Krankenstyn
Newbie
Hallo allemaal,
Hierbij wil ik jullie op de hoogte brengen van mijn ervaringen met het snuiven van DMT. De verleiding is groot om, nu ik het toch over DMT heb, verslag uit te brengen van een van mijn spectaculaire DMT trips via de rook/verdamp methode, maar omdat je eigenlijk zelden hoort of leest over het snuiven ervan heb ik in het kader van kennisverbreding er voor gekozen om op deze ervaring in te gaan.
DMT. Ik zou er boekwerken vol over kunnen schrijven zo enthousiast ben ik erover. Vrijwel elke keer dat ik het gedaan heb (zo'n tien keer tot nu toe) was ik doorgebroken en diep onder de indruk geraakt van de absurdheid, de snelheid en intensiteit van de ervaringen. Op een avond nam ik dus, mede ingegeven op mijn vraag of er misschien een geleidelijkere belevingsmethode zou bestaan, een heel klein sleutelpuntje DMT. Op een of andere manier was ik tot op dat moment overigens in de veronderstelling dat deze manier net als orale inname weinig tot geen effect zou sorteren. Het prikte aardig in de neus maar er gebeurde verder niks. Pas een minuut of 20 later, ik stond inmiddels te koken, voelde ik me ineens licht in mijn hoofd worden. Ik liep naar de bank en kon tot mijn verbazing een kwartier lang genieten van een soort typerende afterglow van een 'echte' DMT trip waarbij je de kleuren om je heen nog stukken feller waarneemt.
Aangemoedigd door dit resultaat besloot ik, nieuwsgierig geworden naar wat er mogelijk was, mezelf een paar weken later meteen in het diepe te gooien door twee lijntjes naar binnen te werken. DMT is iets waar je alleen maar diep ontzag voor kunt hebben en toen die lijntjes eenmaal binnen waren voelde ik de spanning merkbaar stijgen. Het brandde als een gek en ik voelde aan alles dat ik iets zeer krachtigs, iets enorm potents tot mij had genomen. Er was geen weg meer terug. Niet wetende wat er precies ging komen keek ik tv en wachte ik af. Na een minuut of tien begon het, kleuren werden feller en alles om mij heen leek wel nep, alsof je een cartoon filter toepast op een foto, een soort tekenfilm idee. De intensiteit nam alsmaar toe en mijn gezichtsveld begon te vibreren. De wereld om mij heen begon als het ware af te brokkelen, ik probeerde vast te houden aan hoe ik de wereld normaal zie maar dat beeld begon steeds waziger te worden en ik voelde mezelf als het ware visueel weg glijden naar een andere dimensie. Holy fuckkkking shiiiiiiiiiiiiit dacht ik terwijl ik me opzij liet vallen en mijn gezichtsveld, alsof er een screensaver aansprong, over werd genomen door caleidoscopische paars rode geruite vlakjes die op allerlei vreemde manieren in en om elkaar heen draaiden. Dit beeld verving vrij plotseling mijn normale zicht en was er ongeacht of ik mijn ogen open of dicht had. Deze visuals gingen in typische DMT stijl over in dermate complexe veranderende vormen en kleuren die enorm lastig in woorden te beschrijven zijn. De intensiteit van de ervaring was overweldigend. Als ik na een tijdje mijn ogen weer sloot zag ik meer dan wanneer ik ze open hield. Ik vroeg me af of ik nou doorgebroken was maar concludeerde toch van niet omdat ik al die tijd mezelf min of meer bewust was van mijn lichaam, ademhaling en omgeving. En toch bevond ik me met gesloten ogen wel degelijk in een andere dimensie, een mystieke visuele belevingswereld waarin de DMT krachten dmv onmogelijke geometrische patronen van objecten aan mij openbaart werden. Op het hoogtepunt van de trip, die overigens behoorlijk lang duurde, zag ik constant veranderende roterende en bewegende gekleurde objecten, alles daaromheen was parelmoerwit. Ik kon niks anders doen dan vol verwondering onderuit op de bank dit schouwspel in mijn brein gade slaan. Er waren geen entiteiten als zodanig herkenbaar, maar toch duidde alles wat zich visueel aan mij manifesteerde op een oneindige complexiteit, een alles omvattende intelligentie, de bron van alles wat er bestaat, een energetische kosmische oersoep waar ik deel van uitmaak maar dan op het ware niveau van werkelijkheid in plaats van die saaie, nietige, zeer beperkte aardse radiofrequentie waarop onze zielen tijdens dit aardse bestaan zijn afgesteld. Alsof je slaagt voor een zeer lastige test, zo verheugd is de dmt wereld en haar entiteiten op jouw komst. Alsof ze blij zijn dat je ondanks al je beperkingen in dit aardse leventje toch erin slaagde om een niet zo waarschijnlijke sneak preview te krijgen van de wereld waar je ziel echt vandaan komt of onderdeel van uitmaakt. De keren dat ik echt doorbrak werd ik dan ook met zoveel enthousiasme en kennelijk hilarische showtjes verwelkomd dat ik echt minutenlang kei en keihard lach te gieren en te rollenbollen van het lachen. Een fenomeen waar ik bij anderen eigenlijk nog nooit van gehoord/gelezen heb maar daar zal ik toch echt een andere keer verder op in moeten gaan omdat ik me nu al ver buiten het aandachtsgebied van mijn oorspronkelijke tripreport begeef
Samenvattend kan ik stellen dat het snuiven van DMT een bijzondere, geleidelijke en langdurig aanhoudende high visual ervaring oplevert. Of ik het iedereen aan zou kunnen raden? Terugdenkend aan het moment dat de bende vanuit mijn neusslijmvliezen achter mijn huigje langs mijn keel in kwam druipen en daar brandde als een motherfucker is het antwoord daarop NEE. Zelfs voor een neus die de afgelopen twintig jaar vele kilos speed heeft weggewerkt was dat minutenlange pijnlijke brandende gevoel in neus en keel een minder prettige bijkomstigheid tijdens deze ervaring. Ik heb het experiment nog een keer herhaald maar kwam tot dezelfde conclusie. Mijn nieuwsgierigheid is dan ook bevredigd en de volgende keer zal ik dan ook weer mijn ziel de kosmos in lanceren via het inhaleren van zo'n pittige, raadselachtig mysterieuze witte rookwalm..
Hierbij wil ik jullie op de hoogte brengen van mijn ervaringen met het snuiven van DMT. De verleiding is groot om, nu ik het toch over DMT heb, verslag uit te brengen van een van mijn spectaculaire DMT trips via de rook/verdamp methode, maar omdat je eigenlijk zelden hoort of leest over het snuiven ervan heb ik in het kader van kennisverbreding er voor gekozen om op deze ervaring in te gaan.
DMT. Ik zou er boekwerken vol over kunnen schrijven zo enthousiast ben ik erover. Vrijwel elke keer dat ik het gedaan heb (zo'n tien keer tot nu toe) was ik doorgebroken en diep onder de indruk geraakt van de absurdheid, de snelheid en intensiteit van de ervaringen. Op een avond nam ik dus, mede ingegeven op mijn vraag of er misschien een geleidelijkere belevingsmethode zou bestaan, een heel klein sleutelpuntje DMT. Op een of andere manier was ik tot op dat moment overigens in de veronderstelling dat deze manier net als orale inname weinig tot geen effect zou sorteren. Het prikte aardig in de neus maar er gebeurde verder niks. Pas een minuut of 20 later, ik stond inmiddels te koken, voelde ik me ineens licht in mijn hoofd worden. Ik liep naar de bank en kon tot mijn verbazing een kwartier lang genieten van een soort typerende afterglow van een 'echte' DMT trip waarbij je de kleuren om je heen nog stukken feller waarneemt.
Aangemoedigd door dit resultaat besloot ik, nieuwsgierig geworden naar wat er mogelijk was, mezelf een paar weken later meteen in het diepe te gooien door twee lijntjes naar binnen te werken. DMT is iets waar je alleen maar diep ontzag voor kunt hebben en toen die lijntjes eenmaal binnen waren voelde ik de spanning merkbaar stijgen. Het brandde als een gek en ik voelde aan alles dat ik iets zeer krachtigs, iets enorm potents tot mij had genomen. Er was geen weg meer terug. Niet wetende wat er precies ging komen keek ik tv en wachte ik af. Na een minuut of tien begon het, kleuren werden feller en alles om mij heen leek wel nep, alsof je een cartoon filter toepast op een foto, een soort tekenfilm idee. De intensiteit nam alsmaar toe en mijn gezichtsveld begon te vibreren. De wereld om mij heen begon als het ware af te brokkelen, ik probeerde vast te houden aan hoe ik de wereld normaal zie maar dat beeld begon steeds waziger te worden en ik voelde mezelf als het ware visueel weg glijden naar een andere dimensie. Holy fuckkkking shiiiiiiiiiiiiit dacht ik terwijl ik me opzij liet vallen en mijn gezichtsveld, alsof er een screensaver aansprong, over werd genomen door caleidoscopische paars rode geruite vlakjes die op allerlei vreemde manieren in en om elkaar heen draaiden. Dit beeld verving vrij plotseling mijn normale zicht en was er ongeacht of ik mijn ogen open of dicht had. Deze visuals gingen in typische DMT stijl over in dermate complexe veranderende vormen en kleuren die enorm lastig in woorden te beschrijven zijn. De intensiteit van de ervaring was overweldigend. Als ik na een tijdje mijn ogen weer sloot zag ik meer dan wanneer ik ze open hield. Ik vroeg me af of ik nou doorgebroken was maar concludeerde toch van niet omdat ik al die tijd mezelf min of meer bewust was van mijn lichaam, ademhaling en omgeving. En toch bevond ik me met gesloten ogen wel degelijk in een andere dimensie, een mystieke visuele belevingswereld waarin de DMT krachten dmv onmogelijke geometrische patronen van objecten aan mij openbaart werden. Op het hoogtepunt van de trip, die overigens behoorlijk lang duurde, zag ik constant veranderende roterende en bewegende gekleurde objecten, alles daaromheen was parelmoerwit. Ik kon niks anders doen dan vol verwondering onderuit op de bank dit schouwspel in mijn brein gade slaan. Er waren geen entiteiten als zodanig herkenbaar, maar toch duidde alles wat zich visueel aan mij manifesteerde op een oneindige complexiteit, een alles omvattende intelligentie, de bron van alles wat er bestaat, een energetische kosmische oersoep waar ik deel van uitmaak maar dan op het ware niveau van werkelijkheid in plaats van die saaie, nietige, zeer beperkte aardse radiofrequentie waarop onze zielen tijdens dit aardse bestaan zijn afgesteld. Alsof je slaagt voor een zeer lastige test, zo verheugd is de dmt wereld en haar entiteiten op jouw komst. Alsof ze blij zijn dat je ondanks al je beperkingen in dit aardse leventje toch erin slaagde om een niet zo waarschijnlijke sneak preview te krijgen van de wereld waar je ziel echt vandaan komt of onderdeel van uitmaakt. De keren dat ik echt doorbrak werd ik dan ook met zoveel enthousiasme en kennelijk hilarische showtjes verwelkomd dat ik echt minutenlang kei en keihard lach te gieren en te rollenbollen van het lachen. Een fenomeen waar ik bij anderen eigenlijk nog nooit van gehoord/gelezen heb maar daar zal ik toch echt een andere keer verder op in moeten gaan omdat ik me nu al ver buiten het aandachtsgebied van mijn oorspronkelijke tripreport begeef
Samenvattend kan ik stellen dat het snuiven van DMT een bijzondere, geleidelijke en langdurig aanhoudende high visual ervaring oplevert. Of ik het iedereen aan zou kunnen raden? Terugdenkend aan het moment dat de bende vanuit mijn neusslijmvliezen achter mijn huigje langs mijn keel in kwam druipen en daar brandde als een motherfucker is het antwoord daarop NEE. Zelfs voor een neus die de afgelopen twintig jaar vele kilos speed heeft weggewerkt was dat minutenlange pijnlijke brandende gevoel in neus en keel een minder prettige bijkomstigheid tijdens deze ervaring. Ik heb het experiment nog een keer herhaald maar kwam tot dezelfde conclusie. Mijn nieuwsgierigheid is dan ook bevredigd en de volgende keer zal ik dan ook weer mijn ziel de kosmos in lanceren via het inhaleren van zo'n pittige, raadselachtig mysterieuze witte rookwalm..
