Heb een heel tijdje veel getript, wat geweldig was, keer op keer, maar nadat ik een keer superziek op xtc ben geweest, werd ik elke keer weer misselijk en begon de trip met overgeven. Het rare is dan dat je onder het kotsen nog tegen de anderen zegt: ooh let maar niet op mij, alles gaat beter dan ooit! Om hun trip niet te verpesten, ha.ha. maar goed, sindsdien ben ik gestopt. Tot vergeet ik mijn eerste ervaring met xtc nooit.
Ik ben een vrouw en zal zo rond de 22 zijn geweest. Ik ging met een vriend naar de duinen, hij had al meer ervaring met trippen. Lekker rustig daar, mooi weer. Ik kreeg een pilletje, goed wat een gore smaak! na een paar uur werkte het nog niet. Ik dus nog een halfje erbij op zijn aanraden. Zoooo dat kwam opzetten ineens zeg. Ik ben altijd erg visueel geweest op drugs en het eerste wat ik zag was een zwarte man, op een zwart paard die me een brief kwam afgeven. Ik pakte hem aan, maar weet niet meer wat erin stond. toen begon de rush, ik kon niet meer stilzitten, mijn vriend in de auto (hij had nog niets geslikt). Jee wat een ervaring. Ik zag geen bomen of struiken langs de weg, maar alleen maar groene en grijze strepen. Ik kreeg een soort tunnelvisie. Eenmaal in de stad, werden we aangehouden door een vrouw die de weg moest weten, ik fanatiek het raampje open draaien, maar ik kon haar alleen maar aanstaren. Gelukkig deed mijn vriend het woord. Eenmaal thuis heb ik uren staan dansen en de gangetjes in mijn geest doorlopen. Tot ik de hasj vond. Ik stopte een pijp en heb voor 10 euro aan hasj naar binnengerookt die avond. De trip werd daardoor veel erger. Het was een rare trip. Ik kon door de grond kijken en daar was een gekleurde wereld met allemaal kleine mannetjes. Zelfs toen ik naar de wc ging, zag ik in de toiletpot die wereld. dat was wel een rare ervaring. Weer veel later voelde ik al wel dat ik veel te veel spul had ingenomen. De trip werd heftiger en ik ging maar naar bed. Uiteraard kon ik niet slapen en zag ik mezelf in een soort zeepbellen door de lucht zweven. Uiteindelijk moet ik dan toch in slaap zijn gevallen.
De dagen erna voelde ik me zo weird. Ik had het gevoel dat ik half uit mijn lichaam was en dat ik overal waar ik kwam, voor het eerst was, vaaaggg. Gelukkig heb ik dat goed kunnen verbergen en werd ik langzaam weer de oude. maar nooit weer dezelfde!
Ik ben een vrouw en zal zo rond de 22 zijn geweest. Ik ging met een vriend naar de duinen, hij had al meer ervaring met trippen. Lekker rustig daar, mooi weer. Ik kreeg een pilletje, goed wat een gore smaak! na een paar uur werkte het nog niet. Ik dus nog een halfje erbij op zijn aanraden. Zoooo dat kwam opzetten ineens zeg. Ik ben altijd erg visueel geweest op drugs en het eerste wat ik zag was een zwarte man, op een zwart paard die me een brief kwam afgeven. Ik pakte hem aan, maar weet niet meer wat erin stond. toen begon de rush, ik kon niet meer stilzitten, mijn vriend in de auto (hij had nog niets geslikt). Jee wat een ervaring. Ik zag geen bomen of struiken langs de weg, maar alleen maar groene en grijze strepen. Ik kreeg een soort tunnelvisie. Eenmaal in de stad, werden we aangehouden door een vrouw die de weg moest weten, ik fanatiek het raampje open draaien, maar ik kon haar alleen maar aanstaren. Gelukkig deed mijn vriend het woord. Eenmaal thuis heb ik uren staan dansen en de gangetjes in mijn geest doorlopen. Tot ik de hasj vond. Ik stopte een pijp en heb voor 10 euro aan hasj naar binnengerookt die avond. De trip werd daardoor veel erger. Het was een rare trip. Ik kon door de grond kijken en daar was een gekleurde wereld met allemaal kleine mannetjes. Zelfs toen ik naar de wc ging, zag ik in de toiletpot die wereld. dat was wel een rare ervaring. Weer veel later voelde ik al wel dat ik veel te veel spul had ingenomen. De trip werd heftiger en ik ging maar naar bed. Uiteraard kon ik niet slapen en zag ik mezelf in een soort zeepbellen door de lucht zweven. Uiteindelijk moet ik dan toch in slaap zijn gevallen.
De dagen erna voelde ik me zo weird. Ik had het gevoel dat ik half uit mijn lichaam was en dat ik overal waar ik kwam, voor het eerst was, vaaaggg. Gelukkig heb ik dat goed kunnen verbergen en werd ik langzaam weer de oude. maar nooit weer dezelfde!