Relatie gedoe

[oortjes]

Hoi allen,

Afgelopen tijd ben ik minder online, maar dat neemt niet weg dat ik regelmatig aan dit forum denk.

Ik zit dus met een probleem en weet niet goed wat ik hiermee aan moet. Ik wil graag advies en andere hun mening weten.

Ik zal bij het begin beginnen.

Ik heb veel problemen met mijn vriendin. We hebben nu 2 jaar een relatie maar het heeft zijn ups en downs gehad. Het is 2x bijna uit geweest door verschillende redenen maar die doen er nu niet toe.

Deze zomervakantie hebben we op vakantie ruzie gekregen (4 weken terug). Dat liep iets uit de hand en we hebben toen 2 dagen niet gepraat of nauwelijks gepraat. Ze zei dat het blowen mij veranderde maar ik geloofde er niet in.

Laatste tijd gaat het steeds slechter met mij. Iedere dag 2 joints roken zorgt ervoor dat ik niet helder was in mijn hoofd. Ik sport 5 dagen in de week, werk 32 uur en daarnaast nog deeltijd school. Geen vrije tijd meer dus en alle vrije tijd die ik heb gaat naar mijn vriendin. Ik.ben sinds maandag gestopt met blowen en heb het er zwaar mee. Ik ben niet iemand die uit zichzelf over gevoelens praat.

Sinds de ruzie zoekt mijn vriendin altijd iets achter dingen terwijl der helemaal niets is en ik compleet eerlijk ben. De vakantie ruzie was zo heftig dat ik twijfelde aan een verdere relatie. We wonen nu 2 weken bij elkaar om te kijken of het nog wel werkt. Hele week ging het goed tot er ineens irritaties ontstaan bij haar kant. Ik probeer daar altijd normaal mee om te gaan en niet in haar energie mee te gaan. Ze vind het lastig om tips te krijgen zoals je kan eten maar 2 dagen bewaren en anders moet je het in de vriezer gooien. Ah fijn, het is ook weer redelijk snel uitgepraat. Al snap ik niet dat ze daar geïrriteerd over kan worden want het is niets ergs en ik wijs haar er alleen op. Moet kunnen toch?

Gister avond gebeurde het. Meestal ben ik voor haar thuis van werk, als het rustig is. Gister avond was dat niet het geval, ik was later thuis en onderweg naar huis word ik gebeld waar ik nog bleef. Ik snapte dat niet maar reageerde gewoon op de vragen die ze stelde en deed niet kortaf of geïrriteerd.

Ik thuis en voel me kut, 48 uur zonder blowen, slecht slapen, hard sporten en een fysiek zware werk dag achter de rug van 10 uur werken. Mijn vriendin staat onder de douche en normaal kom ik een kusje brengen maar ik had daar nu geen zin in. Cravings naar de joint kicken in, uit reactie pak ik drinken en een proteïne bar. Doelloos eet ik dit op en ga daarna naar boven om een kusje te brengen.

Ze stapt de douche uit en loopt zonder naar mij te kijken of aandacht te geven langs me heen. Ik vraag of er wat is. Ik krijg geïrriteerd terug, waar was je? Heb je geblowd? Ik reageer rustig terug (met moeite) op werk en toen je me belde was ik onderweg naar huis en zat net doelloos op de bank beneden. En nee, heb niet geblowd. Ze zegt dat er iets niet klopt, het keukenlampje stond nog aan toen ze thuiskwam. Ze denkt dat ik lief,, al thuis ben geweest en dat ik geblowd heb of iets verzwijg. Helaas heb ik dat niet. Ikga zelf douche want ik snap haar reactie niet. Ze ligt op bed en ik doe het licht uit en ga ook in bed liggen. Ik vraag of ze me gelooft als ik zeg dat ik niet thuisgekomen ben en ik niet weet waarom die lamp aanstond. Ze kon het niet verklaren en legt de schuld weer wederom bij mij.

Ze zoekt dingen die er niet zijn (is al eerder gebeurd). Ik voel me fucking kut. Heb nu 2 dagen niet geblowd en mijn vriendin is me aan het wantrouwen. Vannacht 2 uur geslapen, dat met 20mg oxazepam. Ik ben dood op en me hele leven gaat gewoon door.

Het is niet de 1e keer dat dit gebeurt en ik ben er klaarmee. Ik wil het uitmaken, ben al een tijdje niet gelukkig in de relatie. Maar ik hou van haar echt belachelijk veel, we hebben super leuke dingen mee gemaakt. Ze heeft me meerdere malen uit de put getrokken als het tegen zit maar ik trek dit niet meer. Ik ben op...

What to do.....

Sorry voor de lap tekst, dit is ook een stukje afschrijven natuurlijk.

Doei

 

[Eik]

Dat klinkt echt heel vervelend Oortjes. Relatiegedoe komt altijd heel hard aan is mijn ervaring.

Ik ben natuurlijk geen relatietherapeut maar ik kan wel mijn best doen om even met je mee te denken. Je zegt dat je van nature niet heel gemakkelijk over gevoelens praat. Dat is natuurlijk je goed recht en met name voor veel mannen niet heel vreemd. Maar ik kan me wel voorstellen dat het voor lastig is om in te schatten wat er in je omgaat. Bovendien heb ik vaak bij vrouwen gezien dat ze meer tolereren dan ze eigenlijk zouden willen. Met andere woorden: misschien heeft ze haar frustratie opgekropt en komt het nu naar buiten net op het moment dat jij je leven aan het beteren bent. Klinkt misschien onlogisch maar op de een of andere manier heb ik dat al vaak gezien bij vrouwen in mijn omgeving.

Ik kan vanaf afstand niet beoordelen of jullie relatie te redden is en of dat uberhaupt is wat jullie willen op dit moment. Ik denk wel dat het goed zou zijn als jullie de knoop niet doorhakken net nu je een heftige afkick-periode doormaakt. Iedereen is anders en ik kan haar reactie niet peilen maar als ik jou was zou ik haar open en kwetsbaar benaderen en aangeven dat je het in het verleden misschien niet allemaal perfect hebt gedaan maar dat je wel superveel van haar houdt. En dat je de kans wilt krijgen om eerst volledig af te kicken van de weed. Dan kunnen jullie daarna met een meer heldere blik en minder irritaties over jullie relatie praten.

Als dit lukt krijg je wat tijd om af te kicken en kun je als de ergste frustraties en cravings voorbij zijn je beste beentje voorzetten om haar te imponeren. Als ze daar dan alsnog lauw op reageert is het misschien wel "not-meant-to-be".

Hopelijk kun je iets met mijn opmerkingen... Heel veels terkte in ieder geval de komende periode!

Eik,

 

[oortjes]

Dat klinkt echt heel vervelend Oortjes. Relatiegedoe komt altijd heel hard aan is mijn ervaring.

Ik ben natuurlijk geen relatietherapeut maar ik kan wel mijn best doen om even met je mee te denken. Je zegt dat je van nature niet heel gemakkelijk over gevoelens praat. Dat is natuurlijk je goed recht en met name voor veel mannen niet heel vreemd. Maar ik kan me wel voorstellen dat het voor lastig is om in te schatten wat er in je omgaat. Bovendien heb ik vaak bij vrouwen gezien dat ze meer tolereren dan ze eigenlijk zouden willen. Met andere woorden: misschien heeft ze haar frustratie opgekropt en komt het nu naar buiten net op het moment dat jij je leven aan het beteren bent. Klinkt misschien onlogisch maar op de een of andere manier heb ik dat al vaak gezien bij vrouwen in mijn omgeving.

Ik kan vanaf afstand niet beoordelen of jullie relatie te redden is en of dat uberhaupt is wat jullie willen op dit moment. Ik denk wel dat het goed zou zijn als jullie de knoop niet doorhakken net nu je een heftige afkick-periode doormaakt. Iedereen is anders en ik kan haar reactie niet peilen maar als ik jou was zou ik haar open en kwetsbaar benaderen en aangeven dat je het in het verleden misschien niet allemaal perfect hebt gedaan maar dat je wel superveel van haar houdt. En dat je de kans wilt krijgen om eerst volledig af te kicken van de weed. Dan kunnen jullie daarna met een meer heldere blik en minder irritaties over jullie relatie praten.

Als dit lukt krijg je wat tijd om af te kicken en kun je als de ergste frustraties en cravings voorbij zijn je beste beentje voorzetten om haar te imponeren. Als ze daar dan alsnog lauw op reageert is het misschien wel "not-meant-to-be".

Hopelijk kun je iets met mijn opmerkingen... Heel veels terkte in ieder geval de komende periode!

Eik,

thanks, ik doe erg mijn best om over mijn gevoelens te praten. Ik vertel ook 1x per week wat er in mijn hoofd rondgaat en hoe ik me bij andere dingen voel. Dit is iets wat we hebben afgesproken omdat de relatie de vorige keer bijna uit ging door misverstanden.

ze kropt inderdaad dingen op. Alle ruzies hebben daar mee te maken. Het komt ineens uit het niets en je ziet het niet aan komen, 0,0 tijd om er op te anticiperen. Dit is altijd het probleem geweest tijdens een ruzie. Al 2x heeft ze beloofd er aan te werken en ik snap dat dat niet binnen 1 week gedaan is. maar sinds het begon zijn we 1.5 jaar bij elkaar en er is geen steek veranderd, wat ik ook al heb aangegeven. Ook wil ik haar daarbij helpen maar dat wilt ze niet.

Ik snap je beredenering niet, je zegt dat ik haar na het afkicken moet imponeren. Maar ik ben niet degene die fout zit. Waarom zou ik dan als eerste naar haar toe moeten stappen als ik het ''slachtoffer'' ben. Ik lieg niet tegen haar en toch gelooft ze me niet.

 

[Eik]

Ik zeg ook niet dat jij "fout" zit. Probeer minder in termen van "wiens schuld is dit" te denken. Daar schiet je volgens mij niet veel mee op.

Ik denk dat je een moeilijke periode doormaakt en het is heel vervelend als je vriendin daar niet prettig mee omgaat. Toch denk ik dat het bij een conflict vaak goed is om eerst naar jezelf te kijken en te beoordelen of er iets is dat je beter kunt doen. Vooral als de andere persoon en de relatie waardevol voor je zijn.

Als zij hier om advies gevraagd had zou ik haar verteld hebben dat ze je even de tijd moet gunnen om rustig af te kicken en dat ze wat meer vertrouwen zou moeten tonen. Omdat bij de meeste mensen (en misschien nog wel extra bij de meeste mannen) een gebrek aan vertrouwen echt vergif is voor een relatie. Het geven van vertrouwen wordt in mijn ervaring juist vaak beloond met extra motivatie van de ander...

 

[oortjes]

thanks dat je me corrigeert. Ik laat het voor nu rusten.

 

[Roze Olifant]

Ah, heb met je te doen Oortjes. Wantrouwen in een relatie is écht heel erg kut, zeker als het nergens op gebaseerd is en jij zo je best aan het doen bent. Je hebt nu juist haar steun nodig. Ik denk dat je er goed aan doet om - zoals je al doet - zo eerlijk en open mogelijk te blijven over je gevoelens, en hopelijk zal zij snel gaan inzien dat jij, en jullie relatie, dit wantrouwen niet verdient. Ik weet niet zo goed wat je concreet kan doen, behalve eerlijk zijn en blijven. Heb zelf een relatie gehad waarbij ex steeds onterecht dacht dat ik een 'ander' had, de frustratie van niet geloofd worden terwijl er geen aanleiding voor is is echt slopend.

Sterkte! En kom hier idd maar van je afpraten indien nodig.

 

[Moestuinier]

Kop op @oortjes . Ik kan me ergens zeker vinden in jouw verhaal. Blijf gewoon eerlijk en open met haar.

In mijn relatie is hetzelfde probleem. We hebben beiden onze fouten maar elkaar nog nooit bedrogen of erge dingen naar elkaar toe gedaan in de 2 jaar als koppel. Toch is er wantrouw en is er jaloers gedrag naar elkaar toe. We hebben al veel tegenslagen te verwerken gehad. Vandaag is terug een dieptepunt door alle problemen en tegenslag werken we de stress op elkaar uit en vallen er vele ruzies. Terwijl we een voorbeeld moeten tonen aan een kleine meid van 6. Het lukt ons op goeie dagen supergoed maar de kwade donkere dagen in het leven bezorgen het gehele gezin struggles. Mijn vriendin gelooft er momenteel niet in dat ik haar hulp apprecieer en haar graag zie, terwijl we elkaar super graag zien, door het feit dat ik momenteel zelf de sterkste en gezelligste persoon niet ben in het gezin. Ze heeft het beeld van een voor haar perfecte relatie en dat kan ik haar momenteel niet 100% geven. Vanmorgen was een kookpunt en dan lees ik jouw topic. Als het een steun kan zijn maar wij als koppel zeggen het zelf meestal na relatiegedoe. Er is overal wel iets maar zolang je er samen aan blijft werken en de vlam blijft branden kom je samen oud.

Kan er enkel nog aan toevoegen als je haar echt graag ziet, maak het niet uit of geef niet op. Blijf open met elkaar en probeer alles uit te klaren. Toon je emotie, je bent niet in fout. Zij moet er ook aan werken je terug te vertrouwen en minder zoeken waar niet nodig is. Sterkte!

 

[Psychedelibee]

Wat vervelend @oortjes! Vertrouwen is toch wel de basis voor een goede relatie en als die er niet is dan kan dat erg veel gedoe geven inderdaad. Helemaal frusterend voor jou lijkt me nu je goed je best probeert te doen met stoppen met blowen en dan continu wantrouwen vanuit haar krijgt.

Maar zoals Eik ook al zei, probeer niet te denken in wiens schuld het is. Wanneer je gaat denken in wiens schuld het is dan is je relatie gedoemd om te mislukken, want daarmee drijf je alleen maar verder van elkaar af. Daarbij zitten er altijd 2 kanten aan een verhaal en wellicht is haar kant meer gebaseerd op het verleden dan op het heden, maar ook zij heeft tijd nodig om dan het vertrouwen terug te winnen.

Je zegt dat je meer je best om je gevoelens te uiten, wat echt een goede stap is natuurlijk. Heb je je gevoelens ook uitgesproken over hoe jij je voelt als zij je zo wantrouwt? Ik denk dat het belangrijk is hier het gesprek over aan te gaan en gewoon open en eerlijk te benoemen wat het met je doet. Wellicht heeft zij daarnaast ook ergnissisen of frustraties die zij graag wilt benoemen. Als jullie hier allebei eerlijk over kunnen zijn naar elkaar zal dat zeker helpen. Belangrijk hierbij wel is dat jullie besluiten er wat aan te doen of het te accepteren van elkaar. In een relatie is het natuurlijk geven en nemen en je kunt allebei best wel wat moeite doen voor de ander om te veranderen zolang je nog wel jezelf kunt blijven uiteraard. Sommige dingen zul je dus ook gewoon van de ander moeten accepteren, want niemand is nou eenmaal perfect.

 

[oortjes]

dankjewel voor het mee denken allen. Helaas is het punt bereikt. het is klaar. 2 jaar een relatie gehad met haar, waarbij 4 ruzies door zulk soort dingen.

Gister ochtend heb ik aan haar gevraagd of ze mij nog steeds niet geloofde, haar antwoord was nog steeds nee. Ik heb gezegd dat ze met spullen en al weg moet zijn als ik thuis kom aan het einde van de avond. Ze heeft een briefje achtergelaten.

Op de brief stond dat ze heel erg aan der zelf moet werken. Ook stond er in dat ze in ziet dat ze fout zit, en dat haar manier van kijken niet goed was. Ze is te beschadigd in andere relaties. Niet alleen ik was klaar met de relatie, ze zegt dat ze me niet langer wilt kwetsen op z'n manier en het daarom beter is om uit elkaar te gaan. Met pijn in mijn hart moet ik haar loslaten. Zo vervelend want we hadden nog zo veel op de planning staan. eind van deze maand is ze jarig en ik volgende maand, thunderdome en een lang weekend weg. Net besproken wat we gingen doen met kerst en oud en nieuw...

Ik wil haar heel graag terug en het liefst ga ik nu per direct naar haar toe en wil ik haar knuffelen. Maar misschien is het beter zo?

 

[MDMAap]

Au...

Ondanks dat in eerdere berichten al stond dat het niet gaat om wie fout zat, denk ik dat je nu wel je punt hebt gemaakt: ze ziet zelf ook in dat ze te ver is gegaan en daar komt ongetwijfeld spijt voor terug.

Laat het even rusten en heb over een paar dagen weer eens contact. Grote kans dat jullie beiden dan een stuk minder emotioneel zijn en rationeel kunnen nadenken: Heb je elkaar gemist? Wil je zo verder? Zien jullie in wat er fout zit? Kun je dit verbeteren?

Tip mijnerzijds is om vol te houden en ook nu niet te blowen. Je laat daarmee juist extra zien hoe sterk je bent en dat je haar signalen echt wel serieus neemt! Daarnaast werkt het verdoven van emoties op de lange termijn toch niet.

Heel veel sterkte, houd ons op de hoogte!

 

[Psychedelibee]

Sterkte man!

En laat het inderdaad nog een paar dagen bezinken voordat je weer contact opneemt met haar. Ik denk wel dat het goed is om sowieso alles nog een keer uit te praten, of je elkaar nou weer terug wilt of niet. Als je toch allebei verder wilt kun je dan bepalen waar aan gewerkt moet worden en anders kun jullie het daardoor allebei ook beter afsluiten en loslaten.

 

[Moestuinier]

Aw jammer te horen. Veel sterkte man! Idd enkele dagen alles laten bezinken alvoor je weer contact opneemt met elkaar en laat de tijd uitwijzen wat de toekomst brengt.

 

[Gabbertje]

Heel veel sterkte man! Ik had je graag wat tips gegeven maar alles is hierboven al gezegd. En zoals iedereen zegt laat het rusten een paar dagen en praat daarna met haar. En ga ook niet blowen, juist als je nu niet gaat blowen laat je duidelijk zien dat jij boven je verslaving staat.

 

[Eik]

Heel veel sterkte komende periode! En helemaal eens met de adviezen van de anderen hier (over een paar dagen weer eens contact en voorlopig niet blowen)...

 

[Zweibeiner]

Hoe gaat het nu?

Ik wilde nog een optie opschrijven die ik nog niet voorbij heb zien komen en waar ik persoonlijk waarschijnlijk mijn relatie mee gered heb.

Ga inderdaad het gesprek aan samen, wacht even tot je rationeel kan praten. Besluiten jullie om dan om bij elkaar te blijven, dat jullie samen oud willen worden. Wacht dan nog met weer terug bij elkaar komen.
Er staat hier niet veel info maar ik heb het idee dat jullie beide persoonlijke problemen hebben waar aan gewerkt moet worden. Ga de aankomende tijd daaraan werken, ga beide aan jezelf werken. Zorg ervoor dat je zelf weer stabiel bent. Je kan elkaar in de tijd gerust zien en afspreken en steun aan elkaar hebben. Maar ga savonds ook weer weg, hoe ontzettend moeilijk dit ook is. Als het niet moeilijk is, dan weet je dat dit niet degene is. Die emotie, het missen van, die zorgt er ook mede voor dat je iedere keer weer weet waar je het voor doet. Die emotie is de motivatie, die laat je keer op keer weten waar je voor aan het werken bent. Je bent niet voor niets aan jezelf aan het werk, tuurlijik helpt het voor jezelf. Maar het helpt ook ontzettend mee als jullie dan weer bij elkaar komen. De beloning voor het werk.
Als jullie beide aan jezelf hebt kunnen werken kunnen jullie daarna ook weer voor elkaar zijn. 100% voor elkaar, dan bezitten jullie beide de kracht om elkaar gelukkig te maken. Om dat te doen wat je het liefste zou willen, de persoon die je het liefste gelukkig wil zien. Jij bent dan weer een groot deel van de reden dat ze gelukkig is, en zij is een groot deel waarom jij zo gelukkig bent. Ik kan me niet voorstellen dat er iets beters is om te doen op deze planeet dan je geliefde gelukkig maken.


Zoals ik het nu lees krijg ik het gevoel dat je (ex) vriendin ook het nodige moet verwerken. Misschien hoeft ze zelfs niets te verwerken maar is er een andere reden (psychisch of lichamelijk) dat ze haar emoties niet goed in de hand heeft. Schildklier problemen kunnen ook een lijst aan psychische symptomen met zich mee brengen. Het is heel goed dat ze zelf erkent dat er iets niet goed zit, dat betekent ook dat ze eraan kan gaan werken. Maar ook dat ze nu nooit succesvol in een relatie kan zitten omdat ze zelf niet 100% in orde is. Misschien dat het zou werken als de ander wel 100% goed in zijn vel zit omdat die dan het hoofd koel kan houden. Maar zo is het bij jullie niet als ik het goed begrijp.

Mijn relatie:
Ik heb er even over gedaan voor ik erachter kwam dat een deel van de problemen bij mij vandaan kwamen, ik heb daar bijna mijn relatie mee verpest. Ik deed de man van wie ik hou pijn en soms genoot ik ervan omdat ik vond dat hij het verdiend had. Ik snap nog steeds niet dat hij bij me is, bepaalde acties van mij hebben dat absoluut niet verdiend. We kwamen op een punt dat we er beide doorheen zaten. Toen hebben we de relatie ook verbroken en dat is een van de meest pijnlijke dingen die ik ooit meegemaakt heb. De man van wie ik hou verlaten terwijl hij al op grond lag te creperen. Een half jaar later zijn we weer samen gekomen en we zijn sterker dan ooit. We praten problemen uit. Is er iets wat je dwars zit dan zeg het, al vind je het niet de moeite waard. Veel dingen die niet de moeite waard zijn, zijn dat op een gegeven moment wel maar je voelt die opstapeling niet waardoor je ineens heel hard uit de hoek komen over niks.
Op dit moment maken we elkaars leven beter en gelukkiger, want we weten wat er op het spel staat, we hebben de pijn van elkaar kwijtraken al ervaren. Maar we zijn er beide ook volledig over eens dat die break het beste is wat onze relatie had kunnen overkomen.
Want zielsveel van elkaar houden en elkaar alleen maar pijn kunnen doen sloopt je als persoon, als karakter. Want als je dat kan, dan heb je geen grens meer.

Dus mijn advies (ik zeg niet dat het goed advies is ) ga beide voor jezelf na of je elkaar wel of niet gelukkig wil maken in de toekomst.
Zo ja, kom dan pas weer als stel bij elkaar zodra je er weer voor elkaar kan zijn. Probeer ook de valkuil te vermijden als het een paar weken goed gaat weer bij elkaar te komen, persoonlijke issues uitwerken heeft meer tijd nodig, plus jullie weten wat er op spel staat en waar jullie voor willen werken. Verpest het niet door het gevoel dat jullie elkaar missen, dat het nu wel lekker loopt en jullie gezellig aan het praten zijn, dat jullie al wat persoonlijke dingen opgelost hebben.

 

[ZERO-]

Jeetje Oortjes, sterkte joh! Wat naar allemaal.. Soms is het nodig om even uit elkaar te gaan en tijd voor jezelf te hebben om aan jezelf te kunnen werken!