MeejheM zei:
Mijns inziens staat de wetenschap nog maar aan het begin van begrijpen van hallucinaties.
Ja en? Wat vind je zelf? :P Grapje, dat hebben we al gehad.
Mijn zweverige kijk hierop:
Visuals zijn net zo echt een ervaring als elke andere perceptie. Naar mijn mening zijn visuals een product van het voorstellingsvermogen. Maar het voorstellingsvermogen kent vele niveau's. Je kunt je bijvoorbeeld een gezicht van iemand voorstellen zonder dat je het in alle detail voor je ziet. Dit soort voorstellingen zijn maar licht tastbaar. Meer tastbaar wordt het wanneer je daadwerkelijk vormen/kleuren begint te zien welke eerst zichtbaar beginnen te worden tegen een donkere achtergrond en toe kunnen nemen in zichtbaarheid en dan als een soort overlay over je normale perceptie heen komen te liggen. Je gebruikt op dat moment meer van je voorstellingsvermogen en je (persoonlijke) fantasie dringt je perceptie binnen. Nog een hoger niveau van voorstellingsvermogen (fantasie dus) is wanneer je percepties zelf veranderen (denk aan de beleving van kleur, vorm, textuur, licht, etc.). En dan nog weer een stapje hoger en je bent situaties en objecten aan het manifesteren in je subjectieve werkelijkheid. Nog weer hoger en je bent complete werelden aan het manifesteren zoals je doet tijdens dromen. En daarboven zit dan weer kosmisch voorstellingsvermogen wat alle mogelijke universums aan het dromen is. Elk niveau heeft steeds minder limitaties, maar het is allemaal hetzelfde voorstellingsvermogen.
Voorstellingsvermogen/fantasie zie ik dus niet als iets triviaals en ook niet als 'nep' in tegenstelling tot de 'echte wereld'. Je hebt namelijk alleen je subjectieve werkelijkheid. De zogenaamde objectieve werkelijkheid/wereld heeft niemand ooit gezien en is een product van het voorstellingsvermogen/fantasie op het niveau van gedachten. Het voorstellingsvermogen is altijd actief, ook wanneer je compleet nuchter met aardse zaken bezig bent. 'Aardse zaken' zijn ook een product van het voorstellingsvermogen, zowel op een laag niveau (gedachten) als een hoog niveau ("materie"). Op welk niveau het voorstellingsvermogen opereert hangt compleet samen met de mate waarin je bewust bent, de mate waarin je in het nu bent. Ik denk dat wat visuals zijn, bewustzijn is dat zich d.m.v. fantasie begint te manifesteren in visuele perceptie. Hetzelfde kan ook gebeuren met je geluidsperceptie. Dan dringt je fantasie binnen in je auditieve perceptie en hoor je geluiden "die er niet zijn". De geluiden zijn er echter natuurlijk gewoon wel in jouw werkelijkheid, want je hoort ze. Op dat moment verkiezen we vaak wat we kennen uit de 'echte wereld', wat een product is van laag voorstellingsvermogen (gedachten) boven onze feitelijke percepties. "Toen zag ik dingen die er niet waren". Voor wie? Voor wie waren ze er niet? Het voorstellingsvermogen fantaseert op dat moment zelfs een denkbeeldig iemand die de "echte" ervaring heeft waarin die geluiden er niet zijn. Dit is de reden dat ik vind dat visuals net zo echt zijn als elke andere ervaring, omdat ervaring subjectief is.
Volgens mij is het echte 'spul' waarvan visuals zijn gemaakt dus uiteindelijk bewustzijn. Eerst gelimiteerd tot het verstand en vervolgens weer het verstand (volgens het mechanisme van het voorstellingsvermogen) gelimiteerd tot een specifieke perceptie. Maar ik heb hier geen bewijs voor en geen mannen in witte pakken die dit kunnen bevestigen.
Sowieso kom je met dit idee uiteindelijk uit op de harde vraag van 'wat is bewustzijn?' en imo is die vraag niet conceptueel te beantwoorden en weet je uiteindelijk dus nog niet wat visuals echt zijn. Tenminste, je weet het niet op de manier hoe je normaal een ding (geestelijk of fysiek object) kent. Dingen, oftewel conceptuele opdelingen van ervaring, zijn niet te kennen omdat ervaring niet werkelijk is op te delen en die dingen dus geen echt bestaan hebben. Het enige wat die schijnbare opdeling doet is een concept creëren. Wanneer je een visual ziet, zie je dus eigenlijk een weerspiegeling en refractie van jezelf, van je interne situatie, van bewustzijn.
