Jester
Experimenterende gebruiker
Hallo,
(Hopelijk mag ik dit forum plaatsen aangezien er wel wat soortgelijke forums zijn, anders; sorry! Heb mijn antwoord nog niet helemaal gevonden denk ik..)
Ik ben 28 jaar, blow sinds mijn 19e, en heb vanaf mijn 20e ongeveer 7 jaar lang elke dag geblowd (zowel hasj als wiet). En dit was eigenlijk altijd gewoon fun & chill, ik genoot er helemaal van en kon zo op een ontspannen manier de dag afsluiten en gaan slapen. Natuurlijk waren er ook momenten dat ik een keer niet zo lekker ging, maar eigenlijk nooit iets geks meegemaakt.
Tot die ene keer, nu ruim 1 jaar geleden. Ik moest een paar dagen stoppen om (niet super boeiende) privé redenen, en dit heb ik gedaan. Toen ik weer mocht blowen ben ik weer begonnen, ik had de joint (deze kwam van de coffeeshop, normaal draaide ik altijd zelf) voor drie kwart op gerookt en opeens voelde ik het: shit, ik ga veel te hard.
Ik ben in mijn bed gaan liggen om rustig te kunnen ontspannen, maar het ging eigenlijk van kwaad tot erger. Ik bleef mezelf maar geruststellen terwijl de angst steeds meer groeide, ik kan niet zo precies omschrijven wat ik dan precies voelde maar ik was helemaal gederealiseerd van alles en iedereen, mijn lichaam voelde niet meer als van mij/niet meer veilig, mijn vertrouwde slaapkamer zag ik opeens op een heel andere manier, en ik kreeg er natuurlijk ook nog een shitload aan paranoide gedachten bij. De anderhalf uur dat dit duurde leken een eeuwigheid. Uiteindelijk dus 'gewoon' de trip uitgezeten, ik was hartstikke blij toen het eindelijk afnam en ik kon gaan slapen.
Maar sindsdien ben ik (ook als ik nuchter ben) veel angstiger geworden. De eerste maanden nadat dit gebeurd was kon ik de paniek al door mijn lichaam voelen gieren als ik ergens door getriggerd werd en weer aan deze bad trip moest denken. Ondertussen heb ik dit niet meer, maar ik voel me wel nog steeds heel erg angstig als ik mee wil blowen met vrienden bijvoorbeeld. En dit vind ik zó jammer, ik mis echt wat ik er altijd uitgehaald heb en ik baal zo erg dat 1 f***** bad trip dit verpest heeft. Ik heb in het afgelopen jaar nog wel een aantal keren geprobeerd te blowen, maar het is nu gewoon niet meer wat het was. Ik ben de hele tijd bezig met of ik niet 'te stoned' word en of ik niet weer in een bad trip terecht kom, waardoor ik dus niet echt meer kan genieten van een joint.
Nu is mijn vraag eigenlijk, zou ik hier overheen kunnen komen en ooit weer kunnen genieten van een jointje? En hoe moet ik dat voor elkaar krijgen? Of moet ik gewoon maar accepteren dat blowen het helaas niet meer is voor mij en (grotendeels) gestopt blijven?
(Hopelijk mag ik dit forum plaatsen aangezien er wel wat soortgelijke forums zijn, anders; sorry! Heb mijn antwoord nog niet helemaal gevonden denk ik..)
Ik ben 28 jaar, blow sinds mijn 19e, en heb vanaf mijn 20e ongeveer 7 jaar lang elke dag geblowd (zowel hasj als wiet). En dit was eigenlijk altijd gewoon fun & chill, ik genoot er helemaal van en kon zo op een ontspannen manier de dag afsluiten en gaan slapen. Natuurlijk waren er ook momenten dat ik een keer niet zo lekker ging, maar eigenlijk nooit iets geks meegemaakt.
Tot die ene keer, nu ruim 1 jaar geleden. Ik moest een paar dagen stoppen om (niet super boeiende) privé redenen, en dit heb ik gedaan. Toen ik weer mocht blowen ben ik weer begonnen, ik had de joint (deze kwam van de coffeeshop, normaal draaide ik altijd zelf) voor drie kwart op gerookt en opeens voelde ik het: shit, ik ga veel te hard.
Ik ben in mijn bed gaan liggen om rustig te kunnen ontspannen, maar het ging eigenlijk van kwaad tot erger. Ik bleef mezelf maar geruststellen terwijl de angst steeds meer groeide, ik kan niet zo precies omschrijven wat ik dan precies voelde maar ik was helemaal gederealiseerd van alles en iedereen, mijn lichaam voelde niet meer als van mij/niet meer veilig, mijn vertrouwde slaapkamer zag ik opeens op een heel andere manier, en ik kreeg er natuurlijk ook nog een shitload aan paranoide gedachten bij. De anderhalf uur dat dit duurde leken een eeuwigheid. Uiteindelijk dus 'gewoon' de trip uitgezeten, ik was hartstikke blij toen het eindelijk afnam en ik kon gaan slapen.
Maar sindsdien ben ik (ook als ik nuchter ben) veel angstiger geworden. De eerste maanden nadat dit gebeurd was kon ik de paniek al door mijn lichaam voelen gieren als ik ergens door getriggerd werd en weer aan deze bad trip moest denken. Ondertussen heb ik dit niet meer, maar ik voel me wel nog steeds heel erg angstig als ik mee wil blowen met vrienden bijvoorbeeld. En dit vind ik zó jammer, ik mis echt wat ik er altijd uitgehaald heb en ik baal zo erg dat 1 f***** bad trip dit verpest heeft. Ik heb in het afgelopen jaar nog wel een aantal keren geprobeerd te blowen, maar het is nu gewoon niet meer wat het was. Ik ben de hele tijd bezig met of ik niet 'te stoned' word en of ik niet weer in een bad trip terecht kom, waardoor ik dus niet echt meer kan genieten van een joint.
Nu is mijn vraag eigenlijk, zou ik hier overheen kunnen komen en ooit weer kunnen genieten van een jointje? En hoe moet ik dat voor elkaar krijgen? Of moet ik gewoon maar accepteren dat blowen het helaas niet meer is voor mij en (grotendeels) gestopt blijven?