Psychoactieve cactus show-off

9186.jpgmijn bescheiden verzamelingetje. Voor een san pedro, de twee achterste bolivian torch (links monstrose). Ik probeer ze deze zomer zo veel mogelijk buiten te zetten dat ik hopelijk meer richting 30 cm groei ga ipv een "tepeltje" van 3 cm.
 
Bekijk bijlage 71242mijn bescheiden verzamelingetje. Voor een san pedro, de twee achterste bolivian torch (links monstrose). Ik probeer ze deze zomer zo veel mogelijk buiten te zetten dat ik hopelijk meer richting 30 cm groei ga ipv een "tepeltje" van 3 cm.

Het tepeltje noemen we in de cactus wereld etiolatie. Vaak wordt dit veroorzaakt door te hoge temperatuur in de winter. De cactus 'denkt' daardoor in het groeiseizoen te zitten, maar krijgt te weinig licht om goed te groeien. Zo groeit ie dus wel door, maar wil minder breed dan de zomer stukken.

Het kan natuurlijk ook door zomer temperaturen, maar ook daar (veel) te weinig zon.

Helaas is dat onomkeerbaar. Het smallere stuk zal dan ook altijd wat smaller blijven. Het zomerdeel zal er, hopelijk breder, bovenop groeien.

Overigens kan je deze typen cactussen al veel eerder buiten zetten hoor. Als je een goed plekje hebt, kunnen ze zeker vanaf eind april ongeveer al buiten staan. Dat kunnen ze goed hebben.

Mocht het etioleren niet van de winter zijn, maar deze lente. Pas dan op met volle zon. Want in dat geval zijn je cactussen ècht niets gewend qua zon. Dan rustig laten wennen.
 
Bedankt voor de info, ik was voorzichtig met buiten zetten vanwege regen. Ik was wel van plan om een transparant afdakje te maken zodat ze wel altijd droog staan. Ik weet dat deze soorten wel wat meer vocht kunnen hebben, maar ben toch bang dat ze anders teveel krijgen.

Ligt ook een beetje aan de grond en pot die je gebruikt. En hoe ver de wortels ontwikkeld zijn.
Ik gebruik zelf altijd wat perliet en/of bims door mijn potgrond en vaak zit er door dat potgrond zelf al wat kokosvezel. Daardoor raakt de grond vrij luchtig en kan het vocht er ook sneller uit. Mijn ervaring is dat, met deze grond en een pot met gaten aan de onderkant, ze echt veel kunnen hebben.

Dit zijn ook de enige soorten cactus die ik van april tot oktober constant buiten laat.

Straks gaan mijn cutting wortelen. En dan blijven ze ook binnen. Omdat de wortels dan nog niet ver ontwikkeld zijn, is de kans op rot een stuk groter.

Jij hebt zo te zien ook wel een vrij exotische grond mix? Ziet er niet uit als puur potgrond.
 
Jij hebt zo te zien ook wel een vrij exotische grond mix? Ziet er niet uit als puur potgrond.
Ik heb wat geëxperimenteerd, de san pedro in een mengsel van cactusgrond en zilverzand. De bolivian torch in een mengsel van cactusgrond en hydrokorrels.
Misschien dat ik ze in het najaar verpot en dan ook bims of perliet toevoeg. Zand blijft toch wat langer vochtig heb ik gemerkt.
 
Ik heb wat geëxperimenteerd, de san pedro in een mengsel van cactusgrond en zilverzand. De bolivian torch in een mengsel van cactusgrond en hydrokorrels.
Misschien dat ik ze in het najaar verpot en dan ook bims of perliet toevoeg. Zand blijft toch wat langer vochtig heb ik gemerkt.

Klopt, daarnaast raakt zand ook behoorlijk compact en kan het de wortels wat verstikken.

Reddit staat helemaal vol met de meest waanzinnige grond mixjes. Vooral voor lophophora's kunnen mensen helemaal gek gaan haha

In het wild groeien ze soms zelfs tussen een rotsspleet met nauwelijks grond eromheen. Daar is ook een leuk boek over 'The Stone Eaters'. Maar veel van de ingrediënten daarin zijn moeilijk te vinden in Nederland.

Maargoed, dit gaat meer over lophs dan trichosereus
 
Bekijk bijlage 71302
Aaaaawwwww ben te laat geweest met een pietsie water geven want het bloemetje is niet volledig uitgekomen en nu uitgedroogd....
Troost mij....

Dat is geen bloem kerel... Dat ziet eruit als een vrucht 🤣

Onderin ligt overigens nog een uitgedroogde vrucht met daarin zichtbaar zaadjes.

Tip: laat de vrucht zitten, tenzij je hem heel graag zelf wilt proeven. Als je hem laat zitten neemt de loph vanzelf de voedingsstoffen er weer terug uit. Uiteindelijk droogt ie in en valt ie er met zaadjes uit zoals die daaronder er nu ook bij ligt. En ander zachtjes lostrekken als ie ingedroogd is.

Tip 2: haal de zaadjes uit die droge vrucht, stop in een zakje, label en bewaar in de koelkast.
Je kan ze gebruiken om nieuwe lophs mee te kweken.

EDIT: ik zie nu pas het verschrompelde bloemetje rechts van de vrucht. Excuus, ik had te snel gekeken (en geschreven). Zal niet aan te droog liggen hoor. Die loph ziet er zeer goed gehydrateerd uit. De wittige uitslag zou ik eerder goed in de gaten houden op spint.
 
Dit zijn mijn cactussen. San pedro en een peyote. Peyote heb ik van een vriend gekocht die kweekt vetplanten proffesioneel en doet cactussen ernaast voor de leuk. Ga nog 2 5cm peyote bij hem halen als ik in t westland ben. Heb ook een brugmansia in de tuin. Kan je ook van trippen maar is geen leuke trip en je ken er dood aangaan, dus beter niet. De bloemen ruiken wel heerlijk savonds.
 

Bijlagen

  • 20260609_112700.jpg
    20260609_112700.jpg
    118,2 KB · Weergaven: 8
  • 20260609_112629.jpg
    20260609_112629.jpg
    173,8 KB · Weergaven: 8
Dat is geen bloem kerel... Dat ziet eruit als een vrucht 🤣

Onderin ligt overigens nog een uitgedroogde vrucht met daarin zichtbaar zaadjes.

Tip: laat de vrucht zitten, tenzij je hem heel graag zelf wilt proeven. Als je hem laat zitten neemt de loph vanzelf de voedingsstoffen er weer terug uit. Uiteindelijk droogt ie in en valt ie er met zaadjes uit zoals die daaronder er nu ook bij ligt. En ander zachtjes lostrekken als ie ingedroogd is.

Tip 2: haal de zaadjes uit die droge vrucht, stop in een zakje, label en bewaar in de koelkast.
Je kan ze gebruiken om nieuwe lophs mee te kweken.

EDIT: ik zie nu pas het verschrompelde bloemetje rechts van de vrucht. Excuus, ik had te snel gekeken (en geschreven). Zal niet aan te droog liggen hoor. Die loph ziet er zeer goed gehydrateerd uit. De wittige uitslag zou ik eerder goed in de gaten houden op spint.
Pratende mensen beginnen pas....... :mouthzip:
 
Ik kon hier nog geen topic over vinden. Vandaar dat ik er een aanmaak.

Het leek me leuk om eens te kijken wie er allemaal een collectie psychoactieve cactussen heeft. Ik gebruik dan misschien geen drugs meer, maar mijn voorliefde voor planten met rare stofjes zal niet zomaar verdwijnen.
Ik zal aftrappen met een deel van mijn collectie!

Overzicht van wat buiten staat. (de grote cactus is een Trichocereus Pachanoi (San Pedro))

Bekijk bijlage 39538


Twee volwassen Lophophora Williamsii (Peyote)

Bekijk bijlage 39539

Lophophora Williamsii zaailingen (bijna een jaar oud)

Bekijk bijlage 39540

Trichocereus Pachanoi zaailingen


Bekijk bijlage 39541

Op de overzichtsfoto staan ook 3 verschillende Ariocarpus soorten. Ik kwam er laatst achter dat deze ook psychoactief zijn (phentylamines), maar dat deze amper gebruikt worden omdat de trip een stuk minder aangenaam is dan San Pedro of Peyote.
Zeer nice man! ik heb ze zelf vroeger ook gekweekt!
 
Ik weet niet meer of ik dit ergens eerder op het forum al benoemd had, maar ik mag mezelf gelukkig prijzen met de Salvador Dali onder de Lophophora's.

Ik heb ooit een Loph tegen een heeeeeeel laag prijsje in bezit mogen krijgen die herstellende was van spint. Na een jaartje leuk groeien bij mij thuis, kreeg ie wéér spint. Wonder boven wonder heb ik de spint onder controle kunnen krijgen, maar was ie opnieuw flink aangetast. Ik had eigenlijk weinig hoop op nieuwe groei. Tot ie dit voorjaar uit allerlei kopjes ineens nieuwe pups ging maken. Naar mijn weten is dit helemaal geen ceaspitosa, en dat maakt het des te bijzonderder.

37748.jpg
 
Ik heb half juni mijn grote San Pedro geslacht om de cuttings te propageren. Ik geloof dat die inmiddels nog steeds geen wortelgroei vertonen. Al heb je ze niet meer uit de grond durven halen om dat te checken.

En ik had inmiddels ook geen nieuwe groei meer verwacht van de bodem cutting die in zijn pot is gebleven. Maar blijkbaar heeft de vele, vele regen van afgelopen weken hem goed gedaan.

Ik spot het begin van twee nieuwe pups. Maar eerst maar eens zien of die groei zich nog doorzet. Het zou niet voor het eerst zijn dat die groei alsnog staakt en de pups zich 'terugtrekken'.

39535.jpg
 
Dit is een van de drie delen San Pedro van minstens 7 jaar oud, is van de zomer omgeknakt. Zeker niet de mooiste, maar ik ben best tevreden. Heb inmiddels ook een kleine verzameling wat jongere en kleinere San Pedro's. Gekweekt in cactusgrond met een laagje perliet erover. Lijkt me gaaf om hier een keer op te trippen! 20261002_095109.jpg

Deze kleintjes zijn Peyote-cactussen, die in pot is volgens mij een jaar of 2, die in de kweekbak heb ik dit jaar gezaaid. Ze gaan iets minder goed, ook omdat ik alleen maar zonlicht uit het noorden heb.
20261002_095148.jpg20261002_095135.jpg


Ik vind het vooral leuk om dit met jullie te delen, te zijner tijd zal ik er weer wat meer over inlezen. Het kan dus zijn dat ik iets verkeerd doe, laat het me in dat geval gerust weten. :sweatsmile:
 
Dit is een van de drie delen San Pedro van minstens 7 jaar oud, is van de zomer omgeknakt. Zeker niet de mooiste, maar ik ben best tevreden. Heb inmiddels ook een kleine verzameling wat jongere en kleinere San Pedro's. Gekweekt in cactusgrond met een laagje perliet erover. Lijkt me gaaf om hier een keer op te trippen! Bekijk bijlage 72611

Deze kleintjes zijn Peyote-cactussen, die in pot is volgens mij een jaar of 2, die in de kweekbak heb ik dit jaar gezaaid. Ze gaan iets minder goed, ook omdat ik alleen maar zonlicht uit het noorden heb.
Bekijk bijlage 72613Bekijk bijlage 72612


Ik vind het vooral leuk om dit met jullie te delen, te zijner tijd zal ik er weer wat meer over inlezen. Het kan dus zijn dat ik iets verkeerd doe, laat het me in dat geval gerust weten. :sweatsmile:

Leuk dat je het met ons deelt!

Ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk om peyotes vanaf zaad groot te brengen. Zelfs met artificieel licht. Al heb ik het nog niet met full-spectrum leds gedaan, misschien zit daar het probleem.

Maar ik heb vaak het idee dat ze te weinig licht krijgen, dan geef ik ze meer en kleuren ze Oranje/rood van de zonnestress. Lastige plantjes. Bij mij werden ze nooit veel groter dan hoe ze bij jou op de foto staan. Ook een jaar of 2 inderdaad. Als ik anderen in een kas zie kweken, zouden ze op dit punt al veel groter moeten zijn.
 
Ik vind het zo verschrikkelijk moeilijk om peyotes vanaf zaad groot te brengen. Zelfs met artificieel licht. Al heb ik het nog niet met full-spectrum leds gedaan, misschien zit daar het probleem.
Dank je wel voor je reactie!

Dit herken ik dus ook, ik heb al eerdere pogingen gedaan die mislukt zijn. De meeste zaden kwamen niet op en de enkeling die het wel deed, ging uiteindelijk ook dood. Peyote's zijn natuurlijk al extreem trage groeiers, en super kwetsbaar als ze nog zo jong zijn. Deze exemplaren lijken er over het algemeen best gezond uit te zien, al zien sommigen er wel erg donker uit.

San Pedro's zijn een stuk makkelijker en vergevingsgezinder.
 
Dit is een van de drie delen San Pedro van minstens 7 jaar oud, is van de zomer omgeknakt. Zeker niet de mooiste, maar ik ben best tevreden. Heb inmiddels ook een kleine verzameling wat jongere en kleinere San Pedro's. Gekweekt in cactusgrond met een laagje perliet erover. Lijkt me gaaf om hier een keer op te trippen! Bekijk bijlage 72611

Deze kleintjes zijn Peyote-cactussen, die in pot is volgens mij een jaar of 2, die in de kweekbak heb ik dit jaar gezaaid. Ze gaan iets minder goed, ook omdat ik alleen maar zonlicht uit het noorden heb.
Bekijk bijlage 72613Bekijk bijlage 72612


Ik vind het vooral leuk om dit met jullie te delen, te zijner tijd zal ik er weer wat meer over inlezen. Het kan dus zijn dat ik iets verkeerd doe, laat het me in dat geval gerust weten. :sweatsmile:
Ik denk dat de bodem waar je peyotes in staan te organisch is. Dat is een probleem omdat turf waterafstotend wordt zodra het uitdroogt. Zo kan een klomp om de wortel heen ontstaan die de cactus belet om water of voedingsstoffen op te nemen. Sowieso is turf wat te zuur; peyotes houden juist van kalkrijke grond.

Ik heb zelf wel eens gehad dat mijn peyote jarenlang niet groeide en later bijna doodging vanwege zo'n kluit. Ik heb toen met een tandenborstel en een plantenspuit heel voorzichtig die kluit rondom de wortel moeten wegborstelen als een archeoloog. Dat heeft uiteindelijk wel gewerkt! Maar de peyote was ook een deel van het wortelstelsel kwijt..

Houd er dus rekening mee dat je de peyotes volgend jaar ofzo nog eens een keer moet overpotten.
Het organisch materiaal in de bodem voor je peyotes kan 10% zijn, of zelfs minder. Daar gaan ze goed op 👍
Zoals @LucidLucy al zei, er zijn veel verschillende mengsels. Maar persoonlijk gebruik ik:

3 delen zand
3 delen grint
1 deel bemeste potgrond
1 deel kalk
1 deel perliet

Af en toe geef ik ze dan water met cactusmest.
 
Maar ik heb vaak het idee dat ze te weinig licht krijgen, dan geef ik ze meer en kleuren ze Oranje/rood van de zonnestress. Lastige plantjes. Bij mij werden ze nooit veel groter dan hoe ze bij jou op de foto staan. Ook een jaar of 2 inderdaad. Als ik anderen in een kas zie kweken, zouden ze op dit punt al veel groter moeten zijn.
Dit herken ik dus ook, ik heb al eerdere pogingen gedaan die mislukt zijn. De meeste zaden kwamen niet op en de enkeling die het wel deed, ging uiteindelijk ook dood. Peyote's zijn natuurlijk al extreem trage groeiers, en super kwetsbaar als ze nog zo jong zijn. Deze exemplaren lijken er over het algemeen best gezond uit te zien, al zien sommigen er wel erg donker uit.
Ik heb het een keer gedaan en bij mij ging het goed!

Wel moet je er rekening mee houden dat slechts 10-30% van de zaden zal uitgroeien tot een volwassen peyote.

Wat ik had gedaan was een ovenschotel vol met redelijk veel potgrond en dan wat kalk, zand, en stenen erbij.
In mijn ervaring hebben de peyotes in het begin wat meer organische grond nodig omdat de zaden en kiemen superklein zijn. Als ze precies op een steen liggen dan hebben ze geen nutriënten om mee te groeien. Zo heb ik dus wat kiemen zien verpieteren gewoon omdat hun miniworteltje nergens kon wortelen.
De ovenschaal had ik volgegoten met water, een doorzichtige plastic tas eromheen, en toen een flinke tijd in de magnetron zodat het superheet werd en de grond zoveel mogelijk gesteriliseerd was.
Nadat de grond was afgekoeld heb ik de zaadjes gezaaid. De plastic zak heb ik toen afgeplakt met ductape. Vervolgens heb ik die bak in een vensterbank gezet waar alleen indirect licht was. En dat heb ik gewoon een jaar zo laten staan.

De afgesloten bak houdt de luchtvochtigheid heel hoog; het liefst 100%. Na ongeveer een half jaar kun je kleine gaatjes in het plastic prikken om de luchtvochtigheid te verminderen. Na een jaar haalde ik tdus het plastic weg. Toen heb ik ze nog een jaar laten staan in de vensterbank en pas in het tweede jaar heb ik ze verpot in kleine potjes waar ze nu nog altijd in groeien. Dit is geloof ik het zesde jaar.

Omdat ik geen kunstlicht gebruik groeien ze inderdaad erg langzaam. Ze zijn nu nog maar 1 cm in diameter. Maar ik heb wel 15 stuks. Met hoeveel zaden ik ben begonnen kan ik me niet helemaal meer herinneren. Volgens mij iets van 50.
 
Dank je wel Neo-Shulginist, waardeer het ontzettend dat je hier zo uitgebreid op ingaat!

Je hebt er best wel wat werk in gestoken om de peyote's een zo goed mogelijke start te geven, met goed resultaat als ik het zo lees. Ik heb ze simpelweg over cactusgrond gezaaid, inderdaad omdat de zaadjes dusdanig klein zijn dat ik me moeilijk kan voorstellen dat ze op een stukje steen kunnen beginnen met wortelen.

De herfst is nu natuurlijk ook echt begonnen, de dagen worden korter en de temperaturen gaan de komende tijd zakken. Wellicht doe ik er daarom voor nu verstandig aan om de (gezonde) peyotes meer met rust te laten. Ik blijf ze natuurlijk wel in de gaten houden. Dan kan ik ze van het voorjaar in een meer geschikt mengsel verpotten. De luchtvochtigheid verhogen door het deksel er weer op te plaatsen, eventueel met een warmtemat eronder, zou ook nog een optie kunnen zijn.
 
Je hebt er best wel wat werk in gestoken om de peyote's een zo goed mogelijke start te geven, met goed resultaat als ik het zo lees. Ik heb ze simpelweg over cactusgrond gezaaid, inderdaad omdat de zaadjes dusdanig klein zijn dat ik me moeilijk kan voorstellen dat ze op een stukje steen kunnen beginnen met wortelen.

De herfst is nu natuurlijk ook echt begonnen, de dagen worden korter en de temperaturen gaan de komende tijd zakken. Wellicht doe ik er daarom voor nu verstandig aan om de (gezonde) peyotes meer met rust te laten. Ik blijf ze natuurlijk wel in de gaten houden. Dan kan ik ze van het voorjaar in een meer geschikt mengsel verpotten. De luchtvochtigheid verhogen door het deksel er weer op te plaatsen, eventueel met een warmtemat eronder, zou ook nog een optie kunnen zijn.
Ja die peyotes van jou komen de winter wel door zo hoor! Geen haast.

Ik zou zelf geen kunstgrepen doen met warmtemat en luchtvochtigheid. De combinatie van warmte + weinig licht doet ze geen goed. Terwijl peyotes de winter prima doorkomen als je ze gewoon geen water geeft.
 
Ja die peyotes van jou komen de winter wel door zo hoor! Geen haast.

Ik zou zelf geen kunstgrepen doen met warmtemat en luchtvochtigheid. De combinatie van warmte + weinig licht doet ze geen goed. Terwijl peyotes de winter prima doorkomen als je ze gewoon geen water geeft.
Dan laat ik ze lekker met rust, geeft me ruimschoots de tijd om het verpotten in het voorjaar voor te bereiden. Dank je wel voor het meedenken! :)
Ik ben wel wat minder uitgebreid met mijn reacties merk ik. :sweatsmile:
 
Ik heb het een keer gedaan en bij mij ging het goed!

Wel moet je er rekening mee houden dat slechts 10-30% van de zaden zal uitgroeien tot een volwassen peyote.

Wat ik had gedaan was een ovenschotel vol met redelijk veel potgrond en dan wat kalk, zand, en stenen erbij.
In mijn ervaring hebben de peyotes in het begin wat meer organische grond nodig omdat de zaden en kiemen superklein zijn. Als ze precies op een steen liggen dan hebben ze geen nutriënten om mee te groeien. Zo heb ik dus wat kiemen zien verpieteren gewoon omdat hun miniworteltje nergens kon wortelen.
De ovenschaal had ik volgegoten met water, een doorzichtige plastic tas eromheen, en toen een flinke tijd in de magnetron zodat het superheet werd en de grond zoveel mogelijk gesteriliseerd was.
Nadat de grond was afgekoeld heb ik de zaadjes gezaaid. De plastic zak heb ik toen afgeplakt met ductape. Vervolgens heb ik die bak in een vensterbank gezet waar alleen indirect licht was. En dat heb ik gewoon een jaar zo laten staan.

De afgesloten bak houdt de luchtvochtigheid heel hoog; het liefst 100%. Na ongeveer een half jaar kun je kleine gaatjes in het plastic prikken om de luchtvochtigheid te verminderen. Na een jaar haalde ik tdus het plastic weg. Toen heb ik ze nog een jaar laten staan in de vensterbank en pas in het tweede jaar heb ik ze verpot in kleine potjes waar ze nu nog altijd in groeien. Dit is geloof ik het zesde jaar.

Omdat ik geen kunstlicht gebruik groeien ze inderdaad erg langzaam. Ze zijn nu nog maar 1 cm in diameter. Maar ik heb wel 15 stuks. Met hoeveel zaden ik ben begonnen kan ik me niet helemaal meer herinneren. Volgens mij iets van 50.

Ja ik hanteerde redelijk hetzelfde proces. Voor ariocarpus laat ik ze zelfs nog langer in hun humidity dome. Lophophora is een half jaar wel prima.
Zelf gebruik ik zowel voor het ontkiemen als de halfjaar humidity dome ook een warmtemat en kunstlicht.

Ik had iets van 25 zaden per subsoort en ongeveer 8 soorten. Waarvan ongeveer 3 lophophora en de rest ariocarpus.
Met het jaar dat ik verhuisde heb ik ze helaas verwaarloosd en is alles verloren gegaan. Maar toen waren ze al twee jaar oud, maar de meesten slechts 6-8mm diameter. Bij goed uitgeruste kwekers zijn ze in dat stadium minstens twee keer zo groot.

Ik heb nog een shitload aan zaden liggen. Ook van hele zeldzame subsoorten. Sommigen ook van eigen oogst. Wie weet dat ik het later nog eens oppak.
 
Laatst bewerkt:
Overigens wel grappig... Ik heb weleens een foto gezien van een loph die letterlijk tussen een spleet in een steen groeide. Die wortels raakten bijna niets aan. En toch werkt het in de natuur 😂
Ja er zijn natuurlijk genoeg kwekers die ze ook op anorganische grond telen. Kwestie van mest erbij. Ik kan me voorstellen dat de uitgedroogde rivierbeddingen ook zo werken. Als er dan een keer regen is, spoelt gelijk mest en voedingsstoffen uit de grond mee.
 
Ik weet niet meer of ik dit ergens eerder op het forum al benoemd had, maar ik mag mezelf gelukkig prijzen met de Salvador Dali onder de Lophophora's.

Ik heb ooit een Loph tegen een heeeeeeel laag prijsje in bezit mogen krijgen die herstellende was van spint. Na een jaartje leuk groeien bij mij thuis, kreeg ie wéér spint. Wonder boven wonder heb ik de spint onder controle kunnen krijgen, maar was ie opnieuw flink aangetast. Ik had eigenlijk weinig hoop op nieuwe groei. Tot ie dit voorjaar uit allerlei kopjes ineens nieuwe pups ging maken. Naar mijn weten is dit helemaal geen ceaspitosa, en dat maakt het des te bijzonderder.

Bekijk bijlage 72092
Super vet al die nieuwe pups! Dat gaat echt een peyote worden waar velen jaloers op zullen zijn 😁

Sowieso wonderlijk hoe veerkrachtig ze zijn. Vaak gaan ze juist extra lekker op flink wat mishandeling 😅

Ik heb zelf een grote peyote van 6 centimeter in doorsnede, en die had helaas ook ineens een flinke spint-aanval 😢
Om ervan af te komen heb ik hem regelmatig met isopropylalcohol beneveld en ook de potgrond vervangen om eventuele nakomelingen uit verstopte eitjes te lozen. Dat heeft uiteindelijk wel gewerkt! De peyote is nu aan haar herstel bezig. Niet op zo'n fancy manier als bij jou. maar ik ben er wel erg blij mee want in dacht even dat het afgelopen was met deze cactus.

IMG_20261002_194431~(1).jpg
 
Laatst bewerkt:
Ik heb nog een shitload aan zaden liggen. Ook van hele zeldzame subsoorten. Sommigen ook van eigen oogst. Wie weet dat ik het later nog eens oppak.
Hebben zaadjes niet ook nog een enigszins beperkte levensduur waarop ze kiemkrachtig zijn? Mijn kennis reikt niet zo heel ver, dus wellicht zit ik daar ook behoorlijk naast.

Ik heb ze nog even nagemeten en mijn timmermansoog bleek er helemaal naast te zitten! Ze zijn al 2 centimeter! 🥳

Uiteraard vier ik elke millimeter groei. Ik had alleen het aantal vieringen al een tijd niet meer geteld 😁

Bekijk bijlage 72620

Deze ziet er erg mooi en gezond uit! Is deze ook zo'n 6 jaar oud, zoals je in je eerdere bericht hebt gepost?
 
Hebben zaadjes niet ook nog een enigszins beperkte levensduur waarop ze kiemkrachtig zijn? Mijn kennis reikt niet zo heel ver, dus wellicht zit ik daar ook behoorlijk naast.
Ja, de kiemkracht gaat snel achteruit inderdaad! Die 30% van het zaad die het mogelijk tot wasdom redt is in het eerste jaar. Een jaar later zal het dichterbij de 10% zitten. En daarna moet je bidden of ze het überhaupt nog willen doen.
 
Hebben zaadjes niet ook nog een enigszins beperkte levensduur waarop ze kiemkrachtig zijn? Mijn kennis reikt niet zo heel ver, dus wellicht zit ik daar ook behoorlijk naast.
Ja, de kiemkracht gaat snel achteruit inderdaad! Die 30% van het zaad die het mogelijk tot wasdom redt is in het eerste jaar. Een jaar later zal het dichterbij de 10% zitten. En daarna moet je bidden of ze het überhaupt nog willen doen.

30%.... In mijn herinnering lag dit wel echt veel hoger bij mijn eigen zaailingen. Ik had er vaker over gehoord, zulke getallen. Maar ruim meer dan de helft kwam gewoon uit. Hoe snel het afneemt weet ik niet. Dat gaan we vanzelf meemaken.

Met pepers maak ik ook altijd dezelfde fout. Dan zaai ik lekker grondig in de wetenschap dat een deel toch niet uitkomt. En ineens heb ik weer 70 planten in de tuin staan 😂

Ik bewaar ze in mini gripzakjes in UV-werende gripzakjes (van die goude en paarse aluminium) in een bakje in de koelkast. Dat zou voor de levensduur het beste zijn.
 
Thanks! Ik ben ook erg trots op dit exemplaar. Volgens mij is deze inderdaad zes jaar oud. Gewoon in de vensterbank grootgebracht. In een kas of met kunstlicht gaan ze veel sneller. Maar helaas heb ik geen kas en een lamp vind ik wel een beetje ver gaan.

Ziet er gezond uit inderdaad. Die met spint is jammer, maar je was er nog relatief op tijd bij zo te zien!
 
Terug
Bovenaan