van het begin, tot het stoppen...

[r@r@]

Bovendien moet je lichaam wennen aan de nieuwe situatie zonder opiaten, je hebt veel te veel (nu lege..) pijnreceptoren dus voel je je erg klote. Je lichaam blijft simpelweg een tijd ontregeld.

Ben het helemaal met je eens, Silver!

De aanmaak van endorfines (lichaamseigen hormoon dat pijn vermindert en ervoor zorgt dat je lekker slaperig wordt) wordt niet/nauwelijks meer aangemaakt als je opiaten gebruikt: zij bezetten immers die receptoren al. Hoe meer je gebruikt, hoe meer opiaat-stoelen (= receptoren) er worden aangemaakt in je hersenen. Dat heet gewenning.

Als je stopt met opiaten worden "die opiaat-stoeltjes" niet meer bezet. Je moet het dus zelf weer gaan aanmaken. En tot die tijd heb je moeite met slapen én voel je alle pijnsignalen erger binnenkomen.

Kort gezegd: je lijf moet "een flinke schop onder z'n kont krijgen" om weer zelfstandig die endorfines aan te maken.

Wat dan heel goed werkt is hardlopen. Dat zorgt ervoor dat dopamine (vergelijk met coke) en endorfines (vergelijk opiaten) worden aangemaakt.

Begin gewoon om de dag met een paar minuten in een rustig tempo. Het gaat er niet zo zeer om dat je lang en veel moet lopen; maar wel regelmatig en elke keer bijv. 1 minuut meer.

Ik heb vannacht om half 5 voor het eerst 12 minuten gelopen en een half uur erna kon ik ineens wél slapen!

Het werkt écht! Je voelt zelf wanneer de hormonen vrijkomen: eerst word je moe, dan nog moeier. Tot je denkt: "Ja, doei! Nu kan ik écht niet meer! Ik kap ermee!"

En als je DAN door blijft rennen voel je die endorfinen vrijkomen.
De roes is natuurlijk feitelijk lichter dan die van opiaten, maar het gevoel van overwinning is juist groter!
Je hebt een grens verlegd!
Maar dan wél in de goede richting: naar ontwikkeling!
Ontwikkeling naar een goede gezondheid, naar een goede conditie en naar nieuwe aanmaak van de hormonen waar jouw lijf om schreeuwt!

Het kan mij niks schelen dat ik niet echt hard ren (het is meer dribbelen ) en ik heb ook schijt aan al die oude mensen die (goedbedoeld) naar me roepen: "Kom op! Doorlopen!"
Dan denk ik: "Ha, je moest eens weten! Ik heb 14 jaar niet gesport, heb 12 jaar zitten kloten met die klote opiaatverslaving, maar ik ben en blijf wél clean en ik sport wél. En ik houd vol!"

Ik weet dat het werkt, want elke keer kan ik toch maar weer 1 minuut langer hardlopen, ik krijg meer lucht, ik slaap sneller in en beter door na het hardlopen.

Het werkt! Echt!

p.s.
- Endorfines komen ook vrij bij het eten van chocolade, vetten, suiker; bij klaarkomen (ejaculatie) en bij hevige pijn (bijv. SM, maar die raad ik niet aan hoor! )
-Als een vrouw van een kindje bevalt worden er aan het einde (tijdens de persweeën waarbij het hoofdje wordt geboren) ook endorfines aangemaakt. Ze lijkt dan een beetje stoned en dat is ze in feite ook! De pijn wordt minder en de ontsluiting (= opengaan van de baarmoedermond) gaat sneller doordat de spieren zich ontspannen, waardoor de baring voorspoediger verloopt voor moeder en kind.

 

[ik doe mijn best]

nvt

 

[r@r@]

hoi,,..allemaal,..ik neem aan dat een paar antwoorden voor mij bedoeld zijn

Het was voor iedereen die er wat aan heeft.

Maar het was in eerste instantie een reactie op Yoro die nu zoveel last heeft van pijn en andere ongemakken, dat hij begon te denken dat hij de Mexicaanse griep had

BTW, hoe gaat het met je, Yorrie?

Groetjes,
R@

 

[Yoro]

Zo, daar ben ik dan weer.
Héle diepe zucht na de eerste werkweek, maar wel de hele week volgemaakt.
Allen dank nog voor de reacties.

Ik heb eergisteren m'n laatse benzo slaappil ingenomen en nu dus officiëel benzodiazepine-vrij.
Klote voelde ik me toch al, mét of zonder. Dan maar zonder.

Gisterenochtend ben ik weer bij m'n verslavingsarts geweest.
Eend had het al voorzien, en ja hoor... wat zegt die eikel, tja.. achteraf gezien had het misschien toch beter geweest om tóch die bupe langer dan 9 dagen te nemen, en die langzamer af te bouwen. Komt ie nou mee! Ja zegt ie, nu is het flinke stap terug als ik je weer terug aan de bupe zet, maar het is wel goed om te weten voor de volgende.
Nou ja, dan heeft er misschien nog iemand iets aan.

Verder heb ik hem eerlijk verteld dat ik een dikke week benzo's van m'n tante had genomen, en de welke. Deed ie niet moeilijk over. Omdat ik geen benzo's meer wil heeft hij toch nog iets voorgeschreven. Heb ik gisteren bij de apotheek opgehaald.
Trazolon tblt 100mg/st. Is eigenlijk een anti-depressiva, maar volgens hem moet je hierop beter kunnen slapen en en langer. Halve tot een hele tblt half uur voor het slapen gaan innemen.
Gisterenavond getest, beter eerst een halve omdat ik vandaag nog moest werken.
Volgens dokter snuggels zou ik anders de dag erna goed duf kunnen zijn.

Geen oog dicht gedaan vannacht, maar goed, dat kan ook andere dingen liggen.

Ik had toch al gezegd dat zo'n beetje de hele familie zich zorgen maakte of het allemaal wel goed met ging, tja... beetje tegenstrijdig natuurlijk. Ja ik ben goed bezig, maar toch lijkt het tegenovergesteld. Ja want je bent zo vaak en zo lang ziek de laatste tijd, gaat het toch wel goed blablabla. Tot vervelens toe. Allemaal met de beste bedoelingen hoor, dus heb ik het zo goed mogelijk maar verdoezeld. Als het enkel voor mijzelf was, had ik het ze allang eerlijk verteld wat er precies speelde. Maar dat kunnen ze geen van allen hebben (zijn zelf al erg instabiel). De enige die altijd nuchter is, dat is mijn halfbroer. Die heeft de afgelopen jaren veel voor me gedaan, en ik ben erg goed met ze op kunnen schieten. Hij, z'n vrouw en kids.
Nu konden hun er ook geen touw meer aan vastknopen wat er allemaal gebeurde.
Ik heb dus besloten om het tegen hem, en alléén hem eerlijk te vertellen van m'n (ex)verslavingen. Ik ben gisterenavond naar hem toe gereden en met hem gaan praten.
Ik heb het hem dus verteld.
Hij moet het volgens mij nog even laten bezinken. En hoewel hij nu veel antwoorden op zijn vragen heeft, denk ik niet dat hij zich nu minder ongerust maakt. Maar goed, we zien wel hoe het uitpakt. Ik heb hem niet meer gesproken dus moet het nog maar blijken of ik er goed aan heb gedaan. Ik kan voor mezelf nou ook niet echt zeggen dat het een opluchting was om het eerlijk te vertellen, eerder ongemakkelijk, en een schuldgevoel dat ik hem opzadel met de waarheid. Maar ja we zien wel.

Verder voelde ik me van de week al iets beter.
Ben 4 kilo aangekomen omdat ik mezelf helemaal volprop met voer.
Zo veel als de afgelopen tijd heb ik nog nooit gegeten.
Alleen vandaag op het werk weer een zware dip.
Na een slapeloze nacht, en toch ook met m'n gedachten bij het gesprek met m'n broer en alles er omheen was ik vandaag echt gebroken. Moe, flink spierpijn in m'n knieën en benen, gloeien etc.

Gelukkig eindelijk weekend, proberen wat tot rust te komen.
Ik ga gauw eten halen want ik verrek van de honger.

Laterzzz

 

[fuller]

ja, Yoro, je hebt nog meer volgers in dit land en ver daar buiten.
je kan binnekort optreden in volle zaaltjes want ook ik volg het allemaal.

Iets over dat vertellen: het lijkt zo geweldig om mensen in eerlijkheid te vertellen over je verslaving, maar doe het niet. Het is precies zoals je zelf zegt: ze kunnen er niet mee omgaan en je zaldelt ze op met een geheim. Ik spreek uit ervaring, niet gebruikers, niet verslaafden of ex-verslaafden weten niet hoe ze met die informatie om moeten gaan. Je kan ze dat niet kwalijk nemen. Je loopt ook het risico dat ze co-dependent (medeverslaafd) worden. dat ze gaan aticiperen op de verslaafde.

vertel het in geuren en kleuren hier, of aan anderen in een therapie-omgeving maar vertel het niet aan leken.
De eerste keer dat ik het aan mijn beste vriend vertelde (het is nog altijd mijn beste vriend) zei hij na een paar dagen tegen me dat hij er veel last van had het te weten. hij eiste dat ik het mijn vrouw zou vertellen. Daar had hij gelijk in, en dat heb ik toen ook gedaan.
je zal wat nazorg aan je halfbroer moeten geven, vertel m dat je het doorstaat met hulp van artsen en een online groep van andere stoppers.

Iemand uit NA zei er ooit over: you tell them something, they don't know how to carry.

Inmiddels weet mijn vrouw van de hoed en de rand, maar vertel ik tegen ex-verslaafden (in NA) andere dingen, of dingen op een ander manier. Overigens heb ik vandaag ook een feestje: 6 maanden clean van alcohol, (3 maanden van opiaten en alle andere zooi).

Die onrustige geest herken ik erg: sinds ik clean ben stoor ik me aan dingen, en maal ik over dingen. Ik neem me voor er altijd iets mee te doen, omdat we niet voor niets gebruikten, we hielden dat allemaal er lekker onder. ik zou je aanraden: schrijf je grieven en gedachtes op en handel er naar. Niet omdat het moet of wat dan ook maar simpelweg om clean te blijven. Je moet op een bepaalde manier je leven weer in de greep nemen, Dope had het in de greep maar dope is nu weg. STERKTE.

 

[Yoro]

Helder verhaal Fuller,

Allereerst schud ik je de hand.
Je hebt die eerste maanden er op zitten
Keep it up!

Ik ben het ook helemaal met je eens trouwens hoor.
Niet voor niets heb ik het al die jaren voor iedereen geheim kunnen houden.
Nu begin ik echter de laatste maanden weer gevoel terug in m'n donder te krijgen.
Erg verwarrend, en vooral vermoeiend.
Ineens weer bij dingen stilstaan en over allerlei dingen liggen malen.
Vooral die slapeloze nachten blijven die radartjes maar draaien en draaien.
Ik kon het gewoon niet langer, niet tegen hem.
Dan maar het risico bestempeld te worden als junk, en/of zoals je zegt het risico dat ze gaan anticiperen op m'n verslaving. Ook al is hij de enige waarbij ik dit juist niet verwacht (anders dan de rest). Tot nu toe loopt het zoals verwacht.
Ik heb hem misschien opgezadeld met een geheim, maar aan de andere kant heeft hij wel een heleboel antwoorden op z'n vragen.
Want ze gaan vanalles (de gekste dingen) lopen bedenken wat het zou kunnen zijn...
Nu weet hij iig wat er gaande is, ook al is het één van de worst-case scenarios.
Ik zie wel hoe het loopt. het is nu gedaan, dus so be it.

Ik heb met m'n broer trouwens een kort maar best helder gesprek gehad toen.
Hij bleef er rustig bij toen ik het vertelde.
Ook heb ik hem verteld waarom ik het nooit tegen iemand verteld heb, en hij was het helemaal met me eens. Dat je tegenover niet gebruikers, niet verslaafden en mensen die dit nooit van dichtbij hebben meegemaakt direct een stempel krijgt. Dat het nu anders is omdat ik zijn broer ben. Hij snapte waaarom ik het gedaan heb, wat ik gedaan heb (niet in geuren en kleuren, gewoon kort en bondig), en dat ik nu op de goede weg ben om er van af te komen. Hij was het ook helemaal met me eens dat het absoluut geen goed idee is om hierover met de rest van de famile, zus, moeder etc te praten.
Hij zei ook dat het enige wat hij nu kon doen is me sterkte wensen om het vol te houden en om clean te blijven. Hij zei letterlijk: dat ik nu meer te verliezen heb, beter gezegd meer te winnen heb. Daar is het bij gebleven.

Die laatste woorden zijn wel blijven hangen.
Dat is ook de grootste reden dat ik clean wou worden, en wil blijven.
Ik heb de laatste jaren ondanks de verslaving toch een "normaal" aan het opbouwen geweest.
Stabiel en goed werk, goed contact binnen de familie (een hele vooruitgang daar ik eerst helemáál geen contact meer met ze had) en zelf in rustiger vaarwater zonder stress van hennepkwekerij en dat soort ongein.
Nu het begin gemaakt is wil ik eerst helamaal clean zijn voordat ik verder ga.
Huisje, meisje, etc.

Stap voor stap, langzaam maar zeker.
Eerst deze stap maar eens zo ver zetten dat ik mezelf over een tijdje weer lichamelijk beter ga voelen. Daar heb ik nu m'n handen vol aan!

Ik ga nu m'n ogen dichtknijpen hopende op een paar uur slaap.

Grtzzz Yoro

 

[ik doe mijn best]

nvt

 

[r@r@]

Hé Yoro,

Wat goed dat je het hebt verteld tegen je broer! Idd: niet iedereen hoeft het te weten, mensen begrijpen er namelijk toch geen bal van en het vervelende is dat ze wél denken er verstand van te hebben: dat is de gevaarlijkste combi voor jouw sociale leven.

Maar jouw broer en jij houden van elkaar en dan is vertrouwen een belangrijk iets.

Ik vind het goed van je! Natuurlijk ga je meemaken dat je een keer slecht hebt geslapen en dat hij dan onderzoekend gaat kijken naar de grootte van je pupillen. Als je ziet dat hij twijfelt, praat erover!

Het zou zonde zijn als jouw eerlijkheid zou leiden tot dat wat jij juist niet voor ogen had toen je het vertelde: dat er wantrouwen c.q. twijfel ontstaat.

De eerste stap naar openheid naar hem toe is gezet, maar daarmee ben je er nog niet. Nu begint het pas! Ze zeggen wel eens: liefde is een werkwoord. Ik denk dat het met vertrouwen precies zo is.

Ga zo door! En natuurlijk hoeft niet iedereen het te weten, dit is al erg fijn zo. Voor hem én voor jou!

Ben écht erg trots op je, je gaat zo consequent en consistent te werk, mooi om te zien!

Dikke zoen,
R@

 

[Yoro]

Zo daar ben ik dan weer even.

Allereerst: vandaag precies 3 weken geleden mijn laatste bupe pilletje ingenomen en dus volledig opiaat CLEAN

Even een update van de laatste dagen.
m'n broer is samen met met zijn vrouw en kids, mijn zus en haar aanstaande naar een pretpark geweest, de dag nádat ik het hem verteld had. Is heel goed gegaan, geen rare dingen of reacties van m'n zus gezien of gehoord.
M'n broer heb ik sindsdien 1 keer aan de telefoon gesproken, ging ook ook goed, hij vroeg hoe het met me ging en is toen over gegaan tot de orde van de dag. Gelukkig niet ongemakkelijk ofzo. Ik ga er eind van de week eten, en dit weekend ga ik met broer, z'n vrouw en kids naar een ander pretpark. So far so good!
Ik zal waken voor wantrouwen of twijfel van zijn kant, en als ik dat opmerk, dit zoals je zegt ook gewoon bespreken met hem. de tijd zal het leren.

Verder gaat het lichamelijk eindelijk langzaam aan iets beter.
Die anti-depressiva die ik van de arts had gekregen om te kunnen slapen, daar ben ik sinds afgelopen vrijdag (na twee dagen dus al) mee gestopt. Ik kreeg er een barstende koppijn van, sliep er nog steeds niet beter van, en werd overdag nóg meer moe. geen succes dus. Nu heb ik dus al 4 dagen, zonder pilletje welke dan ook, echt helemaal niets geslikt. Eerste twee dagen waren wel heftig, maar sinds gisteren ben ik me overdag al een stuk beter gaan voelen. Goed genoeg om iig normaal te kunnen gaan werken!
Ondanks dat ik nog steeds heel slecht/weinig slaap.
Gisterennacht ook weer maar 1 uurtje geslapen, maar toch redelijk fit om te gaan werken geweest vandaag. Ik hoop maar dat ik langzaamaan wat meer kan slapen de komende tijd.
De dagen van de slaappillen/benzo's of wat dan ook zijn voorbij.
Ik ben ze net zo beu als dat ik de bruin beu ben (is nu trouwens ook al weer bijna een half jaar geleden dat ik hero gebruikt heb)
Nog even volhouden zo en dan gaat het toch nog allemaal goed komen!
Ik ben al zo'n 5 kilo aangekomen.
M'n eetlust is nog steeds enorm, dus zullen de kilotjes er de komende maanden er nog wel aan vliegen. (Da's trouwens iets goeds, want ik mag er nog best wat bij hebben.)
Nog 10 kilo te gaan en ik zit op mijn streefgewicht.
Doel is dit met de jaarwisseling er bij te hebben.

Enige waar ik nu echt nog last van heb is het weinig slapen, spijsvertering is nog niet 100%, en spierpijn in de benen (nog steeds onrustig, alhoewel een stuk minder dan eerst).
Ook in de ochtend erg futloos en nog een beetje ziekjes als toen ik van de methadon was.
Maar zodra ik dan uit de douche ben trekt dat weg.
En nog veel zweten, maar dat is ook niet zo vreemd met het weer van de afgelopen tijd.

Ik ben vanavond ook voor het eerst gaan lopen. (hopende op een betere nachtrust.)
Niet veel hoor, maar 2km ofzo, waarvan korte stukken hardgelopen.
Conditie staat nog op nul dus ik kreeg al vlot steken in de zij etc.
Toch voelde het wel goed.
Ik had gisteren op het werk pas voor het eerst het gevoel van: Ja, ik begin me wat beter te voelen en vandaag ondanks het slaap tekort ook.
Da''s dan ook maar relatief. Ik ben nog wel brak, maar minder.

we zullen wel zien, ik heb iig weer hoop!
Ik ga m'n oogjes dichtknijpen. Morgen weer vroeg op om te gaan werken.

Trusten

 

[r@r@]

Hé lieve Yoro,

Hoe gaat het nu met je? Nog steeds helemaal clean?

Hoe gaat het eigenlijk met je in de avonden? Want overdag heb je natuurlijk je werk, maar je sociale leven staat toch nog op een laag pitje (m.u.v. van je broer)?

Hoe vul je je avonden? Verveel je je niet? Voel je je niet alleen en/of eenzaam? Persoonlijk vind ik alleen zijn heerlijk, maar mezelf eenzaam voelen was vroeger voor mij een grote terugval-valkuil...

Groetjes,
R@

 

[Yoro]

Jazeker, ben nog 100% clean hoor
Vandaag precies 4 weken opiaatvrij
Ook totaal geen andere drugs meer gebruikt sinds die laatste keer.

Het gaat naar omstandigheden goed.
Langzaam maar zeker ga ik me al beter voelen.
Nu ook anderhalve week zonder verdere medicijnen, slaappillen, helemaal niets meer!
Slapen gaat redelijk, alleen het in slaap komen duurt nog lang, en ik word nog steeds vroeg wakker. Toch slaap ik zo'n 4 tot 5 uur per nacht. Niet slecht zonder pilletjes toch.

Waar ik nog last van heb is heel weinig energie hebben (ondanks goed eten en extra vitaminepilletjes), en nog steeds gloeien en veel zweten.
De spijsvertering is al beter maar ook nog niet helemaal normaal.

Mijn eetlust is toch flink toegenomen en ik ben nu 7 kilo zwaarder.

Na het werk lig ik nog veel op bed om te rusten.
Al heel wat tv-series en films gekeken om de avond door te komen.
Verders af en toe op bezoek bij broer (gaat nog steeds goed sinds de waarheid op tafel ligt), een verjaardag gehad, een keer naar een pretpark geweest, en 1 keer gaan lopen (waar ik trouwens de volgende 2 dagen uitgeput van was)
Nog een beetje te vroeg geweest denk ik

Qua trek gaat het nog steeds bijzonder goed.
2x de kans gehad om te scoren, maar met volle overtuiging af kunnen wijzen.

Nog een weekje werken en dan lekker een week op vakantie, zal me ook wel goed doen.
Beetje zwembad, zon en strand. FF een break van het werk, kan ik goed gebruiken.
Werken gaat ook steeds beter, ik kan me weer wat beter concentreren, minder onrustig, en ik ben iedere dag netjes op tijd en geen dag ziekgemeld.
Wel een tijdje flink door moeten bijten, maar ik heb iig het gevoel dat het toch langzaam minder moeite kost.

So far so good.
Bijna een half jaar na mijn laatste heroinegebruik begint het eindelijk z'n vruchten te werpen.

 

[Chemical]

Super Yoro-man . Ben vooral blij dat je blijkbaar ook met coke gestopt bent, volledig uit dat milieu zijn lijkt me toch altijd het best .

 

[franniemoeder]

Ik ben net nieuw..Even voorstellen:moeder 39 jaar 3 kids,was verslaafd aan heroine,van 1986tot1989.Hierna kwamen DE problemen,ik kreeg methadon[bouman]maar ik ging bijkopen,dit is abnormaal hoog geworden.Op het laatst[2005] had ik 180mg van Bouman en kocht ik nog bij In 05 kwam ik in ziekenhuis voor hart te liggen,nne nooit zou ik meer zoveel slikken..Dat nam ik me stellig voor!Ik ben gaan dalen,rustig aan..ik werd sterker [lichamelijk],het ging prima,ik deed leuke dingen,ik was eindelijk niet meer ziek,ik zwom weer.
Ik begon energieker te worden,ik was zo trots op mezelf!Ik slik die troep al vanaf m'n 16e..ik heb nooit meer bruin gebruikt.Als ik aan de hoeveelheden dacht die ik geslikt heb,werd ik missellijk..toch ben ik zo'n 4 weken terug extran gaan slikken..Ik had energie,ik voelde me goed...Je raad het al,nu ben ik terug bij af..ik slikte soms 50mg bij m'n 50mg..'waar ben ik mee bezig'...ik doe het zelf,m'n man wil ik niet weer voorliegen,ik ga een afspraak maken bij de arts maar ik lees hier over medicijnen die ik niet ken..zou dat wat voor mij zijn?M'n doses is 50 mg[bouman]wie heeft er een goede tip?Dat het SUPER stom is weet ik al..maar ik wil zo graag dat het weer goed komt...Frannie

 

[r@r@]

Hé lieve Yoro,

Gefeliciteerd!!!

Je bent nu 1 maand clean, geweldig!

Lieve groet,
R@

 

[Yoro]

Jaja Rara, de eerste maand zit er officiëel op!

Het is nog steeds iedere dag niet makkelijk, maar het gaat toch vooruit. langzaam maar zeker... Ik dwing mezelf steeds meer te doen. Dat kost me dan veel moeite, maar achteraf heb ik het dan toch gedaan. En zo kan/doe ik steeds meer.

Zo ben ik afgelopen vrijdag naar een verjaardag geweest en wat gedronken, en zaterdag ben ik op stap geweest, waar ik ook weer best wat biertjes op heb. Wel met de instelling: geen drugs! En dat is me ook met gemak gelukt. geen coke, geen bruin, nada! Ik had zeg maar een afspraak met mezelf gemaakt, en met die instelling en overtuiging dat ik mezelf niet voor de gek hield ben ik de stad in gegaan. Ik had de mogelijkheid, maar heb die vol overtuiging opzijgeschopt.
Weg met die rotzooi.

Enige wat wel moeilijk was: op mijn benen blijven staan. Nog steeds heb ik te weinig energie en vaak zere benen. Misschien ook omdat ik nog steeds weinig slaap en vroeg wakker word.Toch probeer ik zo steeds mijn grenzen wat te verleggen. Dus niet alleen op bed blijven liggen, maar gewoon weer dingen doen. Valt niet mee moet ik eerlijk bekennen, maar toch ben ik nu een maand verder, en kan ik al veel meer dan eerst. Wel met enige moeite, maar toch!

ook wel leuk te horen van m'n omgeving dat ik er nu zoveel beter uitzie.
Gezond kleurtje en weer volle wangen.
Ik weeg nu meer dan ik in de afgelopen 10 jaar ooit gewogen heb.
Nog steeds mag ik er wel een paar kilotjes bij hebben, maar het gaat zeer zeker de goede kant op. m'n spijsvertering kan nog niet goed wennen aan die massa's eten die deze te verwerken krijgt, maar dat zal met de tijd ook wel beter gaan.

Nog 3 dagen werken en dan gaat deze jongen lekker een week op vakantie, heerlijk.
Aan de ene kant wel een beetje vrees of ik er genoeg energie voor heb, zeg maar de reis, maar ook het heel de dag en avond actief bezig zijn. Aan de andere kant, als ik er eenmaal ben, dan kan ik aan het zwembad of op het strand nog genoeg liggen om weer wat bij te komen.
Moet goedkomen, allicht beter dan werken

Nu ook al weer een tijdje zonder andere medicatie, geen benzo's geen slaappillen, helemaal niets. Het voelt goed om gewoon iedere dag door te kunnen komen zonder daarvoor iets te hoeven slikken. Al ben ik nog moe, al slaap ik nog steeds niet zoals ik zou willen, ik doe het wel allemaal zonder middeltjes. En de wetenschap dat het met de tijd alleen maar beter kan gaan is ook wel motiverend. Ik ben op de goede weg, heb het allerzwaarste achter de rug, en kan nu eindelijk langzaam mijn ogen richten op de toekomst.

Van m'n intentie om naar een psycholoog te gaan is niets van terecht gekomen.
Niet omdat ik het niet wil, maar het is gewoon niet te combineren met het werk.
Ik ben de laatste maanden al best vaak wat uurtjes afwezig geweest onder het mom van, naar de tandarts etc. Als ik de rest van het jaar ook nog eens ierder week of iedere 2 weken vrij moet nemen kan ik daar problemen mee krijgen, of ongewenst aandacht trekken.
Dat doe ik nu dus liever niet. Zeker omdat het nu weer heel druk is, en ik heb al weer een extra week vakantie genomen volgende week.

Ik weet in grote lijnen wel waar mijn knelpunten zijn, en daar ben ik nu bewuster mee bezig.
Ook (vooral die uurtjes die ik op bed lig, maar niet slaap) denk ik nog steeds veel over alles na.
Niet meer zo emo als een tijdje terug hoor. Dat is nu helemaal overgewaaid.
Meer rationeel over vanalles nadenken, mijn dagen inplannen, hoe ik met dingen om wil gaan etc. Ik ben er nog wel mee bezig dus.

Over het algemeen ben ik nu nog meer bezig met het lichamelijk aansterken.
Dat staat nu even op nr.1 omdat ik daar dagelijks last van heb, en het me hinderd in de dingen doen die ik wil doen. Wanneer dat weer wat beter gaat zie ik wel weer verder voor de volgende stap.

Zo, weer meer dan genoeg geouwehoerd

De groeten allemaal

 

[speeseend]

Alvast een fijne vakantie toegewenst.

 

[Yoro]

Zo ben ik weer, terug van weggeweest.
Na een week in het zonnetje en aan het zwembad weer terug in ons kikkerlandje.

Allereerst: ik ben nog steeds voor de volle 100% clean

Tis al weer ruim een half jaar geleden dat ik voor het laatst heroine gebruikte, en inmiddels ook al weer zo'n 7 weken geleden m'n laatste opiaatje.

Het gaat langzaamaan steeds beter, ben al aardig wat kilotjes aangekomen, en (dankzij het Franse zonnetje ) ook een gezond kleurtje.
Zo goed (gezond) als nu heb ik er al in heel wat jaren niet uitgezien
En er zit nog steeds een stijgende lijn in.

Al bij al goed bezig.

rustelozen benen evenals de spierpijn zijn zo goed als weg.
Stoelgang is ook een stuk beter maar heeft nog wat moeite om te wennen aan de hoeveelheden eten die nu te verwerken zijn. Kan ook aan de franse stokbroden liggen natuurlijk, maar desondanks zit er vooruitgang in.
Slapen doe ik nog steeds niet veel, maar genoeg om de dagen door te komen.
En tenminste zonder verdere medicatie what so ever.

Zo, dat was ff een quick update, ik zal van de week eens de laatste posts allemaal doorlezen en me weer wat meer terug op het DF bevinden.

De groeten en voor degenen die nog niet slapen: trusten.

Yoro

 

[r@r@]

Hé Yoro,

Fijn dat je er weer bent! En bijna helemaal beter; mooi!

Fijn dat je ook nog echt hebt kunnen genieten van je vakantie; zónder een verschrikkelijke spierpijn.

Dat slapen zal ook beter gaan, nog even geduld; alles komt in orde.

Je bent nog betrekkelijk jong, dus dan herstelt jouw lichaam zich sneller (+ dat je de eerste, en naar ik hoop laatste , keer op nul staat; niet ge-jojoot; dat scheelt).

Groetjes,
R@

 

[Yoro]

Ik zag het na de eerste maand somber in, weinig vooruitgang toen.
Maar nu gaat het echt al een stuk beter.
Ik ben er niet meer de hele dag mee bezig.
Enkel wanneer ik slapeloos op bedje lig, maar de rest van de dag sta ik er niet eens meer bij stil.

Ook nog steeds geen behoefte of drang om weer te gaan gebruiken.
Steeds minder zelfs!

Met 28 jaar is mijn relatief jonge lichaam zich nu toch best snel aan het herstellen.
En het feit dat dit mijn eerste stoppoging geweest is helpt er idd vast ook aan mee.
En nu ook maar hopen dat het tevens de laatste is, maar dat zal alleen de tijd leren...

Hoe dan ook zie ik het nu weer wat zonniger in

 

[Sarori]

Mooi om te lezen Yoro, dat je zo snel vooruit gaat!

Die paar weekjes dat ik hier niet was (ja, ook mijn vakantie zit er helaas weer op) hebben duidelijk kleine wondertjes verricht bij jou. Ik kan niet anders dan je daarmee feliciteren. Vooral het feit dat je er niet meer dagelijks mee bezig bent, duidt volgens mij op grote vorderingen. En als het allemaal goed blijft gaat behoort het ooit tot het bekende "grijze verleden".

Ook al sjouw je nu wat extra kilotjes mee, je voelt je er alleen maar beter bij, dus dat lijkt mij geen probleem Op mijn vakantie was de bakker zó ver weg, dat er nu wel weer wat bijgegeten kan worden. We waren gewoon te lui om 's morgens dat hele eind naar de bakker te reizen in de hitte. Gelukkig zit de bakker hier weer op de hoek

Ik zal de komende dagen ook de rest van de topics nog even goed doorlezen, maar even snel scrollend heb ik al gezien dat het de meesten eigenlijk prima gaat! Dat is een prettige binnenkomer zo net na de vakantie.


Sarori

 

[Yoro]

Ha die Sarori, jou vakantie zit er dus ook weer op...
Ondanks de lange afstand naar de bakker hopelijk een fijne vakantie gehad!

Met mij gaat het best goed, enkel het slapen gaat nog niet zo.
Maar aangezien ik nog relatief kort clean ben mag ik al in m'n handjes klappen.

Tot nu toe ook nog steeds niet veel moeite gehad om clean te blijven.

Wel een paar keer op moeilijke momenten (wanneer ik vroeger de toevlucht zocht in heroine) er aan gedacht. Zo maar heel kort dat gevoel van willen vluchten.
Maar daar blijft het dan ook bij. Nog niet de overweging van: zal ik wel of zal ik niet gaan halen. Zo ver komt het niet eens. Enkel dat gevoel van: het wordt me even te veel. En dan leg ik toch nog automatisch die link naar dat allesvergetende bruine goedje.
M'n verstand en logica weerhoudt me er dan gelukkig snel van om het daadwerkelijk te overwegen! Even een terugblik naar het verleden en dan met de ogen gericht op de toekomst kom ik als snel tot de conclusie: no way!

Ik ben al een heel eind gekomen, maar ben er nog niet.
Nog steeds leer ik omgaan met nieuwe situaties.
Daar waar ik de toevlucht zocht in heroine probeer ik er nu op een andere manier mee om te gaan. Valt nog niet echt mee, maar het gaat de goede kant op.

Vooral het omgaan met de gevoelens die eerder veel minder sterk aanwezig waren is echt wennen. frustratie, angst, woede, allemaal sterker aanwezig.
Ook blijf ik, vooral 's nachts veel malen over vanalles.
Tot vervelens toe! maar ik kan het niet uit zetten, dus doe ik het er maar mee.

Ik ben niet meer dagelijks bezig met de afkick, of met het wel/niet gebruiken.
Maar ik heb m'n handen nog wel vol aan de confrontaties in het dagelijks leven.
Innerlijke rust heb ik dus nog niet echt, maar daar wordt aan gewerkt!

Over een week ben ik 2 maanden helemaal opiaatvrij, so far so good

 

[fuller]

You are doing a good job Yoro.

Goed dat je je ontwikkeld, goed dat je openstaat voor verandering.
Ik heb het nooit willen zeggen toen je bezig was eraf te komen maar nu kan het wel.
"stopping is one, but staying stopped is another thing"

Het is moeilijk om te stoppen, maar dat heeft nog een zeker sensatie: je werkt ergens naar toe, je lichaam protesteert maar je bewees dat je wil sterker kon zijn. Complimenten. feest.
Maar in zekere zin, begint je leven nu pas. Je cleane leven, omgaan met het leven zoals het is zonder naar stemmingsbeinvloeders te grijpen. Als je voelt dat het je uitstekend gaat, en dat je eigenlijk geen verslaafde bent, ben je uiterst kewtsbaar om terug te vallen. Een terugval ligt altijd op de loer. een dealer is zo gebeld, een fles vodka is zo op.
Ik weet het niet uit ervaring, maar ik hoor vaak dat je bij terugval razendsnel weer op het nivo van gebruik bent waar je eindigde. Ik geloof het. Als ik nu weer begint, kan ik niet eerst eens een half jaar alleen op Maandag. Dat kan ik niet, en dat zal ik nooit meer kunnen.

Beschouw het als het begin van een nieuwe reis. van een nieuw leven. Zelf drink ik sindsdien ook geen alcohol meer. Niet omdat ik ooit een alcohol probleem had, maar omdat de kans op terug val vele malen groter is als je gedronken hebt. Een fiks deel van terugvallen starten onder invloed van alcohol. Ik vond de alcohol laten staan meevallen. Ik schreef al eens dat ik geen terugval dromen heb over drank. wel over Heroine. Ik heb ook al eens zoveel craving gevoeld dat ik wist: als ik nu een biertje neem, st ik over twee uur in Schiedam, bij de dealer.
Blij dus dat ik dan niet drink. Hou vol en geniet van je cleantime.

 

[Yoro]

Hi Fuller,

Thx, het voelt ook nog steeds dat ik goed bezig ben.

Ik kan me in alles wat je zegt wel vinden. Clean worden is f*cking moeilijk en kost veel wilskracht en uithoudingsvermogen. maar wat wanneer je eindelijk zo ver bent...
Zoals je zegt begint het dan pas eigenlijk. De rest van je leven.
Omgaan met de dagelijkse dingen die je tegen het lijf loopt zonder die verdovende middelen.
Met ook nog eens de terugval die om de hoek loert.

Ik was me er ook wel van bewust toen ik eenmaal besloot om te gaan stoppen.
Alleen doe ik eigenlijk met alles in mijn leven altijd in fasen.
Het ene afwerken voordat ik met de volgende fase begin.
Ik heb dan ook in eerste instantie zoveel mogelijk gefocusd op het clean raken.
Nu ik dat afgerond heb kan ik me focussen op het vervolg.
Clean blijven en stap voor stap een "normaal" leven opbouwen.

Fijn te horen dat jij iig ook nog steeds goed bezig bent Fuller, keep it up ey!

 

[Yoro]

Nu ruim 2 maanden opiaatclean...

Ik slaap nog steeds bijzonder weinig en slecht, maar verders alles OK!

Weinig tot geen craving. Ik begin me alleen wel wat te vervelen in de vrije uurtjes.
Beetje saai zeg maar...

Greetz

 

[speeseend]

aan verveling valt vrij eenvoudig iets te doen.

 

[Yoro]

Ben op 't moment echt Koos Vriendloos, ik mis gewoon lachen en gek doen.
Als ik dan thuis ben kan ik niets anders verzinnen dan wat te blowen halen of mezelf bezatten.
Heb ik nog niet gedaan, maar al wel een paar keer overwogen.
Dat komt nou eenmaal het dichtst bij wat ik eerst altijd deed om mezelf te vermaken...
Of weer contact zoeken met oude vrienden? Ik bedoel, af en toe bij de familie is leuk, maar ik ben gvd 28 jaar. steeds maar alleen op m'n kamer films kijken en achter de laptop zitten begint nu toch wel saai te worden.

--> staat open voor suggesties en tips <--

 

[speeseend]

Durf jezelf aan te laten passen. Je bent erg snel gegaan, die aanpassing naar een 'normaal' leven gaat meestal niet zo rap. Zeker wanneer je jarenlang een 'ander' leven hebt gecreëerd.

Ga nieuwe uitdagingen aan. Neem ook daarvoor de tijd. Sporten is een mooie uitdaging en ook nog eens gezond.

En for the time being is fims kijken toch niet verkeerd?! Okay, je bent achtentwintig, maar er is geen bovengrens getrokken om films te kijken, stiekum in je eentje, op je kamer

Als ik jou was zal ik de situatie eens gaan relativeren op zo een moment van verveling of somberheid. Dat helpt mij meestal.

 

[Yoro]

Thanks Eend, ik zal het idd wel te snel willen allemaal.
Het gaat voor het gevoel gewoon wat te langzaam naar m'n zin.
Ik krijg het gevoel dat ik m'n tijd aan het uitzitten ben.
Nu kan ik daar best geduldig in zijn, maar dan wel wanneer er aan de horizon een lichtpuntje te zien is. Hoe ik er nu voor sta zie ik maar niet hoe ik de situatie kan veranderen.
Nieuwe vrienden maken is niet 1,2,3, gedaan. En alleen is ook maar alleen.

Ik kwam een paar weken geleden bij het stappen een oude vriend van me tegen van een hele tijd geleden. Ik weet dat hij buiten een blowtje niet gebruikt.
Misschien toch maar met hem contact op zoeken, zijn 06 heb ik nog.
Ik denk dat ik 'em vanaaf maar eens een belletje geef, en kijken wat er uit komt.

Sporten wil ik wel gaan doen, maar daar voel ik me nog niet klaar voor.
Het slechte slapen is nog niet echt goed voor m'n energiepeil.
Wanneer ik over een tijdje (hopelijk) wat beter kan slapen wil ik het wel graag.

Ik zal wel zien, tot die tijd zoals je zegt maar proberen te relativeren!

Grtz Yoro

 

[Chemical]

die vriend is dan toch een soort van lichtpuntje . Ga met hem stappen, kom je waarschijnlijk in contact met zijn vrienden en ben je weer helemaal vertrokken .

 

[speeseend]

Vrienden breken gaat binnen een paar tellen, vrienden maken buiten een paar tellen.

 

[nonna]

Hai Yoro,
Ja die leegte...
Ja, heel herkenbaar allemaal.
Geef het inderdaad tijd. Zo te horen zit je nog niet lekker in je vel, 2 mnd. is ook nog niet zo lang al is het al een hele prestatie. Als je je lekkerder voelt heb je ook meer zin om kontakten aan te gaan en te sporten enz.
Nu voelt het inderdaad nog als overleven, je lichaam en geest hebben heel wat te verstouwen.
Kijk uit dat je verwachtingen niet al te hoog liggen want dat geeft vaak weer teleurstelling en frustratie. Blijkbaar ben je daar nog niet aan toe.
Mijn ervaring is dat het een langdurig, langzaam verlopend proces iswaar je stap voor stap je leven weer zin geeft. Zingeving, dat is waar het om draait. Datgene waarvoor je je bed uit wil komen, wat het dan ook mag zijn. Maar nu is het leven vooral nog saai en vermoeiend, dat is dan maar even zo. Accepteer het, waarmee ik niet wil zeggen dat je alles maar moet laten versloffen.Zeker niet. Ik wil alleen maar zeggen ; het kost tijd om te herstellen van een zeer ingrijpende "ziekte"die verslaving heet. En gun jezelf die tijd, al is het vaak frustrerend en zou je anders willen,maar het gaat beter worden.

 

[Yoro]

Ik heb de stoute schoenen aangetrokken en idd die oude vriend een sms gestuurd.
Hij belde me meteen enthousiast op om wat af te spreken.
Ik ben bij hem langs geweest waar hij samenwoont met z'n vriendin.
Die moest de volgende dag vroeg op om te gaan werken dus ben ik er maar een uur geweest.
Samen een jointje gerookt en oude herinneringen opgehaald.
Dingen die ik grotendeels vergeten was kwamen allemaal weer boven.
Eindelijk weer eens echt hardop gelachen, heerlijk.

Daarna ben ik nog de stad in gegaan met m'n huidige stapmaat.
Was niet echt super, maar toch weer even de deur uit geweest.
Wel heeft hij me verteld dat hij weer geregeld gebruikt heeft
Daar moet ik dus wel voor oppassen, dat ik niet via hem in de verleiding dreig te komen.

Zoals Chemical zegt ga ik binnenkort eens met die oude vriend op stap.
We hebben ook nog een andere gezamelijke vriend uit die tijd die ook nog vrijgezel is en vaak op stap gaat. Op die manier probeer ik toch weer onder de niet-verslaafde leeftijdsgenoten te komen en lol te maken.

Maar ook weer niet te snel zoals nonna ook zegt. Daar ben ik nu vooral lichamelijk nog niet helemaal klaar voor. Zolang er een lichtpuntje aan de horizon schijnt, kan ik best geduld opbrengen. Ik leg de verwachtingen niet hoog, maar simpelweg de wetenschap dat er mogelijkheden zijn geeft al meer rust.

 

[Yoro]

pfff, tis weer prijs bij ons in huis hoor.
Na een flinke ruzie vanmiddag heeft de vriend (ex-man) wederom z'n spullen gepakt.
Ze zijn weer eens uit elkaar, goh verrassend hoor.
Voor de zoveelste keer is het weer zo ver.
m'n moeder depri op de bank, en 'd'er (voor nu -ex)man aan de drank en een snuifje wit.
Daar gaan we weer, zucht.

Ben maar op m'n kamer een jointje gaan roken ff chillen want ik zit me weer veels te druk te maken.

 

[r@r@]

Hé Yoro,

Wat kut voor je zeg, om in zo'n negatieve sfeer te moeten leven. Je moet wel heel onafhankelijk van geest zijn om je daar dusdanig van te kunnen distantiëren dat je die ruzie lekker laat voor wat hij is.

Ik snap heel goed dat je dus even een jointje hebt gepakt; als ik het lekker zou vinden, had ik het ook al lang gedaan

Ik zou zeggen: probeer het zoveel mogelijk bij je weg te houden (onmogelijk om dat helemaal gedaan te krijgen, I know ) en maak van jouw kamer jouw eigen "positieve vibe".

Hoe gaat het met de uitvoering van je plannen op jezelf te gaan wonen?

En als je het financieel nog niet kan opbrengen: misschien een hospita (die stabiel is, geen last heeft van verslavingen o.i.d. en vooral in rust leeft en zich niet met jou bemoeit)?

Hoe gaat het sparen en afbetalen van schulden?

Hoe eerder je weg kan, hoe beter; dan kan je met een schone én cleane lei beginnen!

Slaap lekker!

 

[Sarori]

Hoi Yoro,

Jij bent in een sneltreinvaart afgekickt. Ineens sta je op de luchthaven, nog moe en dizzy van de verre en snelle reis die je hebt gemaakt. Alles ziet er nog een beetje vreemd uit en je weet nog niet zo goed wat je moet gaan doen. Je voelt je even heel alleen. Waar nu te beginnen?

Vergelijk het met aankomen in een wildvreemde stad: je kent niemand, ze spreken een andere taal en je snapt niet waar de bussen heengaan omdat je de opschriften niet eens kunt lezen. Wat doe je dan? Je ademt diep en zoekt een terrasje op om eerst maar eens aan die vreemde mensen, vreemde geuren, vreemde geluiden en zo te wennen....je blijft dicht bij jezelf en het kopje koffie wat je dan drinkt laat je weer even landen...en doet je beseffen dat het allemaal toch wel meevalt, ook al begrijp je er nog allemaal weinig van...dat komt allemaal vanzelf.

Het is een beetje een metafoor, maar zo zie ik het nieuwe leven van iemand die jaren verslaafd is geweest. De hele dag bezig om te scoren om ziek zijn te voorkomen. Als dat ineens wegvalt, dan is het ineens stil om je heen: je houdt tijd over, je emoties beginnen weer op te komen enz enz...alles is anders dan voorheen. Gun jezelf de tijd om aan je nieuwe situatie te wennen en doe datgene wat je leuk vindt. Een blowtje roken met die vriend die ook weleens blowt zou ik gewoon af en toe eens doen. Lijkt mij wel gezellig. Lachen is ook gezond.

Omgaan met die vriend die nog steeds gebruikt, lijkt mij riskant, maar die keuze moet je zelf maken. Cleane mensen zijn echt niet saaier dan mensen met een verslaving, ook al lijkt het wel zo als je onder invloed bent. Ik ken genoeg mensen die clean zijn en nooit drugs gebruiken en toch een redelijk gelukkig bestaan hebben met vrienden, hobbies en dergelijke. Soort zoekt soort en jij kiest zelf bij wie je je uiteindelijk thuisvoelt.

Wel ongelooflijk kut hoe het momenteel bij je thuis is. Ik zou proberen daar weg te gaan en je positieve vibes (zoals het Ra het zo mooi zegt) eens in te gaan zetten voor jezelf, zonder dat die vibes voortdurend worden afgebroken door die verrekte storingen uit je omgeving. Dat verdien je.

Doe het rustig aan. Wat je vandaag niet doet kan ook morgen nog! Ook dan gaat de zon weer op...

Sterkte Yoro!!

grtz
Sarori

 

[r@r@]

Hé lekkere schat :P ,

Hoe gaat het nu met je?
Heb je je huisgenoten een spreekbeeldige schop onder hun "hol" gegeven en wel zo hard dat je je met diezelfde schop emotioneel wat los hebt kunnen maken?
Laat ff weten hoe het met je gaat...

Knuffel,
R@

 

[nonna]

Mooie metafoor Sarori!

 

[Yoro]

thx voor de reacties.

De rust is voorlopig redelijk terug in huis.
Ben nu alleen met m'n moeder.
Met mij gaat het ook wel weer hoor.
Ik slaap wel nog steeds iedere nacht heel slecht/weinig.
Veel wazige dromen over vanalles en nogwat?
Niet over gebruiken, maar echt van die hak op de tak dromen die nergens over lijken te gaan.
Ook al merk ik daar lichamelijk gelukkig weinig van ben ik geestelijk nog niet zo stabiel.
Het is wel bij een paar keer blowen gebleven.
Drank heb ik gemeden. Als ik in zo´n bui ga drinken leidt dat hoogstwaarschijnlijk tot andere dingen waar ik spijt van krijg. Dat heb gelukkig al geleerd.
Afgelopen weekend ben ik dan ook niet op stap gegaan, en ben ik het hele weekend op m´n kamer gebleven. Ik had maar 1 grammetje wiet gehaald en daar heb ik nog steeds van over.
No problem dus.

Betreft het eindelijk weer terug op mezelf gaan wonen valt helaas niet mee.
Ook al maak ik geen geld meer op aan drugs heb ik nog geen cent kunnen sparen.
Het is lastig keuzes daarin te maken.
Aan de ene kant wil ik zo weinig mogelijk geld op maken om zsm terug de deur uit te kunnen.
Aan de andere kant heb ik toch geld opgemaakt.
Om het leven toch wat aangenaam proberen te maken om niet in een dip te raken met terugval tot gevolg. Ook met het oog op de toekomst, proberen weer onder de niet-gebruikers een sociaal leven terug op te bouwen. Die scheidingslijn is moeilijk te bepalen.
Ik heb de laatste maanden geld op gemaakt aan kleren, toch op vakantie geweest, de bruiloft van m'n zus, en best een paar keer op stap geweest.

Heeft me allemaal wel goed gedaan, dus spijt heb ik er niet van. Ik ben immers nog steeds clean. Maar het heeft wel mijn exit uit dit huis vertraagd.

Ik sta nu nog zo'n 1000 euris in het rood bij de bank.
Die moet ik eerst wegwerken, en dan moet ik nog geld opsparen voor de benodigde spullen voor het vertrek. Dat gaat nou eenmaal niet binnen een paar maandjes.
Nou heb ik gelukkig nog best wat spullen in opslag staan van m'n vorige huisje, maar ik heb toch ook nog wel wat spullen nodig.
Met de jaarwisseling zou ik in ieder geval die 1000 euro bij de bank ingelost kunnen hebben.
Dan nog een paar maanden sparen tot het vakantiegeld in mei.
Dan wil ik gaan verhuizen.
Eerder een exit maken daar zie ik nu nog geen mogelijkheid toe.
Ik zal het nog even uit moeten houden dus.

Ook al gaat het me allemaal niet snel genoeg voor m'n gevoel
Gaat het me ook wel lukken, dat geduld moet ik dan ook op kunnen brengen.
Maar proberen bepaalde situaties te vermijden en zo veel mogelijk geld te sparen...

Grtz Yoro

 

[r@r@]

Hé lieve Yoro,

Lukt het echt niet om elke maand iets opzij te zetten op een hele nieuwe rekening? Het hoeft niet veel te zijn, als het maar elke maand gebeurt: een vast bedrag. Zo kom je elke maand een beetje verder weg van huis.

Verder: werken, uitgaan en t.v. kijken. Word je daar echt gelukkig van? Misschien ben ik gewoon anders , maar ik zou daar depressief van worden als dat te lang zou duren.

Heb je geen hobby's? Met een vriend gaan sporten of weet ik veel, iets creatiefs.

Iets wat even heel anders is en waardoor je weer andere mensen leert kennen?

Ik heb het idee dat je best eenzaam bent en ik snap best dat je niet één twee drie een vriendin en huisje-boompje-beestje kan vinden, maar door niets aan te pakken zak je enkel verder weg.

Misschien heb ik het wel helemaal mis en ben jij tevreden met dit tempo (zelf ga ik altijd te snel ), maar toch, ik heb het idee dat je dit toch ook niet je-van-het vindt.

En van blowen kan je toch ook depri worden, dacht ik

Wat is op dit moment je grootste frustatie? Hoe kan je die ombuigen naar iets moois wat energie geeft i.p.v. neemt?

Kus,
R@

 

[Yoro]

Wat is op dit moment je grootste frustatie? Hoe kan je die ombuigen naar iets moois wat energie geeft i.p.v. neemt?

Tja... frustraties volop, maar hoe die om te buigen naar iets moois... ?
Ik weet het niet.
Ik lijk vast te zitten in een soort visueuze circel.
Nu ben ik ruim 3 maanden helemaal clean, en is het zo'n 8 maanden geleden dat ik voor het laatst hero heb gechineesd.
Wat dat betreft dus nog steeds goed bezig, al zeg ik het zelf
Maar de situatie waar ik in zit is nog steeds niet veel veranderd.
Tja, dat had ik kunnen verwachten...

Daar nu allemaal nuchter mee omgaan valt me niet mee.
Ik doe het zo goed en kwaad als ik kan.
Op dit moment betekent dat mezelf haast op m'n kamer opsluiten.
mezelf afzonderen van eventuele verleidingen en afschermen van invloeden van buitenaf.
Dat kan ik natuurlijk niet eeuwig blijven doen, maar op dit moment is dat het enige wat ik kan verzinnen...