Deel je inzicht!
- Onderwerp starter Mindless
- Startdatum
Truths33keR
Newbie
heb de laatste 5 jaar veel zaken opgezocht, maar kwam overlaatst via research van numerologie op dit terecht:
Wat als god bestaat en wij eigenlijk zelf die god zijn?
We are all one, but therefore we are alone.
Vind het wel grappig hoe dicht dit Engels woord de uiterste verschillen weergeeft.
All one, Alone.
had dit toen ik op deze link uitkwam na een hele avond wat opzoekingwerk te doen 2 weken geleden:
http://www.revealer.com/review.htm (de tekst met die emoticons en pictogrammen over 'god').
quote: 'Notice that "all one" and "alone" are essentially the same word. If one is all one, then one must be alone,
Wat als god bestaat en wij eigenlijk zelf die god zijn?
We are all one, but therefore we are alone.
Vind het wel grappig hoe dicht dit Engels woord de uiterste verschillen weergeeft.
All one, Alone.
had dit toen ik op deze link uitkwam na een hele avond wat opzoekingwerk te doen 2 weken geleden:
http://www.revealer.com/review.htm (de tekst met die emoticons en pictogrammen over 'god').
quote: 'Notice that "all one" and "alone" are essentially the same word. If one is all one, then one must be alone,
@Truths33keR,
Als het al één is, ben je alleen ja.
Je bent in werkelijkheid dan altijd alleen geweest en je zult altijd alleen zijn. De grootste angst voor het ego en de hemel voor dat wat werkelijk is.
Je kunt trouwens allemaal van dat soort "toevalligheden" in taal vinden. Vaak heel grappig ook. Het universum heeft humor.
Als het al één is, ben je alleen ja.
Je bent in werkelijkheid dan altijd alleen geweest en je zult altijd alleen zijn. De grootste angst voor het ego en de hemel voor dat wat werkelijk is.Je kunt trouwens allemaal van dat soort "toevalligheden" in taal vinden.
Vaak heel grappig ook. Het universum heeft humor.
Sinds gister ben ik begonnen met koude douches nemen (wat trouwens fantastisch is) en nu bedacht ik mij zo dat jezelf trainen in dat gevoel van ongemak weerstaan tegelijk je vermogen om door te zetten met meditatie traint. Je verduurt een ongemakkelijk gevoel waarbij je lichaam lijkt te schreeuwen om het te laten stoppen, maar je laat die intensiteit bewust toenemen en krijgt daardoor een soort toeschouwer ervaring. Je ziet je persoonlijkheid vechten met de situatie.
Vind het wel een ontdekking, die cold showers.
Vind het wel een ontdekking, die cold showers.
Albedo
Wijs gebruiker
Hoe kwam je daarop? Het is heel gezond, maar niet altijd even makkelijk.
Ik ben het een keer tegengekomen als onderdeel van de Wim Hof Methode.
Hier uitleg over de Wim Hof ademhalingstechniek. Ik ben benieuwd naar je ervaring hiermee.
Laatst bewerkt:
Fantastisch zeg! |Thanks!
Het werkt echt goed dit. Zowel het koud douchen als die ademhalingstechniek. Met koud douchen gaat mijn ademhaling echt tekeer, maar dat voelt op een rare manier goed om te doen...
Hoe ik hieop kom? Ik weet niet precies, ik zag het gewoon als aanrader op youtube denk ik.
Het werkt echt goed dit. Zowel het koud douchen als die ademhalingstechniek. Met koud douchen gaat mijn ademhaling echt tekeer, maar dat voelt op een rare manier goed om te doen...
Hoe ik hieop kom? Ik weet niet precies, ik zag het gewoon als aanrader op youtube denk ik.
Die ademhalingstechnieken zijn zeker fijn, ik ben daar al een jaartje of zo mee bezig, n.a.v. mijn hardlooptraining met Sportrusten. Daarmee doe je voor het hardlopen en naderhand een ademhalingsoefening om je hartslag te verlagen, voor een effectievere training, maar ik gebruik hem ook vaak als ik spanning heb of voor het slapen gaan. Als m'n lijf rustiger wordt, wordt het in mijn hoofd ook rustiger. (: Zie hier: https://www.sportrusten.nl/ademhaling-ademhalingsoefening/
Ik volg Mindlift ook al jaren via social media, best wel nice, hoewel het het laatste jaar wel erg 'commerieel'-gericht is geworden.. Het gedeelte over WHM sla ik wel altijd heel hard over want ik hou dus ECHT NIET van kou D: Met dat koude douchen moet je trouwens wel even goed opletten hoe je lijf reageert en stevig door blijven ademen hè? Je kunt het het beste in stapjes doen om eraan te wennen. Maar dat wist je wellicht al wel.
Ik volg Mindlift ook al jaren via social media, best wel nice, hoewel het het laatste jaar wel erg 'commerieel'-gericht is geworden.. Het gedeelte over WHM sla ik wel altijd heel hard over want ik hou dus ECHT NIET van kou D: Met dat koude douchen moet je trouwens wel even goed opletten hoe je lijf reageert en stevig door blijven ademen hè? Je kunt het het beste in stapjes doen om eraan te wennen. Maar dat wist je wellicht al wel.
En hoe merk ik het dan als mijn lichaam verkeerd reageert? Ik begin steeds heel snel te ademen wanneer ik onder de koude douche stap en als ik er een beetje aan wen dan kan ik mijn ademhaling rustig krijgen.
Ik vind het ook absoluut niet fijn om te doen hoor, maar dat is het punt nou ook juist. Wat helpt is dat ik er helemaal onder sta en niet gedeeltelijk. Als ik het koude water gedeeltelijk op me krijg is het heel verleidelijk om er helemaal onder weg te stappen, maar als ik er volledig onder sta dan kom ik in zo'n mode dat er geen tijd is om te denken, dan ga je gewoon even primal.
Ik ben nu al bang voor de aankomende winter... Koude leidingen...
Ik vind het ook absoluut niet fijn om te doen hoor, maar dat is het punt nou ook juist.
Wat helpt is dat ik er helemaal onder sta en niet gedeeltelijk. Als ik het koude water gedeeltelijk op me krijg is het heel verleidelijk om er helemaal onder weg te stappen, maar als ik er volledig onder sta dan kom ik in zo'n mode dat er geen tijd is om te denken, dan ga je gewoon even primal. Ik ben nu al bang voor de aankomende winter... Koude leidingen...
Ik zat net dit filmpje te kijken:
En ik lees in de comments dat iemand zegt dat de graphics van GTA 6 fantastisch zijn. En toen ik weer keek, leek het net alsof ik naar een realistische game/virtuele wereld zat te kijken. Ik kon die manier van kijken een tijdje ook niet uitschakelen. Als je ziet hoe virtuele werelden er nu vandaag de dag uitzien, hoe zullen die er dan over 10 jaar uitzien? 20 jaar? 50 jaar? Laat staan 500 jaar... Het kan niet anders dat virtuele werelden zo realistisch worden als dat wat je nu voor je ziet.
Ik besef me dat die switch hetzelfde is als wanneer ik trip of diep mediteer. Dan is de wereld ook niet meer 'echt', maar virtueel: pixels. En ik besef me ook dat dat voor sommigen een eng of zelfs vreselijk iets kan zijn (ik denk aan derealisatie/depersonalisatie). Maar wat het echt doet, is dat alles ineens niet meer "gewoon" de 'wereld' of 'realiteit' meer is, maar dat alles super nieuw en interessant wordt én super nieuw en interessant blijft. Want, wat is dit spul waar alles van gemaakt is? Zelfs mijn lichaam is ervan gemaakt. Je kunt de vorm van dit spul niet zien, maar het vormt zich constant tot alle vormen.
Die switch maken in perceptie is wat alles ineens compleet verandert van "realiteit" naar "alles is een videogame". Of je het nu op het scherm buiten je hoofd, of op het scherm in je hoofd ziet.
Ik ben ook een beetje stoned nu, dus ik kan er teveel in zien. Maar zien jullie het ook anders als je je voorstelt dat je naar een game/virtuele wereld zit te kijken?
En ik lees in de comments dat iemand zegt dat de graphics van GTA 6 fantastisch zijn. En toen ik weer keek, leek het net alsof ik naar een realistische game/virtuele wereld zat te kijken. Ik kon die manier van kijken een tijdje ook niet uitschakelen. Als je ziet hoe virtuele werelden er nu vandaag de dag uitzien, hoe zullen die er dan over 10 jaar uitzien? 20 jaar? 50 jaar? Laat staan 500 jaar... Het kan niet anders dat virtuele werelden zo realistisch worden als dat wat je nu voor je ziet.
Ik besef me dat die switch hetzelfde is als wanneer ik trip of diep mediteer. Dan is de wereld ook niet meer 'echt', maar virtueel: pixels. En ik besef me ook dat dat voor sommigen een eng of zelfs vreselijk iets kan zijn (ik denk aan derealisatie/depersonalisatie). Maar wat het echt doet, is dat alles ineens niet meer "gewoon" de 'wereld' of 'realiteit' meer is, maar dat alles super nieuw en interessant wordt én super nieuw en interessant blijft. Want, wat is dit spul waar alles van gemaakt is? Zelfs mijn lichaam is ervan gemaakt. Je kunt de vorm van dit spul niet zien, maar het vormt zich constant tot alle vormen.
Die switch maken in perceptie is wat alles ineens compleet verandert van "realiteit" naar "alles is een videogame". Of je het nu op het scherm buiten je hoofd, of op het scherm in je hoofd ziet.
Ik ben ook een beetje stoned nu, dus ik kan er teveel in zien.
Maar zien jullie het ook anders als je je voorstelt dat je naar een game/virtuele wereld zit te kijken?
Albedo
Wijs gebruiker
Ik kwam dit filmpje tegen van GTA 6 in 4K. Ziet er niet slecht uit, maar aan de scherpte, kleuren en bewegingen valt nog veel te doen.
Op een gegeven moment maken ze alles met computers en zonder acteurs. Ik vraag me af of dat veel veranderd voor de meeste mensen. Het gaat immers vooral om het verhaal. Als alles ooit er perfect uit gaat zien zal voor mij wel uitmaken. Ik erger me vaak aan de goedkope graphics in moderne en niet goedkope films. Ik kijk dan liever naar een oude film met nagemaakte effecten. Dan zie je meestal ook de nep, maar zijn de kleuren en bewegingen echt, zoals bijv. bij rook en vuur.
Maar die switch waar je het over hebt, heb ik soms op de snelweg. Dan lijkt het door de voorruit net een videogame. Als dat gebeurt, realiseer ik me snel dat ik moet stoppen daarmee, anders kunnen er nog ongelukken gebeuren. Doet me denken aan een uitzending van Aircrash Investigation over het grootste ongeluk met de meeste slachtoffers ooit. Was op Tenerife. Er is intussen een remake van, maar ik kan me herinneren dat het hierbij een rol kon hebben gespeeld dat de piloot een KLM instructeur was in de simulator. Hij moest af en toe vluchten maken om zijn brevet te houden. In de simulator kan er nooit iets ernstigs gebeuren en met een druk op een knop begint het opnieuw. Het kon zijn dat hij daardoor beinvloed was, werd gesuggereerd. In de remake hebben ze dat eruit gehaald geloof ik.
Misschien bedoelde je het overigens anders
Op een gegeven moment maken ze alles met computers en zonder acteurs. Ik vraag me af of dat veel veranderd voor de meeste mensen. Het gaat immers vooral om het verhaal. Als alles ooit er perfect uit gaat zien zal voor mij wel uitmaken. Ik erger me vaak aan de goedkope graphics in moderne en niet goedkope films. Ik kijk dan liever naar een oude film met nagemaakte effecten. Dan zie je meestal ook de nep, maar zijn de kleuren en bewegingen echt, zoals bijv. bij rook en vuur.
Maar die switch waar je het over hebt, heb ik soms op de snelweg. Dan lijkt het door de voorruit net een videogame. Als dat gebeurt, realiseer ik me snel dat ik moet stoppen daarmee, anders kunnen er nog ongelukken gebeuren. Doet me denken aan een uitzending van Aircrash Investigation over het grootste ongeluk met de meeste slachtoffers ooit. Was op Tenerife. Er is intussen een remake van, maar ik kan me herinneren dat het hierbij een rol kon hebben gespeeld dat de piloot een KLM instructeur was in de simulator. Hij moest af en toe vluchten maken om zijn brevet te houden. In de simulator kan er nooit iets ernstigs gebeuren en met een druk op een knop begint het opnieuw. Het kon zijn dat hij daardoor beinvloed was, werd gesuggereerd. In de remake hebben ze dat eruit gehaald geloof ik.
Misschien bedoelde je het overigens anders
Laatst bewerkt:
Ik snap wat je bedoeld met die goedkope look van cgi in films ja. Maar ik denk dat daar in de toekomst wel oplossingen voor komen. Als het niet over 10 jaar is, dan wel over 50 jaar.
De switch: je gaat van het zien van de "realiteit" waar je mensen met zogenaamde "levens" ziet en een wereld gemaakt van materie, naar inderdaad een soort videogame/virtuele realiteit, waar de mensen acteurs zijn en alles niet gemaakt is van materie, maar bestaat uit "pixels".
En dat kán gevaarlijk zijn, dat kan ik me best voorstellen. Niets is immers meer wat het eerst leek. Echter, ik denk niet dat die switch hoeft te betekenen dat je per definitie denkt dat alles toegestaan is omdat: 'alles is toch maar een game/illusie'. Nee, het gevoel dat alles echt is, is er nog steeds, maar nu evenredig verspreidt over alles. Ja, mensen zijn acteurs: hun rol/personage/wat ze spelen is fictief, maar wat ze zijn is niet fictief. Ja, de wereld is niet echt in de zin van: niet gemaakt van materie. Maar de "wereld" is absoluut echt in dat het 'is'. Na die switch kun je de wereld bekijken als iets dat steeds compleet nieuw, intens levend en fascinerend is, omdat je er geen conclusies meer aan kunt hangen. Waar je eerst dacht "dat is gewoon een mens/gebouw/auto/straat/boom, niets bijzonders dat zie ik zo vaak". Is dat denken er na die switch niet meer. Je eigen aandacht pompt continu leven in elk aspect van je beleving, waardoor alles intens levend wordt. En mensen zijn allemaal meester method actors: helemaal bevangen door hun rol spelen ze deze compleet oprecht.
Zo zie ik het. En het verraste me gisteren dat dat filmpje me die switch liet zien die ik ook in real life heb soms. Een subtiele verandering in perceptie waardoor alles compleet veranderd.
De switch: je gaat van het zien van de "realiteit" waar je mensen met zogenaamde "levens" ziet en een wereld gemaakt van materie, naar inderdaad een soort videogame/virtuele realiteit, waar de mensen acteurs zijn en alles niet gemaakt is van materie, maar bestaat uit "pixels".
En dat kán gevaarlijk zijn, dat kan ik me best voorstellen. Niets is immers meer wat het eerst leek. Echter, ik denk niet dat die switch hoeft te betekenen dat je per definitie denkt dat alles toegestaan is omdat: 'alles is toch maar een game/illusie'. Nee, het gevoel dat alles echt is, is er nog steeds, maar nu evenredig verspreidt over alles. Ja, mensen zijn acteurs: hun rol/personage/wat ze spelen is fictief, maar wat ze zijn is niet fictief. Ja, de wereld is niet echt in de zin van: niet gemaakt van materie. Maar de "wereld" is absoluut echt in dat het 'is'. Na die switch kun je de wereld bekijken als iets dat steeds compleet nieuw, intens levend en fascinerend is, omdat je er geen conclusies meer aan kunt hangen. Waar je eerst dacht "dat is gewoon een mens/gebouw/auto/straat/boom, niets bijzonders dat zie ik zo vaak". Is dat denken er na die switch niet meer. Je eigen aandacht pompt continu leven in elk aspect van je beleving, waardoor alles intens levend wordt. En mensen zijn allemaal meester method actors: helemaal bevangen door hun rol spelen ze deze compleet oprecht.
Zo zie ik het. En het verraste me gisteren dat dat filmpje me die switch liet zien die ik ook in real life heb soms. Een subtiele verandering in perceptie waardoor alles compleet veranderd.
Ik zou het nog verder willen doortrekken en beargumenteren dat de kans dat wij in een simulatie leven enorm groot is. Er zijn ook vele die dit standpunt aanhouden, waaronder bijvoorbeeld Elon Musk. Zoek maar eens op YouTube, filmpjes te over op dit onderwerp.Ik zat net dit filmpje te kijken:
En ik lees in de comments dat iemand zegt dat de graphics van GTA 6 fantastisch zijn. En toen ik weer keek, leek het net alsof ik naar een realistische game/virtuele wereld zat te kijken. Ik kon die manier van kijken een tijdje ook niet uitschakelen. Als je ziet hoe virtuele werelden er nu vandaag de dag uitzien, hoe zullen die er dan over 10 jaar uitzien? 20 jaar? 50 jaar? Laat staan 500 jaar... Het kan niet anders dat virtuele werelden zo realistisch worden als dat wat je nu voor je ziet.
Ik besef me dat die switch hetzelfde is als wanneer ik trip of diep mediteer. Dan is de wereld ook niet meer 'echt', maar virtueel: pixels. En ik besef me ook dat dat voor sommigen een eng of zelfs vreselijk iets kan zijn (ik denk aan derealisatie/depersonalisatie). Maar wat het echt doet, is dat alles ineens niet meer "gewoon" de 'wereld' of 'realiteit' meer is, maar dat alles super nieuw en interessant wordt én super nieuw en interessant blijft. Want, wat is dit spul waar alles van gemaakt is? Zelfs mijn lichaam is ervan gemaakt. Je kunt de vorm van dit spul niet zien, maar het vormt zich constant tot alle vormen.
Die switch maken in perceptie is wat alles ineens compleet verandert van "realiteit" naar "alles is een videogame". Of je het nu op het scherm buiten je hoofd, of op het scherm in je hoofd ziet.
Ik ben ook een beetje stoned nu, dus ik kan er teveel in zien.
Het argument gaat ongeveer als volgt: simulaties worden steeds minder van echt te onderscheiden, dus is het niet gek om je voor te stellen dat in de nabije toekomst het verschil tussen 'echt' en simulatie letterlijk niet meer te onderscheiden is. En als mensen de behoefte blijven houden om simulaties te maken, dan kan het net zo goed zijn dat wij letterlijk in een voorouder simulatie leven.
Want als je eenmaal de rekenkracht hebt om super realistische simulaties te maken, dan maak je er niet 1, niet duizend, maar miljoenen of zelfs miljarden. En als er maar 1 echte werkelijkheid is en miljarden simulaties van de werkelijkheid, dan is de kans dus overweldigend groot dat wij in een simulatie leven en niet in die ene 'echte werkelijkheid'.
Wat betekent dit dan voor ons leven als het een simulatie zou zijn? Nou eigenlijk helemaal niks, want die simulatie bevat gewoon de spelregels die wij kennen binnen onze werkelijkheid. Wetende dat het een simulatie is waar je in leeft maakt je niet in enen onsterfelijk bijvoorbeeld. Tenzij de simulatie te hacken valt zoals in the matrix bijvoorbeeld. Maar het lijkt me aannemelijker dat de maker van zo'n simulatie daar iets op bedacht heeft, denk aan terug gaan naar een eerdere backup bijvoorbeeld.
Kun je dit iets meer uitleggen? Bedoel je dat onze voorouders een virtuele wereld gemaakt hebben waar wij in leven? Ik denk niet dat je dit bedoeld, want het gaat hier over de toekomst, maar dan weet ik niet wat je dan wel bedoeld.
Wat ik me dan ook afvraag is of zo'n simulatie ook puur door creatieve voorstelling in een staat van hoger bewustzijn gemaakt kan worden, of dat het met externe middelen (zoals computers) gebeurd.
Verder: Ik geloof dat wij grote invloed hebben op de wereld om ons heen, veel meer dan normaal aangenomen wordt. We kunnen met behulp van aantrekkingskracht letterlijk dingen en situaties manifesteren in de fysieke wereld. Wat zou er in het geval van zo'n simulatie wereld voor zorgen dat dit gebeurd? De simulatie of wij zelf? (meer een retorische vraag)
Hoezo denk je dat de simulatie de spelregels kent van onze werkelijkheid? Zouden we als we in een simulatie zitten niet al ons hele leven in die simulatie zitten en dan geen idee hebben van onze werkelijkheid? Of ik begrijp je hier niet goed...
In ieder geval: ik zou de rode pil nemen...
Waar ik in ieder geval van overtuigd ben, is dat de meeste mensen meestal in een soort matrix leven: niet weten dat je niet het personage bent, maar de acteur. En daarom overal andere personages zien, ipv acteurs. Maar ik zie dit niet zozeer als een bewust door mensen (of aliens) gefabriceerde virtual reality, maar puur als het collectief verdwaald zijn in de oneindige fantasie van de mind. Denken dat wat je dénkt dat je ziet, de werkelijkheid is. Eigenlijk ook een soort virtual reality als je er op een bepaalde manier naar kijkt. Maar wellicht moet ik de optie dat het verder gaat dan dat openhouden...
Nee het gaat inderdaad over de toekomst, dus in dat geval zouden mensen of wezens uit de toekomst een simulatie van hun voorouders gemaakt kunnen hebben. Wij zouden dan dus virtuele voorouders kunnen zijn.
Opzich een interessante vraag, maar voor de vraag of we in een simulatie leven is het niet echt relevant hoe die simulatie tot stand is gekomen. Mij lijkt het trouwens aannemelijker dat zo'n simulatie zich in een computer bevind, maar dat kunnen we nooit weten als wij zelf de simulatie zijn. Net zoals dat Mario niet zou kunnen weten, dat hij zich in een nintendo bevindt.
Ik denk dat je me niet helemaal goed begrijpt. Ik heb hier namelijk niet over een simulatie ala the matrix waarbij wij ergens anders nog fysiek bestaan en ons bewustzijn is geupload in de simulatie maar dat ons bewustzijn en alles wat wij als onze werkelijkheid ervaren gesimuleerd is.
Als onze werkelijkheid een simulatie is, dan volgt daar vanzelfsprekend uit dat de simulatie de spelregels van onze werkelijkheid bevat. Want die spelregels zijn dan gewoon in geprogrammeerd en juist die programmering bepaald onze werkelijkheid in dat geval. Maarja of onze werkelijkheid nou een simulatie is of niet doet verder weinig af aan onze ervaring en daarom maakt het voor ons leven eigenlijk niks uit.
Wat ik hierboven uitleg gaat verder dan dat, dat werkelijk ons hele universum een grote simulatie is. Ik zeg overigens niet dat het perse zo is, maar dat de kans heel aannemelijk is als je de ontwikkeling van technologie en de behoefte van ons om simulaties te maken bekijkt.
Volgens mij zijn we het er over eens dat simulaties steeds realistischer worden en in de toekomst zeer waarschijnlijk niet meer van echt te onderscheiden zijn, dat haalde je zelf namelijk ook eerder aan. Als dat zo is, dan is het niet heel aannemelijk dat dit de eerste keer is dat het gebeurd en is het dus aannemelijker dat dit al vele malen eerder is gebeurd en dat wij dus letterlijk het resultaat zijn van een simulatie die ooit door een geavanceerde samenleving is gemaakt.
Laatst bewerkt:
Hierbij wat filmpjes die het een stuk beter kunnen uitleggen dan ikzelf:
Zoals je in het filmpje van kurzgesagt kunt zien zitten er best wel wat aannames aan dit argument en de die zijn op het moment niet echt te controleren. Maar gezien de hedendaagse technologische ontwikkelingen lijkt het steeds minder ver gezocht eigenlijk.
Zoals je in het filmpje van kurzgesagt kunt zien zitten er best wel wat aannames aan dit argument en de die zijn op het moment niet echt te controleren. Maar gezien de hedendaagse technologische ontwikkelingen lijkt het steeds minder ver gezocht eigenlijk.
Laatst bewerkt:
Albedo
Wijs gebruiker
Kennen jullie de film "The forgotten". Deze geeft de situatie weer dat we in een experiment leven, gemaakt door een buitenaardse macht. Bepaalde veiligheids instanties en personen werken daaraan (gedwongen) mee. De hoofdpersonage voelt dat er dingen niet kloppen en gaandeweg komt ze achter de waarheid.
Ik zou me zoiets kunnen voorstellen. Dat we een soort proefkonijnen zijn. Misschien zijn er meerdere werelden in meerdere universums met op elk een ander experiment of simulatie.
Wat me opvalt bij deze denkbeelden is de aanname dat er een andere 'partij' bij betrokken is. Misschien zelfs vanuit een andere dimensie of universum. Dan kunnen we net zo goed aan een god idee gaan denken, wie of wat dat ook mag zijn. Dan zijn we terug bij af. Wat zou het nog meer kunnen zijn?
Het is moeilijk voor ons om voor te kunnen stellen en te accepteren dat er niks achter alles zit en/of er bijv. geen (hoger) doel is, maar dat zou een bijkomstigheid kunnen zijn wat uniek aan ons als mensen is hier op aarde en verder nergens anders bestaat of heeft bestaan.
Als ik op de lijn doorga van een experiment of simulatie dan zouden ze dat juist interessant kunnen vinden. Kijken wat er gebeurt. Bij een god idee zit het al gelijk ingebouwd denk ik, maar ook daarbij kan de uitkomst interessant zijn.
Maar goed ik kan aannemen dat we niet weten wat alles is, wie of wat we zijn, wat we zien, etc. Zijn we dan wel allemaal hetzelfde in ons brein? Bij de eerste aanname in de video van Bee leek het onwaarschijnlijk dat te kunnen beinvloeden, maar dat kan over 20 jaar of 50 jaar heel anders zijn. Dan wordt een verdere gedachtengang hierover denk ik wel erg moeilijk. Natuurlijk is iedereen anders. Dat merken we elke dag. Stel dat dat ook door iets (ver weg) wordt bepaald? Een soort afstandsbediening via energiegolven oid.
Is moeilijke materie.
Ik zou me zoiets kunnen voorstellen. Dat we een soort proefkonijnen zijn. Misschien zijn er meerdere werelden in meerdere universums met op elk een ander experiment of simulatie.
Wat me opvalt bij deze denkbeelden is de aanname dat er een andere 'partij' bij betrokken is. Misschien zelfs vanuit een andere dimensie of universum. Dan kunnen we net zo goed aan een god idee gaan denken, wie of wat dat ook mag zijn. Dan zijn we terug bij af. Wat zou het nog meer kunnen zijn?
Het is moeilijk voor ons om voor te kunnen stellen en te accepteren dat er niks achter alles zit en/of er bijv. geen (hoger) doel is, maar dat zou een bijkomstigheid kunnen zijn wat uniek aan ons als mensen is hier op aarde en verder nergens anders bestaat of heeft bestaan.
Als ik op de lijn doorga van een experiment of simulatie dan zouden ze dat juist interessant kunnen vinden. Kijken wat er gebeurt. Bij een god idee zit het al gelijk ingebouwd denk ik, maar ook daarbij kan de uitkomst interessant zijn.
Maar goed ik kan aannemen dat we niet weten wat alles is, wie of wat we zijn, wat we zien, etc. Zijn we dan wel allemaal hetzelfde in ons brein? Bij de eerste aanname in de video van Bee leek het onwaarschijnlijk dat te kunnen beinvloeden, maar dat kan over 20 jaar of 50 jaar heel anders zijn. Dan wordt een verdere gedachtengang hierover denk ik wel erg moeilijk. Natuurlijk is iedereen anders. Dat merken we elke dag. Stel dat dat ook door iets (ver weg) wordt bepaald? Een soort afstandsbediening via energiegolven oid.
Is moeilijke materie.
Laatst bewerkt:
Ja, op die manier.
Als iemand die bewustzijn als fundamenteel ziet, is het moeilijk te geloven dat wij met ons totale wezen "in" iets zitten. Daarom zie ik simulaties eerder als iets wat potentieel ín ons geprojecteerd wordt, maar dat wij altijd een deel realiteit ervaren, namelijk: onszelf.
Oké ik begrijp je
Wat als een (voor ons) alien intelligentie werelden kan creëren/genereren die niets met hun eigen realiteit gemeen hebben? Ik denk dan even aan de reports over DMT.
Ja, ik begrijp je nu.
Wat mij alleen opvalt is dat er soevereiniteit lijkt te zijn voor mensen om hun werkelijkheid te onderzoeken (denk aan meditatie, psychedelica, etc.). Nu kun je zeggen, dat is allemaal onderdeel van de simulatie. En tja, dat is een mogelijkheid i guess...
Wat als wij die geavanceerde samenleving/intelligentie zijn/waren en dat wij onszelf in een simulatie hebben gestopt.
De filmpjes waren ook interessant. Wat me opvalt, is dat er dan toch weer verwezen wordt naar een 'echte' fysieke wereld, waar mensen van vlees en bloed gemaakt zijn. Kortom: de aanname van materialisme. Ik kan dat niet meer serieus nemen, omdat: ook al ben je dan in de zogenaamde "echte" wereld, jouw directe ervaring zal er nog steeds 1 zijn van dat alles alleen uit oppervlakten bestaat. Wat er achter het oppervlak van wat je nu bekijkt zit, is niet deel van jouw wereld. Snij een appel doormidden en alles wat je vindt (in het eigenlijke moment, het nu) zijn meer oppervlaktes.
Klinkt interessant, heb hem op mijn lijst gezet.
Stel dat we in een simulatie leven is het niet heel gek als we inderdaad een experiment zouden zijn. Dat is namelijk de ultieme manier om wetenschappelijk onderzoek te doen, je kloont verschillende werelden en past elke keer 1 element aan om te zien wat de impact van dat ene element is. Dat is iets wat we nu vaak zouden willen, maar uiteraard niet kan.
Waarom zou bewustzijn niet gesimuleerd kunnen worden dan?
Als we in een simulatie leven kun je je inderdaad afvragen of middelen als DMT wellicht een portal uit de simulatie zijn, een soort ingebouwde easter egg haha. Het hoeft natuurlijk ook niet dat een beschaving die een simulatie maakt deze op hun eigen realiteit modelleert, maar dan nog veranderd dit niks aan de spelregels die ze in onze dagelijkse realiteit zouden hebben ingeprogrammeerd en dus hoe wij dat ervaren.
Ja dat zou net zo goed kunnen natuurlijk, alleen zou je dan verwachten dat we een simulatie maken waarin we continu een staat van verlichting of bliss ervaren. Althans dat zou ik verwachten in ieder geval.Wat als wij die geavanceerde samenleving/intelligentie zijn/waren en dat wij onszelf in een simulatie hebben gestopt.
Maar realiseer je je nu niet dat je ook in je eigen cirkeltje blijft hangen? Als we in een simulatie leven, dan is het niet gek dat je de ervaring van materialisme ter discussie stelt. Echter is het dan toch ook heel logisch dat je die juist vanuit je ervaring in de simulatie ter discussie stelt. En aangezien je geen ervaring hebt buiten de simulatie kun je materialisme buiten de simulatie ook niet ter discussie stellen, want je weet niet hoe het daar is. Bovendien, als er moeite is gedaan om het idee van materialisme in te programmeren in de simulatie dan is het toch alleen maar heel aannemelijk dat materialisme daadwerkelijk buiten de simulatie bestaat.
Wie/wat is zich dan bewust van dat gesimuleerde bewustzijn? Als er niet 1 aspect van onszelf aanwezig is "in" de simulatie, dan zaten we toch niet in de simulatie?
Het voelt soms wel alsof psychedelica een soort easter eggs zijn ja.
Maar alsnog: de dingen die ik zie tijdens trips had ik vaak onmogelijk zelf kunnen bedenken en toch creëer ik ze op een bepaalde maner. Wie zegt dat wat zo'n simulatie zou creëren weet hoe hij/zij/het die creatie maakt? Dat is denk ik heel erg geredeneerd vanuit hoe wij mensen denken. Wellicht is het in staat om dingen of dimensies te maken die absoluut nieuw/origineel zijn.
Misschien zijn die er ook wel, maar misschien wilden we nu wat meer uitdaging en gaven we onszelf vrije wil. (deze jat ik even van Alan Watts
).Los daarvan denk ik dat de realiteit constante bliss is (het sat chit ananda principe). En daarin verschilt onze opvatting over simulaties denk ik ook. Ik zie simulaties strikt als ervaringen/dimensies/werelden waar je "in" kunt zijn. Als het compleet los stond van wat je uiteindelijk bent, dan kon je immers toch die ervaringen niet hebben? Ik probeer je niet over te halen hoor, enkel mijn opvatting erover duidelijk maken.
Ja heb je ook wel gelijk in dat ik hierin wat in een cirkel blijf hangen. Ik kan blijkbaar sommige dingen moeilijk over het hoofd zien als het gaat over dergelijke dingen. En ik heb vaak het idee dat als er gespeculeerd wordt op deze manier en dat dan weer teruggegrepen wordt naar het materiële model, dat dit limiteert op een bepaalde manier.
8️⃣6️⃣
Badass junkie
Interessante discussie, leuke materie.
Zou best kunnen dat we in een simulatie leven. Veel religies gaan daar eigenlijk ook vanuit als je een beetje ruim denkt, God is dan de programmeur die de (spel)wereld heeft ontworpen/geprogrammeerd en jij bent dan de bestuurder in 'First person' die in deze RPG probeert te ontdekken hoe/wat/waarom, en als je karakter dan sterft wordt je weer herboren in een nieuwe simulatie.
Zou best kunnen dat we in een simulatie leven. Veel religies gaan daar eigenlijk ook vanuit als je een beetje ruim denkt, God is dan de programmeur die de (spel)wereld heeft ontworpen/geprogrammeerd en jij bent dan de bestuurder in 'First person' die in deze RPG probeert te ontdekken hoe/wat/waarom, en als je karakter dan sterft wordt je weer herboren in een nieuwe simulatie.
Ik ben het met je eens dat ik zelf bewustzijn ook als mijn ware ik aanwijs, maar dat is nog geen bewijs dat bewustzijn niet gewoon enkel uit neurologische signalen zou kunnen voort komen. Of in het geval van een simulatie, zou bewustzijn dan gewoon iets programmeerbaars zijn. Ik zie niet in je waarom je zo stellig blijft hangen in dat bewustzijn niet gesimuleerd zou kunnen zijn en dat dit gesimuleerde bewustzijn vervolgens niet bewust van zichzelf zou kunnen worden.
Het is maar een gedachtenexperiment he
De kunst is om bepaalde ideeen of verworven inzichten even opzij te gooien en een wat als spelletje te spelen. En laten we eerlijk zijn, als onze realiteit en ons bewustzijn gesimuleerd zouden zijn dan moet je wel de nodige ideeen opzij zetten of in ieder geval nog eens kritisch bekijken.Ik denk heel eerlijk gezegd dat dit net zoveel limiteert als dat jij aan het niet materiele vast houdt en het idee dat bewustzijn per definitie niet in het materiele kan bestaan. Net zoals velen ervan overtuigd zijn dat het materiele de enige echte realiteit is, ben jij ervan overtuigd dat het materiele niet echt kan zijn. Is natuurlijk niet erg om een afwijkende mening te hebben, maar het zijn beide overtuigingen die net zo waar of onwaar zijn en wat we niet kunnen bewijzen. Als jij het ander vind limiteren, zou je zelf eigenlijk ook meer richting een middenweg moeten gaan, anders doe je namelijk precies hetzelfde als waar je bij de andere kritiek op hebt.
Ik was zelf vroeger overtuigd materialist, maar door trippen en meditatie ben ik hieraan gaan twijfelen. Dat neemt niet weg dat ik het niet kan weten, dus vind het materialisme volledig over boord gooien persoonlijk te extreem en eigenlijk hetzelfde als overtuigd materialist zijn. Daarbij kan ik niet ontkennen dat nog steeds het grootste deel van mijn ervaring zich gewoon in een materialistische wereld afspeelt, dus om die nou als onecht te bestempelen vind ik persoonlijk eigenlijk ook gewoon gek. Dan zou ik dus een groot deel van mijn ervaringen pakken en zeggen dat dit onzin is omdat ik daarnaast een klein deel ervaringen buiten het materialisme om heb en omdat die veel echter aanvoelen? Hoe iets aanvoelt kan net zo goed door je hersenen gefabriceerd zijn of door een simulatie.
Om dezelfde reden ben ik trouwens van overtuigd atheist veranderd naar agnosticistisch atheist, waarmee ik eigenlijk zeg dat ik niet in een god geloof maar ook niet stellig het bestaan van een god kan/wil ontkennen.
Ik andersom ook niet hoor. Ik vind je gedachtengangen interessant, maar ben af en toe een beetje verbaasd over het feit dat je voor jezelf zo overtuigd bent van je eigen gedachtengangen. Maargoed, de redenen waarom ik persoonlijk denk dat je ook altijd kritisch op je eigen gedachtengangen zou moeten zijn heb ik hierboven al beschreven dus zal niet weer in herhaling vallen.
Een week geleden heb ik 175 ug 1p-LSD gebruikt met wat vrienden en heel fijn getript. We dachten allemaal dat het al wel grotendeels uitgewerkt was en dat we wel zouden kunnen gaan slapen. Niet dus.
Ik heb toen zeker nog 5 uur lang liggen trippen met mijn ogen dicht en heb veel liggen denken. Ik ben toen ook tot conclusie gekomen dat ik echt wat dingen moet veranderen in mijn leven. Gezonder eten, meer sporten/bewegen, stoppen met roken & niet meer drinken! Ik heb mezelf inmiddels ingeschreven bij een sportschool, ben al een hele week gezond en gevarieerd aan het eten en rook en drink niet meer.
Alles lijkt uit het niets op zijn plek te komen. Gisteren kwam ik toevallig wat tegen over spiritueel ontwaken. Ik herken mezelf in vrijwel alle kenmerken van het spiritueel ontwaken.
Ik heb toen zeker nog 5 uur lang liggen trippen met mijn ogen dicht en heb veel liggen denken. Ik ben toen ook tot conclusie gekomen dat ik echt wat dingen moet veranderen in mijn leven. Gezonder eten, meer sporten/bewegen, stoppen met roken & niet meer drinken! Ik heb mezelf inmiddels ingeschreven bij een sportschool, ben al een hele week gezond en gevarieerd aan het eten en rook en drink niet meer.
Alles lijkt uit het niets op zijn plek te komen. Gisteren kwam ik toevallig wat tegen over spiritueel ontwaken. Ik herken mezelf in vrijwel alle kenmerken van het spiritueel ontwaken.
Bee
Belezen gebruiker
Mijn laatste trip heb ik de definitie van "je best doen" nog eens grondig doorlopen, gezien het feit dat ik al mijn hele leven hoor dat ik "beter mijn best moet doen" terwijl ik alle tijd al op mijn tenen loop. Nu is er een verklaring voor, daar ben ik heel blij mee, en blijkt inderdaad dat ik gewoon al die tijd al meer dan "mijn best" deed. Ieders best is anders, als ik 100 meter ga sprinten tegen Usain Bolt en ik doe mijn best, eindig ik waarschijnlijk met een ruim tijdsverschil met meneer Bolt die zijn best doet. Betekent dat dat ik niet mijn best heb gedaan? Nee.
Zoiets als beter je best doen bestaat mijn inziens enkel als je er bewust voor kiest dingen erbij te laten. Sommige mensen hebben gewoon andere paden, andere manieren en andere processen en dat heeft niet per se met attitude te maken.
Vond het wel een mooie.
Zoiets als beter je best doen bestaat mijn inziens enkel als je er bewust voor kiest dingen erbij te laten. Sommige mensen hebben gewoon andere paden, andere manieren en andere processen en dat heeft niet per se met attitude te maken.
Vond het wel een mooie.
Iskra
Bewuste gebruiker
Bijna alles komt in golven.
Een psilocybine trip, koorts, de verwerking van een sterfgeval, de weeën tijdens een bevalling, spannende momenten tijdens een sportwedstrijd, seks, de zee, een diarree fase op het toilet, verliefdheid, gelukzaligheid.
We bestaan voor tachtig procent uit water. De maan en de zee, de maan en de vrouw, de maan en de natuur. De maan en een banaan?
Dit is niet zozeer een inzicht. Het is meer een gedachten.
Ik dacht laat ik het delen hierin dit topic.
Een psilocybine trip, koorts, de verwerking van een sterfgeval, de weeën tijdens een bevalling, spannende momenten tijdens een sportwedstrijd, seks, de zee, een diarree fase op het toilet, verliefdheid, gelukzaligheid.
We bestaan voor tachtig procent uit water. De maan en de zee, de maan en de vrouw, de maan en de natuur. De maan en een banaan?
Dit is niet zozeer een inzicht. Het is meer een gedachten.
Ik dacht laat ik het delen hierin dit topic.
Toen ik laatst op bicycle day mijn ald-52 innam, dreigde de trip tijdens de come-up de duistere kant op te gaan. Er schoten gedachten door mijn hoofd over verhalen van mensen die op lsd en dergelijke gek zijn geworden, permanent zijn doorgeslagen. Ik ben toen even rustig buiten gaan zitten in de zon, wat me kalmeerde. Er kwam wat meer afstand tussen mij en de gekte. Hierdoor kon ik mijn hart beter waarnemen. Ik zag toen hoe liefde begint als een heel klein iets. Als een zaadje dat ontkiemt en dan langzaam begint te groeien. Het is heel stil aanwezig op de achtergrond. Het was toen alsof ik een erg breed perspectief kreeg en zag hoe liefde van het allerkleinste naar het allergrootste ging. Van diep in mij, door mij, naar de uithoeken van de kosmos en terug. Als water dat zijn weg vindt via scheuren en gaten naar de meest afgelegen en verborgen plekken in het universum. Zacht water, dat uiteindelijk de hardste steen weg slijt tot er niets van over is.
Uiteindelijk, aan het eind der tijden overwint het zachte het harde en blijft alleen over. Ik zag dat het daarom is, dat het hart alreeds en altijd gewonnen heeft. En dat we daarom kunnen ontspannen. Omdat zelfs de hardste steen het uiteindelijk af moet leggen tegen water. Alsook kan altijd het perspectief van het water worden aangenomen, in plaats van de steen. Dit is de keuze die we elk moment moeten maken uit onze vrije wil.
Dit is me steeds bij gebleven. Het blijft iets dat elk moment van toepassing is.
Uiteindelijk, aan het eind der tijden overwint het zachte het harde en blijft alleen over. Ik zag dat het daarom is, dat het hart alreeds en altijd gewonnen heeft. En dat we daarom kunnen ontspannen. Omdat zelfs de hardste steen het uiteindelijk af moet leggen tegen water. Alsook kan altijd het perspectief van het water worden aangenomen, in plaats van de steen. Dit is de keuze die we elk moment moeten maken uit onze vrije wil.
Dit is me steeds bij gebleven. Het blijft iets dat elk moment van toepassing is.
Het werkt echt magisch op die manier hè!
Ik heb altijd een vrij gesloten persoonlijkheid gehad, voornamelijk omdat impulsen bij mij zo hard binnenkomen. Daarom trek ik een muur om me heen om me daar tegen te beschermen. Maar dit zorgt er ook voor dat er geen leuke, nieuwe dingen op mijn pad komen. Mensen negeren je omdat ze die muur voelen, al hebben ze dat misschien niet eens bewust door. Gaat de muur omlaag, dan merk ik echt dat dat mensen en situaties aantrekt. Iets waar ik aan de ene kant erg aan moet wennen omdat ik introvert ben, maar aan de andere kant ook erg leuk vind omdat het vaak heel erg spontaan en vanzelf gaat en er zo hele leuke conversaties en gebeurtenissen ontstaan.
En zoals je zegt gaat alles in golven ja. Kleine, korte golfjes zijn in eerste instantie vaak makkelijk te herkennen. Grote golven/patronen vaak niet, omdat het begin en eind zo ver uit elkaar liggen. Alsnog zijn het golven en kunnen ze in hun geheel worden gezien als voldoende achteruit wordt "gestapt" en daarmee het perspectief wordt verbreedt.
Dit alles heeft in mijn ogen te maken met de transitie van 3D naar 5D bewustzijn die momenteel gaande is op aarde. We worden wezens die niet langer 1 tijdlijn volgen, maar elk moment op een andere tijdlijn/golf kunnen overstappen. Eigenlijk is dit altijd al zo, maar we worden er bewust van.
Uiteraard extreem zweverig weer als ik het zo teruglees, maar dit is momenteel gaande op aarde. Dingen gaan in rap tempo veranderen voor heel veel mensen.
Klopt helemaal. Ik heb wel eens de ongelofelijk (voor mij ) moeilijk te lezen boeken van H.P. Blavatsky gelezen " de geheime leer". Daarin hebben ze het meer over adem. Alles komt als de inademing en gaat als de uitademing. Ik zie hierin veel vergelijk in wat jij golven noemt.
Zo had @Syl het er over dat drang ook in golven komt.
Is voor mij absoluut niet zweverig hoor en zie dit ook wel gebeuren alleen denk ik niet dat jij en ik het nog gaan meemaken dat dit algemeen bewust gaat worden. Zeker 20 jaar terug las ik al over deze transitie en sterker nog, sommige oudere volkeren hadden het hier al veel langer over. Maar wij mensen raken er maar niet klaar voor. Zoals ik al eens eerder zei (volgens mij tegen jou) is die tijd nog lang niet aangebroken voor de mens, zolang de mens in die zelfde "tijd" blijven geloven.
Misschien heb je gelijk hoor en komt dit niet meer op globale schaal tijdens onze levens, al kunnen wij natuurlijk wel zelf al bewust op een 5D manier gaan leven.
Ik denk wel dat de mensen die de transitie gemaakt hebben of er middenin zitten een grote impact zullen hebben op de mensen om hen heen en dit een soort sneeuwbal-effect zal teweegbrengen waardoor het steeds sneller zal gaan. Mensen die in 5D leven zullen als een soort spiegel zijn voor anderen en hun levens zullen overtuigen dat op een veel makkelijkere en mooiere manier geleefd kan worden. Wie wil dat nou niet. Tegelijkertijd is kiezen voor die weg weer gruwelijk zwaar aanvankelijk, omdat het oude bewustzijn losgelaten moet worden. Maar kosmische energieën zijn allang bezig om ons die kant op te duwen en je gaat uiteindelijk, of je nu wilt of niet. Je kunt het alleen uitstellen door je er tegen te verzetten, wat nu op dit moment al massaal gaande is. Nu al zijn het turbulente tijden en dat wordt in de komende jaren nog vele malen heftiger is mijn voorspelling...
Niet alleen jouw voorspelling hoor
De overgang is van 3D naar 5D.
3D is op een lineaire wijze op basis van het verleden, door het huidige moment, naar de toekomst gericht leven in een gefixeerde 3D wereld gemaakt van tegenstellingen. Kenmerkend is ook dat er afgescheidenheid wordt ervaren. Het is jij en anderen en de daaruit voortkomende vergelijkingen, conflicten, etc.
5D is vanuit het nu leven en zien hoe elke intentie en daaruit voortvloeiende actie een nieuwe tijdslijn creëert. De wereld is niet meer gefixeerd en je leeft niet meer ín de wereld als een entiteit. Je bent nu een (mede-)creator van werelden/tijdslijnen die door jou(w bewustzijn) heen bewegen. En dat gebeurd in harmonie met de mensen die je ontmoet, omdat jouw hogere vibratie "anderen" ook omhoog tilt naar jouw niveau. Niet dat iemand die in 5D opereert superieur is, maar eerder dat zo iemand beter begrijpt hoe deze realiteit werkt en "anderen" (die exact dezelfde potentie hebben) daar aan herinnerd.
Iskra
Bewuste gebruiker
Dat klinkt mooi.
Maar dat klinkt voor mij als open zijn.
Als ik echt open ben, laat ik zelfs de meest chagerijnige man die aankomt fietsen een glimlach krijgen. Als ik open ben is alles in harmonie en vriendelijk en mooi. Maar de meeste mensen leven vanuit hun lijden en identificeren zich met hun lijden. Oké nu dwaal ik af volgens mij.
5d klinkt voor mij nu als een term. En termen zijn bedacht. Open zijn is liefde en aanwezig zijn. Ik voel meer voor dat, over termen ga ik nadenken en als ik ga nadenken is het al te ver van mezelf.
Maar dat klinkt voor mij als open zijn.
Als ik echt open ben, laat ik zelfs de meest chagerijnige man die aankomt fietsen een glimlach krijgen. Als ik open ben is alles in harmonie en vriendelijk en mooi. Maar de meeste mensen leven vanuit hun lijden en identificeren zich met hun lijden. Oké nu dwaal ik af volgens mij.
5d klinkt voor mij nu als een term. En termen zijn bedacht. Open zijn is liefde en aanwezig zijn. Ik voel meer voor dat, over termen ga ik nadenken en als ik ga nadenken is het al te ver van mezelf.
Het is natuurlijk ook maar een beschrijving van wat het echt is en ik ben het met je eens dat dit kan leiden tot teveel nadenken over dit alles. En (compleet) open zijn komt ook samen met wat ik beschrijf als in 5D leven. Toch, heel veel mensen leven heel erg open, maar leven op bepaalde gebieden (vanuit hun onderbewuste) nog steeds in de matrix. Ze hebben op bepaalde vlakken geen weet van hoe zij in relatie staan tot de wereld. En daarom is een term als 5D imo wel relevant, omdat het niet alleen om openheid (liefde) draait, maar ook om bewustzijn (hoeveel ben je je bewust van alles om je heen en van hoe dingen werken). Dit is mijn mening maar uiteraard.
Wat is alles? Is alles voor jou wat je kan zien, proeven, voelen, ruiken of horen? Of is "alles" meer?
Alles is eigenlijk maar 1 ding en dat is de eenheid hemzelf. Als je dat voelt, dan voel je inderdaad alles en leef je in de 5d bewustzijn van tijdloosheid.
Maar @Mindless waarom beschrijf jij het als 5D? Waar staat die 5 voor? 3D weten we. 4D ook nog wel want dan wordt tijd als een dimensie toegevoegd. Maar wat is de 5de dan?
Ik zou het meer leven in eenheid noemen. Of eenheidsbewustzijn. Want alles is uiteindelijk één. Dus geen 3, 4 of 5. Nee, één.
Niet per se.
Ik denk dat als men zich puur op openheid/liefde richt, veel concepten die bijdragen aan leven volgens de matrix nooit in twijfel worden getrokken en zo in stand worden gehouden. Dit zorgt denk ik ook onder andere voor het verschil tussen menselijke liefde en kosmische liefde. Beide zijn uiteindelijk hetzelfde "spul", maar menselijke liefde is gelimiteerd door een reeks aan opeengestapelde concepten en aannames. Iemand die in 5D leeft heeft de wereld in bepaalde zin ontstegen. Zijn/haar liefde is daardoor ongeremd door concepten. Tenminste, dit is mijn opvatting hierover hè.
4D is tijd. 5D is oneindig veel tijdslijnen parallel aan elkaar.
Het is slechts een beschrijving ten opzichte van iets anders (een ander bewustzijn in dit geval). Alles dat we bespreken bestaat per definitie in die dualiteit. De werkelijkheid kan niet beschreven worden, dus gebruik ik er in dit geval het concept '5D' voor, om te vergelijken met waar we bekend mee zijn (3D). Zelfs eenheidsbewustzijn is een concept. Want wat is eenheid als er geen dualiteit is? Eerst moet de tegenhanger bestaan voordat een concept betekenis krijgt. Maar we kunnen het noemen wat we prefereren. Soms prefereer ik ook eenheidsbewustzijn.
Om hier nog even op terug te komen.
Ik lijk hierboven te suggereren dat 5D de werkelijkheid is, maar dat klopt imo niet. De absolute werkelijkheid is denk ik dimensie-loos. Hoe deze absolute werkelijkheid vervolgens de wereld ervaart, zou dan beschreven kunnen worden in dimensies.
Iskra
Bewuste gebruiker
Wil je eens een paar concepten noemen die niet in twijfel worden getrokken?
Ik geloof ook wel dat de liefde die doorgaans wordt ervaren of wordt gedacht te ervaren nogal voorwaardelijk is en volgens een bepaald idee. De liefde tussen mij en mij vrouw en kind is hetzelfde als tussen mij en die chagerijnige man die gister kwam aanfietsen.
De rest wordt voor mij te theoretisch om daar persoonlijk over na te denken. Neemt niet weg dat ik met interesse meelees.
Ik geloof ook wel dat de liefde die doorgaans wordt ervaren of wordt gedacht te ervaren nogal voorwaardelijk is en volgens een bepaald idee. De liefde tussen mij en mij vrouw en kind is hetzelfde als tussen mij en die chagerijnige man die gister kwam aanfietsen.
De rest wordt voor mij te theoretisch om daar persoonlijk over na te denken. Neemt niet weg dat ik met interesse meelees.
- Ik ben mijn lichaam (en niet de rest van mijn ervaring)
- Ik ben een mens
- Ik ben sterfelijk
- Ik ben een man/vrouw
- Ik leef in tijd
- Ik leef in ruimte (in een (fysieke) 3D wereld)
- Ik ervaar dingen/objecten
- Ik ervaar gebeurtenissen
Dit zijn dingen die waar zijn op een bepaald (relatief) niveau natuurlijk, maar niet absoluut waar. En je kunt open/liefdevol zijn zonder ooit een van deze dingen in twijfel te trekken. Daar is natuurlijk op zich niets mis mee, maar het is onderdeel van de matrix en niet een transcendentaal bewustzijn.
Maar hou je echt van die chagrijnige man als was het jezelf?
Of is dat juist de theorie?Ik begrijp wat je bedoeld, maar zie het zelf niet als theorie. De concepten hierboven zijn namelijk werkelijk in de praktijk te ontstijgen. Ze worden weer gebruikt in interactie met de wereld, maar ze worden niet meer geloofd.
Similar threads
