Hallo beste mede forumgebruikers!
Zoals de meeste van jullie lees ik af en toe wat op DF, maar ik ben jammer genoeg nooit zo ver gekomen om dan uiteindelijk ook een mooi report met jullie mogen te delen.
Het report wat ik met jullie wil delen is dan ook een revisie op een uitgebreid report van een jaar geleden.
Om even wat meer over mijzelf te vertellen, ik ben 19 jaar oud en woon in Maastricht.
Op mijn 14e heb ik mijn eerste ontmoeting met drugs gehad en toen heb ik samen met mijn vrienden voor het eerst getruffeld. Hiervoor had ik nog nooit gerookt/geblowd en deze ervaring was dus een wereld van verschil. Ik had nooit gedacht dat je zo anders naar de realiteit kon kijken en dit heeft mij nog altijd geïnspireerd op veel manieren. In de toekomst zal ik over deze nog een report proberen te schrijven. Om nu terug te komen op het originele report.
Wat ik voor deze ervaring allemaal al had gedaan:
-Ik had al drie keer getruffeld
-Twee keer erg intense spacecake ervaring (erg psychedelisch)
-Hier en daar wat lachgas op rave's/festivals gedaan
Set en Setting: Bij een goede vriend thuis in de woonkamer.
Drug: Mexicana Truffels
Personen: 7
Sitters: 1
Tijd van inname: 18.30
Het originele report:
Het report is er vooral op gericht om mensen die nog nooit getruffeld hebben een idee te geven wat voor visuals, gevoelens en dergelijke kan verwachten. Ook probeer ik een beetje te beschrijven wat de beste set of setting is als je het op deze manier wil doen.
Om te beginnen wil ik echt duidelijk maken dat écht geen enkele aardse beschrijving aan deze ervaring voldoet. Ik zal zo direct mogelijk proberen te zijn wat je kan verwachten en wat ik allemaal in mijn eigen trip mee heb gemaakt. Ik heb al een paar keer eerder getruffeld, maar wees dus niet bang als dit je eerste keer zal worden. Bij deze trip waren ook twee andere vrienden die nog nooit getruffeld hadden en die hebben er ook totaal van genoten. Het belangrijkste is nog dat je de trip met vertrouwde en positieve mensen deelt. Zorg voor een goede omgeving en misschien nog het belangrijkste chillen muziek. Ik schrijf dit report ook zodat ik het online kan delen en zal dus ook geen persoonlijke namen en dergelijke noemen.
De trip! Nou om te beginnen was het een normale doordeweekse dag, we hadden vrij en besloten om weer eens te gaan truffelen. Eenmaal de truffels gekocht gingen we naar een vriend zijn huis toe, zijn ouders zouden die dag niet thuis zijn, dit is ook wel zo gunstig omdat je hem echt 5 á 7 uur echt de pan uit trip!
Uiteindelijk begonnen we dan, iedereen nam z’n truffels en na ongeveer een half uurtje begon het langzaam in te werken. Je voelt een soort van gloed over je kijk op de wereld komen, deze kleine gloed kan je misschien een klein beetje relateren aan het roken van wiet. Iedereen probeerde zijn ervaring in woorden te vertellen. De kamer lijkt eerste nog normaal, na een poosje begint de kamer steeds meer informatie te bieden die je eigenlijk nog nooit zou hebben opgemerkt. Vervorming van je beeld begint op te komen, je zou het nog het beste kunnen omschrijven als het verstellen van je field-of-view, wat je normaal ook in games kan doen zodat je zeg maar meer en minder ruimtelijk perspectief krijgt van je omgeving. Concrete vormen van objecten die je hebt bekeken beïnvloed zo ook de vervorming van je beeld, als je normaal naar een felle lichtbron kijk zie je een voor een poosje een witte vlek in de vorm van de lichtbron. Zo hebben object dan ook hun vorm zonder dat ze licht uitstralen een vorm, waar je beeld zich door laat beïnvloeden.
Patronen zijn geweldig om naar te kijken, bijvoorbeeld gordijnen, maar ook bijvoorbeeld een houten vloer waar je alle planken mooi in een gelegd vorm ziet liggen. In onregelmatige of ruwe stukken begin je gezichten, dieren of weet ik niet wat te zien, misschien lijkt het een beetje op het herkennen van vormen in wolken, maar dan kan je er een veel completer beeld uit halen. Een van de mooiste dingen die ik heb mee gemaakt is dat buiten het vervormen van je beeld en het herkennen van verbanden in patronen of andere zaken, de wereld realistischer en met meer detail uitziet. In het normale dagelijkse leven zijn er zoveel kleine details die de omgeving bied, maar die we helemaal niet opmerken, doordat de thalamus (hersendeel) al deze informatie weg filtert. Als de dirigent van orkest weg is, is dit heel anders. Alle details van elke kras, tot kruimel, kleurtje, vorm, ect. wordt waargenomen in een enkel beeld!
Als je dan uiteindelijk op een specifiek object focust valt er steeds meer detail op en dit blijft ook zo door gaan. Nu heb ik het alleen over een paar visuele kenmerken gehad die misschien nog het makkelijkste uit zijn te leggen. We zitten nu ongeveer 2 uur in de trip en het lijkt steeds meer op een persoonlijke reis door jezelf te worden, het begint echt steeds moeilijker voor iedereen om echt in simpele zinnen uit te leggen wat ze nou echt bedoelen. Maar zelf zonder woorden versta je elkaar, een blik of zelfs zonder het kijken naar die persoon en je weet wat hij bedoelt.
Het aller belangrijkste en misschien iets wat elke persoon zou moeten mee maken, en dit maakt de psychedelic experience ook zo speciaal, is het gevoel van eenheid. Op het moment van realisatie merk je dat je niet klein ben zoals je misschien altijd hebt gedacht. Je voelt je een met alles wat er is, je maakt deel uit van dit grootse gebeuren en tegelijkertijd ben jij ook alles wat er is, op dit moment ben je niet echt jezelf meer met je eigenwaarde en opvattingen, maar je bent nog enkel een waarnemer. Iemand die zelf kan bepalen hoe hij alles van iets maakt en hoe hij zijn leven inricht. Het idee dat je alleen nog maar "een waarnemer" bent klinkt misschien erg angstaanjagend, maar dit is echt het de geweldigste kijk die je op het leven zou kunnen krijgen.
Ooh ja! Bijna vergeten, tijd heeft geen definitie meer, 5 minuten kunnen echt letterlijk uren duren. Je merkt hoe lang en kort het leven tegelijkertijd kan zijn. Ik heb daarom ook een zeer motiverende ervaring gehad. Na de trip voel ik echt meer motivatie, de drang om iets te bereiken en om mijn vinding met de wereld te delen. Ik begon de trip op een comfortabele bank en heb daar ook echt grotendeels van de trip gezeten, dit versterkt misschien ook het gevoel dat tijd geen definitie meer heeft want je hebt echt gewoon momenten dat alles als een time Lapse langs je kan gaan. Je zoekt samen naar dingen die je kan doen, dit is ook het belangrijkste wat je moet onthouden tijdens je trip! Je trip is de grootste speurtocht die je ooit mee zal maken met je vrienden. Zo wissel je steeds met iemand af en doe je de meest simpele dingen waar je de grootste voldoening uit haalt. Je kan echt niet geloven wat de simpelste dingen te bieden hebben.
Ik vond het echt steeds geweldig dat het eigenlijk een totale chaos was, iedereen deed z’n ding, mensen zeiden iets tegen elkaar maar weten al niet meer wat ze zeiden of wat ze deden en zo gaat het maar door. Als je niet meer weet wat je moet doen luister dan gewoon naar de muziek of focus je op de geweldige patronen die zich vormen. Samen met twee andere vrienden hebben we nog geprobeerd een film te kijken, maar er is echt geen houden meer aan vast te binden.
Tijdens de trip zoek je echt naar hou vast, simpele dingen zoals iets actiefs doen, een verhaal proberen te volgen brengen logica weer terug naar de wereld waar je je in bevindt. Om weer terug te komen op het feit dat je andere mensen begrijpt zonder dat je ook maar iets tegen ze zegt. Het gevoel dat je normaal alleen iets kan voelen met je lichaam wordt vergroot, dit echt super gaaf. Het leek bij mij echt alsof ik een paar centimeter vanaf mijn lichaam al hun aanwezigheid kon voelen, uitstraling en energie die ze hadden. Zo smolt ook een paar keer mijn nek samen met de bank leuning waar ik op lag. Alsof de stoffen bank een deel van mijn nek had vervangen. Het verwoorden van de ervaring is echt zeer moeilijk, er zijn echt zoveel dingen waarvan ik gewoon weet dat ik ze vergeet en die misschien niet te verwoorden zijn. Ongeveer na 6 uur begon bij mij het echte diepe effect af te nemen. Ik begon langzaam weer de logica in bepaalde dingen te zien, een goede term is ook wel “connecting the dots”.
Alles begon weer in verband met elkaar te staan, praten ging voor mij weer makkelijker en volgens mij nam het effect bij iedereen langzaam af. Met een overgebleven gloed sta je gewoon nog steeds versteld van wat er allemaal gebeurd is. Ik heb echt lang geprobeerd om alles zo goed mogelijk te onthouden nadat de trip voorbij was. Samen met de waardering voor het uitmaken van een groter geheel, het besef dat tijd echt alleen iets is wat door de hersenen wordt gestructureerd en de logica waar we aan vast kunnen houden vind ik dit echt de meest levens veranderende ervaring ooit. Ik heb meer waardering voor alles gevonden voor alle kleine dingen die de wereld biedt en die je zelf ook kan bereiken.
Cheers!
Zoals de meeste van jullie lees ik af en toe wat op DF, maar ik ben jammer genoeg nooit zo ver gekomen om dan uiteindelijk ook een mooi report met jullie mogen te delen.
Het report wat ik met jullie wil delen is dan ook een revisie op een uitgebreid report van een jaar geleden.
Om even wat meer over mijzelf te vertellen, ik ben 19 jaar oud en woon in Maastricht.
Op mijn 14e heb ik mijn eerste ontmoeting met drugs gehad en toen heb ik samen met mijn vrienden voor het eerst getruffeld. Hiervoor had ik nog nooit gerookt/geblowd en deze ervaring was dus een wereld van verschil. Ik had nooit gedacht dat je zo anders naar de realiteit kon kijken en dit heeft mij nog altijd geïnspireerd op veel manieren. In de toekomst zal ik over deze nog een report proberen te schrijven. Om nu terug te komen op het originele report.
Wat ik voor deze ervaring allemaal al had gedaan:
-Ik had al drie keer getruffeld
-Twee keer erg intense spacecake ervaring (erg psychedelisch)
-Hier en daar wat lachgas op rave's/festivals gedaan
Set en Setting: Bij een goede vriend thuis in de woonkamer.
Drug: Mexicana Truffels
Personen: 7
Sitters: 1
Tijd van inname: 18.30
Het originele report:
Het report is er vooral op gericht om mensen die nog nooit getruffeld hebben een idee te geven wat voor visuals, gevoelens en dergelijke kan verwachten. Ook probeer ik een beetje te beschrijven wat de beste set of setting is als je het op deze manier wil doen.
Om te beginnen wil ik echt duidelijk maken dat écht geen enkele aardse beschrijving aan deze ervaring voldoet. Ik zal zo direct mogelijk proberen te zijn wat je kan verwachten en wat ik allemaal in mijn eigen trip mee heb gemaakt. Ik heb al een paar keer eerder getruffeld, maar wees dus niet bang als dit je eerste keer zal worden. Bij deze trip waren ook twee andere vrienden die nog nooit getruffeld hadden en die hebben er ook totaal van genoten. Het belangrijkste is nog dat je de trip met vertrouwde en positieve mensen deelt. Zorg voor een goede omgeving en misschien nog het belangrijkste chillen muziek. Ik schrijf dit report ook zodat ik het online kan delen en zal dus ook geen persoonlijke namen en dergelijke noemen.
De trip! Nou om te beginnen was het een normale doordeweekse dag, we hadden vrij en besloten om weer eens te gaan truffelen. Eenmaal de truffels gekocht gingen we naar een vriend zijn huis toe, zijn ouders zouden die dag niet thuis zijn, dit is ook wel zo gunstig omdat je hem echt 5 á 7 uur echt de pan uit trip!
Uiteindelijk begonnen we dan, iedereen nam z’n truffels en na ongeveer een half uurtje begon het langzaam in te werken. Je voelt een soort van gloed over je kijk op de wereld komen, deze kleine gloed kan je misschien een klein beetje relateren aan het roken van wiet. Iedereen probeerde zijn ervaring in woorden te vertellen. De kamer lijkt eerste nog normaal, na een poosje begint de kamer steeds meer informatie te bieden die je eigenlijk nog nooit zou hebben opgemerkt. Vervorming van je beeld begint op te komen, je zou het nog het beste kunnen omschrijven als het verstellen van je field-of-view, wat je normaal ook in games kan doen zodat je zeg maar meer en minder ruimtelijk perspectief krijgt van je omgeving. Concrete vormen van objecten die je hebt bekeken beïnvloed zo ook de vervorming van je beeld, als je normaal naar een felle lichtbron kijk zie je een voor een poosje een witte vlek in de vorm van de lichtbron. Zo hebben object dan ook hun vorm zonder dat ze licht uitstralen een vorm, waar je beeld zich door laat beïnvloeden.
Patronen zijn geweldig om naar te kijken, bijvoorbeeld gordijnen, maar ook bijvoorbeeld een houten vloer waar je alle planken mooi in een gelegd vorm ziet liggen. In onregelmatige of ruwe stukken begin je gezichten, dieren of weet ik niet wat te zien, misschien lijkt het een beetje op het herkennen van vormen in wolken, maar dan kan je er een veel completer beeld uit halen. Een van de mooiste dingen die ik heb mee gemaakt is dat buiten het vervormen van je beeld en het herkennen van verbanden in patronen of andere zaken, de wereld realistischer en met meer detail uitziet. In het normale dagelijkse leven zijn er zoveel kleine details die de omgeving bied, maar die we helemaal niet opmerken, doordat de thalamus (hersendeel) al deze informatie weg filtert. Als de dirigent van orkest weg is, is dit heel anders. Alle details van elke kras, tot kruimel, kleurtje, vorm, ect. wordt waargenomen in een enkel beeld!
Als je dan uiteindelijk op een specifiek object focust valt er steeds meer detail op en dit blijft ook zo door gaan. Nu heb ik het alleen over een paar visuele kenmerken gehad die misschien nog het makkelijkste uit zijn te leggen. We zitten nu ongeveer 2 uur in de trip en het lijkt steeds meer op een persoonlijke reis door jezelf te worden, het begint echt steeds moeilijker voor iedereen om echt in simpele zinnen uit te leggen wat ze nou echt bedoelen. Maar zelf zonder woorden versta je elkaar, een blik of zelfs zonder het kijken naar die persoon en je weet wat hij bedoelt.
Het aller belangrijkste en misschien iets wat elke persoon zou moeten mee maken, en dit maakt de psychedelic experience ook zo speciaal, is het gevoel van eenheid. Op het moment van realisatie merk je dat je niet klein ben zoals je misschien altijd hebt gedacht. Je voelt je een met alles wat er is, je maakt deel uit van dit grootse gebeuren en tegelijkertijd ben jij ook alles wat er is, op dit moment ben je niet echt jezelf meer met je eigenwaarde en opvattingen, maar je bent nog enkel een waarnemer. Iemand die zelf kan bepalen hoe hij alles van iets maakt en hoe hij zijn leven inricht. Het idee dat je alleen nog maar "een waarnemer" bent klinkt misschien erg angstaanjagend, maar dit is echt het de geweldigste kijk die je op het leven zou kunnen krijgen.
Ooh ja! Bijna vergeten, tijd heeft geen definitie meer, 5 minuten kunnen echt letterlijk uren duren. Je merkt hoe lang en kort het leven tegelijkertijd kan zijn. Ik heb daarom ook een zeer motiverende ervaring gehad. Na de trip voel ik echt meer motivatie, de drang om iets te bereiken en om mijn vinding met de wereld te delen. Ik begon de trip op een comfortabele bank en heb daar ook echt grotendeels van de trip gezeten, dit versterkt misschien ook het gevoel dat tijd geen definitie meer heeft want je hebt echt gewoon momenten dat alles als een time Lapse langs je kan gaan. Je zoekt samen naar dingen die je kan doen, dit is ook het belangrijkste wat je moet onthouden tijdens je trip! Je trip is de grootste speurtocht die je ooit mee zal maken met je vrienden. Zo wissel je steeds met iemand af en doe je de meest simpele dingen waar je de grootste voldoening uit haalt. Je kan echt niet geloven wat de simpelste dingen te bieden hebben.
Ik vond het echt steeds geweldig dat het eigenlijk een totale chaos was, iedereen deed z’n ding, mensen zeiden iets tegen elkaar maar weten al niet meer wat ze zeiden of wat ze deden en zo gaat het maar door. Als je niet meer weet wat je moet doen luister dan gewoon naar de muziek of focus je op de geweldige patronen die zich vormen. Samen met twee andere vrienden hebben we nog geprobeerd een film te kijken, maar er is echt geen houden meer aan vast te binden.
Tijdens de trip zoek je echt naar hou vast, simpele dingen zoals iets actiefs doen, een verhaal proberen te volgen brengen logica weer terug naar de wereld waar je je in bevindt. Om weer terug te komen op het feit dat je andere mensen begrijpt zonder dat je ook maar iets tegen ze zegt. Het gevoel dat je normaal alleen iets kan voelen met je lichaam wordt vergroot, dit echt super gaaf. Het leek bij mij echt alsof ik een paar centimeter vanaf mijn lichaam al hun aanwezigheid kon voelen, uitstraling en energie die ze hadden. Zo smolt ook een paar keer mijn nek samen met de bank leuning waar ik op lag. Alsof de stoffen bank een deel van mijn nek had vervangen. Het verwoorden van de ervaring is echt zeer moeilijk, er zijn echt zoveel dingen waarvan ik gewoon weet dat ik ze vergeet en die misschien niet te verwoorden zijn. Ongeveer na 6 uur begon bij mij het echte diepe effect af te nemen. Ik begon langzaam weer de logica in bepaalde dingen te zien, een goede term is ook wel “connecting the dots”.
Alles begon weer in verband met elkaar te staan, praten ging voor mij weer makkelijker en volgens mij nam het effect bij iedereen langzaam af. Met een overgebleven gloed sta je gewoon nog steeds versteld van wat er allemaal gebeurd is. Ik heb echt lang geprobeerd om alles zo goed mogelijk te onthouden nadat de trip voorbij was. Samen met de waardering voor het uitmaken van een groter geheel, het besef dat tijd echt alleen iets is wat door de hersenen wordt gestructureerd en de logica waar we aan vast kunnen houden vind ik dit echt de meest levens veranderende ervaring ooit. Ik heb meer waardering voor alles gevonden voor alle kleine dingen die de wereld biedt en die je zelf ook kan bereiken.
Cheers!
