Psychodwn
Newbie
Wie: ik (vrouw van 23), man (35), vrouw (22) en vrouw (25).
Waar: In het huis van een hele goede vriend.
Wat: Al onder invloed van LSD (1 zegel) 40x extract salvia ongeveer 0,1 gram.
Een gewone leuke zaterdag, wij hadden van te voren afgesproken die middag lekker de stad in te gaan en ergens op de dag salvia te proberen. Vervolgens zijn we in het park gaan chillen waar we allemaal acid hebben genuttigd. Wetende dat de Salvia trip eraan zat te komen. Voor mij is dit ook mijn eerste Salvia trip. Gezien ik een ervaren tripper ben, en de rest ook leek het ons kunnen om direct voor 40x te gaan. In het park was het al reuze gezellig, en hadden wij allen een lacherige acid trip. Het begon avond te worden, dus tijd om te verkassen naar binnen. Ik was even langs huis gegaan om wat comfortabels aan te trekken.
Eenmaal aangekomen bij mijn vrienden was het zover. Eerst heeft degene met al salvia ervaring ons uitgelegd hoe we het moeten roken. Dit deden wij door een bong, en rookte in een keer de 0,1 gram salvia weg. Vervolgens de rook inhouden zolang als je kunt en dan uitblazen. Wij zorgde er voor dat er 1 persoon tegelijk onder invloed van salvia was, zodat we op elkaar konden letten.
Een vriendin (22) begon, ik was als tweede aan de beurt. Ik zag haar trippen en dit had best wel wat invloed op me. Het zag er raar uit, alsof het niet leuk was. Hierdoor werd ik heel erg zenuwachtig voor mijn beurt. Maar ik wilde het hoe dan ook proberen, gezien salvia al lang op mijn lijstje stond!
Nou het was zover, mijn beurt. Ik nam een hit van de bong, maar nog niet alle rook was eruit. Ook had ik in het begin best een beetje moeite met alle rook binnen houden. Vervolgens haalde ik de bong leeg, en dat was dan ook direct alle salvia die erin zat. Ik kan mij echter het uitblazen van de rook niet meer herinneren. Er was niks, ik was niks. Er was nooit iets geweest, geen tijd, geen ruimte, geen toekomst, niks tastbaars. Gewoon helemaal niks. Oneindig niks. Ze zeggen dat het voor een mens onmogelijk is om te beseffen wat niks is of wat oneindig is. Voor mijn gevoel kan ik mij dat nu wel realiseren, want ik was niks en nooit geweest. Mijn bewustzijn op dat moment was weg, mijn lichaam weg, ik was weg. Voor mijn gevoel ben ik voor een moment er niet meer geweest. En ineens boem ik sta aan een tafel, in een woonkamer. Alles was weer tastbaar. Ik had echt geen flauw idee waar ik was, wie ik was, wat alles was, wie diegene waren die mij aankeken, en wat mensen waren. Dit allemaal doordat een vriendin zei: ga toch lekker zitten Danique.
Ik keek een vriendin van mij aan en ik had geen idee wie het was. Ik realiseerde me langzaam dat dit de realiteit was, en dat ik een bewustzijn heb. Alleen mijn gehele bewustzijn moest ik gaan vormen, ik moest mezelf en alle kennis die ik heb opnieuw vormen. Ik keek naar mijn twee andere vrienden, en ik wist ook niet wie zij waren. Er werd mij gevraagd wat ik aan het ervaren was. Op het moment dat dat werd gevraagd kreeg ik langzaam mijn kennis terug, ik had 1000 vragen tegelijkertijd. Nog voor ik alle vragen gesteld had, had ik de antwoorden al. Het enige wat ik op de vraag van mijn vrienden kon antwoorden was: mensen zijn raar..... mensen zijn echt heel raar. En voor mijn gevoel was dat ook zo want huh ik denk na, ik heb een bewustzijn, ik leef, er was toch nooit iets geweest. Mijn vrienden vertelde dat ik erg bedenkelijk rond keek. Tegelijkertijd voelde het ook alsof ik in meerdere dimensies tegelijk was. Maar in alle dimensies was ik in dezelfde ruimte met dezelfde mensen. Soort van parallele universa. In de 10 minuten daarop volgend heb ik mijn gehele bewustzijn opnieuw opgebouwd, dit was zo moeilijk. Het voelde echt alsof ik in die paar minuten de hele wereld op moest bouwen, het bewustzijn van de mens moest opbouwen, mede die van mijn vrienden. Ik dacht dat ik bij een ander soort leven terecht was gekomen, want het klopte allemaal van geen kant. Ik begreep er helemaal niks van, maar tegelijkertijd begreep ik ook echt alles.
Langzaam aan begon ik te stoppen met trippen, ik begon te realiseren wie wie was, wie ik was, en realiseerde me ook dat ik aan het trippen was. De gehele trip was ik mij daar namelijk totaal niet bewust van, wat ik aan het doen was was echt mijn realiteit op dat moment. Ik kon eindelijk een beetje uitleggen wat er allemaal gebeurde en gebeurt was. Maar ik kon het allemaal niet plaatsen. Ik heb nu ongeveer 4 dagen nagedacht over mijn trip, en kan het allemaal al wat beter plaatsen. Alleen het gevoel van niks blijf ik zo bizar vreemd en zo vet vinden. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt als deze trip, dit was echt heavy heavy! Tijdens mijn trip was ik eigenlijk vrij neutraal, achteraf vind ik het echt heel erg vet. Wauw, dat ik zoiets heb mogen mee maken.
Ooit in mijn leven wil ik wel weer een keer salvia proberen, maar dit pas over anderhalf jaar of iets in die richting. Ik vond het een hele andere manier van trippen, waarvan ik vind dat het niet te vaak moet. Het heeft namelijk best wel een impact op me gehad. En wat ben ik blij met het leven zeggen, nadat ik niks heb mee gemaakt!
Waar: In het huis van een hele goede vriend.
Wat: Al onder invloed van LSD (1 zegel) 40x extract salvia ongeveer 0,1 gram.
Een gewone leuke zaterdag, wij hadden van te voren afgesproken die middag lekker de stad in te gaan en ergens op de dag salvia te proberen. Vervolgens zijn we in het park gaan chillen waar we allemaal acid hebben genuttigd. Wetende dat de Salvia trip eraan zat te komen. Voor mij is dit ook mijn eerste Salvia trip. Gezien ik een ervaren tripper ben, en de rest ook leek het ons kunnen om direct voor 40x te gaan. In het park was het al reuze gezellig, en hadden wij allen een lacherige acid trip. Het begon avond te worden, dus tijd om te verkassen naar binnen. Ik was even langs huis gegaan om wat comfortabels aan te trekken.
Eenmaal aangekomen bij mijn vrienden was het zover. Eerst heeft degene met al salvia ervaring ons uitgelegd hoe we het moeten roken. Dit deden wij door een bong, en rookte in een keer de 0,1 gram salvia weg. Vervolgens de rook inhouden zolang als je kunt en dan uitblazen. Wij zorgde er voor dat er 1 persoon tegelijk onder invloed van salvia was, zodat we op elkaar konden letten.
Een vriendin (22) begon, ik was als tweede aan de beurt. Ik zag haar trippen en dit had best wel wat invloed op me. Het zag er raar uit, alsof het niet leuk was. Hierdoor werd ik heel erg zenuwachtig voor mijn beurt. Maar ik wilde het hoe dan ook proberen, gezien salvia al lang op mijn lijstje stond!
Nou het was zover, mijn beurt. Ik nam een hit van de bong, maar nog niet alle rook was eruit. Ook had ik in het begin best een beetje moeite met alle rook binnen houden. Vervolgens haalde ik de bong leeg, en dat was dan ook direct alle salvia die erin zat. Ik kan mij echter het uitblazen van de rook niet meer herinneren. Er was niks, ik was niks. Er was nooit iets geweest, geen tijd, geen ruimte, geen toekomst, niks tastbaars. Gewoon helemaal niks. Oneindig niks. Ze zeggen dat het voor een mens onmogelijk is om te beseffen wat niks is of wat oneindig is. Voor mijn gevoel kan ik mij dat nu wel realiseren, want ik was niks en nooit geweest. Mijn bewustzijn op dat moment was weg, mijn lichaam weg, ik was weg. Voor mijn gevoel ben ik voor een moment er niet meer geweest. En ineens boem ik sta aan een tafel, in een woonkamer. Alles was weer tastbaar. Ik had echt geen flauw idee waar ik was, wie ik was, wat alles was, wie diegene waren die mij aankeken, en wat mensen waren. Dit allemaal doordat een vriendin zei: ga toch lekker zitten Danique.
Ik keek een vriendin van mij aan en ik had geen idee wie het was. Ik realiseerde me langzaam dat dit de realiteit was, en dat ik een bewustzijn heb. Alleen mijn gehele bewustzijn moest ik gaan vormen, ik moest mezelf en alle kennis die ik heb opnieuw vormen. Ik keek naar mijn twee andere vrienden, en ik wist ook niet wie zij waren. Er werd mij gevraagd wat ik aan het ervaren was. Op het moment dat dat werd gevraagd kreeg ik langzaam mijn kennis terug, ik had 1000 vragen tegelijkertijd. Nog voor ik alle vragen gesteld had, had ik de antwoorden al. Het enige wat ik op de vraag van mijn vrienden kon antwoorden was: mensen zijn raar..... mensen zijn echt heel raar. En voor mijn gevoel was dat ook zo want huh ik denk na, ik heb een bewustzijn, ik leef, er was toch nooit iets geweest. Mijn vrienden vertelde dat ik erg bedenkelijk rond keek. Tegelijkertijd voelde het ook alsof ik in meerdere dimensies tegelijk was. Maar in alle dimensies was ik in dezelfde ruimte met dezelfde mensen. Soort van parallele universa. In de 10 minuten daarop volgend heb ik mijn gehele bewustzijn opnieuw opgebouwd, dit was zo moeilijk. Het voelde echt alsof ik in die paar minuten de hele wereld op moest bouwen, het bewustzijn van de mens moest opbouwen, mede die van mijn vrienden. Ik dacht dat ik bij een ander soort leven terecht was gekomen, want het klopte allemaal van geen kant. Ik begreep er helemaal niks van, maar tegelijkertijd begreep ik ook echt alles.
Langzaam aan begon ik te stoppen met trippen, ik begon te realiseren wie wie was, wie ik was, en realiseerde me ook dat ik aan het trippen was. De gehele trip was ik mij daar namelijk totaal niet bewust van, wat ik aan het doen was was echt mijn realiteit op dat moment. Ik kon eindelijk een beetje uitleggen wat er allemaal gebeurde en gebeurt was. Maar ik kon het allemaal niet plaatsen. Ik heb nu ongeveer 4 dagen nagedacht over mijn trip, en kan het allemaal al wat beter plaatsen. Alleen het gevoel van niks blijf ik zo bizar vreemd en zo vet vinden. Ik heb nog nooit zoiets meegemaakt als deze trip, dit was echt heavy heavy! Tijdens mijn trip was ik eigenlijk vrij neutraal, achteraf vind ik het echt heel erg vet. Wauw, dat ik zoiets heb mogen mee maken.
Ooit in mijn leven wil ik wel weer een keer salvia proberen, maar dit pas over anderhalf jaar of iets in die richting. Ik vond het een hele andere manier van trippen, waarvan ik vind dat het niet te vaak moet. Het heeft namelijk best wel een impact op me gehad. En wat ben ik blij met het leven zeggen, nadat ik niks heb mee gemaakt!
