Yaizer
Bewuste gebruiker
Trip report 2c-b Psychedelic Chakra's.
Voorwoord:
De trip report zou eigenlijk over lsd gaan. Om bepaalde redenen is het een week opgeschoven en is 2c-b aan bod gekomen en dit wilde ik simpel weg nooit in mijn leven missen. Door deze ervaring ben ik psychedelica gaan ervaren als nooit te voren. Ik snap de potentie van psychedelica en het is geweldig. Ontroerend zelfs. Normaal ben ik niet echt van de trip reports schrijven maar dit is een ervaring die ik even moet opschrijven en wilde delen. Prachtig echt prachtig en ben er nog helemaal weg van. Sorry voor de halve foto's maar ze wilde niet mee werken. Hoop dat jullie er toch een soort beeld uit kunnen krijgen.
Dosis: ~26/32 mg.
Met wie: Ik, L en S.
Waar: Huis van S.
Wanneer: Afgelopen zaterdag
Begin trip report:
De dag begon. Ieder van ons dacht hetzelfde; 'Deze dag was eigenlijk bestemd voor lsd'. Waar wij allemaal flink van balen. Ik immers was er volledig klaar voor en dat was ook het geval voor L en S. Wij hadden alle al ervaring in 2c-b. S en ik waren al meer als ervaren en kende dit goedje al aardig goed. Ik kwam op de locatie aan voor het eerst en het was prachtig. Een prachtig huis aan het water met een prachtig park hier vlakbij. Binnen is het enorm modern met mooie strakke meubilair. Een paar leuke, abstracte, schilderijen om de woonkamer een beetje kleur te geven. Een uitzicht op het balkon op het prachtige water en polders maakte dit huis toch wel hoe het is.
Na de 2c-b te hebben genomen is het afwachten. We hoopte op een leuke trip waar we veel konden lachen. Totaal geen diepgang voorspeld en zo ging de tijd voorbij. Een sigaretje hier, een sigaretje daar en wandelend door de kamer starend naar de abstracte schilderijen. Denkend aan hoe deze schilderijen zich zouden moeten tentoonstellen tijdens de 2c-b trip zijn de gedachtens die ik altijd heb. De 2c-b begint te werken. Het begint met een ongemakkelijke bodyload. Een vreemd gevoel in mijn lichaam waar ik altijd aan moet wennen. Misselijkheid is dan eigenlijk altijd wel aanwezig. Het is op dit moment essentieel dat ik niet ga roken omdat het altijd de misselijkheid verergerd. "Hoe moet ik dan mijn tijd besteden" ging er door mij heen.
De misselijkheid werd steeds erger, wat gewoonlijk is en ik zat gewoon lekker muziek te luisteren. Het waren simpele "good summer vibes" nummers om ons lekker in de stemming te brengen. Ik stond op en ging dansende bewegingen maken. Het was eigenlijk gewoon lopen en met mijn armen langzaam zwaaiend op de muziek bewegen. Ik vind het altijd fijn om het te doen en begin veel trips hiermee. Toen de misselijkheid weg begon te trekken was het even tijd om op de bank te liggen. Met prachtig uitzicht op het water sloot ik mijn ogen. L en S lagen door de kamer heen, ergens liggend, het zelfde te doen. De visuals werden steeds sterker naarmate de muziek de climax wilde bereiken. Een prachtige spektakel van kleurijke neon-achtige geometrische bloemen die steeds veranderde van structuur. Mijn beeld was er gevuld mee en danste prachtig mee op de maat van de muziek doormiddel van het draaien om hun eigen as. Hierna volgde een zwarte beeld met kubissen die achter elkaar vlogen. De kubissen waren zwart, zo ook de achtergrond. Toch waren ze te herkennen omdat achter de kubussen een neon-lampje zat waardoor de zijkante van de kubussen licht verlicht werden door deze kleuren. Elke kubus had zijn eigen kleur.
Hiermee kan je ze wel redelijk goed vergelijken. Het enige is dat het een grote lijn was die langzaam langs mij heen ging. Prachtig dus.
Op dit moment besefte ik het al. De visuals waren redelijk tot heel goed aanwezig. Er was wat anders aan deze trip. Na de visuals was ik ook super emotioneel en open. Net of alle blokkades van toegang tot mijn hart, die ik in het normale leven bewust en onbewust had neergezet, steeds meer verdwenen. Toen we naar buiten liepen keek ik L aan in zijn ogen. Op een kleine 25 centimeter afstand keken we elkaar aan. Ik was super kwetsbaar en al mijn blokkades waren weg. Ik vond het niet erg want L en S hadden hetzelfde. Geen blokkades die onze emoties tegen hield. Geen masker die men op doet om zich zelf te beschermen tegen kwetsbaarheid. We waren echt. We waren écht ons zelf.
Hierop volgde een enorme euforie. Een euforie zo diep en puur dat lastig te beschrijven is. Tuurlijk wordt je ontzettend blij en gelukkig van mdma / xtc maar dit was puur. Dit was een euforie dat alleen te halen was als men zich zelf helemaal open stelt. Dit was beter als welk euforie ik ooit heb gevoeld.
Balkon
We besloten om een lekker koud biertje te pakken en op het balkon te genieten van de natuur. L en S liepen al naar boven tot dat ik de trap naar beneden zag. Er was een aantrekkingskracht naar de kelder. Net alsof elke cel uit mijn lichaam zei dat ik die kelder in moest samen met L en S. Met dit idee liep ik naar boven en negeerde het heel even omdat ik het moment van euforie niet wilde verpesten. Eenmaal op het balkon aangekomen een prachtig uitzicht. Biertje open gemaakt, waar ik achteraf niet verder als de helft kwam, en een lekker peukje opgestoken. L en S genieten volop van het uitzicht. Ik ook...echt enorm...echt waar! Maar toch...toch bleef mijn gedachtes bij de kelder. Ik moest erin. Ik moest hun meenemen. Er stond mij iets te wachten. Naarmate de tijd verstreek werd het gevoel steeds heftiger. Ik werd een beetje emotioneel waarop weer een euforie volgde. Ik snapte er niks van. Ik had het hun uitgelegd en ze vonden het nog een moeilijk idee. "Helemaal in de kelder, in het donker...erg creepy". Toch adviseerde ik het hun om het te proberen. Het zou mij erg blij maken.
Toen kwam het. We hadden afgesproken om naar beneden te gaan en over een klein half uur zaten we toch wel op ons hoogtepunt van de trip. Perfect dus maar perfect voor wat? Wat stond mij in die kelder te wachten?
We hadden de boxen mee naar beneden genomen, veel kussens en dekens en ieder had een hoek uitgekozen waar hij of zij comfortabel ligt. De kelder was groot, groter als de meeste woonkamers, en was koel. Dit vooral omdat wij uit de 28 graden zon komen maar het bleef wel aangenaamd koel waar je na een minuutje aan wend.
We deden heel even de deur dicht en het licht uit om te zien hoe donker het wel niet was en wauw. Het was donker. Het kon niet donkerder worden als dat. Er was geen één lichtpunt te zien en het was best wel angstaanjagend. Toch ging het door.
Er werd een spotify playlist aangezet door L en de muziek was luid. Er was een Pink Floyd album aangezet die ik niet herkende. Ik herkende de muziek niet en dat was misschien wel het mooiste. Ik ging de donkerheid in met niks. Geen licht en geen terugval op een bekende nummer. Iedereen ging comfortabel zitten en het licht ging uit.
Kelder
Hier zat ik dan. Het licht was uit en na een seconde of drie kwamen de visuals al op. Geometrische bloemen die een beetje door de "gevisualiseerde kamer?" vlogen. De kamer was in mijn gedachtes wel vijf keer groter. Ik wist het niet meer! Je bekijkt de visuals die op de muziek danste. Soms zie je wat licht en dan komt er wat door je heen: "oh toch niet al het licht is weg" maar dan keek je naar het licht en begon dat licht zich te vervormen. Het was gevisualiseerde licht omdat er geen licht is. Wauw, prachtig hoe dat brein toch werkt.
Naarmate de diepgaande muziek verder ging werd ik steeds meer bewust van mijn emoties en gevoelens. Ik voelde ze. Ik voelde angst, blijdschap, verbazing. Je wordt bewust van hoe elke emotie aanvoelt. De tijd ging steeds verder en ging steeds dieper in op in mijn emoties en gevoelens. Steeds dieper in mij zelf. Dieper in mijn ziel. De geometrische bloemen waren er af en toe, soms zag je prachtige witte lichten voorbij komen die zich vervormde in allemaal kubussen die weer uit elkaar gingen en in elkaar versmolt. Tijdens mijn emotie / gevoelens reis kwam ik op de gedachtes hoe best wel heftig de visuals waren. Op dat moment stopte de muziek en ging het over op het volgende nummer. Het begon met een wind van 3 seconden. Toen dit gebeurde was er heel snel een vrouw links van mij in beeld. Het was iemand van de psychedelica. Dit klinkt heel raar of zweverig maar ik wist het gewoon. Het leek heel erg op dit beeld terwijl ik sinds 5 minuten geleden hier achter kwam.
De foto kon ik niet kleiner krijgen maar jullie herkennen het. De foto van Mindless. Ze blies een poeder over mij heen die mee ging met gevisualiseerde wind. Hierdoor werd de visuals enorm enorm intens voor 10 seconde. Een prachtige spektakel van kleuren, werelden etc. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ze liet mij de potentie van psychedelica zien en het was geweldig.
Dit was het moment toen mijn gevoelens, angst, verdriet, blijdschap, woede...alles liet ik los. Het maakte allemaal niet meer uit. Ik voelde mijn lichaam niet meer en bewoog daardoor dus niet meer (bewoog de hele tijd niet). Ik wist op dit moment niet eens meer of ik mijn ogen open of dicht had omdat het niet meer uitmaakte in deze donkere ruimte.
Alles liet ik los en kon voor een kleine moment geen gevoel meer voelen. Ik kon het los laten en snapte niet hoe. Hierop volgde een lichte euforie, een acceptatie van de psychedelica. Dit was mijn ziel, een ziel die niet gebonden is aan emoties alleen euforie. Ik zag het. Mijn ziel. Mijn ziel was tentoongesteld als de chakra's. De kleuren bewogen achter elkaar en gingen door het niets heen. Langzaam gingen ze heen en weer en ze waren prachtig. Hier omheen waren de kubussen die samen met wit licht veel vervormingen aannamen en een prachtig spektakel gaven. De lijn van chakra's die mijn ziel moest voorstellen kwam van onder rechtstreeks langs mij waardoor elk chakra langzaam voorbij mij ging. Alles was neutraal en had nog geen meerwaarde. Het enigste wat er door mij heen ging was een euforie van het meemaken van je ziel. Toen het bij de laatste chakra kwam was het een rode kleur /gloed. Het was intens rood en er kwam een enorm zware euforie bij mijn schaamstreek voor een seconde.
Ik wist niks over chakra's en het was speciaal. Ik dacht ook niet meer aan de buiten wereld. Aan L en S die ook in de kamer was en ik letten ook niet meer op de muziek. Ik dacht nergens meer aan. Er werd voor mij gedacht. Ik wist dat dit het was en ik niet dieper kon. Er verstreek weer een paar minuten...volgens mij en ik begon toen toevallig op de muziek te letten. Hierdoor haalde het mij wel uit mijn diepe meditatie - trip maar dat was niet erg.
Het was genoeg voor deze keer. Toen ik er op lette en mij opnieuw liet mee voeren gebeurde er wat: "Ben jij die reclames ook helemaal zat? Koop dan nu spotify premium!". Boem, flats alles weg. Je hoorde L en S ook heel hard zuchtte en het woord: "Aaah nee" hoorde je uit onze mond komen. L deed het licht aan en we keken elkaar aan. Ieder met 1 woord: "Wauw". Dit hadden wij nooit verwacht en S gaf aan dat het misschien beter is dat de reclame kwam. Het is mooi geweest. L vertelde mij meteen dat hij alle problemen zag, angsten en onzekerheden en daar mee wist om te gaan. Ik vertelde lichtelijk wat ik mee had gemaakt maar kon het nog simpelweg niet in woorden uitdrukken. Ze gingen er verder ook niet verder naar vragen omdat ze wisten dat het aardig wat was.
We liepen meteen de trap op om aan het water te zitten en een sigaretje te roken. We merkten alle drie meteen wat op...we waren uit onze trip. Geen visuals niks meer. Alsof dat het einde was terwijl er nog eigenlijk wel een kleine twee uur te gaan was. Het leuke was is dat het ons totaal niet uitmaakte. De trip heeft ons al meer gegeven als dat wij er ooit aan hebben gevraagd.
We hebben na gepraat, biertje gedaan en avondeten besteld. Na het avond eten zou ik eigenlijk naar een rave in Amsterdam gaan. Afgezegd. Ik was te emotioneel, kwetsbaar maar ook op één of andere manier gereinigd. We bleven daar nog met de planning om wat bier te drinken en jointjes te roken alleen toen er meer mensen over de vloer kwamen heb ik gezegd dat ik naar huis ga. Ik heb mijn rust nodig en had geen behoefte aan een drukke avond. Iedereen was begripvol en zei mijn gedag.
Nawoord:
Psychedelica is niet zomaar iets en dat besef is zojuist gekomen. Ongeloofelijk dat de meeste van jullie dit al wisten. De potentie hiervan. Door middel van acceptatie, meditatie en totale overgave aan de psychedelica heb ik iets prachtigs meegemaakt maar ik weet dat het nog zoveel meer te bieden heeft. De euforie die ik op sommige momenten voelde was zo intens. Nog nooit zo meegemaakt. Het was ook een heerlijk gevoel om totale overgave te hebben en alles los te laten.
Psychedelica heeft mij mijn ziel laten zien. Laten zien dat het bestaat. Een prachtige, onsterfelijke ziel die in mijn lichaam zit en die voor altijd zal bestaan. Het heeft mij laten geloven. Het klinkt misschien alsof ik door mijn ziel ben gaan reizen maar dat was het totaal niet. De bedoeling was alleen om te laten zien dat het er echt is.
Ik kan niet wachten wat de toekomst mij te bieden heeft. Psychedelica is (zeg ik voor de zo veelste keer) het beste wat mij is overkomen. Het is mijn favoriet en mijn liefde voor psychedelica is gestart.
Ik geloof ook bijna niet meer in bad-trips. Als men totale overgave heeft aan de psychedelica zal zoiets nooit gebeuren. Een bad-trip zijn blokkades van gedachtes, emoties en gevoelens die jij zelf bewust of onbewust neerzet. Heb je die niet? Is er nergens voor te vrezen.
Lsd staat op mijn planning (waarschijnlijk zaterdag). We doen het op dezelfde locatie en hoop dat ik het gevoel weer krijg om terug te gaan in de kelder. Als het gevoel er niet is zal ik het niet forceren. Het moet er zijn, ik moet het aanvoelen. Als het er niet is kan ik nog van zo veel meer genieten.
Ik hoop dat jullie een beetje genoten hebben van de trip-report. Hij is aardig lang geworden en ben benieuwd wat de doorgewinterde lezer hier van vindt! Let niet op grammatica fouten of spellingsfouten alsjeblieft
.
Peace out jongens 
Voorwoord:
De trip report zou eigenlijk over lsd gaan. Om bepaalde redenen is het een week opgeschoven en is 2c-b aan bod gekomen en dit wilde ik simpel weg nooit in mijn leven missen. Door deze ervaring ben ik psychedelica gaan ervaren als nooit te voren. Ik snap de potentie van psychedelica en het is geweldig. Ontroerend zelfs. Normaal ben ik niet echt van de trip reports schrijven maar dit is een ervaring die ik even moet opschrijven en wilde delen. Prachtig echt prachtig en ben er nog helemaal weg van. Sorry voor de halve foto's maar ze wilde niet mee werken. Hoop dat jullie er toch een soort beeld uit kunnen krijgen.
Dosis: ~26/32 mg.
Met wie: Ik, L en S.
Waar: Huis van S.
Wanneer: Afgelopen zaterdag
Begin trip report:
De dag begon. Ieder van ons dacht hetzelfde; 'Deze dag was eigenlijk bestemd voor lsd'. Waar wij allemaal flink van balen. Ik immers was er volledig klaar voor en dat was ook het geval voor L en S. Wij hadden alle al ervaring in 2c-b. S en ik waren al meer als ervaren en kende dit goedje al aardig goed. Ik kwam op de locatie aan voor het eerst en het was prachtig. Een prachtig huis aan het water met een prachtig park hier vlakbij. Binnen is het enorm modern met mooie strakke meubilair. Een paar leuke, abstracte, schilderijen om de woonkamer een beetje kleur te geven. Een uitzicht op het balkon op het prachtige water en polders maakte dit huis toch wel hoe het is.
Na de 2c-b te hebben genomen is het afwachten. We hoopte op een leuke trip waar we veel konden lachen. Totaal geen diepgang voorspeld en zo ging de tijd voorbij. Een sigaretje hier, een sigaretje daar en wandelend door de kamer starend naar de abstracte schilderijen. Denkend aan hoe deze schilderijen zich zouden moeten tentoonstellen tijdens de 2c-b trip zijn de gedachtens die ik altijd heb. De 2c-b begint te werken. Het begint met een ongemakkelijke bodyload. Een vreemd gevoel in mijn lichaam waar ik altijd aan moet wennen. Misselijkheid is dan eigenlijk altijd wel aanwezig. Het is op dit moment essentieel dat ik niet ga roken omdat het altijd de misselijkheid verergerd. "Hoe moet ik dan mijn tijd besteden" ging er door mij heen.
De misselijkheid werd steeds erger, wat gewoonlijk is en ik zat gewoon lekker muziek te luisteren. Het waren simpele "good summer vibes" nummers om ons lekker in de stemming te brengen. Ik stond op en ging dansende bewegingen maken. Het was eigenlijk gewoon lopen en met mijn armen langzaam zwaaiend op de muziek bewegen. Ik vind het altijd fijn om het te doen en begin veel trips hiermee. Toen de misselijkheid weg begon te trekken was het even tijd om op de bank te liggen. Met prachtig uitzicht op het water sloot ik mijn ogen. L en S lagen door de kamer heen, ergens liggend, het zelfde te doen. De visuals werden steeds sterker naarmate de muziek de climax wilde bereiken. Een prachtige spektakel van kleurijke neon-achtige geometrische bloemen die steeds veranderde van structuur. Mijn beeld was er gevuld mee en danste prachtig mee op de maat van de muziek doormiddel van het draaien om hun eigen as. Hierna volgde een zwarte beeld met kubissen die achter elkaar vlogen. De kubissen waren zwart, zo ook de achtergrond. Toch waren ze te herkennen omdat achter de kubussen een neon-lampje zat waardoor de zijkante van de kubussen licht verlicht werden door deze kleuren. Elke kubus had zijn eigen kleur.
Hiermee kan je ze wel redelijk goed vergelijken. Het enige is dat het een grote lijn was die langzaam langs mij heen ging. Prachtig dus.
Op dit moment besefte ik het al. De visuals waren redelijk tot heel goed aanwezig. Er was wat anders aan deze trip. Na de visuals was ik ook super emotioneel en open. Net of alle blokkades van toegang tot mijn hart, die ik in het normale leven bewust en onbewust had neergezet, steeds meer verdwenen. Toen we naar buiten liepen keek ik L aan in zijn ogen. Op een kleine 25 centimeter afstand keken we elkaar aan. Ik was super kwetsbaar en al mijn blokkades waren weg. Ik vond het niet erg want L en S hadden hetzelfde. Geen blokkades die onze emoties tegen hield. Geen masker die men op doet om zich zelf te beschermen tegen kwetsbaarheid. We waren echt. We waren écht ons zelf.
Hierop volgde een enorme euforie. Een euforie zo diep en puur dat lastig te beschrijven is. Tuurlijk wordt je ontzettend blij en gelukkig van mdma / xtc maar dit was puur. Dit was een euforie dat alleen te halen was als men zich zelf helemaal open stelt. Dit was beter als welk euforie ik ooit heb gevoeld.
Balkon
We besloten om een lekker koud biertje te pakken en op het balkon te genieten van de natuur. L en S liepen al naar boven tot dat ik de trap naar beneden zag. Er was een aantrekkingskracht naar de kelder. Net alsof elke cel uit mijn lichaam zei dat ik die kelder in moest samen met L en S. Met dit idee liep ik naar boven en negeerde het heel even omdat ik het moment van euforie niet wilde verpesten. Eenmaal op het balkon aangekomen een prachtig uitzicht. Biertje open gemaakt, waar ik achteraf niet verder als de helft kwam, en een lekker peukje opgestoken. L en S genieten volop van het uitzicht. Ik ook...echt enorm...echt waar! Maar toch...toch bleef mijn gedachtes bij de kelder. Ik moest erin. Ik moest hun meenemen. Er stond mij iets te wachten. Naarmate de tijd verstreek werd het gevoel steeds heftiger. Ik werd een beetje emotioneel waarop weer een euforie volgde. Ik snapte er niks van. Ik had het hun uitgelegd en ze vonden het nog een moeilijk idee. "Helemaal in de kelder, in het donker...erg creepy". Toch adviseerde ik het hun om het te proberen. Het zou mij erg blij maken.
Toen kwam het. We hadden afgesproken om naar beneden te gaan en over een klein half uur zaten we toch wel op ons hoogtepunt van de trip. Perfect dus maar perfect voor wat? Wat stond mij in die kelder te wachten?
We hadden de boxen mee naar beneden genomen, veel kussens en dekens en ieder had een hoek uitgekozen waar hij of zij comfortabel ligt. De kelder was groot, groter als de meeste woonkamers, en was koel. Dit vooral omdat wij uit de 28 graden zon komen maar het bleef wel aangenaamd koel waar je na een minuutje aan wend.
We deden heel even de deur dicht en het licht uit om te zien hoe donker het wel niet was en wauw. Het was donker. Het kon niet donkerder worden als dat. Er was geen één lichtpunt te zien en het was best wel angstaanjagend. Toch ging het door.
Er werd een spotify playlist aangezet door L en de muziek was luid. Er was een Pink Floyd album aangezet die ik niet herkende. Ik herkende de muziek niet en dat was misschien wel het mooiste. Ik ging de donkerheid in met niks. Geen licht en geen terugval op een bekende nummer. Iedereen ging comfortabel zitten en het licht ging uit.
Kelder
Hier zat ik dan. Het licht was uit en na een seconde of drie kwamen de visuals al op. Geometrische bloemen die een beetje door de "gevisualiseerde kamer?" vlogen. De kamer was in mijn gedachtes wel vijf keer groter. Ik wist het niet meer! Je bekijkt de visuals die op de muziek danste. Soms zie je wat licht en dan komt er wat door je heen: "oh toch niet al het licht is weg" maar dan keek je naar het licht en begon dat licht zich te vervormen. Het was gevisualiseerde licht omdat er geen licht is. Wauw, prachtig hoe dat brein toch werkt.
Naarmate de diepgaande muziek verder ging werd ik steeds meer bewust van mijn emoties en gevoelens. Ik voelde ze. Ik voelde angst, blijdschap, verbazing. Je wordt bewust van hoe elke emotie aanvoelt. De tijd ging steeds verder en ging steeds dieper in op in mijn emoties en gevoelens. Steeds dieper in mij zelf. Dieper in mijn ziel. De geometrische bloemen waren er af en toe, soms zag je prachtige witte lichten voorbij komen die zich vervormde in allemaal kubussen die weer uit elkaar gingen en in elkaar versmolt. Tijdens mijn emotie / gevoelens reis kwam ik op de gedachtes hoe best wel heftig de visuals waren. Op dat moment stopte de muziek en ging het over op het volgende nummer. Het begon met een wind van 3 seconden. Toen dit gebeurde was er heel snel een vrouw links van mij in beeld. Het was iemand van de psychedelica. Dit klinkt heel raar of zweverig maar ik wist het gewoon. Het leek heel erg op dit beeld terwijl ik sinds 5 minuten geleden hier achter kwam.
De foto kon ik niet kleiner krijgen maar jullie herkennen het. De foto van Mindless. Ze blies een poeder over mij heen die mee ging met gevisualiseerde wind. Hierdoor werd de visuals enorm enorm intens voor 10 seconde. Een prachtige spektakel van kleuren, werelden etc. Ik kon mijn ogen niet geloven. Ze liet mij de potentie van psychedelica zien en het was geweldig.
Dit was het moment toen mijn gevoelens, angst, verdriet, blijdschap, woede...alles liet ik los. Het maakte allemaal niet meer uit. Ik voelde mijn lichaam niet meer en bewoog daardoor dus niet meer (bewoog de hele tijd niet). Ik wist op dit moment niet eens meer of ik mijn ogen open of dicht had omdat het niet meer uitmaakte in deze donkere ruimte.
Alles liet ik los en kon voor een kleine moment geen gevoel meer voelen. Ik kon het los laten en snapte niet hoe. Hierop volgde een lichte euforie, een acceptatie van de psychedelica. Dit was mijn ziel, een ziel die niet gebonden is aan emoties alleen euforie. Ik zag het. Mijn ziel. Mijn ziel was tentoongesteld als de chakra's. De kleuren bewogen achter elkaar en gingen door het niets heen. Langzaam gingen ze heen en weer en ze waren prachtig. Hier omheen waren de kubussen die samen met wit licht veel vervormingen aannamen en een prachtig spektakel gaven. De lijn van chakra's die mijn ziel moest voorstellen kwam van onder rechtstreeks langs mij waardoor elk chakra langzaam voorbij mij ging. Alles was neutraal en had nog geen meerwaarde. Het enigste wat er door mij heen ging was een euforie van het meemaken van je ziel. Toen het bij de laatste chakra kwam was het een rode kleur /gloed. Het was intens rood en er kwam een enorm zware euforie bij mijn schaamstreek voor een seconde.
Ik wist niks over chakra's en het was speciaal. Ik dacht ook niet meer aan de buiten wereld. Aan L en S die ook in de kamer was en ik letten ook niet meer op de muziek. Ik dacht nergens meer aan. Er werd voor mij gedacht. Ik wist dat dit het was en ik niet dieper kon. Er verstreek weer een paar minuten...volgens mij en ik begon toen toevallig op de muziek te letten. Hierdoor haalde het mij wel uit mijn diepe meditatie - trip maar dat was niet erg.
Het was genoeg voor deze keer. Toen ik er op lette en mij opnieuw liet mee voeren gebeurde er wat: "Ben jij die reclames ook helemaal zat? Koop dan nu spotify premium!". Boem, flats alles weg. Je hoorde L en S ook heel hard zuchtte en het woord: "Aaah nee" hoorde je uit onze mond komen. L deed het licht aan en we keken elkaar aan. Ieder met 1 woord: "Wauw". Dit hadden wij nooit verwacht en S gaf aan dat het misschien beter is dat de reclame kwam. Het is mooi geweest. L vertelde mij meteen dat hij alle problemen zag, angsten en onzekerheden en daar mee wist om te gaan. Ik vertelde lichtelijk wat ik mee had gemaakt maar kon het nog simpelweg niet in woorden uitdrukken. Ze gingen er verder ook niet verder naar vragen omdat ze wisten dat het aardig wat was.
We liepen meteen de trap op om aan het water te zitten en een sigaretje te roken. We merkten alle drie meteen wat op...we waren uit onze trip. Geen visuals niks meer. Alsof dat het einde was terwijl er nog eigenlijk wel een kleine twee uur te gaan was. Het leuke was is dat het ons totaal niet uitmaakte. De trip heeft ons al meer gegeven als dat wij er ooit aan hebben gevraagd.
We hebben na gepraat, biertje gedaan en avondeten besteld. Na het avond eten zou ik eigenlijk naar een rave in Amsterdam gaan. Afgezegd. Ik was te emotioneel, kwetsbaar maar ook op één of andere manier gereinigd. We bleven daar nog met de planning om wat bier te drinken en jointjes te roken alleen toen er meer mensen over de vloer kwamen heb ik gezegd dat ik naar huis ga. Ik heb mijn rust nodig en had geen behoefte aan een drukke avond. Iedereen was begripvol en zei mijn gedag.
Nawoord:
Psychedelica is niet zomaar iets en dat besef is zojuist gekomen. Ongeloofelijk dat de meeste van jullie dit al wisten. De potentie hiervan. Door middel van acceptatie, meditatie en totale overgave aan de psychedelica heb ik iets prachtigs meegemaakt maar ik weet dat het nog zoveel meer te bieden heeft. De euforie die ik op sommige momenten voelde was zo intens. Nog nooit zo meegemaakt. Het was ook een heerlijk gevoel om totale overgave te hebben en alles los te laten.
Psychedelica heeft mij mijn ziel laten zien. Laten zien dat het bestaat. Een prachtige, onsterfelijke ziel die in mijn lichaam zit en die voor altijd zal bestaan. Het heeft mij laten geloven. Het klinkt misschien alsof ik door mijn ziel ben gaan reizen maar dat was het totaal niet. De bedoeling was alleen om te laten zien dat het er echt is.
Ik kan niet wachten wat de toekomst mij te bieden heeft. Psychedelica is (zeg ik voor de zo veelste keer) het beste wat mij is overkomen. Het is mijn favoriet en mijn liefde voor psychedelica is gestart.
Ik geloof ook bijna niet meer in bad-trips. Als men totale overgave heeft aan de psychedelica zal zoiets nooit gebeuren. Een bad-trip zijn blokkades van gedachtes, emoties en gevoelens die jij zelf bewust of onbewust neerzet. Heb je die niet? Is er nergens voor te vrezen.
Lsd staat op mijn planning (waarschijnlijk zaterdag). We doen het op dezelfde locatie en hoop dat ik het gevoel weer krijg om terug te gaan in de kelder. Als het gevoel er niet is zal ik het niet forceren. Het moet er zijn, ik moet het aanvoelen. Als het er niet is kan ik nog van zo veel meer genieten.
Ik hoop dat jullie een beetje genoten hebben van de trip-report. Hij is aardig lang geworden en ben benieuwd wat de doorgewinterde lezer hier van vindt! Let niet op grammatica fouten of spellingsfouten alsjeblieft
.Peace out jongens
