Verslaafd aan extreem hoge dosering lorazepam

[Benzolorazepam]

Goedemorgen, ik weet dat er algemene topics over benzodiazepines zijn maar ik maak toch maar even een apart topic aan omdat mijn situatie best verontrustend is.

Goed, ik zal proberen het zo kort mogelijk te houden; ik ben momenteel 22, en ben al n jaar afhankelijk van lorazepam, vanwege voornamelijk pijn en angst klachten. 2 jaar geleden kreeg ik plots extreme pijn in mijn onderrug, buik en bovenbenen. Hiervoor meer dan 5x naar de spoedeisende hulp geweest, meerdere onderzoeken gehad door urologen, neurologen etc. Allemaal wisten ze geen raad met mijn ondragelijke, onverklaarbare pijn. Uiteindelijk door mijn huisarts doorverwezen met spoed naar de psychiater, in de hoop die wat kan doen, ook gezien er sinds mijn 11e pdd-nos, gegeneraliseerde angststoornis en ADD is gediagnosticeerd. Psychiater dacht aan psychosomatische klachten. Vanwege de acute, extreme pijn en angst het volgende voorgeschreven gekregen;
Als eerste tramadol 37,5mg 4x2 per dag.
Samen met lyrica 600mg en citalopram 40mg. Dit alles werkte niet tegen de pijn, maar op aanraden van de huisarts en psychiater toch door blijven slikken.
Na 3 maanden werkte het nog steeds niet, maar was ik ondertussen wel afhankelijk geworden, want zodra ik met een van deze middelen probeerde te stoppen, kreeg ik behoorlijke ontwenningsverschijnselen, en dat kon ik samen met de pijn er gewoon niet bij hebben.
Uiteindelijk werd ik door de pijn, en de onmacht van de artsen erg angstig, depressief en suicidiaal omdat ik het niet meer zag zitten. De pijn was te heftig en kon niks anders dan de hele dag op bed liggen en het werkelijk uitschreeuwen van de pijn.
Vervolgens schreef de psychiater 3x2.5mg lorazepam voor en 75mg seroquel voor het slapen, per dag.

Nu komt het: de lorazepam nam na ongeveer een uur alle pijn weg. Compleet weg. Ongelofelijk gezien het geen pijnstiller is. De huisarts en psychiater begrepen er niets van, maar waren blij dat het hielp. En ik al helemaal, gezien ik weer langzaam normaal kon functioneren.

Nu, 1 jaar later, slik ik gemiddeld 30mg lorazepam per dag, omdat mijn tolerantie steeds hoger word, echter zodra ik stop komt die vreselijke pijn weer terug. Ik zit dus opgesloten. De artsen vinden het te bizar voor woorden dat ik deze dosering aan kan en nodig heb. En vinden dat ik naar een afkickkliniek moet om met alle medicatie te stoppen en een andere manier te vinden om met de pijn om te gaan. Maar hoe weet niemand.

Is er iemand hier, die misschien een tip of idee heeft met wat ik nu moet doen? Alles is welkom, ik en mijn ouders en artsen zijn ten einde raad... het is een groot drama.




Excuses als er onduidelijkheden zijn in het verhaal, ik heb een hoop weggelaten omdat het anders allemaal te lang word, maar vraag gerust over onduidelijkheden.

Nogmaals, alle adviezen of meedenken in wat ik nu moet doen zijn zeer welkom.

 

[8️⃣6️⃣]

Dus pijnstillers doen niks tegen de pijn en medicatie die niet pijnstillend is wel?

De hoeveelheid is inderdaad belachelijk hoog en lijkt me onacceptabel. Ik zou gewoon luisteren naar het advies: afkicken en kijken hoe dit anders op te lossen. Je bent nu alleen maar bezig met het gevolg terwijl naar de oorzaak gezocht dient te worden.

 

[De Zandman]

Natuurlijk is het zoeken naar de oorzaak een heel belangrijk aspect , in dit geval heb ik de indruk dat er al heel lang gezocht is, maar dat heeft helaas niet tot een oorzaak geleid.
En hoe frustrerend is dat.. je lijdt pijn, en er komt maar geen soelaas!
Het nare in dit geval is ook, dat er allerlei andere lichaamsfuncties door deze hoge doseringen beïnvloed worden. En, hoe zit dit op een langere termijn?
Ik zou, hoe vervelend ook, blijven volhouden met zoeken waar alle ellende vandaan komt. Ik hoop dat er toch een oorzaak gaat uitkomen, en daarna De juiste medicatie plús dosering kan worden vastgesteld.

 

[Mindless]

De psychiater dacht aan psychosomatische klachten. Kan het zijn dat de benzo geestelijk iets zo onderdrukt dat de geest stopt met de lichamelijke pijn veroorzaken/creëeren? Zo klinkt het een beetje. Onderschat niet de extreme uitwerking die de geest kan hebben op het lichaam.

Áls het zoiets is, dan is het denk ik eerder een kwestie van het geestelijke probleem onderzoeken en aanpakken ipv de lichamelijke symptomen proberen te behandelen met middelen die je geestelijk afstompen en verdere bijwerkingen geven.

 

[De Zandman]

En hier wordt de spijker precies op de kop geslagen!
Ik zie het precies zó
De weg van de psychiatria is helaas zo ontzettend ingewikkeld
Ik hoop, dat er een oorzaak gevonden wordt en ik zou erg graag willen lezen, of die uiteindelijk gevonden wordt en er gestopt kan worden met al het gif dat je nu moet nemen om tóch een pijnvrij leven te kunnen leiden!

 

[Mindless]

Pijnvrij is natuurlijk het ideaal en daar moet naar gestreefd worden, maar ik denk dat we vaak ook teveel kijken naar pijn als iets dat de kop ingedrukt moet worden om het leven te kunnen leiden dat wij wíllen leven. Dat we pijn puur zien als iets dat ons in de weg staat. Maar misschien vertelt onze pijn ons soms ook iets. Vooral wanneer de oorzaak psychosomatisch is. We willen ons leven leiden zoals wij dat willen en onze pijn verhinderd dat. Maar misschien dat we soms juist meer de tijd moeten nemen om onze pijn dieper te ervaren, hoe gek dat ook klinkt. Zo heb ik het zelf ervaren. Ik heb bijvoorbeeld jarenlang terugkerende extreme buikpijn ervaren waarbij ik soms op de grond lag en niet op kon staan van de pijn. Ik denk dat door die beproevingen gaan mij een sterker persoon heeft gemaakt en dat een wondermiddeltje die alle pijn weg had genomen niet per se de beste oplossing was geweest. Het forceerde mij om heel aandachtig naar mijn lichaam te gaan luisteren en door de pijn heen te werken. Áls de symptomen psychosomatisch van aard zijn, dan zorgt iets mentaals - bijvoorbeeld ergens een blokkade - namelijk voor een lichamelijke uiting daarvan. Psychiatrie kan daar zeker bij helpen, maar ik geloof niet dat het altijd kan helpen. Zoals je zei is de psychiatrie zeer ingewikkeld en kun je ook zo in de verkeerde hoek zitten te zoeken. Terwijl misschien alles wat je lichaam wil, is aandacht geven aan wat jij als het probleem ervaart. Aan de pijn dus. Ik zeg niet dat dit altijd zo is, maar ik zie zo vaak dat mensen niet echt aandacht geven aan hun lichaam, maar meer gefocust zijn op het vinden van een specifieke (bijvoorbeeld psychologische) oorzaak die hun klachten verklaart. Ik betwijfel of het vaak echt zo werkt en dat mensen niet van de ene mogelijke oorzaak naar de andere gaan en zo nooit hun pijn op zo'n manier voelen dat er geen weerstand aan wordt geboden. Pijn is onderdeel van het leven. Als je een lichaam hebt, zul je ergens op een punt in je leven pijn ervaren. It comes with the deal.

Ik bedoel niet dat mensen zich dan maar neer moeten gaan leggen bij hun pijn en niet proberen er vanaf te komen, maar tenminste het verschil leren te ervaren tussen pijn mét en pijn zonder weerstand. Ik geloof er zelf wel in dat we de beproevingen op ons pad krijgen die we nodig hebben om te groeien (in bewustzijn, spiritualiteit). Geen gehoor geven aan die lessen is dan uitstel van die lessen. Nogmaals, er kunnen natuurlijk ook andere redenen zijn, maar het kan geen kwaad om er enige aandacht aan te schenken imo. Eventueel naast een psychiatrische behandeling.

 

[De Zandman]

Nu ik dit topic nog eens goed doorlees, zeg ik dit.
Deze artsen zijn (In ieder geval de psychiater) volkomen mesjogge.
Ze hebben je alleen maar verder in de shit geholpen zo.
Deze dosissen zijn echt veeeeeel te hoog.
Dit is domweg een verkeerde afslag van de autosnelweg.
Zie nou maar eens de afhankelijkheid aan te pakken.
Hier ben je echt veel, veel tijd mee kwijt vrees ik.
Je moet ervan af.
Dat staat vast. En zeer waarschijnlijk intern. Dit red je anders niet.
En wanneer het gif eruit is, dan naar de oorzaak zoeken.
Wat er nu gebeurt, is een gevolg onderdrukken.
Dat lijkt mss wel goed, maar is dat niet.
Jouw andere organen worden namelijk giga overbelast!
Zo zie ik het....
De oorzaak! Dat is het eerste doel!
Hoe moeilijk ook.
Sterkte! Laat iets weten hoe het met je gaat.....

 

[GoldenGrow]

30mg wow , heb je geen enorme blackouts?
heb een tijdje elke dag 4mg alprazolam gebruikt, en kan hele weken niet meer herinneren wat ik allemaal gedaan heb.

on topic: als ik jou was zou ik aan je huisarts vragen of hij samen met jou je gebruik kan afbouwen, het wil nog helpen als iemand jouw dagelijkse iname reguleert. want zoals je waarschijnlijk weet is afbouwen met benzo's extreem belangrijk, zeker met jou 30mg

 

[benzzzy]

Tl;dr

 

[De Zandman]

Ik vraag me af, of je deze grote dosis ambulant aankunt vwb afbouwen.
Toen ik wilde stoppen met benzo kon ik dit beslist niet ambulant.
En dat ging om 30 mg temazepam, en 50 mg seresta forte per dag.
Dat is fors, maar lang niet zo zwaar als de ts aangegeven heeft.
Als ik in de schoenen van de ts zou staan, vroeg ik een detox opname aan.
Dan heb je dit zeer waarschijnlijk in 6 a 8 weken gefikst. Let wel, dat wordt niet gemakkelijk! Erg pittig zelfs!
Je staat er dan niet alleen voor. En, er is begeleiding.
Dan heb je meer kans van slagen.