! Alhoewel je de herinnering zo sterk hebt (ik moet trouwens ook mn eerste ervaring toch nog eens opschrijven als ik dit zo lees... ), weet je pas echt weer hoe het is als je er bent.
Je bent wel gelijk flink gedoken zeg toen die eerste keer hahaha.
Mijn eerste keer was een bescheiden maar onuitwisbaar indrukwekkend bezoek in wat ik later als de wachtkamer typeerde (net als ieder ander zo ongeveer lol).
Kan niet wachten. Na zo'n lange tijd (het is jaren geleden sinds ik een écht bezoek heb gebracht) kan ik me nu al indenken hoe ik straks weer denk: OH JA! Alhoewel je de herinnering zo sterk hebt (ik moet trouwens ook mn eerste ervaring toch nog eens opschrijven als ik dit zo lees... ), weet je pas echt weer hoe het is als je er bent.
Bijzonder fascinerend hè?
Die ‘oh ja!’ is erg herkenbaar. Daarbij ook een best intense existentiële angst. Het is zó overweldigend. Ook al was het waarschijnlijk inderdaad ‘maar’ de wachtkamer en komt er nog veel meer aan in de toekomst. Pfoeh.
Ik heb ongeveer hetzelfde als jij: nu al heel lang niet meer gedaan (wel na die eerste keer nog een tweede ervaring gehad zo’n twee jaar later, wederom overweldigend en daarbij had ik dus die oh ja-ervaring), maar m’n hoofd begint er nu al een hele tijd weer meer en meer mee bezig te zijn!
Ik ben heeeeeel benieuwd naar je ervaring. Laat het ons zeker weten!
djiego
Badass junkie
hmm ja.
Ja. Ik ga deze keer ook zeker weer op m'n 'gemakkie'
eerst weer in de wachtkamer terug op bezoek.Wel een aardig verhaal over mijn laatste 'echte' trip. Was al diverse keren op visite geweest in de wachtkamer die iedere keer weer zo super bijzonder waren en altijd heel positief als ik eenmaal van de overdondering hersteld was haha. De breakthrough die ik daarna heb gehad was van een geheel andere orde. Ik kon me, op m'n rug liggend, in een laatste reflex nog net met m'n armen vastgrijpen aan m'n matras voordat m'n mind uit elkaar gerukt werd en als een glasplaat op een betonplaat uit elkaar spatte. Maar dat mocht uiteraard niet baten. Resistance is futile zullen we maar zeggen. Daar gelanceerd, geheel weg uit m'n lichaam en ego, met nog wel een lijntje ,kwam ik in gesprek met een prachtig wezen van onmetelijke intelligentie. En vol liefde. Ik voerde een gesprek, gedeeltelijk met mezelf, want tegelijk was ik ook 'het' op hetzelfde moment. Hier en daar en overal. De visuele ervaring was hier aan onderhevig ofzo tijdens die trip. Het ging om de communicatie rondom die blokkade van alcohol die mijn geest gedeeltelijk verdoofde.
edit: Ik herrinner me nu dat ik in feite in een tweede wachtkamer werd opgevangen, al was ik gedeeltelijk gefuseerd met deze intelligentie die me opving en hielp. Het voelde als een beloning die me in het vooruitzicht werd gesteld met verdere toegang tot de dimensie om doorheen te reizen wanneer ik daar klaar voor was.
Ik had die dag gedronken, en alhoewel ik zonder die Dutch courage wellicht niet in dat moment voor nog een extra grote hijs was durven gaan uit de zak, was de boodschap duidelijk. Ik moest daar mee breken. Dat en dat ik hier was om te leren. En met een openstaande invitation onder de arm om terug te keren wanneer ik los was van die verslaving daalde ik weer terug in mijn lichaam.
Los van die persoonlijke missie heb ik ondertussen ook wel veel meer ervaring opgedaan met trippen , communicatie, verbinden en ook nog een paar andere losse eindjes kunnen afsluiten in m'n mentale ontwikkeling. En op vele momenten werd ik herrinnerd aan deze uitnodiging, onder andere ook via mijn ketamine experimentjes
Wel ook nog een keer een korte proof of concept gedaan met een extractie die ik eerder niet zelf deed. Maar geen echte DMT trips meer sinds die tijd.Anno nu breekt het moment zo ongeveer dus aan, om, met al dit nieuwe, bovenop de heuvel van m'n persoonlijke groei, terug te keren. En mission alcohol en andere bedwelmende middelen accomplished
I'm so very excited. En ook ergens scared shitless tegelijk, ja haha. Maar het gevoel dat ik daar zo welkom ben is mijn ankerpunt, samen met dat het bij mij binnen goed is. I have something to show for (edit: en klaar om verder te leren) Ja mooi is dat.
Het is altijd bij me gebleven. Het is er altijd. Dat gevoel heb ik altijd gehouden. Je hebt het altijd geweten in een ander register van je brein waar je hier niet (altijd) bij kunt. Alles gebeurt tegelijkertijd in a way ofzo. Maar nu zit je in dit schouwspel, dit kostuumdrama zullen we maar zeggen, een (ogenschijnlijk) stukje lineair verloop, wat niet wil zeggen dat je er dan los van bent. Dat 'Strangely familiar' gevoel als je er bent geweest. Hoe is dat bij jou geweest sinds die eerste keer?
Ga ik doen.
Laatst bewerkt:
hmm ja.
Ja. Ik ga deze keer ook zeker weer op m'n 'gemakkie'
Wel een aardig verhaal over mijn laatste 'echte' trip. Was al diverse keren op visite geweest in de wachtkamer die iedere keer weer zo super bijzonder waren en altijd heel positief als ik eenmaal van de overdondering hersteld was haha. De breakthrough die ik daarna heb gehad was van een geheel andere orde. Ik kon me, op m'n rug liggend, in een laatste reflex nog net met m'n armen vastgrijpen aan m'n matras voordat m'n mind uit elkaar gerukt werd en als een glasplaat op een betonplaat uit elkaar spatte. Maar dat mocht uiteraard niet baten. Resistance is futile zullen we maar zeggen. Daar gelanceerd, geheel weg uit m'n lichaam en ego, met nog wel een lijntje ,kwam ik in gesprek met een prachtig wezen van onmetelijke intelligentie. En vol liefde. Ik voerde een gesprek, gedeeltelijk met mezelf, want tegelijk was ik ook 'het' op hetzelfde moment. Hier en daar en overal. De visuele ervaring was hier aan onderhevig ofzo tijdens die trip. Het ging om de communicatie rondom die blokkade van alcohol die mijn geest gedeeltelijk verdoofde.
edit: Ik herrinner me nu dat ik in feite in een tweede wachtkamer werd opgevangen, al was ik gedeeltelijk gefuseerd met deze intelligentie die me opving en hielp. Het voelde als een beloning die me in het vooruitzicht werd gesteld met verdere toegang tot de dimensie om doorheen te reizen wanneer ik daar klaar voor was.
Ik had die dag gedronken, en alhoewel ik zonder die Dutch courage wellicht niet in dat moment voor nog een extra grote hijs was durven gaan uit de zak, was de boodschap duidelijk. Ik moest daar mee breken. Dat en dat ik hier was om te leren. En met een openstaande invitation onder de arm om terug te keren wanneer ik los was van die verslaving daalde ik weer terug in mijn lichaam.
Los van die persoonlijke missie heb ik ondertussen ook wel veel meer ervaring opgedaan met trippen , communicatie, verbinden en ook nog een paar andere losse eindjes kunnen afsluiten in m'n mentale ontwikkeling. En op vele momenten werd ik herrinnerd aan deze uitnodiging, onder andere ook via mijn ketamine experimentjes
Anno nu breekt het moment zo ongeveer dus aan, om, met al dit nieuwe, bovenop de heuvel van m'n persoonlijke groei, terug te keren. En mission alcohol en andere bedwelmende middelen accomplished
Ja mooi is dat.
Het is altijd bij me gebleven. Het is er altijd. Dat gevoel heb ik altijd gehouden. Je hebt het altijd geweten in een ander register van je brein waar je hier niet (altijd) bij kunt. Alles gebeurt tegelijkertijd in a way ofzo. Maar nu zit je in dit schouwspel, dit kostuumdrama zullen we maar zeggen, een (ogenschijnlijk) stukje lineair verloop, wat niet wil zeggen dat je er dan los van bent. Dat 'Strangely familiar' gevoel als je er bent geweest. Hoe is dat bij jou geweest sinds die eerste keer?
Ga ik doen.
Ga morgen even uitgebreider reageren! Typt wat makkelijker via m’n computer dan via telefoon. Maar bedankt voor je reactie. Interessant!
