Ups en Downs

[Wiidoaaaa]

Ik loop al een tijd rond met iets waar ik niet goed uitkom en hoop hier wat herkenning of advies te vinden.
Ik worstel al een tijd met een verslaving aan coke en 3-MMC. In mijn hele leven heb ik altijd wel drugs gebruikt, maar wel recreatief. Op festivallen ging ik dan wel voor de volle 100%. Nu ik een gezin en kinderen heb wil ik ervan af. Het gekke is: ik wíl echt stoppen. En vaak lukt dat ook — soms houd ik het maanden vol, bijvoorbeeld drie maanden zonder alcohol, en dan gebruik ik ook niets anders.


Maar dan komt dat moment waarop ik denk: "Ach, één keer kan wel weer."
En ja hoor, dan is de verslaving meteen terug — harder dan ooit.


Wat me vooral frustreert, is dat ik elke keer na het gebruik precies weet wat het met me doet. De dagen erna (de “coming down”) voel ik me ellendig en neem ik me voor: "Dit nooit meer. Ik ga gezonder leven. Ik wil niet alles op het spel zetten, want ik héb eigenlijk alles wat ik nodig heb."
Maar zodra ik me iets fitter voel, heb ik vaak alweer de dealer gebeld. Alsof mijn brein compleet vergeet wat het me heeft aangedaan.


Ik heb dit inmiddels ook met mijn huisarts besproken en een traject gevolgd in een (eerlijk gezegd wat zweverige) kliniek. Ik had aangegeven dat ik 2x per maand coke of 3mmc gebruikte tijdens het stappen. Tijdens de behandeling ging het goed, maar aan het einde ging het opnieuw mis. Sindsdien zit ik een beetje vast in die cyclus van goed gaan, terugvallen en mezelf opnieuw teleurstellen.

Momenteel zit ik aan mijn 3e dag op rij aan de 3mmc. Van sochtends tot savonds. Ben aan de 5e gram bezig. Snachts lig ik te piekeren over mijn gezondheid, sochtends gaat de eerste lijn erin om alles even te vergeten en de dag door te komen.
Ik zoek niet per se een wonderoplossing, maar meer een manier om mijn hoofd duidelijk te maken dat ik dit écht niet meer wil — dat ik dat één keertje niet meer nodig heb.
Hoe hebben jullie dit aangepakt?

Edit: ah ja, ik had zaterdag 10 gram gekocht, had ik nog nooit gedaan. Heb zojuist 5 gram weggegooid.

 

[_shikantaza]

Ik loop al een tijd rond met iets waar ik niet goed uitkom en hoop hier wat herkenning of advies te vinden.
Ik worstel al een tijd met een verslaving aan coke en 3-MMC. In mijn hele leven heb ik altijd wel drugs gebruikt, maar wel recreatief. Op festivallen ging ik dan wel voor de volle 100%. Nu ik een gezin en kinderen heb wil ik ervan af. Het gekke is: ik wíl echt stoppen. En vaak lukt dat ook — soms houd ik het maanden vol, bijvoorbeeld drie maanden zonder alcohol, en dan gebruik ik ook niets anders.


Maar dan komt dat moment waarop ik denk: "Ach, één keer kan wel weer."
En ja hoor, dan is de verslaving meteen terug — harder dan ooit.


Wat me vooral frustreert, is dat ik elke keer na het gebruik precies weet wat het met me doet. De dagen erna (de “coming down”) voel ik me ellendig en neem ik me voor: "Dit nooit meer. Ik ga gezonder leven. Ik wil niet alles op het spel zetten, want ik héb eigenlijk alles wat ik nodig heb."
Maar zodra ik me iets fitter voel, heb ik vaak alweer de dealer gebeld. Alsof mijn brein compleet vergeet wat het me heeft aangedaan.


Ik heb dit inmiddels ook met mijn huisarts besproken en een traject gevolgd in een (eerlijk gezegd wat zweverige) kliniek. Ik had aangegeven dat ik 2x per maand coke of 3mmc gebruikte tijdens het stappen. Tijdens de behandeling ging het goed, maar aan het einde ging het opnieuw mis. Sindsdien zit ik een beetje vast in die cyclus van goed gaan, terugvallen en mezelf opnieuw teleurstellen.

Momenteel zit ik aan mijn 3e dag op rij aan de 3mmc. Van sochtends tot savonds. Ben aan de 5e gram bezig. Snachts lig ik te piekeren over mijn gezondheid, sochtends gaat de eerste lijn erin om alles even te vergeten en de dag door te komen.
Ik zoek niet per se een wonderoplossing, maar meer een manier om mijn hoofd duidelijk te maken dat ik dit écht niet meer wil — dat ik dat één keertje niet meer nodig heb.
Hoe hebben jullie dit aangepakt?

Edit: ah ja, ik had zaterdag 10 gram gekocht, had ik nog nooit gedaan. Heb zojuist 5 gram weggegooid.

Klinkt bekend. Wel willen stoppen maar het niet voor elkaar krijgen. Je bent verslaafd en blijft verslaafd. En verslaving zal altijd een weg
terug naar gebruik vinden. Behandeling is goed, kliniek is goed, maar daarna zul je er structureel tijd en moeite in moeten steken. Hoe dan? Je kunt lezen hoe dat voor mij werkt: in deze post

Het gaat ook om dingen anders gaan doen. Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg: gebruiken kan niet meer, dat loopt uit de hand. Ook al vertelt je verslaving je van niet. Je weet het onderhand wel, maar laat je toch steeds overtuigen door die sluwe verslaving. Is niet erg, alleen een teken dat je nog werk aan de winkel hebt. Mijn advies zou zijn: ga weer in behandeling en ga ontdekken hoe jouw onderhoud er uit gaat zien. Proberen, oefenen, voelen.

En begin met eerlijk zijn, over je gebruik om te beginnen. Maar eigenlijk met alles. Verslaving gaat heerlijk op liegen: "lekker" gebruiken en dan alles verbergen en recht praten wat krom is. En het wordt allemaal steeds erger.

Ga om te beginnen vanavond maar eens naar een meeting. AA, NA, CA, whatever. Ga zitten (of log in op Zoom) en ga luisteren: wat vertellen de mensen daar dat ik ook wel wil maar niet voor elkaar krijg? Wat hebben ze daarvoor gedaan?

En uiteraard: stop met alcohol. En ga luisteren naar mensen die langer clean zijn.

Succes, blijf praten. Mag ook in mijn inbox, die staat open voor iedereen die dat wil.

 

[Hansie25]

Onze topics en situaties lijken heel erg op elkaar. Ik herken heel erg je situatie, van begin met recreatief op een festival naar het vervagen van grenzen en doorslaan en de controle (bijna) te verliezen. Ik heb wel het idee dat jij iets verder de controle uit handen bent verloren dan ik, maar de innerlijke strijd herken ik.

Wat mij heel erg heeft geholpen is toch mijn gezin, daar m'n verantwoordelijkheid voor voelen en die pakken. Ik voelde me heel erg schuldig naar mijn kinderen toe, zij verdienen een betere versie van mij dan dat ik ze heb voorgeschoteld. Dat gaf mij een enorme prikkel om te kappen.
Ik ben nu een aantal weken verder maar het voelt anders dan eerdere keren.

Mocht je er behoefte aan hebben stuur me vooral een bericht.

 

[Damius]

Hey @Wiidoaaaa ik herken je verhaal absoluut.

En vaak lukt dat ook — soms houd ik het maanden vol, bijvoorbeeld drie maanden zonder alcohol, en dan gebruik ik ook niets anders.

Ook dit klinkt herkenbaar. Met daarbij goed nieuws en slecht nieuws: alcohol lijkt een gateway drug. Voor mij was dit ook het geval. Het mogelijke slechte nieuws (maar eigenlijk ook goed nieuws): het is verstandiger om de drank links te laten staan voor onbepaalde tijd. Het goede nieuws: ik heb inmiddels 2 jaar geen druppel meer aangeraakt en voel mij fitter dan ooit. Nog beter nieuws: de cravings waren ALTIJD in toom te houden, omdat ik in controle ben. Alcohol ondermijnt die controle helaas. Vandaar dat ik niet meer drink (ik was overigens een iets boven gemiddeld drinker, zeker geen alcoholist qua hoeveelheden).

Hoe hebben jullie dit aangepakt?

Helaas eerst door de zure appel heen om nuchter te worden en daarna jouw huisarts te bellen. Je klinkt niet al te positief over jouw vorige verslavingszorg. Wellicht is een andere GGZ instelling beter. Goed om te overleggen met je huisarts.

Hoe vaak gebruik je nu, afgezien van de binge waar je nu in zit?

 

[Wiidoaaaa]

Bedankt voor alle tips en steunende reacties!

@Damius Op maandag denk ik, waar ben je in godsnaam mee bezig. En snachts lig ik te trillen van angst met een hartslag van 130 bpm, hopende dat mijn vrouw niets doorheeft.

Ohja. Ik slik al 4 jaar 20mg citalopram per dag. Wegens depressie in 2021.

 

[Damius]

Bedankt voor alle tips en steunende reacties!

@Damius ik zit er helaas weer wekelijks aan. Op maandag denk ik, waar ben je in godsnaam mee bezig, op donderdag heb ik of coke of 3mmc gehaald. En snachts lig ik te trillen van angst met een hartslag van 130 bpm, hopende dat mijn vrouw niets doorheeft.

Ohja. Ik slik al 4 jaar 20mg citalopram per dag. Wegens depressie in 2021.

Haal je de drugs nadat je ook hebt gedronken, of is dat niet het geval? En wat is de reden dat je er voor kiest het geheim te houden voor je vrouw?

 

[Wiidoaaaa]

Ik heb het in het verleden allemaal gedeeld met mijn vrouw. Vandaar ook uiteindelijk naar een kliniek gegaan. Ik schaam me momenteel kapot dat ik het niet volgehouden heb en haar teleurstel. Drugs haal ik vaak met voorbedachte raad. Dan 'gun' ik het me.

 

[Koffieb00n]

Hoe kut ook, ik denk dat eerlijkheid de eerste stap moet zijn als je clean wilt worden. Dus je zult met de billen bloot moeten, in ieder geval naar je vrouw. Lukt dat niet, zoek dan iemand anders waar je 100% eerlijk tegen durft te zijn. Omdat je daarmee de erkenning naar jezelf maakt dat je verslaafd bent. Dan pas wordt hulp mogelijk.

Ik heb in jouw schoenen gestaan twee en half jaar geleden. Iets andere omstandigheden. Maar bij mij begon herstel dat ik voor het eerst eens in het echt tegen iemand vertelde hoe het nu echt met me ging. Dat het helemaal niet goed met me ging. Dat ik al jarenlang een drank en drugsprobleem heb, ik ten einde raad was en het allemaal even echt niet meer wist. De persoon waar tegen ik dit vertelde reageerde amper, hij luisterde alleen, dat heeft mij zo geholpen. Zodoende samen de afspraak gemaakt dat ik hulp zou gaan zoeken.

Ik ben clean geworden en gebleven middels narcotics anoynmous. Het was het lichtpuntje wat ik nodig had in een hele, hele duistere periode van mijn leven. Jij hebt waarschijnijk net als ik al van alles geprobeerd om er uit te komen, ik herviel net als jij, ook na enige tijd zonder of het ene middel vervangen voor het andere, vroeg of laat weer in een doorgeslagen toestand, Ieder jaar steeds een stuk heftiger dan het jaar ervoor. Gezien jouw verhaal ben jij ook al op dit punt. Onderneem actie en zoek hulp, ook jij kan hier uit komen.

 

[Wiidoaaaa]

@Koffieb00n bedankt dat je zoveel moeite doet en met oprechte standpunten komt. Ik was voorheen best optimistisch. Ik ga een kliniek in en kom er genezen uit. Dit is mij tegen gevallen. Ik heb alle vertrouwen in de ggz, maar door deze ervaring vind ik het lastig waar nu te beginnen.

 

[_shikantaza]

@Koffieb00n bedankt dat je zoveel moeite doet en met oprechte standpunten komt. Ik was voorheen best optimistisch. Ik ga een kliniek in en kom er genezen uit. Dit is mij tegen gevallen. Ik heb alle vertrouwen in de ggz, maar door deze ervaring vind ik het lastig waar nu te beginnen.

Genezen van verslaving bestaat niet, herstel wel. Maar dat vereist onderhoud.

Het zit hem met name in jouw inzet tijdens de behandeling. Een eerste goede stap is naar je huisarts gaan en opnieuw in behandeling.
En dan alles doen wat voorgesteld wordt.

 

[Wiidoaaaa]

Klinkt bekend. Wel willen stoppen maar het niet voor elkaar krijgen. Je bent verslaafd en blijft verslaafd. En verslaving zal altijd een weg
terug naar gebruik vinden. Behandeling is goed, kliniek is goed, maar daarna zul je er structureel tijd en moeite in moeten steken. Hoe dan? Je kunt lezen hoe dat voor mij werkt: in deze post

Het gaat ook om dingen anders gaan doen. Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg: gebruiken kan niet meer, dat loopt uit de hand. Ook al vertelt je verslaving je van niet. Je weet het onderhand wel, maar laat je toch steeds overtuigen door die sluwe verslaving. Is niet erg, alleen een teken dat je nog werk aan de winkel hebt. Mijn advies zou zijn: ga weer in behandeling en ga ontdekken hoe jouw onderhoud er uit gaat zien. Proberen, oefenen, voelen.

En begin met eerlijk zijn, over je gebruik om te beginnen. Maar eigenlijk met alles. Verslaving gaat heerlijk op liegen: "lekker" gebruiken en dan alles verbergen en recht praten wat krom is. En het wordt allemaal steeds erger.

Ga om te beginnen vanavond maar eens naar een meeting. AA, NA, CA, whatever. Ga zitten (of log in op Zoom) en ga luisteren: wat vertellen de mensen daar dat ik ook wel wil maar niet voor elkaar krijg? Wat hebben ze daarvoor gedaan?

En uiteraard: stop met alcohol. En ga luisteren naar mensen die langer clean zijn.

Succes, blijf praten. Mag ook in mijn inbox, die staat open voor iedereen die dat wil.

Ik had dit nog niet eens goed in mij opgenomen maar je slaat de spijker op z'n kop. Ik heb alleen één probleem, ik kan alcohol niet uit mijn leven bedenken. Bij een stukje vlees drinkt men een rode wijn, in cafe drinkt men bier, op de bank bij een filmpje een wit wijntje, dat zijn voor mij/ons de pleziertjes in het leven. Ik heb er alleen weinig grip op...

 

[Koffieb00n]

Dat is je verslaving die aan het woord is. Laat de toekomst voorlopig maar even los. Voor nu belangrijk om in de actie te komen. Gooi al je middelen weg. Neem iemand in vertrouwen en vertel je echte verhaal in alle eerlijkheid en laat geen details weg. Zoek (samen) naar hulp (er is veel te vinden online). Geen mitsen en maren. Als je eruit wilt komen, moet je toch echt in de actie. Het wordt niet vanzelf beter, wel vanzelf slechter.

 

[Wiidoaaaa]

Zoals ik al schreef, heb vanmiddag 5 gram 3mmc in een publieke prullebak gegooid, waar ik nu alweer de drang heb om ernaar toe te rijden en eruit te vissen.

 

[_shikantaza]

Ik had dit nog niet eens goed in mij opgenomen maar je slaat de spijker op z'n kop. Ik heb alleen één probleem, ik kan alcohol niet uit mijn leven bedenken. Bij een stukje vlees drinkt men een rode wijn, in cafe drinkt men bier, op de bank bij een filmpje een wit wijntje, dat zijn voor mij/ons de pleziertjes in het leven. Ik heb er alleen weinig grip op...

Drinken leidt je naar gebruiken. Dus de vraag voor jou: hoe graag wil je stoppen? Volgens mij nog niet graag genoeg.

Je hoeft niet mee te doen. Je kunt ook prima met een bruiswater, cola of sapje in de kroeg zitten. Ook hier spreekt jouw verslaving.

 

[Damius]

Ik had dit nog niet eens goed in mij opgenomen maar je slaat de spijker op z'n kop. Ik heb alleen één probleem, ik kan alcohol niet uit mijn leven bedenken. Bij een stukje vlees drinkt men een rode wijn, in cafe drinkt men bier, op de bank bij een filmpje een wit wijntje, dat zijn voor mij/ons de pleziertjes in het leven. Ik heb er alleen weinig grip op...

Belangrijk wat jij hier onderkent. Toen ik destijds begon met ambulante verslavingszorg dacht ik wel te kunnen blijven drinken. Het kwam niet eens in mij op dat drank een probleem was. Hoe ironisch. Na te stoppen met alcohol kwam ik pas tot de conclusie dat het een onderliggende boosdoener was. Vergeet niet: ook alcohol werkt in op je dopamine huishouden. Zie het als een 3mmc of cocaine light, met daar bovenop het vervelende effect dat het je zenuwstelsel en daarmee jouw interne controlemechanisme dubbelop verstoort: én de dopamine craving én verdoving van jouw cortex + verminderde remming door versterkte GABA werking ten gevolge van de alcohol.

 

[Wiidoaaaa]

@Damius @_shikantaza Tijdens de ambulante zorg heb ik niet gedronken, maar ook veel 'leuke' dingen gelaten. Niet naar de kroeg of gewoon minder bezig zijn met 'ontspannen'. Heb mij toen erg gestort in het werk en andere kleine projectjes, maar ontspannen in de zin van sociale contacten leggen etc. heb ik weinig gedaan. Dan zal ik een manier moeten vinden om hiermee om te gaan.

Mijn vrouw heeft dit topic trouwens gevonden (stond open op telefoon) en ben met de billen bloot gegaan. Vanmiddag met behandelaar gebeld en ze bespreken morgen hoe verder.

 

[_shikantaza]

@Damius @_shikantaza Tijdens de ambulante zorg heb ik niet gedronken, maar ook veel 'leuke' dingen gelaten. Niet naar de kroeg of gewoon minder bezig zijn met 'ontspannen'. Heb mij toen erg gestort in het werk en andere kleine projectjes, maar ontspannen in de zin van sociale contacten leggen etc. heb ik weinig gedaan. Dan zal ik een manier moeten vinden om hiermee om te gaan.

Mijn vrouw heeft dit topic trouwens gevonden (stond open op telefoon) en ben met de billen bloot gegaan. Vanmiddag met behandelaar gebeld en ze bespreken morgen hoe verder.

Goed bezig. Vluchten in werk is ook verslavingsgedrag, dus in feite ben je aan het vervangen geweest. Heb ik zelf ook gedaan door onwijs te gaan snoepen. Is heel sneaky... verslaving zoekt een weg. Cross addiction, of kruisverslaving.

De wereld zit vol mogelijkheden. Het is alleen een kwestie om ze te vinden. Go for it 👍

 

[Kordie]

Mijn vrouw heeft dit topic trouwens gevonden (stond open op telefoon) en ben met de billen bloot gegaan

Oei.
Dat was geen fijne concentratie vrees ik. Maar hoe reageerde ze? Kunnen jullie er samen mee verder?

 

[LifeIsAlmostGreatAgain]

Wat me vooral frustreert, is dat ik elke keer na het gebruik precies weet wat het met me doet. De dagen erna (de “coming down”) voel ik me ellendig en neem ik me voor: "Dit nooit meer. Ik ga gezonder leven. Ik wil niet alles op het spel zetten, want ik héb eigenlijk alles wat ik nodig heb."
Maar zodra ik me iets fitter voel, heb ik vaak alweer de dealer gebeld. Alsof mijn brein compleet vergeet wat het me heeft aangedaan.

Vooral dit stuk raakt me, want dit is precies het gevoel wat ik bijna 10 jaar dagenlang had.

Elke ochtend volledig down, zeggende "vandaag ga ik het niet doen", om aan het eind van de middag wanneer ik over de vermoeidheid heen was alweer mijn dealer te appen.

Verslavingsmechanisme op zijn best.

Weet dat je van dat gevoel af kunt komen.
Ik ben nu ruim een jaar clean, bovenstaand innerlijk gevecht welke dagelijks plaatsvond niet meer hoeven meemaken is echt een godsgeschenk.

Als je valt, sta op en probeer het opnieuw. Leer van je valkuilen, uiteindelijk moet je ze allemaal afstrepen.

Dat kun je alleen door nooit op te geven.

Dus mijn advies, ga naar de dokter en geef aan dat je het niet meer aan kunt, ga een goed traject aan, ga in opname.

Je kan het!