Simsalabim
Newbie
Hai allemaal,
Ik weet dat er al enorm veel topics zijn met vragen over allerlei drugs, maar ik heb mijn antwoorden na veel, veeel doorlezen, niet helemaal gevonden. Vandaar dat ik zo brutaal ben een nieuw topic te openen. Niet alleen over XTC, maar daar liggen wel mijn grootste vraagtekens.
De geschiedenis; ooit eens spacecake op (veel te veel), dat viel helemaal verkeerd en heb 4 uur lang gedacht dat het Donnie Darko-konijn me kwam halen en ik vond het nodig bloempotten naar hem te gooien. Dacht serieus dat ik doodging en verwachte achter elke deur mijn vader die me 'betrapte'. Letterlijk out gegaan en zeker 16uur geslapen. Klaar met drugs, was ik.
Tot die bewuste avond. Leuk feestje in een Amsterdamse club en opeens was daar het idee van XTC. Via een zeer ervaren kennis een goede pil gekregen. Een halfje genomen. Na een uur nog niks. Even plassen. Handen wassen, afdrogen. WAUW. Wat een mooie TL-buizen. Kortom, ik voelde 'm en HOE. Nooit van mijn leven heb ik me zo gevoeld. Ik kon niet meer dansen, muziek luisteren, ik was te druk met kijken en verliefd zijn. Alles was zo perfect, zo mooi, zo goed. Mijn destijdse vriendje was helemaal het einde en ik heb nog nooit zo intens gezoend. Shit, dit was 't! (geen nare bijverschijnselen, niet zweten, geen klapperkaak, geen kater, heerlijk geslapen. Wel de week erna zwaar depri)
Maanden later op een groot dancefeest weer. Het was een 'mwah-gevoel'. Beetje onbehaaglijk, teveel prikkels, al die mensen... In de chill-out tot rust gekomen, goed opgevangen door een vriend en ervaren gebruiker. Later wel ok, maar zeker niet als de eerste keer.
Dat was voor mij ook een reden om niet meer te slikken. Wel geexperimenteerd met andere drugs, oa. paddo's, speed en coke, waarvan ik echt kan zeggen dat ik alleen coke als positief ervaar.
Afgelopen april voor het eerst weer een halve pil, met wat minder goede bekenden (kennissen is een betere term) en op een groot dancefeest. Ik weet van mezelf dat ik heel bewust bezig moet zijn met goede, positieve gedachten, dus ik was er (misschien te) erg op gefocust. Hij sloeg in, het was 10 minuten wauw, prachtig, lalala, daarna weer onrustig, onbehaaglijk. Veel teveel water willen drinken, tientallen lollies opzuigen, mond vol bloed. Niks euforisch meer aan. Liever alleen willen zijn, dus ook uren aan de kant gezeten, maar dat was ook goed, ik voelde me helemaal prima daar in mijn uppie in mijn eigen wereld (maar toch ook niet helemaaal relaxt en continu het idee dat ik mijn dure feestje aan het verprutsen was).
Na een paar uur, tegen het einde van het feestje, kwam ik mijn vriend weer tegen (inmiddels ex). Intens gezoend, gestreeld en een enorme behoefte aan seks. Alleen naar huis gegaan, want ik wilde daar gewoon weg. Na 1,5 uur treinen en taxi's nog steeds malende kaken.
Ondertussen is mijn coke-gebruik wel gewoon doorgegaan. Dat varieert, maar meestal zo'n 2 a 3x per maand. Nooit fout gegaan, wel eens veel teveel gesnoven en kotsend boven de wc, zware insomnia en een extreme kater, maar over het algemeen valt het me supergoed en relaxt. Nooit gecombineerd, hooguit 2 drankjes.
2 weken geleden op een festival enorme behoefte aan een pil. Ik was met mijn beste vriend en wie kan je er beter bij hebben dan hem? In zijn geval niemand. Geteste pil genomen (70mg MDMA), naja, een halfje. Ik moet zeggen dat ik me voorheen al enorm moe voelde, een beetje griepig. Pil sloeg nauwelijks in, pas toen ik door had hoe apatisch ik op zoek was naar de wc's wist ik dat ik onder invloed was. Verder gewoon weer het in mijn eigen wereld gekeerd zijn, geen zin hebben om te praten, ik vond mijn beste vriend maar een irritante kletsmajoor en hoopte dat hij in vredesnaam zijn smoel dicht zou houden. Ik heb zo'n 1,5uur alleen maar gezeten en om me heen gekeken. Dat was ok hoor, niet dat ik zwaar in een bad trip zat, maar gewoon die ontzettende aversie tegen mensenmassa, kletsen/gesprekken, dansen, etc.
2.5uur na het innemen (!) van die pil bloednuchter naar mijn ouderlijk huis gereden en daar nog een heftig gesprek met mijn moeder gevoerd, waarin ik 100% mezelf was en echt niet meer onder invloed was.
In de tussentijd 1x Ionamine genomen (wat een klotespul is dat zeg!!) en afgelopen weekend onwijs nuchter het festival van mijn leven gehad. Want, normaal gesproken ga ik dus juist wel uit mijn dak, maak ik praatjes, space ik de pan uit van lasers en muziek (op mijn natuurlijke high zegmaar).
En toch houd ik ergens, altijd, voortdurend, die drang naar drugs hebben. Het liefste coke (daar is het coke voor), maar als ik op een festival sta, en al die mensen om me heen gaan heerlijk hard op XTC, en ik denk aan die eerste keer....
Waarom dit lange verhaal? Ik ben benieuwd of ik te weinig heb gebruikt (altijd een halfje om te beginnen en omdat dat a-relaxt voelt niet meer bijnemen). Dat het misschien net wel genoeg is om te voelen, maar te weinig om euforisch te raken en daarom een onbehaaglijk gevoel krijg (help er zit drugs in mijn lijf maar ik voel me niet zo lekker als ik hoopte)? Kan zoiets uberhaupt? Ben ik gewoon geen type voor XTC (speed doet trouwens bijna hetzelfde met me, ik word daar onwijs moe en in mezelf gekeerd van. Slapen ho maar, maar bewegen klinkt echt als een enorme opgave op zo'n moment)? Heb ik niet de goede pillen gehad, te weinig MDMA? Ik heb licht ADD (waar ik niks tegen slik en heb ook nog nooit Ritalin gebruikt ervoor), heeft dat er misschien mee te maken? Of is thuis proberen misschien een betere optie? (Coke gebruik ik ook alleen onder vrienden of thuis, niet in een club/feestje, dat zou echt te overweldigend worden).
Is er een kans dat ik ooit dat gevoel van die eerste keer nog een beetje ga meemaken?
Goed, een heel verhaal, bedankt voor de meelezers. En voor de intelligenten onder ons die me nu duidelijk gaan maken dat ik dan beter geen drugs moet gebruiken..; die rekensom had ik zelf ook al wel gemaakt
Maar sommige nieuwsgierigheden, bepaalde drangen, cravings, die zitten een beetje in de aard van het beessie.
Ik weet dat er al enorm veel topics zijn met vragen over allerlei drugs, maar ik heb mijn antwoorden na veel, veeel doorlezen, niet helemaal gevonden. Vandaar dat ik zo brutaal ben een nieuw topic te openen. Niet alleen over XTC, maar daar liggen wel mijn grootste vraagtekens.
De geschiedenis; ooit eens spacecake op (veel te veel), dat viel helemaal verkeerd en heb 4 uur lang gedacht dat het Donnie Darko-konijn me kwam halen en ik vond het nodig bloempotten naar hem te gooien. Dacht serieus dat ik doodging en verwachte achter elke deur mijn vader die me 'betrapte'. Letterlijk out gegaan en zeker 16uur geslapen. Klaar met drugs, was ik.
Tot die bewuste avond. Leuk feestje in een Amsterdamse club en opeens was daar het idee van XTC. Via een zeer ervaren kennis een goede pil gekregen. Een halfje genomen. Na een uur nog niks. Even plassen. Handen wassen, afdrogen. WAUW. Wat een mooie TL-buizen. Kortom, ik voelde 'm en HOE. Nooit van mijn leven heb ik me zo gevoeld. Ik kon niet meer dansen, muziek luisteren, ik was te druk met kijken en verliefd zijn. Alles was zo perfect, zo mooi, zo goed. Mijn destijdse vriendje was helemaal het einde en ik heb nog nooit zo intens gezoend. Shit, dit was 't! (geen nare bijverschijnselen, niet zweten, geen klapperkaak, geen kater, heerlijk geslapen. Wel de week erna zwaar depri)
Maanden later op een groot dancefeest weer. Het was een 'mwah-gevoel'. Beetje onbehaaglijk, teveel prikkels, al die mensen... In de chill-out tot rust gekomen, goed opgevangen door een vriend en ervaren gebruiker. Later wel ok, maar zeker niet als de eerste keer.
Dat was voor mij ook een reden om niet meer te slikken. Wel geexperimenteerd met andere drugs, oa. paddo's, speed en coke, waarvan ik echt kan zeggen dat ik alleen coke als positief ervaar.
Afgelopen april voor het eerst weer een halve pil, met wat minder goede bekenden (kennissen is een betere term) en op een groot dancefeest. Ik weet van mezelf dat ik heel bewust bezig moet zijn met goede, positieve gedachten, dus ik was er (misschien te) erg op gefocust. Hij sloeg in, het was 10 minuten wauw, prachtig, lalala, daarna weer onrustig, onbehaaglijk. Veel teveel water willen drinken, tientallen lollies opzuigen, mond vol bloed. Niks euforisch meer aan. Liever alleen willen zijn, dus ook uren aan de kant gezeten, maar dat was ook goed, ik voelde me helemaal prima daar in mijn uppie in mijn eigen wereld (maar toch ook niet helemaaal relaxt en continu het idee dat ik mijn dure feestje aan het verprutsen was).
Na een paar uur, tegen het einde van het feestje, kwam ik mijn vriend weer tegen (inmiddels ex). Intens gezoend, gestreeld en een enorme behoefte aan seks. Alleen naar huis gegaan, want ik wilde daar gewoon weg. Na 1,5 uur treinen en taxi's nog steeds malende kaken.
Ondertussen is mijn coke-gebruik wel gewoon doorgegaan. Dat varieert, maar meestal zo'n 2 a 3x per maand. Nooit fout gegaan, wel eens veel teveel gesnoven en kotsend boven de wc, zware insomnia en een extreme kater, maar over het algemeen valt het me supergoed en relaxt. Nooit gecombineerd, hooguit 2 drankjes.
2 weken geleden op een festival enorme behoefte aan een pil. Ik was met mijn beste vriend en wie kan je er beter bij hebben dan hem? In zijn geval niemand. Geteste pil genomen (70mg MDMA), naja, een halfje. Ik moet zeggen dat ik me voorheen al enorm moe voelde, een beetje griepig. Pil sloeg nauwelijks in, pas toen ik door had hoe apatisch ik op zoek was naar de wc's wist ik dat ik onder invloed was. Verder gewoon weer het in mijn eigen wereld gekeerd zijn, geen zin hebben om te praten, ik vond mijn beste vriend maar een irritante kletsmajoor en hoopte dat hij in vredesnaam zijn smoel dicht zou houden. Ik heb zo'n 1,5uur alleen maar gezeten en om me heen gekeken. Dat was ok hoor, niet dat ik zwaar in een bad trip zat, maar gewoon die ontzettende aversie tegen mensenmassa, kletsen/gesprekken, dansen, etc.
2.5uur na het innemen (!) van die pil bloednuchter naar mijn ouderlijk huis gereden en daar nog een heftig gesprek met mijn moeder gevoerd, waarin ik 100% mezelf was en echt niet meer onder invloed was.
In de tussentijd 1x Ionamine genomen (wat een klotespul is dat zeg!!) en afgelopen weekend onwijs nuchter het festival van mijn leven gehad. Want, normaal gesproken ga ik dus juist wel uit mijn dak, maak ik praatjes, space ik de pan uit van lasers en muziek (op mijn natuurlijke high zegmaar).
En toch houd ik ergens, altijd, voortdurend, die drang naar drugs hebben. Het liefste coke (daar is het coke voor), maar als ik op een festival sta, en al die mensen om me heen gaan heerlijk hard op XTC, en ik denk aan die eerste keer....
Waarom dit lange verhaal? Ik ben benieuwd of ik te weinig heb gebruikt (altijd een halfje om te beginnen en omdat dat a-relaxt voelt niet meer bijnemen). Dat het misschien net wel genoeg is om te voelen, maar te weinig om euforisch te raken en daarom een onbehaaglijk gevoel krijg (help er zit drugs in mijn lijf maar ik voel me niet zo lekker als ik hoopte)? Kan zoiets uberhaupt? Ben ik gewoon geen type voor XTC (speed doet trouwens bijna hetzelfde met me, ik word daar onwijs moe en in mezelf gekeerd van. Slapen ho maar, maar bewegen klinkt echt als een enorme opgave op zo'n moment)? Heb ik niet de goede pillen gehad, te weinig MDMA? Ik heb licht ADD (waar ik niks tegen slik en heb ook nog nooit Ritalin gebruikt ervoor), heeft dat er misschien mee te maken? Of is thuis proberen misschien een betere optie? (Coke gebruik ik ook alleen onder vrienden of thuis, niet in een club/feestje, dat zou echt te overweldigend worden).
Is er een kans dat ik ooit dat gevoel van die eerste keer nog een beetje ga meemaken?
Goed, een heel verhaal, bedankt voor de meelezers. En voor de intelligenten onder ons die me nu duidelijk gaan maken dat ik dan beter geen drugs moet gebruiken..; die rekensom had ik zelf ook al wel gemaakt
Maar sommige nieuwsgierigheden, bepaalde drangen, cravings, die zitten een beetje in de aard van het beessie.
