Intangible
Newbie
Vandaag voor het eerst in 4 jaar dat ik weer getript heb.. gisteravond net voor 9en nog gauw even een portie Atlantis truffels kunnen kopen bij de plaatselijke smartshop. Ik heb hiervoor al 3 'pogingen gedaan' met oud-huisgenoten, maar telkens zei ik op het laatst nee. En daarom was ik dus best wel verbaasd over mezelf, dat ik ze gisteren wel kocht en ze vandaag in mijn eentje heb genomen.
Gebruikt spul: Psilocybe Atlantis (20 gr)
Setting: eerst in huis, toen stukje buiten, daarna weer binnen
Tripverslag:
Tripverslag Zondag 19 februari 2012
Om kwart voor 3 heb ik een joint gerookt en heb ik muntthee met daarin de fijngesneden Atlantis truffels. Ik drink rustig en neem af en toe een theelepeltje truffels.
15:10 Ik heb de truffels op en heb de waterkoker aangezet voor een kopje muntthee. Deadmau5 is te horen met Strobe, naar aanleiding van de keer in Wageningen dat je zelf uiteindelijk voor de 3e keer toch geen truffels durfde te nemen. Dit keer heb je echter wel de truffels genomen, ongeveer 7-8 grams schat ik zo.
15:15 Vincent de Moor– Flowtation (Roy Gates Remix) Heerlijk nummer en de zon breekt opens volledig door. Hoewel ik de gordijnen dicht heb, is het toch duidelijk merkbaar en meteen een stukje warmer in de kamer.
16.00 Nu een uur onderweg en ik begin me steeds vager te voelen. De symptonen worden steeds duidelijker herkenbaar. Ik merk dat het typen mij moeite kost en mijn maag voelt enigszins van slag. Nu even rustig op de bank zitten..
16.24 Ik besluit naar buiten te gaan en een wandeling te maken met een jointje op zak
17:35 Terug van de wandeling besloten om nog een beetje te nemen en zo de portie te verdubbelen. Het voelt erg lekker en goed aan, dus ik durf het aan om wat meer te nemen. Ik heb hier 3 glazen voor me staan, 1 met water, 1 met wijn en 1 met muntthee + truffels. Tijdens mijn wandeling heb ik stilgezeten bij de Bekendelle bij een bruggetje. Toen ik daar zat kwamen eerst een aantal eenden naar me toe zwemmen, toen zonk ik even in gedachten en toen ik weer opkeek zag ik veel meer eenden mijn kant op komen. Toen ik daar naar keek, kwam er opeens een ijsvogel over het water scheren en deze vloog links langs mij heen het bos in. Prachtig! Verder een heel relaxed en liefdevol gevoel. Op de terug merk je pas hoe mensen afgesloten zijn van de wereld om hen heen. Een aantal mensen keek bewust weg als ik ze gedag wilde zeggen. Apart om dat te zien..
18.16 De tweede portie ook op en net de laatste joint opgerookt. Ik begin nu wel echt te merken dat ik er diep in zit. Met een wijntje er bij gaat het lekker, hoewel ik er wel moeite mee heb.
19.47 Tot nu toe niet echt ver weg geweest, misschien wel niet wat ik gehoopt had. Hoewel ik dan weer niet echt een beeld kan vormen wat ik dan wel had gehoopt. Maar nu ik merk dat het typen makkelijk gaat, besluit ik om teksten te gaan schrijven.
Het gevoel wat je hebt, het stukje leegte dat je in jezelf ervaart, komt omdat je jezelf niet vertrouwt. Er is een disbalans tussen geest en ziel. In je denken zit een knoop. Die knoop haal je los door je te beseffen, dat je niet alles weet. Dat je niet bepaalt wat erin je leven gebeurt. Je zit niet op Gods stoel. Werk samen met het leven. Het leven is hier om je alles te geven wat je nodig hebt, maar kindje, open jezelf van binnen. Het is tijd. Wees jezelf.
20.47 Het is duidelijk nu. Geen rare fratsen meer, geen blowen meer, geen belachelijke hoeveelheden alcohol meer. Gewoon normaal leven. Weer jezelf zijn. Weer naar de ander leren kijken. Want hoeveel heb je wel niet weggegeven door te blowen? En je hoeft jezelf niets te verwijten, want er valt niemand te verwijten. Enkel het verdriet blijft, maar dat lost nu langzaam op. Want door het besef, dat je jezelf heb afgesloten en geïsoleerd door het blowen, kun je dit weer helen voor jezelf. Wees moedig en neem deze stap vol goede moed. Nu voelt het misschien nog zwaar en verdrietig, maar weet dat het gevoel van gemis snel zal verdwijnen. En als dan het gat van de essentie zichtbaar wordt, zul je omarmt worden door diepe pure liefde die in je huist. Neem diep adem en voel deze liefde. Er is niets dat je nodig hebt buiten jezelf om, wees niet bang en vertrouw op het universum.
Achteraf
Weer die onrust in mijn buik, iets soortgelijks al eens in een eerdere trip gehad.
Uiteindelijk toch wel confronterend geworden in zoverre dat ik ff in een fase van diepe vertwijfeling zat, waar ik uiteindelijk langzaam uitkrabbelde. Toch wel frappant dat bij mij het einde van de trip altijd een vage wending heeft. Ergens het idee, dat ik toch nog te veel bezig ben met controle/overzicht over de dingen te houden. Als klap op de vuurpijl werd mij duidelijk dat de onrust niets anders is dan het besef dat ik nu moet stoppen met blowen. Ik voelde daarbij een link naar de leegte en het voelde ook als een soort van bevestiging: stop nu met blowen
Alsof de truffels mij wilden zeggen: je kunt best nog wel een keer trippen, maar je hoeft jezelf niet dagelijks te verdoven.
Al met al mooie maar zware ervaring.. ben toch altijd weer blij dat ik me weer enigzins normaal kan voelen achteraf. Morgen eens rustig deze trip analyseren, maar dan wel ook meteen dag 1 zonder wiet lol.. al wel vaker op de drempel van stoppen gestaan, met deze trip in mijn achterhoofd heb ik nu in ieder geval voor mijzelf behoorlijk wat munitie
Gebruikt spul: Psilocybe Atlantis (20 gr)
Setting: eerst in huis, toen stukje buiten, daarna weer binnen
Tripverslag:
Tripverslag Zondag 19 februari 2012
Om kwart voor 3 heb ik een joint gerookt en heb ik muntthee met daarin de fijngesneden Atlantis truffels. Ik drink rustig en neem af en toe een theelepeltje truffels.
15:10 Ik heb de truffels op en heb de waterkoker aangezet voor een kopje muntthee. Deadmau5 is te horen met Strobe, naar aanleiding van de keer in Wageningen dat je zelf uiteindelijk voor de 3e keer toch geen truffels durfde te nemen. Dit keer heb je echter wel de truffels genomen, ongeveer 7-8 grams schat ik zo.
15:15 Vincent de Moor– Flowtation (Roy Gates Remix) Heerlijk nummer en de zon breekt opens volledig door. Hoewel ik de gordijnen dicht heb, is het toch duidelijk merkbaar en meteen een stukje warmer in de kamer.
16.00 Nu een uur onderweg en ik begin me steeds vager te voelen. De symptonen worden steeds duidelijker herkenbaar. Ik merk dat het typen mij moeite kost en mijn maag voelt enigszins van slag. Nu even rustig op de bank zitten..
16.24 Ik besluit naar buiten te gaan en een wandeling te maken met een jointje op zak
17:35 Terug van de wandeling besloten om nog een beetje te nemen en zo de portie te verdubbelen. Het voelt erg lekker en goed aan, dus ik durf het aan om wat meer te nemen. Ik heb hier 3 glazen voor me staan, 1 met water, 1 met wijn en 1 met muntthee + truffels. Tijdens mijn wandeling heb ik stilgezeten bij de Bekendelle bij een bruggetje. Toen ik daar zat kwamen eerst een aantal eenden naar me toe zwemmen, toen zonk ik even in gedachten en toen ik weer opkeek zag ik veel meer eenden mijn kant op komen. Toen ik daar naar keek, kwam er opeens een ijsvogel over het water scheren en deze vloog links langs mij heen het bos in. Prachtig! Verder een heel relaxed en liefdevol gevoel. Op de terug merk je pas hoe mensen afgesloten zijn van de wereld om hen heen. Een aantal mensen keek bewust weg als ik ze gedag wilde zeggen. Apart om dat te zien..
18.16 De tweede portie ook op en net de laatste joint opgerookt. Ik begin nu wel echt te merken dat ik er diep in zit. Met een wijntje er bij gaat het lekker, hoewel ik er wel moeite mee heb.
19.47 Tot nu toe niet echt ver weg geweest, misschien wel niet wat ik gehoopt had. Hoewel ik dan weer niet echt een beeld kan vormen wat ik dan wel had gehoopt. Maar nu ik merk dat het typen makkelijk gaat, besluit ik om teksten te gaan schrijven.
Het gevoel wat je hebt, het stukje leegte dat je in jezelf ervaart, komt omdat je jezelf niet vertrouwt. Er is een disbalans tussen geest en ziel. In je denken zit een knoop. Die knoop haal je los door je te beseffen, dat je niet alles weet. Dat je niet bepaalt wat erin je leven gebeurt. Je zit niet op Gods stoel. Werk samen met het leven. Het leven is hier om je alles te geven wat je nodig hebt, maar kindje, open jezelf van binnen. Het is tijd. Wees jezelf.
20.47 Het is duidelijk nu. Geen rare fratsen meer, geen blowen meer, geen belachelijke hoeveelheden alcohol meer. Gewoon normaal leven. Weer jezelf zijn. Weer naar de ander leren kijken. Want hoeveel heb je wel niet weggegeven door te blowen? En je hoeft jezelf niets te verwijten, want er valt niemand te verwijten. Enkel het verdriet blijft, maar dat lost nu langzaam op. Want door het besef, dat je jezelf heb afgesloten en geïsoleerd door het blowen, kun je dit weer helen voor jezelf. Wees moedig en neem deze stap vol goede moed. Nu voelt het misschien nog zwaar en verdrietig, maar weet dat het gevoel van gemis snel zal verdwijnen. En als dan het gat van de essentie zichtbaar wordt, zul je omarmt worden door diepe pure liefde die in je huist. Neem diep adem en voel deze liefde. Er is niets dat je nodig hebt buiten jezelf om, wees niet bang en vertrouw op het universum.
Achteraf
Weer die onrust in mijn buik, iets soortgelijks al eens in een eerdere trip gehad.
Uiteindelijk toch wel confronterend geworden in zoverre dat ik ff in een fase van diepe vertwijfeling zat, waar ik uiteindelijk langzaam uitkrabbelde. Toch wel frappant dat bij mij het einde van de trip altijd een vage wending heeft. Ergens het idee, dat ik toch nog te veel bezig ben met controle/overzicht over de dingen te houden. Als klap op de vuurpijl werd mij duidelijk dat de onrust niets anders is dan het besef dat ik nu moet stoppen met blowen. Ik voelde daarbij een link naar de leegte en het voelde ook als een soort van bevestiging: stop nu met blowen
Alsof de truffels mij wilden zeggen: je kunt best nog wel een keer trippen, maar je hoeft jezelf niet dagelijks te verdoven.
Al met al mooie maar zware ervaring.. ben toch altijd weer blij dat ik me weer enigzins normaal kan voelen achteraf. Morgen eens rustig deze trip analyseren, maar dan wel ook meteen dag 1 zonder wiet lol.. al wel vaker op de drempel van stoppen gestaan, met deze trip in mijn achterhoofd heb ik nu in ieder geval voor mijzelf behoorlijk wat munitie
