Ik blijf dus ook zeker bij mijn standpunt dat een 3-maandenregel niet alleen voor MDMA, maar voor alle neurotoxische middelen zou moeten gelden.
Ik ben wel nieuwsgierig of je de LSD richtlijn dus dan ook terecht maximaal 2x per jaar vindt, sorry kan het niet laten.
Welke drugs zijn neurotoxisch dan?
Dan gaat het met name om stimulerende middelen zoals amfetamine
Dexamfetamine en Methylfenidaat worden vrij massaal op dagelijkse basis voorgeschreven en SRI die een amfetamine basisskelet hebben en een werkingsmechanisme hebben naar dezelfde principes als MDMA zijn natuurlijk nog veel sterker vertegenwoordig (meer dan 1 miljoen unieke voorschriften van SRI in Nederland alleen al). Om natuurlijk nog maar over middelen zoals benzodiazepines te zwijgen. Ik ben geen fan van deze praktijken maar het ligt voor mijn gevoel iets minder zwart wit rond neurotoxiteit.
De voornaamste vorm van schade wordt veroorzaakt door oxidatieve stress.
Oxidatieve stress wordt veroorzaakt door roken, alcohol, hardlopen, overgewicht en zelfs depressie. De wetenschap geeft de suggestie dat oververhitting de meest relevante factor is voor het veroorzaken van neurotoxiteit bij MDMA gebruik. Als ik het niet mis heb wordt dat ook nog ergens op de Trimbos site vermeld. Al zijn er natuurlijk wel meer theorieën rond hoe MDMA mogelijk neurotoxiciteit veroorzaakt. Wat ik ook wel relevant vindt om te vernoemen is dat MDMA neurotoxiteit vaak verhaalt wordt aan de hand van hersenscans van mensen die Methamfetamine misbruikt hebben.
In het Erowid artikel rond oxidatieve stress wordt gerefereerd aan het injecteren van 1mg/kg bij ratten. Met een conclusie dat het initieel (tijdens de piek van effecten) significante oxidative stress veroorzaakt. Om de conclusie even te quoten ter duidelijkheid: "In summary, MDMA neurotoxicity involves an initial period of oxidative damage, where an increase in free radicals damages neural lipids."
Ik denk dat wel relevant is om te onthouden dat injecteren een andere uitwerking heeft op piekeffecten dan oraal gebruik. Iets anders dat mensen nog wel eens vergeten is dat serotonine gerelateerd onderzoek onder ratten weinig meerwaarde heeft wanneer je deze extrapoleert naar mensen. Ratten hebben namelijk een aanzienlijk veel kleiner serotonine systeem die ook aanzienlijk anders reageert. De effecten van serotonine agonisten/
psychedelica onder knaagdieren is vrijwel nihil. Voor meer relevante extrapolatie onderzoek worden soms Chimpansees en andere aapachtige gebruikt om deze reden wat natuurlijk veel weerstand kent.
Veel voorstaande onderzoekers hebben zich ook vrij fel uitgesproken tegen extrapolatie uit dierproeven waarvan Alexander Shulgin natuurlijk een vrij bekende is. Psychoactieven hebben vaak een aanzienlijk andere uitwerking onder mensen dan dieren.
Je ziet dus dat na 1, 2 en zelfs 8 weken na toediening er een 'blunted respons' is bij de fenfluramine challenge. Er is minder activiteit na toediening van de stof.
Serotonine receptor tolerantie dus?
Dat gaat om de dendriet; de staart van de hersencel.
Lange tijd werd gezegd dat alcohol en dergelijke hersencellen vernietigd en op die woorden is wat teruggekomen, het zijn eerder de dendrieten van hersencellen die schade oplopen. Welke zich trouwens meestal grotendeels kunnen herstellen mits de kans gegeven, dus niet permanent. Zelfs de meest stellige anti drugs professor zal zeggen dat het permanente veranderingen teweeg kan brengen maar niet dat het bij voorbaat permanente schade veroorzaakt, ofwel we weten niet precies wat de lange termijn gevolgen zijn. Iets dat ik wel vaker heb genoemd is dat het zelf herstellend vermogen van de hersens nog wel eens onderschat wordt, deze is toch echt wel vrij indrukwekkend. Er zijn wel onderzoeken die stellen dat de hersens in staat zijn 99% van de hersencel schade te herstellen in specifieke omstandigheden. Wanneer volledig herstel niet geheel mogelijk is kan plasticiteit ook een zeer aanzienlijke rol spelen. Er zijn mensen die in verband met heftige epilepsie letterlijk een half brein missen en alsnog opmerkelijk 'normaal' kunnen overkomen. Het is op ieder moment in het leven de moeite om schadelijk gebruik van drugs te minderen.
Ik lees aandachtig wat je schrijft en ik vind het ook wel interessant maar permanente schade na gematigd MDMA gebruik met een 3 maanden pauze er tussen voelt voor mij wat overdreven al is er nooit 100% zekerheid natuurlijk.
De Shulgins waren altijd groot voorstander van therapeutische toepassing van MDMA en beschrijft dit aspect dan ook uitvoerig, al zijn ze minder te spreken over recreatief gebruik van. Bij misbruik van MDMA is risico op hersenschade zeker relevant maar voor de meerwaarde op gebied van trauma verwerking en het faciliteren van constructen die bijdragen bij een positieve ingesteldheid richting het leven valt eveneens wel wat te zeggen.
de ziekte van Parkinson of een andere chronische serotonerge ziekte
Ziekte van Parkinson is eerder dopamine gerelateerd dacht ik, al ligt de oorzaak niet altijd eenzijdig natuurlijk. Ik denk dat impact van serotonine gerelateerde depressie ook zeker niet onderschat mag worden.
Ik verwacht overigens dat 2-FMA ook affiniteit heeft voor serotonine.
Ik heb de bindingsaffiniteit voorbij zien komen en de serotonine releaser en heropname affiniteit van 2-FMA is ongeveer de helft van die van Methamfetamine, beetje op het randje van significant in ieder geval. Beetje vergelijkbaar aan het farmaceutisch Bupropion (Welbutrin) gok ik. 2-FMA lijkt in ieder geval niet als meer recreatief als Amfetamine ervaren lijkt het en op hogere doseringen lijken voor veel mensen de cardiovasculaire bijwerkingen de overhand te nemen vergelijkbaar aan Methylfenidaat.
Daarvan zijn de psychedelica niet (permanent) neurotoxisch.
Mensen zijn altijd vrij lyrisch over psychedelica en hun veiligheidsprofiel wat ik wel kan begrijpen maar ik denk dat iedereen het er wel over eens kan worden dat psychedelica permanente veranderingen aan het brein kunnen toebrengen. Zelf maakte ik de woordgrap paddoprofeet nog wel eens omdat ik nog wel eens de indruk kreeg dat misbruik van psychedelica een stukje nuance kan ontnemen. Mits er voldoende tijd en rust wordt gegund denk ik dat in dit geval de gevolgen ook wel te overzien vallen maar ik ben ook wel van mening dat in algemene zin er meer respect voor deze groep substanties opgebracht mag worden.
Wellicht relevant/interessant:
Nooit gedacht dat ik MacLeod zou refereren, heuheuheu.