snap niet waarom

auroraowned

Experimenterende gebruiker
Hey,

ik zelf gebruik geen LSD uberhaupt geen harddrugs, maar ik hoor hier mensen zeggen dat ze door lsd door hun depressie zijn gekomen door lsd en anders tegen het leven aankijken. Maar ik d8 dat 1 van de regels voor het nemen van LSD dat je goed in je fel moet zitten? Ik zelf vind LSD misschien wel de enigste drug die ik wel 1 keer zou willen doen maar ik ben er echt ernorm bang voor :confused: wat raden jullie aan?

Thnx.
 

ImmortalTech

Bewuste gebruiker
Als je in een depressie een middel als LSD gebruikt, dan kan je inderdaad anders tegen het leven aan gaan kijken waardoor je door je depressie heen komt..
Echter je kan ook dieper in je depressie raken in de trip en dan ga je denk ik wel door een hel heen.. Daarom wordt het over het algemeen afgeraden om aan de LSD te gaan als je slecht in je vel zit.

Als je bang bent om LSD te gebruiken dan zou ik ten eerste allemaal informatie erover opzoeken, zodat je in ieder geval optimaal voorbereid bent (ben je nu volgens mij ook wel mee bezig). Volgens mij is iedereen wel een beetje bang als hij/zij een middel voor het eerst gaat gebruiken, maar het is in ieder geval het belangrijkste dat je weet waar je aan begint. Aan de hand van die info kan je in ieder geval een goed doordachte beslissing nemen of je het wel of niet doet.
 

DrippTone

Badass junkie
Tripreporter
Bang voor LSD? Dan zou ik het gewoon niet gebruiken. Ik ben voor geen enkel middel bang, maar als ik het wel was zou ik het gewoon vergeten en niet naar omkijken.
Waarom wil je iets gebruiken waar je bang voor bent? Daarvan snap ik nou niet waarom. :P
 

azgaza

Badass junkie
Ik weet wel hoe LSD kan helpen bij problemen, maar ik denk dat je dan toch een zekere stabiliteit nodig hebt, een eigenwaarde om uberhaubt gebruik te maken van de voordeel werking van het spul. Het is veiliger en beter als je wel gewoon stabiel bent en stevig in je schoenen staat. Het is denk ik een erg 50/50 risico of het bij depressies en andere problemen juist helpt of het juist ver-ergert. Hangt denk ik enorm af van de persoon zelf en als mensen sterke problemen hebben zou ik het ze toch eerder af dan aanraden, voor de zekerheid.
 

Atropa

Bewuste gebruiker
Eigenwaarde azgaza, helemaal juist. Veel mensen komen erachter dat ze vies van zichzelf zijn terwijl ze hun omhulsel hebben afgeworpen en dan is er minder grond om echt op terug te vallen want het tastbare glinsterd niet meer zo als voorheen, en men weigerd zichzelf te proeven om daarna als zichzelf door het leven te gaan.

Als je het tastbare meer lief hebt dan het ontastbare (bijv. het gevoel bij het bekijken van een schilderij, of fantasie onder het lezen, je eigen kwestbaarheid helemaal doordenken), moet je je heel goed afvragen of LSD wel wat voor jou is.

LSD is geen hallucinerend middel, alleen met gesloten ogen zijn er 2D fractals te zien die scherp van kleur zijn. Het is de God in jezelf en het bewustzijn als de hoogst mogelijke rijkdom. Deze gezaaid op wat je zelf werkelijk bent, als je je eigen zaad niet zoet vind, zal de zon en de diamand zich nooit aan je openbaren. En je misschien wel grijs en grauw maken.

LSD is niet zomaar fun of iets voor een nacht, het laat je je hele leven mogelijk heroverwegen als de impact op z'n hoogste niveau situeerd. Als je wilt blijven doen wat je doet en zelf in controle wilt zijn, kun je het beter bij wiet en Xtc houden.

De trip begint pas als de LSD is uitgewerkt.
 

DrippTone

Badass junkie
Tripreporter
Maar Atropa, hier heb je het over een ronde doses. Bij een milde doses krijg ik geen openbaring en kan ik wel degelijk de trip als plezierig ervaren. Recreatief gebruik van LSD is ook mogenlijk, maar ook alleen als je vrede hebt met jezelf en de omgeving/situatie waarin je je begeeft.
 

azgaza

Badass junkie
Ik denk ook dat je als je tevreden bent met wie je bent, stabiel in elkaar zit en een eigen basis hebt om op terug te vallen je makkelijk een recreatieve dosis kan nemen. Het effect komt inderdaad pas ultiem boven als je je eigen geluk kan voelen, de schoonheid van de wereld zoals je die zou moeten ervaren. LSD kan zo heerlijk zijn, zo euforisch, zo'n pure diepgaande euforie dat ik het toch ook wel heel recreatief vind maar zo is het niet voor iedereen.
 

Angramar Temenos

Badass junkie
Hmm, ik heb zelf veel aan LSD gehad om mezelf te ontwikkelen uit een hele nare, zwaar depressieve periode. Dat wil niet zeggen dat ik anderen aanraad om te doen wat ik heb gedaan, het kan voor iedereen anders uitpakken.
 

Oom Klaas

Badass junkie
LSD aanbidders? :grin:

Maar ik sluit me aan bij Atropa,
maar kom ik in dat stadium als ik me daarvoor open stel.
Wanneer ik het recreatief wil gebruiken is het ook pure fun.

De staat waarin je geest verkeerd vind ik het belangrijkste punt wanneer je overweegt dit spul tot je te nemen.
 

Atropa

Bewuste gebruiker
DrippTone zei:
Maar Atropa, hier heb je het over een ronde doses. Bij een milde doses krijg ik geen openbaring en kan ik wel degelijk de trip als plezierig ervaren. Recreatief gebruik van LSD is ook mogenlijk, maar ook alleen als je vrede hebt met jezelf en de omgeving/situatie waarin je je begeeft.

Plezier staat voorop als je al weet wie je bent en wat je gronden zijn, openbaring is er dan nauwelijks alleen de schoonheid en bedoeling van alles wordt zichtbaar. Maar de vraag ging ook over waarom sommige uit een depressie komen en anders tegen het leven zijn gaan aankijken. Het is soms zo dat mensen zichzelf niet zien zoals ze echt zijn.

Als je jezelf echt niets waard vind, is LSD risicovol omdat het echt een openbaring kan worden voor the better or the worse. En dan kun je beter maar ontwetend blijven van de jas die je om je heen draagt, want die zul je dan hard nodig hebben.

Als je al goed in je vel zit, zal er zich weinig openbaren en zijn plezier, euforie en vrede kernwaarden. Maar omdat het hier ogenschijnlijk gaat om iemand die LSD mogelijk ziet als een doorbreking voor een depressie, wees ik ook op de sombere kanten die LSD teweeg kan brengen in een ernstig geval. En dan kan LSD een hele andere betekenis krijgen dan schoonheid en plezier zoals de meesten LSD kennen.

Voor sommige, is een val in diepere lagen van zichzelf een openbaring waar ze beter ontwetend van kunnen blijven.
 

DrippTone

Badass junkie
Tripreporter
Maar ik bedoelde dus ook als je in een depressie zit, je kunt dan alsnog een mooie rustige trip beleven op een lage doses. Ik persoonlijk wil niet zeggen dat ik een depressie heb, omdat ik me alleen bij vlagen voel geplaagd door mijn problemen en donkere kanten. Maar alleen bij een redelijk zware trip word ik geconfronteerd hiermee en krijg ik goeie inzichten.

Ik denk ook al ben je nog zo down, als je even een goed moment hebt waarin je vrolijk bent. En even vrede hebt met het leven en je problemen. Dat je ook kan genieten van de LSD ervaring als die niet te heftig is.

Als je jezelf echt niets waard vind, is LSD risicovol omdat het echt een openbaring kan worden voor the better or the worse. En dan kun je beter maar ontwetend blijven van de jas die je om je heen draagt, want die zul je dan hard nodig hebben.

Hier ben ik het wel met je eens, sommige moeten de gok niet wagen. Maar daar komt ook een beetje zelf kennis bij kijken, en dat is lastig want niet iedereen heeft dat.
 

Atropa

Bewuste gebruiker
DrippTone zei:
bij vlagen voel geplaagd door mijn problemen en donkere kanten. Maar alleen bij een redelijk zware trip word ik geconfronteerd hiermee en krijg ik goeie inzichten.

Ik denk ook al ben je nog zo down, als je even een goed moment hebt waarin je vrolijk bent. En even vrede hebt met het leven en je problemen. Dat je ook kan genieten van de LSD ervaring als die niet te heftig is.

Er is een verschil tussen in een zware levensfase zitten/worstelen met je eigen houding/motivatie, en een depressie. Donkere kanten en problemen hebben betrekking op het vaarwater waar je in zit vanwege omstandigheden of je eigen houding, daardoor kun je niet de aandacht genoeg vestigen op de dingen die je graag doet. Je kunt vrolijk zijn, maar heb de bewegingsruimte niet. Op dat moment kan LSD in lagere doseringen zeker weten je de energie geven om keihard te werken om je schapen op het droge te krijgen en zodoende ruimte te scheppen. Je wordt gemotiveerd omdat je een helder beeld krijgt wat er voor je in het vooruitzicht ligt als je bepaalde zaken oplost of aanpast.

Bij een depressie is er echter neureologisch gezien een tekort aan bepaalde stoffen in de hersenen waardoor zelfs iemand die tevreden is met z'n houding en wat die heeft, in een zorgeloos leven zonder problemen, geen levenslust voelt. Er is bewegingsruimte, maar het vermogen tot vrolijkheid is er niet. In dat geval kan LSD een groot risico zijn.
 

paulXTC

Bewuste gebruiker
drugs zijn nooit een goede uitweg als je in een depressie zit.
En mensen zijn vaak bang voor het onbekende, daoarom hebben drugs over het algemeen een slechte naam
 

Spor

Wijs gebruiker
Ik sluit me aan bij de algemene mening hier op het forum, om als advies te geven; ik zou je dus niet aanraden het te nemen als je depressief bent.

Máár ik heb het wel gedaan, en ik heb dus wel zo'n levensveranderend inzicht gehad waar je wel eens over hoort, dat was op kerstdag en sinds dien zit ik steeds beter in mijn vel totdat ik nu toch alweer een paar weken me gewoon ECHT goed voel :)

afgezien van het feit dat ik het je dus niet aan zou raden zeg ik wel dat het in sommige gevallen een oplossing kan bieden.
 

davy_xochi

Experimenterende gebruiker
Mij heeft het ook wel geholpen, maar ja, iedereen is anders.
Je moet denkik gewoon bereid zijn om zowel met je mooie als minder prettige kanten geconfronteerd te worden, ik deed het in hoofdreden in de hoop om mezelf én de wereld om me heen beter te leren kennen en mischien zelfs begrijpen.
Ik had voordien echt 'n kutjaar gehad, en veel dingen, moet ik bekennen, waren nog niet helemaal verwerkt op 't moment dat'k m'n eerste trips nam én toch hebben die trips me naast, de confronterendere dingen ook heel veel moois laten zien, waardoor ik inzag dat het leven iets heel mooi, uniek en toch veel te kort kan zijn om het zomaar door iemand anders of door jezelf af te laten nemen... :rolleyes: dusja
het moment dat je hemel en aarde ziet en voelt samensmelten en je deelt dat moment met enkele dierbare makkers van je, dan weet je dat er mensen zijn die om je geven en da's het beste cadeau dat je, naast het leven zelf, ooit ebt gehad, denkik. en theeft je geen cent gekost...

da's dus volgens mij toch wel 'n een heel mooie ervaring, en op 't moment dat je van alles en iedereen houdt, probeer je (ik toch) zelfs begrip in plaats van vergelding te zoeken voor mensen die je ooit tegengewerkt hebben, dus is dat denkik toch wel iets dat alleszins, je eigen stemming kan verbeteren en je kijk op 't leven.
zeker aangezien ik vroeger altijd en overal het laatste woord en m'n gelijk wou halen.
en je dan inziet dat dat in veel situaties de moeite niet waard is, en dat bijv. geweld in zoveel verschillende vormen bestaat en in geen enkele vorm echt waardevol is...

ik denk juist dat psychedelica mischien met een of ander professionele begeleiding juist tegen depressies, verslavingen en bijv. agressie of stress gebruikt kunnen worden. :)
want als je ziet wat de uitwerking en gevaren zijn van antidepressiva en antipsychotica die men nu vaak veel te vaak "uitdeelt"..... denk ik niet dat we als maatschappij veel te verliezen hebben... :P

nuja, theeft zoals met zovele dingen, waarschijnlijk ook gewoon vooral te maken met hoe je zelf bent ingesteld en wat jeer zelf van verwacht, mischien heb ik het zelf die richting uitgestuurd door onbewust door m'n zin om de "zin van het leven te willen doorgronden" m'n trip de richting ingestuurd van "een goeie reden te zoeken om ondanks alle shit toch van je leven te genieten".
jezelf leren relativeren. van het "ego" afstappen en jezelf met iedereen verbonden voelen
veel meer mensen zouden die kans moeten krijgen, ik denk wel dat 't ons als mensheid echt wel vooruit helpen kan. met de juiste setting natuurlijk. :)

Ookal raden ze't af aan mensen die zich ongelooflijk kut voelen, ik heb er iig heel veel aan gehad.
peace!
 

de GT

Bewuste gebruiker
ik heb sinds mijn 1e keer lsd gebruik nog niets over mezelf geleerd of me zelf erdoor ontwikkeld.

ik heb wel genoten van de bodyload en de patroontjes/vervormingen en het gevoel van 'ik snap er geen reet van' terwijl alles toch zo klaar als een klontje lijkt.

dusja, wat ik hiermee wil zeggen is dat er hier mensen zitten die zweren bij zelfontwikkeling en zelfreflectie dit dat, zus zo. Maar wat mij betreft kan je het ook prima gebruiken voor de fun, of zelfs als xtc vervanger voor de variatie, mits in lage doses: je wordt er energiek van, muziek en kleur worden intenser, en alles is top. Maar dan voelt het niet zo 'nep' aan als xtc.

In lage doses bereik je waarschijnljk ook niet het niveau waarop je uberhaupt iets van zelfreflectie en ontwikkeling kan merken/voelen/ervaren. Geen idee, misschien dat zij die daarbij zweren kunnen vermelden om hoe grote doses het bij hun gaat?

ik pak zelf op een feest graag tussen de 75 en 140 mics. Ik heb het idee dat het boven de 100mics bij mij wel echt behoorlijk heftiger wordt dan 'gewoon xtc vervanger'.
 

Angramar Temenos

Badass junkie
Zoals ik al zei, ik sluit me aan op wat er op het forum wordt gezegd, al weet ik ook van mezelf dat het me enorm heeft geholpen. Niet alleen m'n levenslust teruggegeven, maar me laten inzien wat ik allemaal moet doen om mezelf te verbeteren en sociaal-emotioneel stabiel te worden. Ik heb er hier ook een report van geschreven:

Hier

Het hangt er denk ik ook echt enorm af van waarom je depressief bent hé. LSD heeft mij laten inzien dat er veel minder reden voor mij is om depressief te zijn dan dat ik eerst dacht, en ook een hele manische, kranzinnige kant van me weggevaagd. Het had natuurlijk ook gekund dat ik er totaal kapot aan was gegaan, het was een gok en ik had geluk, voor hetzelfde geld was het helemaal fout gegaan.
 

SoulSailor

Experimenterende gebruiker
Ik nam voor het eerst LSD op mn 15e, en ik was zwaar depressief voor die tijd vanaf bestwel jonge leeftijd, 9 of zoiets, maar door LSD ging ik ineens inzien dat ik wél gewoon iemand was, helemaal niet lager dan wie ook, en dat ik eigenlijk helemaal niet raar was met mijn dingen waar ik over nadacht en mee bezig was, maar dat het eigenlijk een stuk natuurlijker en logischer allemaal was dan al die doordraaiende maatschappijslaafjes die mij altijd vertelden dat ik niet okee was.
Eigenlijk is die depressie vanaf dat moment nooit meer teruggekomen:)

't zal ook wel niet bij iedereen werken, maar iig heb ik eigenlijk alleen maar positieve verhalen gehoord die ongeveer hetzelfde zeggen als 't mijne
 
Bovenaan