Pubers & drugs

Anoniempje7

Experimenterende gebruiker
Herkenbaar zo was ik in de puberteit ook. Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat zal helpen. Misschien is er een lotgenoten groep voor ouders die het zelfde ervaren. Hopelijk gaat deze fase redelijk snel voorbij na een aantal jaar was ik wel bereid om afspraken te maken en redelijker te worden. Uiteindelijk op eigen inatief gestopt met (dagelijks) blowen.

Een aantal jaar....wil ik even niet aan denken :wink:
 

Tinus Teelbal

Bewuste gebruiker
Ik snap heel goed dat je je er zorgen over maakt! Als moeder zit je al vier stappen verder te denken. Want wat wij denken te weten van opvoeding is dat bepaald negatief/slecht gedrag gelijk aangepakt moet worden want anders staat ie over twee jaar heroine te spuiten. Wij doemdenken maar kunnen daardoor niet goed relativeren. Ik ben zelf niet een fanatieke blower geweest maar had er wel veel om me heen. Als hij straks een keer naar een festival oid gaat, zal hij vast ook wel een pilletje of poeder willen proberen.
Praten met hem heeft nu totaal geen zin, want de dat blowen maakt hem nog onverschilliger dan hij al was als 14 jarige puber. En daarmee creeer je alleen maar dat hij nog minder met je deelt.
Weet je of hij struggled met dingen? Sociaal of trauma? Dan moet je alert zijn, want dan kan het een escape van zijn gevoel zijn. Is het verder een prima jongen? Laat hem dan weten dat je het niet goedkeurt, maar dat hij je wel kan bellen in een situatie dat het niet goed gaat. Zonder oordeel en vragen. Hou het gezin stabiel ook al ben je het niet eens met zijn keuzes. Hij zit op een leeftijd dat hij die eigen keuzes wil en gaat maken. De invloed die je op een 14 jarige jongen hebt, is te klein en zal alleen maar afstand creeeren.

Voor de meesten blijft het een periode van experimenten en daarin ook eigen grenzen opzoeken. Dat kan je niet voorkomen of verbieden. Is een deel van de ontwikkeling die uiteindelijk vaak wel weer stopt. Even je pad kwijtraken en afzetten tegen alles is soms nodig om erachter te komen wie je bent.

Zoveel gebruikers om mij heen, ook op die leeftijd en er zijn er maar weinig die er niet uit zijn gekomen. Verslaving ontwikkelt zich door interne problemen en zit veel dieper, niet door je vrienden of een tijd regelmatig gebruik door sociale druk of opstandigheid in je puberjaren.

jij hebt er nu niks meer aan, maar wij hebben onze kinderen al vroeg over drank en drugs verteld. Dat drank voelt alsof je alles los kan laten en dat dat fijn kan zijn. Maar dat het je ook dingen kan laten doen waar je achteraf spijt van hebt. En dat het je lerend vermogen Beïnvloed, dus die toets 2 dagen later krijg je niet in je kop. Over drugs zeggen we dat het ze vast wel meer dan eens word aangeboden en dat ze het alleen moeten doen als ze er zelf achterstaan met mensen die je vertrouwd. Je geluk gevoel is prachtig, maar weet dat heb het leent van de voorraad van de dagen daarna. En dat ze het altijd eerlijk moeten zeggen. Gaat het mis, dan ben ik er. Zonder preek achteraf want lesje is dan wel geleerd
 
Laatst bewerkt:

Neo-Shulginist

Badass junkie
Dit is een ontzettend goed bericht en ik herken ook het gebrek aan schoolse motivatie. Denk inderdaad dat het onderwijs niet altijd aansluit bij jongens.

Ik zou al deze tips dolgraag in de praktijk brengen maar zoon zal het botweg gewoon niet doen. Gesprekken over wiet, toekomst, school etc worden direct afgekapt en hij loopt dan gewoon weg. Huiswerkbegeleiding zal hij ook absoluut niet in meegaan; hij zal gewoon niet komen opdagen.
Afgelopen woensdag weer voorzichtig een poging gedaan omdat ik wat kledingstukken mistte uit zijn kast (neem aan verkocht voor geld) en toen is hij woedend weg gelopen en heb ik hem midden in de nacht weg geplukt van de markt. 🙁
Okee, maar waar loopt hij emotioneel van weg dan? Het klinkt alsof er meer aan de hand is.

Ik ben helaas geen gedragsdeskundige of kinderpsycholoog dus ik vind andere zaken dan drugspreventie en harm-reduction moeilijk om goed advies bij te geven. Mogelijk lukt dat ook niet goed vanwege de anonimiteit. Het is duidelijk dat je je best doet en van alles probeert. Maar misschien speelt er in de dynamiek thuis ook iets wat heftige reacties uitlokt. Ik denk in ieder geval dat je wat meer hulp kunt gebruiken dan alleen wat tips via Drugsforum.

Het preventieteam is al een goede eerste stap. Ik weet niet of je ook de Drugs Infolijn hebt gebeld (0900 - 1995)? Zij krijgen telefoontjes van moeders in vergelijkbare situaties. Ik zou bij beide adressen even goed doorvragen naar waar je (integrale) professionele ondersteuning kan krijgen. Soms is er een wijkteam die samenwerkt met een lokale afdeling van de GGZ.

Op deze link staan ook allerlei adressen waar je hulp kunt vragen bij professionals die gespecialiseerd zijn in (complexe) gedragsproblemen.
 
Bovenaan