Wie?
Ik, 28 jaar en GJ van 40. Ikzelf behoorlijke ervaring met trippen (veel RC's, incidenteel LSD), GJ vroeger wel veel getript op paddo's, maar ondertussen al jaren niet meer.
Wanneer & Waar?
Vrijdagavond rond een uur of 10. Mijn vriendin richting de vriendin van GJ gebracht, hem mee terug genomen naar mijn appartement. De setting was relaxed, zacht licht, een winamp lijst vol ontspannen trip muziek en twee enorme banken om op te hangen.
Wat?
Ik een bakje Dragon's Dynamite (15 gr), GJ een bakje truffels van de sterkte net onder DD. Ben de naam even kwijt, zagen er uit als kleine, ronde nootjes. De Dragon's zijn de welbekende grote hompen.
De Trip
Nadat ik GJ al langere tijd had lastiggevallen met allerlei drugs-gerelateerde verhalen, begon hij toch wel (weer) enthousiast te worden en stelde hij voor om dan maar een keer samen te trippen. Afgelopen vrijdagavond was het dan zo ver; 's avonds bij Innerspace de tripwaren gehaald en daarna snel naar huis gereden omdat we er allebei toch wel erg veel zin in hadden.
Thuis aangekomen besloot GJ om zijn biertje te vergezellen van een joint, terwijl ik het liever bij alleen bier hield. We hadden allebei al sinds 6 uur niet meer gegeten (was nu net 10 uur geweest), maar een blikje bier moest wel kunnen vonden we. De sfeer was relaxed. We waren allebei erg moe van een hele dag werken, maar het was geen vervelende vermoeidheid, meer een soort relaxte hangerigheid. We staarden een tijdje naar de truffels op tafel en praatten over hoe lang het zou gaan duren en wat we in het algemeen verwachtten van de trip. Ik voelde geen spanning, maar was wel 'opgewonden', zo'n onrustig gevoel wat ongetwijfeld velen van jullie zullen hebben voor een trip.
Terwijl ik de muziek aanzette was GJ al begonnen met het wegwerken van zijn portie. Het smaakte aardig, vond hij, en inderdaad: de smaak was niet slecht. Een soort nootachtig gebeuren, minder erg dan de ranzige weeïgheid van (verse) paddo's in ieder geval. Ik ging languit op de bank liggen en wachtte rustig af tot de sclerotia hun werk zouden gaan doen.
Lang hoefde ik niet te wachten. Na een minuut of 15 merkte ik al duidelijk dat er iets gaande was in m'n lichaam en het licht in de kamer begon al te veranderen. Het grinnikken om zinloze dingen begon kort daarna en voor ik het wist was ik weer 10 minuten later al volledig weg. De intensheid van de roes verrastte me eigenlijk een beetje; ik had de truffels niet onderschat, had het tenslotte al vaker gedaan, maar deze keer leek het wel heel erg heftig. GJ voelde nog niet zoveel en besloot de tv aan te zetten, waar net een herhaling van een of ander showbiz programma was. Op dit moment kon ik eigenlijk al bijna geen coherente zinnen maken en lag ik 'm flink hard te spacen op m'n hangbank.
Enkele minuten later leek het bij GJ ook in te slaan en zette hij de tv uit. De muziek kabbelde rustig door de kamer en niets leek een fijne ervaring in de weg te staan. Ondertussen was er een intens rode gloed over de kamer gedaald. De gloed leek te pulseren op te muziek, net als m'n bamboegordijnen trouwens. Hoe lieflijk dit tafereel ook geweest mag zijn, m'n hoofd draaide ondertussen op volle toeren en m'n gedachten schoten alle kanten op. De flitsende gedachten werden in hun bewegingen begeleid door allerlei zwarte vlekjes die door de hele kamer heen en weer schoten als op hol geslagen ufo's en wanneer ik m'n ogen sloot werd ik meegevoerd in eindeloze tunnels van groen gras. Dit ging zo een tijdje door, tot de tunnels van gras opeens veranderden in zwarte dieptes waarin allerlei verwelkte bloemen me intens treurig aanstaarden. M'n oren begonnen ontzettend te ruizen en m'n mond werd kurkdroog. Ik voelde een lichte paniek opkomen en probeerde me op te richten om een slok water te nemen. Nadat ik me met moeite omhoog had gehesen, kwam ik tot de ontdekking dat het water vreselijk smaakte; het leek alsof duizenden miniscule naaldjes zich over m'n tong haastten en het glas voelde metaalachtig en onprettig aan. Me bewust zijnde van het feit dat ik beter m'n focus even op iets anders kon gaan richten, besloot ik op te staan om even naar het toilet te gaan.
Het toilet is een ruimte die bij ons helemaal beplakt is met allerlei tijdschrifknipsels, maar raar genoeg voelde ik niets en leek het even of ik weer nuchter was. Ik bleef een tijdje zitten om weer een beetje bij te komen en nadat ik de woonkomer weer in was gelopen, besloot ik even om op het balkon van het uitzicht te gaan genieten. GJ was ondertussen aan het kloten met youtube en speelde de vreselijkste muziek, dus ik gooide de balkondeur open en zoog de koude avondlucht naar binnen. Het uitzicht was verbluffend: de nachtelijk stad was veranderd in een soort schitterende schatkist met een vuurrode, brandende lucht erboven en de stemmen die vanuit de straat omhoog kwamen, klonken vriendelijk en bemoedigend en leken volledig in harmonie met de rest van het schouwspel. Zo bleef ik een tijdje zitten, tot ik plotseling merkte dat ik toch wel erg koud begon te worden.
Weer binnengekomen nam ik plaats op de bank, maar GJ was nog steeds aan het kloten op de computer en had nu een soort dark psy opgezet waardoor ik spontaan in een enorme chaos terechtkwam. Ik viel door diepe draaikolken en hoorde mensen gillen. De verwelkte bloemen liepen nu in een soort wantstaltige polonaise en ik hoorde een constante zoem/piep vanuit m'n achterhoofd opkomen tot deze tot volle kracht door m'n oren raasde. Vanaf dat moment ben ik out gegaan/weet ik niks meer. Toen ik weer wakker werd, zat GJ bowlen te kijken op eurosport. De kamer was niet meer zo licht en warm, maar kil en onaardig. De man op het scherm gooide constant strikes, maar z'n gezicht was verwrongen in een ontevreden grijns en hoeveel punten hij ook maakte, hij leek alsmaar bozer te worden. Ik zei tegen GJ dat ik niet snapte waarom ze allemaal zo boos waren, maar hij snapte het niet. Wel vond ie het raar dat iedereen in het publiek zo ontzettend dik was....
Ik begon hysterisch te lachen, maar stopte toen ik doorhad dat GJ helemaal niet meelachtte. Ik kreeg het gevoel dat ik gek was en hij niet, en dat ik me als een halve gare gedroeg. Vlug stopte ik met lachen en probeerde me normaal te gedragen, wat alleen maar resulteerde in een nieuw roes/slaap. Ik schrok kort daarop weer wakker, en zag dat de hele kamer zwart was geworden. Ik begon te kreunen (praten ging niet meer) en probeerde me te focussen op iets anders, maar dat ging niet; er was niet dan duister. Ik sloot m'n ogen, en weer schrok ik wakker; nu was ik weer in m'n eigen woonvertrek; licht en warm. Dit ging zo een paar keer door: wegvallen, wakker worden op niveau 2, nog een keer wegvallen, wakker worden in de realiteit. De dromen die ik in die cyclus had ben ik allemaal vergeten, maar duister en licht leken te vechten om de voorrang.
Aangezien ik tv-kijken in nuchtere toestand al klote vind, en ik het gevoel had dat ik me als een debiel gedroeg, besloot ik naar boven te lopen en op m'n bed te gaan liggen. Met slappe benen en voorovergebogen strompelde ik de trap op. Toen ik ging liggen, rook ik aan de andere kant van het bed de lichte geur van m'n vriendin, je kent dat wel. Het stelde me gerust en ik realiseerde me dat het allemaal niets uitmaakte: ik had haar en al het andere was secundair. Vredig viel ik in slaap, maar al snel werd ik weer wakker. M'n ogen zaten dicht, en plotseling kreeg ik het gevoel dat ik in het ziekenhuis lag. Ik hoorde mensen gillen, maar toen ik eindelijk m;n ogen open kreeg, lag ik nog steeds in m'n kamer; er waren maar 3 minuten voorbij gegaan.
Zo schrok ik nog een paar keer wakker, tot ik op een gegeven moment langer weg leek te zijn geweest. Toen ik daarna m'n ogen opendeed, was de trip afgelopen. De kamer was nog wel rood, maar bewoog niet meer en m'n lippen en huid tintelden: een teken dat het aan het afnemen was. Ik liep naar beneden waar GJ languit op de bank een jointje zat te roken: ook klaar met trippen. Ik trok een biertje open, maar het smaakte goor, dus hield ik het bij vruchtensap. We praatten nog een tijdje na en gingen vervolgens tegen een uur of 5 slapen. (total tripduur: 4,5 uur).
Conclusie
What the fuck? Heftiger en VEEL verwarrender dan de meeste 2C trips die ik heb gedaan en ook paddo's haalden deze chaos bij lange na niet. Het was zeker tof om te doen, maar door de verwarring ben ik veel vergeten en heb ik verder weinig aan de trip gehad. Lopen, denken, praten, het ging allemaal niet zo best meer, waardoor ik veel op een plek zat/lag en daar in een soort draaikolk terechtkwam. Ik had dit allemaal niet zo verwacht van truffels. Misschien had ik een potent bakje ofzo, of ben ik stiekem toch niet zo'n held
Voor herhaling vatbaar? Altijd he
Disclaimer: dit was m'n eerste tripreport? Te lang, te kort, te saai? Ik hoor het graag!
Ik, 28 jaar en GJ van 40. Ikzelf behoorlijke ervaring met trippen (veel RC's, incidenteel LSD), GJ vroeger wel veel getript op paddo's, maar ondertussen al jaren niet meer.
Wanneer & Waar?
Vrijdagavond rond een uur of 10. Mijn vriendin richting de vriendin van GJ gebracht, hem mee terug genomen naar mijn appartement. De setting was relaxed, zacht licht, een winamp lijst vol ontspannen trip muziek en twee enorme banken om op te hangen.
Wat?
Ik een bakje Dragon's Dynamite (15 gr), GJ een bakje truffels van de sterkte net onder DD. Ben de naam even kwijt, zagen er uit als kleine, ronde nootjes. De Dragon's zijn de welbekende grote hompen.
De Trip
Nadat ik GJ al langere tijd had lastiggevallen met allerlei drugs-gerelateerde verhalen, begon hij toch wel (weer) enthousiast te worden en stelde hij voor om dan maar een keer samen te trippen. Afgelopen vrijdagavond was het dan zo ver; 's avonds bij Innerspace de tripwaren gehaald en daarna snel naar huis gereden omdat we er allebei toch wel erg veel zin in hadden.
Thuis aangekomen besloot GJ om zijn biertje te vergezellen van een joint, terwijl ik het liever bij alleen bier hield. We hadden allebei al sinds 6 uur niet meer gegeten (was nu net 10 uur geweest), maar een blikje bier moest wel kunnen vonden we. De sfeer was relaxed. We waren allebei erg moe van een hele dag werken, maar het was geen vervelende vermoeidheid, meer een soort relaxte hangerigheid. We staarden een tijdje naar de truffels op tafel en praatten over hoe lang het zou gaan duren en wat we in het algemeen verwachtten van de trip. Ik voelde geen spanning, maar was wel 'opgewonden', zo'n onrustig gevoel wat ongetwijfeld velen van jullie zullen hebben voor een trip.
Terwijl ik de muziek aanzette was GJ al begonnen met het wegwerken van zijn portie. Het smaakte aardig, vond hij, en inderdaad: de smaak was niet slecht. Een soort nootachtig gebeuren, minder erg dan de ranzige weeïgheid van (verse) paddo's in ieder geval. Ik ging languit op de bank liggen en wachtte rustig af tot de sclerotia hun werk zouden gaan doen.
Lang hoefde ik niet te wachten. Na een minuut of 15 merkte ik al duidelijk dat er iets gaande was in m'n lichaam en het licht in de kamer begon al te veranderen. Het grinnikken om zinloze dingen begon kort daarna en voor ik het wist was ik weer 10 minuten later al volledig weg. De intensheid van de roes verrastte me eigenlijk een beetje; ik had de truffels niet onderschat, had het tenslotte al vaker gedaan, maar deze keer leek het wel heel erg heftig. GJ voelde nog niet zoveel en besloot de tv aan te zetten, waar net een herhaling van een of ander showbiz programma was. Op dit moment kon ik eigenlijk al bijna geen coherente zinnen maken en lag ik 'm flink hard te spacen op m'n hangbank.
Enkele minuten later leek het bij GJ ook in te slaan en zette hij de tv uit. De muziek kabbelde rustig door de kamer en niets leek een fijne ervaring in de weg te staan. Ondertussen was er een intens rode gloed over de kamer gedaald. De gloed leek te pulseren op te muziek, net als m'n bamboegordijnen trouwens. Hoe lieflijk dit tafereel ook geweest mag zijn, m'n hoofd draaide ondertussen op volle toeren en m'n gedachten schoten alle kanten op. De flitsende gedachten werden in hun bewegingen begeleid door allerlei zwarte vlekjes die door de hele kamer heen en weer schoten als op hol geslagen ufo's en wanneer ik m'n ogen sloot werd ik meegevoerd in eindeloze tunnels van groen gras. Dit ging zo een tijdje door, tot de tunnels van gras opeens veranderden in zwarte dieptes waarin allerlei verwelkte bloemen me intens treurig aanstaarden. M'n oren begonnen ontzettend te ruizen en m'n mond werd kurkdroog. Ik voelde een lichte paniek opkomen en probeerde me op te richten om een slok water te nemen. Nadat ik me met moeite omhoog had gehesen, kwam ik tot de ontdekking dat het water vreselijk smaakte; het leek alsof duizenden miniscule naaldjes zich over m'n tong haastten en het glas voelde metaalachtig en onprettig aan. Me bewust zijnde van het feit dat ik beter m'n focus even op iets anders kon gaan richten, besloot ik op te staan om even naar het toilet te gaan.
Het toilet is een ruimte die bij ons helemaal beplakt is met allerlei tijdschrifknipsels, maar raar genoeg voelde ik niets en leek het even of ik weer nuchter was. Ik bleef een tijdje zitten om weer een beetje bij te komen en nadat ik de woonkomer weer in was gelopen, besloot ik even om op het balkon van het uitzicht te gaan genieten. GJ was ondertussen aan het kloten met youtube en speelde de vreselijkste muziek, dus ik gooide de balkondeur open en zoog de koude avondlucht naar binnen. Het uitzicht was verbluffend: de nachtelijk stad was veranderd in een soort schitterende schatkist met een vuurrode, brandende lucht erboven en de stemmen die vanuit de straat omhoog kwamen, klonken vriendelijk en bemoedigend en leken volledig in harmonie met de rest van het schouwspel. Zo bleef ik een tijdje zitten, tot ik plotseling merkte dat ik toch wel erg koud begon te worden.
Weer binnengekomen nam ik plaats op de bank, maar GJ was nog steeds aan het kloten op de computer en had nu een soort dark psy opgezet waardoor ik spontaan in een enorme chaos terechtkwam. Ik viel door diepe draaikolken en hoorde mensen gillen. De verwelkte bloemen liepen nu in een soort wantstaltige polonaise en ik hoorde een constante zoem/piep vanuit m'n achterhoofd opkomen tot deze tot volle kracht door m'n oren raasde. Vanaf dat moment ben ik out gegaan/weet ik niks meer. Toen ik weer wakker werd, zat GJ bowlen te kijken op eurosport. De kamer was niet meer zo licht en warm, maar kil en onaardig. De man op het scherm gooide constant strikes, maar z'n gezicht was verwrongen in een ontevreden grijns en hoeveel punten hij ook maakte, hij leek alsmaar bozer te worden. Ik zei tegen GJ dat ik niet snapte waarom ze allemaal zo boos waren, maar hij snapte het niet. Wel vond ie het raar dat iedereen in het publiek zo ontzettend dik was....
Ik begon hysterisch te lachen, maar stopte toen ik doorhad dat GJ helemaal niet meelachtte. Ik kreeg het gevoel dat ik gek was en hij niet, en dat ik me als een halve gare gedroeg. Vlug stopte ik met lachen en probeerde me normaal te gedragen, wat alleen maar resulteerde in een nieuw roes/slaap. Ik schrok kort daarop weer wakker, en zag dat de hele kamer zwart was geworden. Ik begon te kreunen (praten ging niet meer) en probeerde me te focussen op iets anders, maar dat ging niet; er was niet dan duister. Ik sloot m'n ogen, en weer schrok ik wakker; nu was ik weer in m'n eigen woonvertrek; licht en warm. Dit ging zo een paar keer door: wegvallen, wakker worden op niveau 2, nog een keer wegvallen, wakker worden in de realiteit. De dromen die ik in die cyclus had ben ik allemaal vergeten, maar duister en licht leken te vechten om de voorrang.
Aangezien ik tv-kijken in nuchtere toestand al klote vind, en ik het gevoel had dat ik me als een debiel gedroeg, besloot ik naar boven te lopen en op m'n bed te gaan liggen. Met slappe benen en voorovergebogen strompelde ik de trap op. Toen ik ging liggen, rook ik aan de andere kant van het bed de lichte geur van m'n vriendin, je kent dat wel. Het stelde me gerust en ik realiseerde me dat het allemaal niets uitmaakte: ik had haar en al het andere was secundair. Vredig viel ik in slaap, maar al snel werd ik weer wakker. M'n ogen zaten dicht, en plotseling kreeg ik het gevoel dat ik in het ziekenhuis lag. Ik hoorde mensen gillen, maar toen ik eindelijk m;n ogen open kreeg, lag ik nog steeds in m'n kamer; er waren maar 3 minuten voorbij gegaan.
Zo schrok ik nog een paar keer wakker, tot ik op een gegeven moment langer weg leek te zijn geweest. Toen ik daarna m'n ogen opendeed, was de trip afgelopen. De kamer was nog wel rood, maar bewoog niet meer en m'n lippen en huid tintelden: een teken dat het aan het afnemen was. Ik liep naar beneden waar GJ languit op de bank een jointje zat te roken: ook klaar met trippen. Ik trok een biertje open, maar het smaakte goor, dus hield ik het bij vruchtensap. We praatten nog een tijdje na en gingen vervolgens tegen een uur of 5 slapen. (total tripduur: 4,5 uur).
Conclusie
What the fuck? Heftiger en VEEL verwarrender dan de meeste 2C trips die ik heb gedaan en ook paddo's haalden deze chaos bij lange na niet. Het was zeker tof om te doen, maar door de verwarring ben ik veel vergeten en heb ik verder weinig aan de trip gehad. Lopen, denken, praten, het ging allemaal niet zo best meer, waardoor ik veel op een plek zat/lag en daar in een soort draaikolk terechtkwam. Ik had dit allemaal niet zo verwacht van truffels. Misschien had ik een potent bakje ofzo, of ben ik stiekem toch niet zo'n held
Voor herhaling vatbaar? Altijd he
Disclaimer: dit was m'n eerste tripreport? Te lang, te kort, te saai? Ik hoor het graag!
