Er is hier een groepje op het forum die van mening is dat het maar normaal moet zijn als je partner flirterig zit te doen met een ander van hetzelfde geslacht als jij en dat wanneer je hier problemen mee hebt dat je zelf "onzeker" bent.
Welk groepje dan? Want volgens mij is er nergens gezegd dat je maar gewoon altijd overal met iedereen moet kunnen flirten, period? Kan misschien wel zijn dat jij dingen zoals dit
Tegelijkertijd heb ik al 9 jaar een relatie en noem ik al m’n vrienden “schatje/<_o-fip-hl id="_o-fip-hl-focus">lieffie/babe/schoonheid”.
als flirterig ervaart, maar dat is wel echt een aanname. In mijn kringen is dit heel normaal en weet iedereen dat we daar niks romantisch of flirterigs mee bedoelen. Ik denk dat ik in mijn directe omgeving, jong en oud, geen uitzondering hier op ken: wij praten gewoon zo tegen elkaar.* Dus dit is wel een beetje vanuit je eigen ervaring en perspectief beredeneerd. Geen wonder dat je daarmee ook denkt dat “een klein groepje” er zo over denkt. Ik denk namelijk het tegenovergestelde maar in beiden gevallen: dat het een kleine groep betreft maakt de ervaring en het perspectief niet minder waar.
Gevraagd waarom de berichten bijvoorbeeld zo flirterig moeten, maar dat leid vaak tot onenigheid.
Vervelend dat dat praten tot nu toe niets heeft uitgehaald, maar zoals je ook leest in dit topic zien/ervaren/waarderen mensen dit soort dingen gewoon heel anders. Als je m meteen insteekt als “waarom moet het zo flirterig” kan ik me wel voorstellen dat daar geïrriteerdheid uit voort komt omdat ik zelf zou denken:
flirterig? Waar de fuck heb je het over maat ben je goed bij je paasei, ik liep je net nog fantastisch te pijpen wat is dit joh? Daarom denk ik dat een gesprek met vragen als deze:
- vind je dat je mij nu even veel aandacht geeft als je beste vriend?
- vind je dat ik even veel aandacht verdien als hij? (Want even: zo lang zijn jullie nog niet samen. Ik vind het niet zo gek om in die fase vriendschappen voorop te stellen... Misschien zij ook niet? Maar die waarden moeten wel naar elkaar uitgesproken zijn.)
- ik hecht waarde aan liefkozende bijnamen in een relatie en vind het daarom gek en moeilijk dat jullie elkaar bby noemen. Zou jij dat gek vinden als ik dat bij vriendinnen deed en zo nee, zou je er voor mij dan toch rekening mee kunnen houden?
- wat kan ik veranderen om dit gevoel bij mij te “stillen” en wat kun jij veranderen om mij met een beter gevoel naar jullie vriendschap te kijken?
- is er een manier waarop jij of ik dit met jouw beste vriend kunnen bespreken?
Communicatie is key.
Jij zus en jij zo of jij moet mij zo laten voelen/zo een gevoel geven is onmogelijk. Of jij moet dit of dat doen werkt echt niet.

Ik zou het fijn vinden als........ En ik zou graag willen zus............. Want ik voel..............Dit is de situatie/probleem.........
Je zou zelfs nog kunnen graven bij jezelf waar dat gevoel/gedachten vandaan komen. (En dan way way back gaan naar vroeger)
En dan is het aan de ander of die dat kan geven en wil geven.
Zoek Non violent communication maar eens op.
veel en veel beter voor je gaan werken. Beredeneer vanuit je eigen gevoel, ervaring, waarnemen, check of dat klopt met die van haar. Leg uit wat je kwetst en waarom, in plaats van meteen een verwijt of probleem maken.
Al vraag ik me wel een beetje af of je daar toe bereid/in staat bent want ik snap dit ook steeds niet zo goed:
Volgens mij snappen sommige mensen nog steeds de reden niet helemaal waarom dit tot stand is gekomen. Is dit niet iets waar een forum voor bedoeld is? Als je met een vraag zit om er dan vervolgens over te kunnen praten?
Er werd toch gewoon een perspectief op jouw verhaal gedeeld door
@StraffeNeel? Maar omdat het woorden en een perspectief zijn waar jij je niet in kan vinden, is het een probleem… Mensen krijgen op dit forum zeker vaak te horen wat ze niet willen. En je hoeft/moet daar helemaal niets mee, maar het zijn nou net wel die perspectieven die je niet zelf hebt waar je wat van kán leren. En die les kan ook zijn “oja okay er zijn heel veel mensen die hier anders over denken dan ik maar dat verandert mijn gevoel en gedachte niet.” Dat is alweer heel wat anders dan “oh hey al m’n beste maten vinden dit ook belachelijk en alles wat ik er op internet op lees met m’n eigen google search ook, ik heb het aan het rechte eind”.
* edit: op mijn beurt denk ik trouwens weer vaak onterecht dat mensen (vooral uit de provincie) boos op me zijn of me onaardig vinden, omdat ze niet met diezelfde warmte spreken. Of vind ik dat mensen onaardig tegen elkaar zijn, waar ik vaak wat van zeg, en dan zijn zij zo van: onaardig?! Bedoel hiermee dus te schetsen dat dit echt totaal aan je omgeving en ervaring ligt.