Vriendschap tussen een man en vrouw kan dat?

[Kordie]

Vriendschap tussen man en vrouw kan dat vast ook zijn, maar dan moet er echt 0,0 aantrekking van beide kanten op álle momenten zijn. Nou succes om dat te vinden.

Precies dit.
Het zou best kunnen, maar dan is deze quote heel belangrijk ... en ik denk dat dat op de lange termijn moeilijk is.
Zeker als de één wel een relatie heeft en de ander niet. Dan is bij de ander toch altijd meer gevoel vrees/denk ik.

Ik merk het nu bij mij thuis.
Sinds ik ziek ben ben ik natuurlijk een heel andere partner. Ik vind dat heel erg voor mijn vrouw en mijn kinderen.
En doe iedere dag heel hard mijn best om er thuis wel wat van te maken. Maar goed, een man van steen is kl*te.
Dat snap ik ook wel. Maar zij wilt er ook voor knokken om die steenpartij wat meer klei achtig te maken.
Waar ik dan enorm van baal, en soms ook wel erg boos op wordt, is die zogenaamde collega c.q. vriend van haar.
Die is dus vrijgezel en die lijkt niet alleen te denken met zijn hersenen.
Als je dan als mij best wel ziek bent of veranderd bent tov je gezin dan ben je een makkelijke prooi, en iemand als die collega maakt daar soms misbruik van.
En dan is iedere vrouw ook om te praten op den duur denk ik.
Ik ben een tijd geleden heel boos geworden op mijn vrouw toen ik bovenstaande in de gaten kreeg en nu is de rem er wel weer op vanuit hem.
Maar toch zal ik hem nooit vertrouwen. Mijn vrouw opzich wel, maar ook niet meer voor de volle 100 procent.
Bij haar kan ik echter in acht nemen dat ze in een moeilijke fase zit door mij en daarom mag ze wat labiel van mij zijn. Die ander is gewoon een messenslijper.

Sinds bovenstaande denk ik dat vriendschap tussen man en vrouw eigenlijk niet meer kan.
Eerst dacht ik dat van wel.
Maar wie ben of ik om te zeggen dat je niet een vriendschap mag hebben met het ander geslacht?
Je moet mensen ook de keuze vrijheid laten vind ik. Mensen vast snoeren is ook nooit een oplossing.

Daarom gevoelig onderwerp.
En toch wel fijn dat ik het even van mij af heb kunnen schrijven

 

[De Zandman]

Vriendschap met een vrouw, als man zijnde, natuurlijk moet dat kunnen..
Als er maar duidelijkheid is. Gewone vrienden zijn, zonder sex ( dat verpest haast alles) kan wel degelijk. Samenwerken met een college vrouw, dat kan ook I.m.o.
Waarom niet?

 

[Mindless]

Precies dit.
Het zou best kunnen, maar dan is deze quote heel belangrijk ... en ik denk dat dat op de lange termijn moeilijk is.
Zeker als de één wel een relatie heeft en de ander niet. Dan is bij de ander toch altijd meer gevoel vrees/denk ik.

Ik merk het nu bij mij thuis.
Sinds ik ziek ben ben ik natuurlijk een heel andere partner. Ik vind dat heel erg voor mijn vrouw en mijn kinderen.
En doe iedere dag heel hard mijn best om er thuis wel wat van te maken. Maar goed, een man van steen is kl*te.
Dat snap ik ook wel. Maar zij wilt er ook voor knokken om die steenpartij wat meer klei achtig te maken.
Waar ik dan enorm van baal, en soms ook wel erg boos op wordt, is die zogenaamde collega c.q. vriend van haar.
Die is dus vrijgezel en die lijkt niet alleen te denken met zijn hersenen.
Als je dan als mij best wel ziek bent of veranderd bent tov je gezin dan ben je een makkelijke prooi, en iemand als die collega maakt daar soms misbruik van.
En dan is iedere vrouw ook om te praten op den duur denk ik.
Ik ben een tijd geleden heel boos geworden op mijn vrouw toen ik bovenstaande in de gaten kreeg en nu is de rem er wel weer op vanuit hem.
Maar toch zal ik hem nooit vertrouwen. Mijn vrouw opzich wel, maar ook niet meer voor de volle 100 procent.
Bij haar kan ik echter in acht nemen dat ze in een moeilijke fase zit door mij en daarom mag ze wat labiel van mij zijn. Die ander is gewoon een messenslijper.

Sinds bovenstaande denk ik dat vriendschap tussen man en vrouw eigenlijk niet meer kan.
Eerst dacht ik dat van wel.
Maar wie ben of ik om te zeggen dat je niet een vriendschap mag hebben met het ander geslacht?
Je moet mensen ook de keuze vrijheid laten vind ik. Mensen vast snoeren is ook nooit een oplossing.

Daarom gevoelig onderwerp.
En toch wel fijn dat ik het even van mij af heb kunnen schrijven

Echt heel moeilijk wat je hier schrijft.

Ik weet niet of ik ooit iemand ontmoet die ik echt 100% zou kunnen vertrouwen op dit vlak. Het is een mooie gedachte dat zoiets zou bestaan, maar meer dan dat is het voor mij ook niet.

Ik zou net als jij door het lint gaan om zulke dingen. Zelfs als ik dingen als dit en echt vreemdgaan bij andere stellen zie word ik al razend.

En heel naar maar tegelijkertijd begrijpelijk dat je door het ziek zijn zo'n andere partner bent voor haar. Maar dat is ook weer een soort test van de relatie, zo kun je het ook zien.

Voor wat betreft echt vreemdgaan though: dat is imo geen test voor de relatie, dat is ver over de grens onacceptabel. Bedrog van het ergste soort.

 

[Kordie]

Vriendschap met een vrouw, als man zijnde, natuurlijk moet dat kunnen..
Als er maar duidelijkheid is. Gewone vrienden zijn, zonder sex ( dat verpest haast alles) kan wel degelijk. Samenwerken met een college vrouw, dat kan ook I.m.o.
Waarom niet?

Een man die vrijgezel is heeft een bepaalde drift. Sex is iets natuurlijks.
Als je dan goed contact hebt met een vrouw dan kunnen deze gevoelens getriggerd worden.
Heb je dan ook nog het karakter van een hork dan ga je ervoor om die gevoelens achterna te jagen. En een huwelijk kapot te maken maakt dan niks uit.

Samenwerken kan natuurlijk wel.
Maar dan moet het wel bij een collegiale band blijven.
Dus dan moet je niet bovenstaande alinea als man erin gooien.
Ik denk dat dat heel vaak gebeurd. De meeste affaires zijn op het werk.

Ik heb een supermaatje vanuit defensie. Mijn hospik, die stond altijd aan mijn zij.
Die moest ik altijd beschermen in HAAR werk. Inderdaad, een vrouw dus.
Wij hebben prachtige en intieme momenten samen gehad (toen we vrijgezel waren).
Maar we hebben nu bewust geen contact meer met elkaar.
Tussen ons kan vriendschap niet. Er is namelijk altijd een soort van klik.
En dan moet je ervoor kiezen dat die schakelaar niet omgeklikt kan worden mijn inziens.

 

[Deadwing]

Wat nou als jullie beste vriend al 20 jaar gevoelens voor júllie heeft. He. Wat dan? Was dan die vriendschap al die tijd geen echte vriendschap?

Zou het dan helemaal niet mogelijk zijn om gevoelens voor iemand te hebben en tegelijk ook een echte vriendschap met die persoon? Ik denk dat dat wel kan.

 

[Deadwing]

Vriendschap met een vrouw, als man zijnde, natuurlijk moet dat kunnen..
Als er maar duidelijkheid is. Gewone vrienden zijn, zonder sex ( dat verpest haast alles) kan wel degelijk. Samenwerken met een college vrouw, dat kan ook I.m.o.
Waarom niet?

Dit.

 

[ljuv]

Zou het dan helemaal niet mogelijk zijn om gevoelens voor iemand te hebben en tegelijk ook een echte vriendschap met die persoon? Ik denk dat dat wel kan.

Ik denk ook dat dat kan, daarom die vraag ook. Ik weet het wel zeker eigenlijk, heb ik ook al heel vaak bepleit in dit topic. Maar het ligt heel erg aan mensen persoonlijk: hoe kijk je naar vriendschappen en relaties in het algemeen. Ergens vind ik het best schadelijk om resoluut te stellen dat het níet kan, maar goed… als mensen zo met de mensen om hun heen om willen gaan is dat hun goed recht ofzo.

 

[Mindless]

Zou het dan helemaal niet mogelijk zijn om gevoelens voor iemand te hebben en tegelijk ook een echte vriendschap met die persoon? Ik denk dat dat wel kan.

Hoe dan?

Vooral gevoelens bij de ene maar niet bij de ander is soul crushing.

En het blijft gewoon: diegene wil dan het liefst iets van de ander (intimiteit, een relatie, etc). En iets willen van de ander staat echte vriendschap (wat imo onvoorwaardelijke liefde is) in de weg.

Imo.

 

[BelowTheFlow]

Ik reageer even vanuit M-M context maar dat mag niet uitmaken.
Met een super fijne vriend en erg lekker ding bovendien, heb ik ruim drie jaar geleden - hij kreeg een mooie voortdurende relatie - afgesproken dat het voortaan om onze vriendschap gaat: een intieme vriendschap zonder lichamelijke aspecten.
Dat lukt, ondanks zo nu en dan een ernstige verleiding (niet aan toegegeven).
De vriendschap is in de tussentijd dieper en existentiëler geworden.

Natuurlijk moet dit ook kunnen tussen M & V !

 

[Mindless]

Ik reageer even vanuit M-M context maar dat mag niet uitmaken.

Maar doet het wel want mannen en vrouwen zijn verschillend.

 

[BelowTheFlow]

Maar doet het wel want mannen en vrouwen zijn verschillend.

De ene man is ook verschillend van de andere man ! Die verschillen kunnen enorm groot zijn.

En het zou zo maar waar kunnen zijn dat er binnen sociale contacten een lagere drempel bestaat tussen M-M sex dan tussen V-M sex. Daarmee keer ik de redenering om.

 

[ljuv]

Hoe dan?

Vooral gevoelens bij de ene maar niet bij de ander is soul crushing.

En het blijft gewoon: diegene wil dan het liefst iets van de ander (intimiteit, een relatie, etc). En iets willen van de ander staat echte vriendschap (wat imo onvoorwaardelijke liefde is) in de weg.

Imo.

Maar dan ga je dus uit van het feit dat er altijd bij een van de twee gevoelens zijn die zo danig groot zijn dat die gene er echt iets mee moet.

Kan best zijn dat dat in de praktijk voor jou zo is, maar voor mij en volgens mij anderen niet per se. Ik heb dus heel veel mannelijke vrienden voor wie ik nooit gevoelens heb gehad. En vrienden waarvan ik misschien op m’n 16e op een dronken avond wel eens heb gedacht 😏😏😏. Vrienden waar wel en waar niet iets mee gebeurd is, die 10 jaar later nog altijd m’n beste vrienden zijn. En daarbij heb ik dus ook nog een relatie met een man die dat állemaal weet, en daar geen probleem mee heeft. Terwijl we ook allebei wel een jaloers zijn: tov collega’s, nieuwe vrienden, wat dan ook. Jaloezie, gevaar en angst iemand te verliezen, gevoelens die komen en gaan: ze zijn er in elke relatie (vriendschappelijke en romantische) en tussen elk geslacht. En er bestaat dus ook gewoon zo iets als aangetrokken tot elkaar zijn, zonder seksuele of romantische aantrekkingskracht.

En nee, het zou dus niet uit moeten maken of het over mv mm vv gaat. Want mindless. Mannen kunnen gewoon verliefd op je worden. Óók je mannelijke vrienden. Waarom zou je niet jaloers zijn op de vriendinnen van je vrouwelijke partner…?

 

[Proxima]

Bij de vriendschappelijke relaties die ik heb gehad met vrouwen, waren er een tweetal die uiteindelijk wel verder wilden dan alleen de vriendschap.

Bij de eerste vriendschap deden we dat dan ook, we waren nog jong, en dat ging best een tijdje goed totdat we merkten dat onze 'dynamiek' er onder begon te lijden en toen zijn we uiteindelijk uit elkaar gegaan met redelijk wat gedoe.

Mijn oorspronkelijke antwoord op haar toenadering naar mij toe kwam namelijk eigenlijk alleen maar omdat ik haar wilde beschermen, essentieel haar dus afpakken van haar ex die haar fysiek mishandelde, en niet vanwege de liefde, ik kon daardoor dus mijzelf niet volledig geven in de liefde en dat moet ze gevoeld hebben (hoe naïef was ik toen wel niet?). Ironisch genoeg is ze daarna nog een tijdje naar die ex terug gegaan maar nu is ze gelukkig getrouwd met een goed persoon.

Bij de tweede merkte ik dat ze zich steeds meer aangetrokken tot mij voelde. Toen heb ik via subtiele en af en toe minder subtiele hints dat afgehouden en mij minder aantrekkelijk voor haar gemaakt (door te acteren dat ik in bepaalde situaties een ander persoon ben dan ze oorspronkelijk dacht/hoopte). Uiteindelijk begreep ze de hints en nam ze een meer toepasselijke afstand, we zijn nu nog steeds vrienden en weten heel goed wat wel en niet kan. Ze heeft nu ook een zeer lief vriendje waardoor ik haar een stuk minder zie (vriendje is dus niet jaloers maar ze zijn gewoon heerlijk samen op avontuur in het leven, zo mooi om te zien!).

Andere vriendschappen met vrouwen gingen wel prima, gewoon elkaar zien als vrienden waar je adviesen aan kan vragen en eerlijke reflecties op ideeën kan krijgen van een vrouwelijk/mannelijk perspectief. Het hele sexuele idee heeft bij deze relaties nooit voet aan de grond gekregen. Niet omdat we elkaar niet aantrekkelijk vonden maar omdat we het intellect en de ervaring hadden om vooral niet die kant op te willen gaan.

 

[Mindless]

Maar dan ga je dus uit van het feit dat er altijd bij een van de twee gevoelens zijn die zo danig groot zijn dat die gene er echt iets mee moet.

Zelfs al zijn die gevoelens niet zó groot dat je er iets mee moet, er is toch een bepaald verlangen naar die ander? Oftewel, een eigenlijk willen van de ander. Zit dat echte vriendschap niets in de weg? Echte vriendschap is toch helemaal niets willen van de ander? Dan moet je dat verlangen tot bepaalde mate onderdrukken, maar het verlangen blijft wel.

Kan best zijn dat dat in de praktijk voor jou zo is, maar voor mij en volgens mij anderen niet per se. Ik heb dus heel veel mannelijke vrienden voor wie ik nooit gevoelens heb gehad.

En andersom? Romantisch of seksueel gezien? Als ze de kans kregen bij je, dan?

If so, dan speelt er dus meer dan verlangenloze vriendschap en echte vriendschap kan toch alleen maar verlangenloos zijn? Imo: echte vriendschap = echte liefde.

En vrienden waarvan ik misschien op m’n 16e op een dronken avond wel eens heb gedacht 😏😏😏. Vrienden waar wel en waar niet iets mee gebeurd is, die 10 jaar later nog altijd m’n beste vrienden zijn. En daarbij heb ik dus ook nog een relatie met een man die dat állemaal weet, en daar geen probleem mee heeft. Terwijl we ook allebei wel een jaloers zijn: tov collega’s, nieuwe vrienden, wat dan ook. Jaloezie, gevaar en angst iemand te verliezen, gevoelens die komen en gaan: ze zijn er in elke relatie (vriendschappelijke en romantische) en tussen elk geslacht. En er bestaat dus ook gewoon zo iets als aangetrokken tot elkaar zijn, zonder seksuele of romantische aantrekkingskracht.

Oké, ik vind het bijzonder, maar mooi dat het kan.

En nee, het zou dus niet uit moeten maken of het over mv mm vv gaat. Want mindless. Mannen kunnen gewoon verliefd op je worden. Óók je mannelijke vrienden.

Dat kan.

Waarom zou je niet jaloers zijn op de vriendinnen van je vrouwelijke partner…?

Dat is een primal iets denk ik. Ik zie ze niet als echte "competitie" (fout woord ervoor misschien maar toch).

 

[ljuv]

er is toch een bepaald verlangen naar die ander?

Ja, maar dat is er altijd toch? Ik was bijvoorbeeld echt hartgebroken toen mijn beste vriendin naar Londen verhuisde. Hoewel ik het mega vet voor haar vond, was ik echt verscheurd: ik verlangde echt naar haar.

Oftewel, een eigenlijk willen van de ander. Zit dat echte vriendschap niets in de weg? Echte vriendschap is toch helemaal niets willen van de ander? Dan moet je dat verlangen tot bepaalde mate onderdrukken, maar het verlangen blijft wel.

Ik denk dat dat met elke relatie zo is eigenlijk… je wil altijd iets van iemand. En soms weet je al dat je dat iets (een bff die in mijn stad ipv londen bleef wonen) nooit krijgt, en dat die vriendschap voor gaat op je gevoelens? En in dit voorbeeld komt helemaal niks aan romantische of seksuele gevoelens van pas nog. Dus dat zegt toch enorm hoe veel die twee relaties op elkaar kunnen lijken? Ik zou hem bijna willen omdraaien: kun je wel echt verliefd worden zonder een vriendschap?

En andersom? Romantisch of seksueel gezien? Als ze de kans kregen bij je, dan?

Niet dat ik weet nee. Volgens mij zijn die gevoelens er of niet geweest, of iig nooit uitgesproken omdat de vriendschap belangrijker is.

Imo: echte vriendschap = echte liefde.

Hier volg ik je dus helemaal!

echte vriendschap kan toch alleen maar verlangenloos zijn?

Hier haak ik af

 

[Mindless]

Ja, maar dat is er altijd toch? Ik was bijvoorbeeld echt hartgebroken toen mijn beste vriendin naar Londen verhuisde. Hoewel ik het mega vet voor haar vond, was ik echt verscheurd: ik verlangde echt naar haar.

Oké, dat snap ik goed. Je miste haar aanwezigheid. Dat mis ik ook als ik met name mijn beste vriend te lang niet zie.

Ik denk dat dat met elke relatie zo is eigenlijk… je wil altijd iets van iemand. En soms weet je al dat je dat iets (een bff die in mijn stad ipv londen bleef wonen) nooit krijgt, en dat die vriendschap voor gaat op je gevoelens? En in dit voorbeeld komt helemaal niks aan romantische of seksuele gevoelens van pas nog. Dus dat zegt toch enorm hoe veel die twee relaties op elkaar kunnen lijken? Ik zou hem bijna willen omdraaien: kun je wel echt verliefd worden zonder een vriendschap?

En dat is imo nou precies het verschil tussen een relatie en een (echte) vriendschap. In een relatie ontkom je er niet aan dat je bepaalde dingen verlangt van de ander en moet geven aan de ander. In die zin is het eigenlijk zelfs zakelijk te noemen: voor een gezonde relatie moet je geven en nemen. De liefde is dan voorwaardelijk en dus niet puur/onvoorwaardelijk, zoals vriendschap dat is.

Niet dat ik weet nee. Volgens mij zijn die gevoelens er of niet geweest, of iig nooit uitgesproken omdat de vriendschap belangrijker is.

Nou ja, dan weten we het niet en raden heeft in ieder geval geen zin.

Hier haak ik af

Van mijn beste vriend verwacht ik dus absoluut niets. Onze vriendschap heeft helemaal niets te maken met dingen geven/krijgen.

Behalve dan misschien wat jij hierboven aangaf: ik verlang de aanwezigheid van hemzelf. Maar dat zie ik eigenlijk niet als iets verlangen van hem, want dat is gewoon hemzelf. We hebben hier ook weleens gesprekken over en staan hier precies hetzelfde in. We hoeven helemaal niets van elkaar en juist daarom is het echte vriendschap.

 

[ljuv]

Nou ja, dan weten we het niet en raden heeft in ieder geval geen zin.

Wat ik wel weet, is dat ik met twee daarvan al 12 jaar heel goede vrienden ben. En dat ze nooit seks of iets van mij verlangd hebben, of er nou gevoelens waren of niet.

 

[Innerscoop]

Ik heb mijn hele leven geen hoeren geneukt omdat ik 15 jaar geleden ooit een hoer had geneukt voor het eerst.

Zit die gast nog op het forum? Klinkt allemaal behoorlijk fantasierijk maar wel amusant.
Bovenstaande quote vond ik hilarisch 😁

Kan een man en een vrouw platonische vriendschap hebben?
Ik denk het wel, zelfs als er bij 1 van de partijen gevoelens zijn.
Gevoelens hebben is namelijk ook maar iets wat je overkomt. Het gaat erom wat je ermee doet, en in een vriendschap is dat dan dus precies niks (waarschijnlijk) of je gaat de gevoelens analyseren en concluderen dat de gevoelens geen lust of romantische liefde betekenen, maar een intense persoonlijke band.
Zoiets, denk ik. Andersom kan ook; mijn vrouw en ik zitten ook een beetje in het swingerswereldje en dan bouw je soms ook vriendschappen op, dan is er ook sprake van seks. Vriendschap+ noemen ze dat dan.

 

[Deadwing]

Maar het ligt heel erg aan mensen persoonlijk: hoe kijk je naar vriendschappen en relaties in het algemeen.

Dit. Het hangt gewoon heel erg van de persoon af.

 

[Deadwing]

Oké, ik vind het bijzonder, maar mooi dat het kan.

Het is helemaal niet zo bijzonder. Iedereen is anders. Ik heb al eerder aangegeven dat ik een goede vriendin had voor bijna 20 jaar. De vriendschap ging ook gewoon door toen we allebei een relatie hadden. Ook toen ze moeder werd.

 

[Deadwing]

Andere vriendschappen met vrouwen gingen wel prima, gewoon elkaar zien als vrienden waar je adviesen aan kan vragen en eerlijke reflecties op ideeën kan krijgen van een vrouwelijk/mannelijk perspectief. Het hele sexuele idee heeft bij deze relaties nooit voet aan de grond gekregen. Niet omdat we elkaar niet aantrekkelijk vonden maar omdat we het intellect en de ervaring hadden om vooral niet die kant op te willen gaan.

Heel herkenbaar voor mij. Vooral de laatste zin.

 

[BelowTheFlow]

Toch nog even terug naar deze:

Imo: echte vriendschap = echte liefde.

Helemaal mee eens.

Liefde is iets anders dan lust. Gaaf als het samengaat, maar meestal eerder onhandig en dan geregeld ook nog onnuttig tijdelijk.

Liefde telt echt, is existentieel.

Juist om die reden kan echte vriendschap tussen man&vrouw ( voor de hetero's), en m/m & v/v voor andere gezindten.
Zonder vleselijke verlangens maar met het gedeelde gevoel er voor elkaar te zijn.

 

[Mindless]

Toch nog even terug naar deze:

Helemaal mee eens.

Liefde is iets anders dan lust. Gaaf als het samengaat, maar meestal eerder onhandig en dan geregeld ook nog onnuttig tijdelijk.

Liefde telt echt, is existentieel.

Juist om die reden kan echte vriendschap tussen man&vrouw ( voor de hetero's), en m/m & v/v voor andere gezindten.
Zonder vleselijke verlangens maar met het gedeelde gevoel er voor elkaar te zijn.

Uiteindelijk is alles liefde, zelfs haat. Maar het bestaat op een spectrum van puur (onvoorwaardelijk en de ander als zichzelf kennende) naar (steeds) minder puur. Nog steeds hetzelfde "spul", maar in gradaties gecorrumpeerd.

Tegelijkertijd kan liefde geen liefde meer zijn, het moment dat het voorwaardelijk en objectificerend wordt. In lust zie je niet meer de ander als jezelf, maar als een geprojecteerd object ter jouw vermaak.

En toch, breng het terug naar zijn kern en alles waar het van gemaakt is, is liefde.

 

[BelowTheFlow]

En toch, breng het terug naar zijn kern en alles waar het van gemaakt is, is liefde.

Hallelujah !

 

[nausea]

Zonder partner ging het prima, daarna alleen maar drama en gedoe. Da's pech, vriendje weg :/ Neuh maar serieus het ligt er echt aan wat je situatie is, wat je bedoelingen zijn, al dat. Een vriend van mij voelt net als een broer, als je het over liefde wilt hebben hou ik zeker van hem maar zou nooit een relatie willen. Kan prima als je single bent, waarom niet? En al groeit het uit tot meer is het alleen maar leuk in dat geval toch? Maar met een partner wordt het ingewikkeld, als mijn vriend heel close was met een meisje zou ik er eerlijk gezegd ook geen fijn gevoel bij hebben.

 

[Mezelf]

Interessante vraag die ik vaak andere en mezelf heb gesteld.

Lange tijd heb ik gedacht dat dit niet mogelijk is maar dat zal grotendeels komen omdat ik bij de meeste vriendschappen met vrouwen toch de 1 meer gaat verlangen. Wat dat betreft is de kans groot dat er een bepaalde spanning blijft als je vriendschap aangaat met de sekse waar je op valt. Toch heb ik nu dames in me leven die ik als vrienden beschouw en ik lange tijd ken.

Dus ergens is die mogelijkheid er zeker. Wat niet wil zeggen dat die gevoelens alsnog kunnen ontstaan al acht ik de kans met de jaren kleiner dat dat gebeurd. Als je al 5 jaar bevriend bent met de sekse waar je op valt, dan is de kans kleiner dan wanneer je die nog maar net kent.

Ik zou hem bijna willen omdraaien: kun je wel echt verliefd worden zonder een vriendschap?

Daarom ben ik het hier mee eens. Als ik naar mijn "echte" en langere relaties kijk, dan waren die begonnen uit vriendschap. Je wordt vrienden, leert elkaar steeds beter kennen en dan kan die vonk overslaan. Hier kan soms best een tijd overheen gaan maar na jaren zou ik het wat vreemder vinden en stiekem denken dat bij 1 van de twee die gevoelens er al eerder waren.

Maar vriendschap tussen twee waarvan de 1 meer wilt dan vriendschap en de ander niet, lijkt me dan wel weer erg lastig zo niet onmogelijk. Het verlangen naar meer terwijl de ander niet wil zou ik niet kunnen denk ik. Hierdoor zijn ook echt wel wat mooie vriendschappen verbroken. Ook dus 1x omdat ik meer wilde en zij niet maar erger vond ik het toen het die keren andersom gebeurde. Nou kan ik al moeilijk nee zeggen als het de ander pijn doet maar in geval van relaties doe ik dat wel en was ik mijn maatje kwijt. De keer dat ik meer wilde met dame A heb ik aangegeven in ieder geval voorlopig geen contact meer te willen en dat heeft wel gewerkt. Gevoel wordt minder en er kwam dan vanzelf wel weer een ander in me leven waardoor ik weer contact kreeg met dame A, waar ik toen niet meer gevoelens voor kreeg dan vriendschap want was immers verliefd op een dame B. Nou is uiteindelijk deze vriendschap met dame A ook wel verwaterd maar meer op een langzame en natuurlijke manier. Verder nog gezellige en leuke tijden mee beleefd, met en tijdens de relatie van dame B waar ik uiteindelijk 8 jaar mee heb samengewoond .....

Dus ja het kan in mijn ogen mits er niet 1 meer verlangd.

 

[Deadwing]

Dus ja het kan in mijn ogen mits er niet 1 meer verlangd.

Dit.

 

[Mindless]

En aangezien emotions letterlijk energy in motion is, kúnnen die gevoelens op een gegeven moment ontstaan in 1 van de 2 en is je vriendschap afhankelijk van dat dat niet gebeurt.

Technisch gezien kan het, maar ik prefereer voor vrienden mijn eigen geslacht.