leipebaviaan
Wijs gebruiker
Beste DF'ers,
Na maanden lang op dit forum rond gestruind te hebben, leek het me wel eens tijd om een bericht te posten. Ik zit namelijk met het volgende:
Al 2x ben ik bijzonder raar van wiet geworden. Mijn eerste keer was ik enorm, maar dan ook echt enorm stoned van de bong. Ik kon helemaal niets meer. Na een paar gigantische hitten van de bong begon ik zeer misselijk te worden, ben opgestaan, vervolgens zowat alles vergeten wat nog van mij op tafel lag, en naar mijn fiets toe gestrompeld. Ik was met vrienden, maar wilde ze niet laten merken dat ik mij zo beroerd voelde.
Vervolgens werd ik echt extreem raar in mijn hoofd. Ik was misselijk, stapte op de fiets en begon eigenlijk wat blind rond te fietsen. Ik mompelde constant in een of andere vage taal, was niet eens meer in staat normaal te spreken. Iedereen die mij tegenkwam moet wel hebben gedacht; wat een leipo zeg
Vervolgens werd ik nog 10x leiper. Ik moest van mezelf steeds zelfmoord plegen, of ik dit kreeg opgedragen door een stem of mijn eigen verbeelding weet ik niet eens meer. Elke keer als ik een auto tegenkwam had ik enorme drang mij hiervoor te werpen. Ook was ik enorm depressief, dacht dat er een of andere goed of kwaad in mij school en de slechte kant de overhand kreeg. Als ik bijvoorbeeld dacht dat ik in mijn broek had geschoten, VOELDE ik dat ook gelijk. Ik dacht dat ik moest kotsen, en het volgende moment moest ik ook kotsen. Bij nadere controle bleek dit dan niet het geval. Ik ben uiteindelijk ergens in de bosjes gevallen met m'n fiets en daar 2 uur voor pampus gelegen en wat liggen brabbelen. Ik was zo knetterleip dat ik niet eens meer mijn mobiel kon pakken die in mijn zak zat.
Het rare was dat ik op een of andere manier nog voor 1% nuchter was, en ik me realiseerde dat ik naar huis moest. Ik heb op een gegeven moment m'n fiets gepakt en ben naar huis gereden, daar aangekomen zowat alles omgestoten in huis en vervolgens naar bed. Hoe minder stoned ik werd, hoe minder erg te klachten werden. Op een gegeven moment ben ik maar in slaap gevallen om de volgende dag helder en nuchter wakker te worden.
Na deze gebeurtenis ben ik vrolijk door blijven blowen, en vervolgens nergens meer last van gehad. Anderhalf jaar later gebeurde echter dit.
Na een avondje goed aan de pep te hebben gezeten, niet geslapen te hebben, sleepte ik mezelf de volgende dag naar de coffeeshop. Ik was rond dit tijdstip 40 uur wakker, zat ook met lekkere kijkers in de shop.
Hier werd ik vervolgens ook weer gigantisch stoned, en dan bedoel ik ook weer extreem. Kon alleen maar dom lachen en om alles stuk gaan wat ik hoorde. Tegen 12'en stampte ik uit shop om naar huis te vertrekken. Onderweg werd ik echter weer knetter vaag. Ik meende allemaal stemmen uit een bos te moeten horen waar ik langs reed. Als ik stil blijf staan hoorde ik ze allemaal roepen, maar verstaan deed ik er niets van
Ook begon ik te hallucineren, zo zag ik constant de weg aan voor een brug.
Daarnaast hoorde ik constant het rinkelen van een bel. Hier begreep ik ook weer niks van, want mijn bel was helemaal kapot. No way dat daar nog geluid uit kwam. Ik voelde me echt heel raar in me hoofd, was enorm bang dat ik psychotisch zou worden. Dacht echt dat ik er nooit meer uit zou komen. Hier gold echter hetzelfde, zodra de wiet begon uit te werken werd ik steeds helderder, en na verloop van tijd was ik weer gewoon normaal. Wat ik relevant vind hier te vermelden is het feit dat ik het eerste stuk nog met een vriend heb op gefietst. We waren beide in goede stemming en ouwehoerden maar wat aan. Toen deze vriend echter afscheid van mij nam traden de psychotische kenmerken op.
Ik heb er verder niets aan over gehouden, maar het blijft toch aan mij knagen. Ik heb dit nooit met andere drugs. Ik ben wel erg bang dat ik een keer psychotisch word, vooral na deze twee gebeurtenissen. Bij beide gebeurtenissen was ik echt enorm stoned, zo stoned dat je echt niks meer kan.
Wat verdere achtergrond informatie. Ik word tegenwoordig behandeld aan een angststoonis, dit is niet na aanleiding van deze twee gebeurtenissen. Toch snap ik nog steeds niet wat er is gebeurd. Was het een bad trip of psychotische ervaring? Ik ben na die tweede keer gestopt met blowen omdat ik bang ben dat het weer gebeurd. Als ik nuchter ben heb ik nergens last van, en dat terwijl ik op vrij regelmatige basis pep gebruik. Met blowen ben ik hoe dan ook gestopt.
Kunnen jullie mij helpen? Iemand soortgelijke ervaringen?
Met vriendelijke groet,
Leipe Baviaan
Na maanden lang op dit forum rond gestruind te hebben, leek het me wel eens tijd om een bericht te posten. Ik zit namelijk met het volgende:
Al 2x ben ik bijzonder raar van wiet geworden. Mijn eerste keer was ik enorm, maar dan ook echt enorm stoned van de bong. Ik kon helemaal niets meer. Na een paar gigantische hitten van de bong begon ik zeer misselijk te worden, ben opgestaan, vervolgens zowat alles vergeten wat nog van mij op tafel lag, en naar mijn fiets toe gestrompeld. Ik was met vrienden, maar wilde ze niet laten merken dat ik mij zo beroerd voelde.
Vervolgens werd ik echt extreem raar in mijn hoofd. Ik was misselijk, stapte op de fiets en begon eigenlijk wat blind rond te fietsen. Ik mompelde constant in een of andere vage taal, was niet eens meer in staat normaal te spreken. Iedereen die mij tegenkwam moet wel hebben gedacht; wat een leipo zeg
Vervolgens werd ik nog 10x leiper. Ik moest van mezelf steeds zelfmoord plegen, of ik dit kreeg opgedragen door een stem of mijn eigen verbeelding weet ik niet eens meer. Elke keer als ik een auto tegenkwam had ik enorme drang mij hiervoor te werpen. Ook was ik enorm depressief, dacht dat er een of andere goed of kwaad in mij school en de slechte kant de overhand kreeg. Als ik bijvoorbeeld dacht dat ik in mijn broek had geschoten, VOELDE ik dat ook gelijk. Ik dacht dat ik moest kotsen, en het volgende moment moest ik ook kotsen. Bij nadere controle bleek dit dan niet het geval. Ik ben uiteindelijk ergens in de bosjes gevallen met m'n fiets en daar 2 uur voor pampus gelegen en wat liggen brabbelen. Ik was zo knetterleip dat ik niet eens meer mijn mobiel kon pakken die in mijn zak zat.
Het rare was dat ik op een of andere manier nog voor 1% nuchter was, en ik me realiseerde dat ik naar huis moest. Ik heb op een gegeven moment m'n fiets gepakt en ben naar huis gereden, daar aangekomen zowat alles omgestoten in huis en vervolgens naar bed. Hoe minder stoned ik werd, hoe minder erg te klachten werden. Op een gegeven moment ben ik maar in slaap gevallen om de volgende dag helder en nuchter wakker te worden.
Na deze gebeurtenis ben ik vrolijk door blijven blowen, en vervolgens nergens meer last van gehad. Anderhalf jaar later gebeurde echter dit.
Na een avondje goed aan de pep te hebben gezeten, niet geslapen te hebben, sleepte ik mezelf de volgende dag naar de coffeeshop. Ik was rond dit tijdstip 40 uur wakker, zat ook met lekkere kijkers in de shop.
Hier werd ik vervolgens ook weer gigantisch stoned, en dan bedoel ik ook weer extreem. Kon alleen maar dom lachen en om alles stuk gaan wat ik hoorde. Tegen 12'en stampte ik uit shop om naar huis te vertrekken. Onderweg werd ik echter weer knetter vaag. Ik meende allemaal stemmen uit een bos te moeten horen waar ik langs reed. Als ik stil blijf staan hoorde ik ze allemaal roepen, maar verstaan deed ik er niets van
Daarnaast hoorde ik constant het rinkelen van een bel. Hier begreep ik ook weer niks van, want mijn bel was helemaal kapot. No way dat daar nog geluid uit kwam. Ik voelde me echt heel raar in me hoofd, was enorm bang dat ik psychotisch zou worden. Dacht echt dat ik er nooit meer uit zou komen. Hier gold echter hetzelfde, zodra de wiet begon uit te werken werd ik steeds helderder, en na verloop van tijd was ik weer gewoon normaal. Wat ik relevant vind hier te vermelden is het feit dat ik het eerste stuk nog met een vriend heb op gefietst. We waren beide in goede stemming en ouwehoerden maar wat aan. Toen deze vriend echter afscheid van mij nam traden de psychotische kenmerken op.
Ik heb er verder niets aan over gehouden, maar het blijft toch aan mij knagen. Ik heb dit nooit met andere drugs. Ik ben wel erg bang dat ik een keer psychotisch word, vooral na deze twee gebeurtenissen. Bij beide gebeurtenissen was ik echt enorm stoned, zo stoned dat je echt niks meer kan.
Wat verdere achtergrond informatie. Ik word tegenwoordig behandeld aan een angststoonis, dit is niet na aanleiding van deze twee gebeurtenissen. Toch snap ik nog steeds niet wat er is gebeurd. Was het een bad trip of psychotische ervaring? Ik ben na die tweede keer gestopt met blowen omdat ik bang ben dat het weer gebeurd. Als ik nuchter ben heb ik nergens last van, en dat terwijl ik op vrij regelmatige basis pep gebruik. Met blowen ben ik hoe dan ook gestopt.
Kunnen jullie mij helpen? Iemand soortgelijke ervaringen?
Met vriendelijke groet,
Leipe Baviaan