Oke laat ik het maar proberen.
Om 15:25 hadden we 24mg opgelost in 20ml water en dan beide 10ml genomen. Na 20 minuten voelden we al lichamelijk een en ander, dat je je niet meer nuchter voelt zeg maar. Na een half uur hadden we onze eerste lachbui al te pakken. Soms dacht ik, oh nu komt 'ie echt door, maar dan werd het weer wat minder. Zoals ik zei, het effect ging echt in golven. Daardoor was het ook een beetje moeilijk vast te stellen of we al op de piek zaten. We zaten trouwens gewoon op mijn kamer een beetje te chillen, muziekje op en kletsen. Al gauw kwamen daar niet hele zinnige dingen meer uit natuurlijk.
Rond 16:30 waren we flink in discussie over wat de leuke dingen om naar te kijken waren in mijn kamer. Ik moet er wel een beetje bij vertellen dat de ene kant van mijn kamer uitkomt op het balkon, bijna de hele muur is een raam. Wij waren eigenlijk de hele tijd naar precies de andere kant van mijn kamer aan het kijken. Buiten was het nog licht en als we naar buiten keken was het ook helemaal niet boeiend. Grijs, regen, bomen, binnentuintjes. De muur waar we telkens naar keken werd (in golfjes) steeds meer disco. Ik was vooral naar twee collage's aan het kijken, maar m'n huisgenootje vond de schaduwen van de vlaggetjes wel heel interessant. Soms waren we een beetje aan het kletsen, soms lagen we gewoon een beetje rond te kijken, soms waren we heel erg aan het lachen. :P Ik moest af en toe zo hard lachen dat ik echt aan het huilen was, dus ik zei dat ook. M'n huisgenootje probeerde te vragen of ik tranen had van het lachen of van de make-up (want die was natuurlijk helemaal uitgelopen) die in m'n ogen prikte, maar het kwam er helemaal niet meer uit, dus toen zei ze maar: 'Volgens mij snap je wat ik bedoel maar er komt alleen maar woordenkots uit.' Dat was weer goed voor een volgende tien minuten lachbui :P We snapten gelukkig elke keer precies van elkaar wat we bedoelden in onze grapjes dus dat was leuk.
Rond 17:00 was vlak daarvoor onze andere huisgenoot even komen buurten, maar wij waren eigenlijk alleen maar aan het lachen, dus dat was niet heel boeiend. De kamer werd tegen deze tijd echt steeds meer disco. Buiten was het donker aan het worden en die kant van de kamer was nog steeds stom, maar precies tegenover op de andere muur was het echt een kermis. 'Buiten is het stom, hier vieren tenminste alle kleuren een feestje!' We zaten eigenlijk vooral naar de muur te kijken dus eigenlijk was het niet zo feestachtig, 'een stille disco' besloten we dan maar. :P De muur was wit maar met vale regenboogkleuren erdoor heen. De ene keer was het meer een roze gloed, dan weer een blauwe gloed, dan weer een paarse gloed, etc. De randen van de deuren en plinten lichtten op en daar gingen ook regenboogkleuren doorheen. Mijn huisgenootje was vooral gefascineerd door schaduwen die leken te bewegen en veranderden van kleur. Zij ziet altijd 'deuren ademen' en dat zag ik nu ook wel. Alsof hij een beetje naar buiten en naar binnen ging. De visuele effecten wisselden wel, soms zag ik ineens heel opvallend het reliëf van de muur, en dan zag ik schaduwen juist weer meer oplichten, en dan later zag ik juist meer gekleurde lijnen overal omheen.. Zo nu en dan ging één van ons een tekening maken op weavesilk.com. Als een tekening goed gelukt was (op een of andere manier leken ze soms heel erg op enge kevers) dan lieten we hem een tijdje op staan. Af en toe wisselden we ook van plek (bed, bank of m'n bureaustoel) om de kamer vanuit een andere hoek te bekijken (vet spannend).
Rond 17:30 had mijn huisgenootje chocola gepakt: 'Waarom hebben we die in de keuken gelegd?! En niet alvast op jouw kamer?! ZO VER WEG?! Ik wil helemaal niet de keuken in, daar is het donker en saai, hier is het veel leuker.' (Onze keuken is recht naast mijn slaapkamer
). Ondertussen ging ik de gordijnen dicht doen. Toen ik me omdraaide zat m'n huisgenootje in zichzelf te gniffelen terwijl ze chocola at. 'Kauwen is echt heel leuk.' Nou, weer vijf minuten lachbui. 'Wat vind je ervan dat ik de gordijnen dicht heb gedaan?' 'Ja, is wel erg rood.' 'Ja wel heel rood deze kant nu hè.' 'Die kant van je kamer kan toch niks goed doen bij mij vandaag.' Hoppa weer dubbel. Daarna was het tijd voor actie. Ik had bellenblaas gekocht waarbij de bellen dus niet kapot gaan. Het was extreem ingewikkeld om bellen te blazen terwijl je een regenboog overal doorheen ziet en je handen trillen, maar 't lukte mijn huisgenootje. Dus toen hebben we een beetje met die bellen gespeeld en ze geprobeerd op te stapelen (stond op het pakje dat dat kon), maar dan gingen ze toch kapot helaas.
Rond 18:00 vond ik dat het tijd was voor een switch qua plek. Toch bijzonder hoe het een heel plan van aanpak wordt om druiven uit de koelkast te pakken en naar boven naar de kamer van m'n huisgenootje te gaan. Halverwege de trap konden we niet meer verder lopen omdat we alweer een lachbui hadden. ( 'Ik vind dit echt nu al niks. Ik wil terug naar jouw kamer. Daar is tenminste kleur.') Ik vond het wel leuk op haar kamer. Zij heeft een wereldkaart op de muur en de kleur van de verschillende landen lichtten bij mij erg op. En de kamer veranderde ook hier telkens van kleur (alsof het de lamp was) dus ik besloot dat het toch echt wel de 2ci was en niet de regenboogvlaggetjes op mijn kamer die van alles een regenboog maakte
Mn huisgenootje wilde nog steeds graag terug naar mijn kamer en wilde de druiven terug doen in de koelkast. 'WAAROM? Wat hebben die druiven jou misdaan?!' Gingen we weer...
Rond 18:30 dachten we af en toe dat het iets minder werd, maar dan ineens werd het weer wat heftiger. Dan voelde ik ook ineens m'n lichaam tintelen en m'n kaken weer aanspannen. Het vage gevoel in m'n maag was alleen in het begin, maar echt veel zin om te eten hadden we niet. 'Zal ik een stukje chocola eten of een stukje mandarijn?' Keuzes keuzes, alsof we zo'n kleine maag hadden dat we niet ook gewoon allebei konden eten.
Om 18:50 besloot m'n huisgenootje de tv aan te zetten en gingen we Masterchef kijken, maar ik vond dat eigenlijk heel stom. Want op tv was de gewone wereld en in mijn kamer was het nog steeds best een kleurenfeestje (maar wel al minder).
Rond 19:15 kreeg mijn huisgenootje buikpijn. Ik was helemaal voor het maken van een jointje dus ik begon daar heel enthousiast aan, best nuchter al vond ik zelf. Het visuele effect was wel stukken minder al maar we waren nog steeds melig en voelden ons goed. Als ik me concentreerde op iets zag ik nog wel wat vervormen maar niet veel meer. Halverwege het maken van die joint werd het effect weer wat heftiger en toen werd de joint regenboogachtig en mijn handen begonnen weer te trillen en ik wist ineens niet meer hoe ik een joint moest draaien. Echt enorm ingewikkeld werd het. Ik heb het afgekregen maar je wil niet weten hoe. :P
Rond 20:00 gingen we uiteindelijk pas naar buiten omdat m'n huisgenootje even wilde wachten tot haar buikpijn minder was. Het blowen was prima (wel vies) en we kregen nog wat lachbuien maar verder deed het niet zo veel. Toen we klaar waren en weer op m'n kamer gingen zitten hebben we verder alleen nog wat tv gekeken en gechilld. Ik heb nog de rest van de bak met druiven opgegeten en m'n huisgenootje nog een hele (!) maaltijdsalade en toen rond 23:00 gaan slapen.
