[TvdM] Juni!
Na een half uurtje te hebben gelopen door het bos komen we aan de rand van het bos bij een mooi weiland vol met vrolijke gele boterbloemetjes. De zon schijnt net over de bomen heen en zorgt voor een aangename temperatuur. Deze plek lijkt mij een geschikte plaats om mijn ying yang trip kleedje uit te leggen en een beste hit DMT te nemen.
Zo rustig als ik in mijn hoofd was geworden tijdens het lopen door het bos, zo druk wordt het weer in mijn hoofd tijdens het voorbereiden van the machine. DMT ,wonderlijke stof, iedere keer weer ontploffen de zenuwen in mijn lichaam vlak voor dat ik het ga roken. Eigenlijk is dat heel raar, want iedere keer brengt DMT mij op prachtige plaatsen waar ik niets anders dan liefde en acceptatie voel en meemaak. Waarschijnlijk komt het door de kracht van deze kleine wonderlijke kristallen. Binnen een paar seconden verlaat je deze wereld en maatschappij… is status, macht en geld niet meer order van de dag, maar draait alles alleen om puurheid, acceptatie, liefde en vrijheid van je geest.
The machine is klaar. Mijn hart klopt in mn keel. Ik ga nog maar even liggen en rustig adem ik door mijn neus in, voel de zuurstof langzaam mijn longen vullen, houd het even vast en blaas het via mn mond weer uit. Na een paar minuten ben ik rustig genoeg om me te wagen aan een hit DMT.
De eerste hit gaat redelijk. Aangezien er veel wind staat is het moeilijk de vlam goed te doseren en genoeg rook binnen te krijgen. De rook die ik binnenkrijg houd ik eventjes vast en ik voel al een beetje effect opkomen. Snel doe ik mn best om een 2e hit binnen te krijgen. Dit gaat aardig goed. Tijdens het inhaleren veranderd de wereld al in één groot sacred geometry schouwspel. Snel leg ik de the machine weg en ga ik met gesloten ogen languit op mn kleedje liggen.
De wereld verandert. Ohja dit is DMT word ik gek? Wat is belangrijk? Zou ik doordraaien? Damn ik voel me weird. Mijn bewustzijn reikt verder dan mijn gedachten ooit zijn geweest. Ik denk altijd openminded te zijn, maar vergeleken deze manier van denken zit ook ik opgesloten in een eigen hokje. Wat is de wereld voor plaats? Waarom heb ik een baan waar mijn passie niet ligt? Sterker nog, is mijn baan bij een bedrijf waar de wereld niet beter van wordt. Wow mij mind gaat met me op de loop ik moet even wennen aan deze zo andere wereld.
In het rode licht wat door mijn oogleden komt verschijnen mooie visuals. De visuals beginnen een ruimte te worden. In deze ruimte ontmoet ik objecten. Een soort van tuinbank, maar met een vrouwelijke spirit. Ik voel de aanwezigheid van een veger en motblik. Ze maken een soort zwaaiende beweging en het voelt alsof ze deze ruimte schoon houden. Schoon van verkeerde overtuigingen over mijzelf. Ik voel dat er meer identiteiten zijn in deze ruimte alleen ik kan ze niet echt waarnemen. Of ik met vergeten hoe ze er uit zagen.
De les die ik krijg lijkt helder en haarfijn zichtbaar gemaakt te worden. Ik geniete er van. Vol plezier merk ik dat ik af en toe wat kreun of soort van geluid maak ook begin ik te lachen en geniet ik van al het moois wat me wordt laten zien en voelen. Maar al tijdens de beelden van deze les met alle details weet ik dat ik ze vergeet. Ik kan deze droom niet beethouden… Al denk ik dat ik het belangrijkste heb onthouden. Het enige wat ik hoef te doen is te genieten. Meer dan dat is niet nodig. En van uit dit gevoel zou ik me mogen ontwikkelen in alles wat ik leuk vind en wat bij me past.
Ik ben me erg bewust van mijn ademhaling, dit is ook de enige connectie die ik nog heb met mijn lichaam. Stromen zuurstof voel ik mijn bewustzijn in schieten en geven keer op keer een euforische rush. Nog steeds met mijn ogen dicht en genietend van al het moois wat ik zie breekt ineens de zon door. Ik voel de zonnestralen mijn lichaam opwarmen en ben weer bewust van mijn lichaam. Mn lichaam voelt zwaar, maar het is niet een onprettig gevoel. Het voelt alsof ik mijn totale 80 kilo overgeef aan moeder aarde. Zij draagt mij en ik laat me dragen vol overgave en vertouwen. Wat lig ik hier heerlijk, opgewarmd door de zon, en genietend van de rust en op de achtergrond prachtig vogelgezang. Ik voel me intens gelukkig en besluit dat het tijd is om mijn ogen open te doen. Wow de wereld is mooi. Een prachtige boom en fantastische witte wolken met mooie olie kleuren in de randen verwelkomen mij terug op aarde. De boom lijkt zo bijzonder. Alles bestaat in een raster, bladeren kopiëren zich binnen dat raster. Wolken vervormen in de mooiste patronen, opnieuw binnen een raster. Ik voel met het centrum van dit holografisch universum wat ik nu waarneem.
Na een paar minuten zakt alles weer af, de rasters verdwijnen, de wolken blijven mooi, maar zonder de kleuren, en ook de boom ziet er weer normaal uit.
Het is als een droom, zoveel meegemaakt maar zo weinig onthouden. Het was een intense en mooie ervaring. DMT in de natuur is een succes.
Na een half uurtje te hebben gelopen door het bos komen we aan de rand van het bos bij een mooi weiland vol met vrolijke gele boterbloemetjes. De zon schijnt net over de bomen heen en zorgt voor een aangename temperatuur. Deze plek lijkt mij een geschikte plaats om mijn ying yang trip kleedje uit te leggen en een beste hit DMT te nemen.
Zo rustig als ik in mijn hoofd was geworden tijdens het lopen door het bos, zo druk wordt het weer in mijn hoofd tijdens het voorbereiden van the machine. DMT ,wonderlijke stof, iedere keer weer ontploffen de zenuwen in mijn lichaam vlak voor dat ik het ga roken. Eigenlijk is dat heel raar, want iedere keer brengt DMT mij op prachtige plaatsen waar ik niets anders dan liefde en acceptatie voel en meemaak. Waarschijnlijk komt het door de kracht van deze kleine wonderlijke kristallen. Binnen een paar seconden verlaat je deze wereld en maatschappij… is status, macht en geld niet meer order van de dag, maar draait alles alleen om puurheid, acceptatie, liefde en vrijheid van je geest.
The machine is klaar. Mijn hart klopt in mn keel. Ik ga nog maar even liggen en rustig adem ik door mijn neus in, voel de zuurstof langzaam mijn longen vullen, houd het even vast en blaas het via mn mond weer uit. Na een paar minuten ben ik rustig genoeg om me te wagen aan een hit DMT.
De eerste hit gaat redelijk. Aangezien er veel wind staat is het moeilijk de vlam goed te doseren en genoeg rook binnen te krijgen. De rook die ik binnenkrijg houd ik eventjes vast en ik voel al een beetje effect opkomen. Snel doe ik mn best om een 2e hit binnen te krijgen. Dit gaat aardig goed. Tijdens het inhaleren veranderd de wereld al in één groot sacred geometry schouwspel. Snel leg ik de the machine weg en ga ik met gesloten ogen languit op mn kleedje liggen.
De wereld verandert. Ohja dit is DMT word ik gek? Wat is belangrijk? Zou ik doordraaien? Damn ik voel me weird. Mijn bewustzijn reikt verder dan mijn gedachten ooit zijn geweest. Ik denk altijd openminded te zijn, maar vergeleken deze manier van denken zit ook ik opgesloten in een eigen hokje. Wat is de wereld voor plaats? Waarom heb ik een baan waar mijn passie niet ligt? Sterker nog, is mijn baan bij een bedrijf waar de wereld niet beter van wordt. Wow mij mind gaat met me op de loop ik moet even wennen aan deze zo andere wereld.
In het rode licht wat door mijn oogleden komt verschijnen mooie visuals. De visuals beginnen een ruimte te worden. In deze ruimte ontmoet ik objecten. Een soort van tuinbank, maar met een vrouwelijke spirit. Ik voel de aanwezigheid van een veger en motblik. Ze maken een soort zwaaiende beweging en het voelt alsof ze deze ruimte schoon houden. Schoon van verkeerde overtuigingen over mijzelf. Ik voel dat er meer identiteiten zijn in deze ruimte alleen ik kan ze niet echt waarnemen. Of ik met vergeten hoe ze er uit zagen.
De les die ik krijg lijkt helder en haarfijn zichtbaar gemaakt te worden. Ik geniete er van. Vol plezier merk ik dat ik af en toe wat kreun of soort van geluid maak ook begin ik te lachen en geniet ik van al het moois wat me wordt laten zien en voelen. Maar al tijdens de beelden van deze les met alle details weet ik dat ik ze vergeet. Ik kan deze droom niet beethouden… Al denk ik dat ik het belangrijkste heb onthouden. Het enige wat ik hoef te doen is te genieten. Meer dan dat is niet nodig. En van uit dit gevoel zou ik me mogen ontwikkelen in alles wat ik leuk vind en wat bij me past.
Ik ben me erg bewust van mijn ademhaling, dit is ook de enige connectie die ik nog heb met mijn lichaam. Stromen zuurstof voel ik mijn bewustzijn in schieten en geven keer op keer een euforische rush. Nog steeds met mijn ogen dicht en genietend van al het moois wat ik zie breekt ineens de zon door. Ik voel de zonnestralen mijn lichaam opwarmen en ben weer bewust van mijn lichaam. Mn lichaam voelt zwaar, maar het is niet een onprettig gevoel. Het voelt alsof ik mijn totale 80 kilo overgeef aan moeder aarde. Zij draagt mij en ik laat me dragen vol overgave en vertouwen. Wat lig ik hier heerlijk, opgewarmd door de zon, en genietend van de rust en op de achtergrond prachtig vogelgezang. Ik voel me intens gelukkig en besluit dat het tijd is om mijn ogen open te doen. Wow de wereld is mooi. Een prachtige boom en fantastische witte wolken met mooie olie kleuren in de randen verwelkomen mij terug op aarde. De boom lijkt zo bijzonder. Alles bestaat in een raster, bladeren kopiëren zich binnen dat raster. Wolken vervormen in de mooiste patronen, opnieuw binnen een raster. Ik voel met het centrum van dit holografisch universum wat ik nu waarneem.
Na een paar minuten zakt alles weer af, de rasters verdwijnen, de wolken blijven mooi, maar zonder de kleuren, en ook de boom ziet er weer normaal uit.
Het is als een droom, zoveel meegemaakt maar zo weinig onthouden. Het was een intense en mooie ervaring. DMT in de natuur is een succes.
