Bij deze mijn trip report over Dragons DynamiteVoorafgaande ervaring met drugs.
Twee keer eerder had ik paddo's gedaan en een keer truffels maar ik moet bekennen dat het nog nooit zo was als het deze keer zou worden. Verder heb ik vaker xtc genomen op housefeestjes maar dat is echt heel anders. Misschien later daarover een keer een report. Ik zou mezelf omschrijven als een recreatieve gebruiker (Ongeveer 5 keer per jaar xtc). Als ik iets neem neem ik de maandag erna vrij. Kijk zo moet dat
De Afspraak
Met een vriend had ik op vrijdagavond afgesproken om deze truffels te doen nadat ik hem verteld had over mijn eerdere positieve ervaring. De vorige keer had ik 15 gram gebruikt. Ik had leuke visuele ervaringen (wisselende patroontjes op muren en gordijnen, een aanhoudend gestaar naar objecten en een mistige kamer) en veel slap lachen om Family Guy. Erg amusant en relaxed, maar niet echt spectaculair.
Deze keer wilde ik iets meer ervaren dus ik had 3 doosjes besteld van 15 gram en een citroen gescoord in de supermarkt omdat ik gelezen had dat door citroensap de stoffen beter werden opgenomen in het lichaam.
De voorbereiding.
Ik had besloten om vanaf half 6 niets meer te eten. Het plan was om ongeveer negen uur de truffels te consumeren. Voordat mijn buddy kwam haalde ik de verse truffels uit de koelkast en knipte de vacuüm verpakte zakjes open. Ik schoof de bijna liefelijk aandoende truffels op een hoop op een snijplank en hakte ze zo fijn als ik kon. Dit resulteerde in een hoopje kruimels die ik verdeelde over 2 kommetjes. De dosering was dus ongeveer 22,5 gram per persoon wat volgens de online info in een sterke trip zou resulteren.
vervolgens sneed ik de citroen in tweeën en perste hem uit boven een glas. Dat resulteerde in een bodem van 4 cm citroensap in het glas.
Verder had ik twee films gehaald. Alice in wonderland (die ik in de bios niet zo heel sterk vond als ik eerlijk ben) en Gullivers Travels die ik nog niet gezien had maar waarvan ik vermoedde dat het een matige film was. Maar ja vorige keer vond ik het tering slechte Epic movie onder invloed wel degelijk een Epic movie en ik weet dat fantasy een heel geschikt genre is bij dit soort experimenten.
Het Bezoek
Ruud (gefingeerde naam
) arriveert en hij is gelukkig nuchter. Ruud is wel iets meer dan een recreatieve gebruiker en het spijt me bijna om dat te zeggen. Maar ik laat ieder in zijn waarde en hij heeft beloofd om op de bank te blijven slapen. Voel ik me schuldig dat ik hem laat meedoen? Niet echt. Ik zou hem misschien moeten ontmoedigen maar ik ben eigenlijk blij dat we dit samen doen.De start
Half negen pakt Ruud zijn kommetje en een lepel. Hij neemt ook een zak Nibbits rings en een Cola Zero. Ik vertel hem over de citroen maar dat slaat hij af. Hij werkt het spul driftig lepelend naar binnen en ik kan zien dat hij t niet lekker vindt. Hij wisselt de truffels af met chips en cola en heeft binnen 5 minuten alles naar binnen gewerkt. Op de keukentafel achter staat een fles whiskey. Die heeft hij meegenomen voor als het niet mocht te werken.
Kwart voor negen besluit ik mijn kommetje te pakken. Ik gooi het citroensap over de truffels. het is meer dan voldoende. Ook ik heb een blikje zero opengetrokken en dat blijkt nodig. Dit is echt zuur en goor en ik moet een paar keer kokhalzen. Ik besef dat de citroen daar grotendeels debet aan is. ik loop naar de afwasbak maar slag er in zelfs de laatste restjes kruimel naar binnen te werken. Een boer klinkt en ik heb de vrees dat de truffels wellicht niet lang in mijn lichaam zullen blijven. De smaak in mijn mond is overheersend en ik besluit om boven eerst maar eens mijn tanden te poetsen. Daarna neem ik een kauwgom.
Ik ga naar beneden. Ruud zit op de bank. Of we college tour kunnen kijken? Er zit een Amerikaanse schrijver die ik niet ken. We vinden allebei dat ie wat weg heeft van Woody Allen.
Het is nog geen negen uur als ik merk dat het wat mistig begint te worden. De muur heeft een lichtgroene kleur. Ik herken dit van de vorige keer. Twan Huys vraagt wat de schrijver verdient en hij zegt het niet. Even later vind ik het antwoord op mijn ipad op celebritynetworth.com
Het is 8 miljoen dollar.
Mozaiekpatronen verschijnen op de muren. De gezichten op de tv worden hoekiger. Mijn maag voelt nog wat onrustig maar een ander gevoel begint te overheersen..het gevoel dat dit heel snel en hard gaat. Ik begin ard te lachen om sommige antwoorden van David Sedaris, zo het de schrijver. Ruud wordt loslippig..ik kan me niet herinneren waar de eerste gesprekken over gaan. Ruud vindt de ipad een machtig scherm hebben. Ik zie dat de tv afwisselend ver weg lijkt maar dat ik als ik kijk bijna het beeld ingezogen wordt. het lijkt alsof er vanuit mijn linker ooghoek een vrouwelijk persoon naar me kijkt. Architectonische Venetiaans aandoende patronen tegelvloeren en marmer zuilen doemen op, ook recht in mijn gezichtsveld. Schaduwen lijken te bewegen. MIjn bankstel is erg rood en de de varen naast me lijkt groter en groener dan ooit tevoren.
Gesprekken
Ik heb het over een vriend die het zwaar heeft. Hij zit aan de grond, heeft ontslag genomen, krijgt geen uitkering en wordt onderhouden door zijn ouders maar kocht zich een telefoon van 400 euro. Die liet hij laatst trots zien. Ik weet dat hij daar niets mee gaat doen (sms en internet zijn hem nagenoeg vreemd weet ik uit ervaring) we vinden het allebei erg grappig. Ik lig echt dubbel. Ik vertel Ruud over het ziekteverloop van die vriend. Een been heeft dichtgeslibte aders en het was een tijd de vraag of het afgezet zou worden. Het is tragisch. De stemming slaat snel om.
Ik leg hem uit dat de genen in mijn Familie ook niet goed zijn. Emphzeem, astma, suikerziekte, kanker maar dat ik de dans tot nu toe ontspring. Ruud wil buiten even roken. Ik sta op om de deur open te maken. Ik voel me een beetje licht in mijn hoofd en wankel. In de kamer lijkt een soort mist te hangen. Soms groenig dan weer oranje. Ik staar naar de verlichte globe. Hij lijkt veel groter dan normaal en de landsgrenzen lijken te bewegen. Als ik opzij kijk lijken alle contouren en oppervlakken in de de kamer korrelig, bijna getekend. Ik moet later denken aan de film what drams may come als Robin Williams in de hemel komt, een getekend landschap. Zo ziet de kamer er uit. en ik besef nu dat ik dit nog nooit heb meegemaakt.
Als Ruud binnenkomt is Louis Theroux erop. Hij is op bezoek bij pornosterren. Het beeld van de tv lijkt af en toe vertraagd en de antwoorden op de vragen van theroux lijken erg grappig. Op momenten gier ik het uit bij wat een serieus bedoelde documentaire is. De gezichten zijn hoekig en toch veroorzaken sommige beelden geilheid. De deur vlak naast mijn tv lijkt af en toe te verdwijnen en soms lijkt het of de muur achter mij weg valt. schaduwen van voorwerpen veranderen bij oogopslag. Ik spreek over mijn werk en dat ik er eigenlijk alleen voor het geld zit en dat dat nu bij veel mensen zo is. De Conclusies in onze dialogen volgen elkaar snel op. Bedrijven verharden terwijl de economie zinkende is . Spanje heeft 5 x meer inwoners dan Griekenland en steun aan dat land zal de volgende stap naar een armer Europa zijn. Nederland moet zich afzonderen met Scandinavie en Duitsland. Bono staat niet op gelijke hoogte met Mandela en is een irritante zak. Gates is een genie en weldoener en Ruud is het daar mee eens. We zien ook dezelfde patronen maar toch maakt Ruud opmerkingen dat hij het voornamelijk uit oog hoeken ziet. Zo niet met mij..ik zie het overal hoewel het soms wegvalt. We lachen om van alles en nog wat. Heb echt zelden zo gelachen. De Yucca achter in de open keuken bij het raam beweegt met zijn bladeren. Een vriend belt Ruud. We zeggen dat we aan het trippen zijn.Ruud geeft me de telefoon. Ik gier het uit en vertel dat hij de volgende keer mee moet doen.
De Climax
Ruud wil naar buiten door de voordeur. Ik durf het niet aan. Laten we naar achteren gaan zeg ik. Ik haal mijn wandelschoenen uit de kast en wil ze aan mijn voeten doen. Dat lukt nog wel maar als ik de veters wil strikken lijken deze steeds langer te worden. Het is alsof aan de uiteinden haar groeit. Ruud wordt ongeduldig maar hoe ik ook probeer ik kan de schoenen niet strikken, het lijkt alsof er meters veter door mijn handen glijden en ik herinner me niet meer wat ik moet doen. Ik pak mijn andere schoenen onder de salontafel. Mijn fancy schoenen zegt Ruud. Waardeloze schoenen zegt hij. Ook deze krijg ik amper aan. Ik schrik plotseling als ik naar mijn beneden kijk want wie is daar mijn schoenen aan het strikken? Ik zie twee vreemde armen maar het zijn de mijne realiseer ik me even later. Mijn hart slaat een paar slagen over. Wiebelend ga ik achter Ruud naar buiten. Denk dat ik er wel een kwartier over gedaan heb om de schoenen aan te doen maar zeker weet ik het niet. Ook hier is het wazig. Ik heb de buitenlamp aan. Het gras heeft een ongekende diepte. Ik loop naar een hortensia, hij is knalrood, zelfs in dit licht, en het lijkt alsof ik hem zie door een vergrootglas zo dominant is hij aanwezig. De grootte lijkt te variëren alsof hij ademt en leeft. In zekere zin is dat ook zo. Op de bladeren lopen sporen van kleine rode mieren. Ik raak ze aan. Het blijken toch gewoon bladnerven. Ik loop verder naar achteren de tuin in. Alle planten bewegen en lijken zich bewust te zijn van mijn aanwezigheid..ik weet dat het maf klinkt. En ik ben me er ook nog steeds van bewust dat dit een mindfuck is maar wel een hele goeie.
Dit moet ik eens overdag doen in een mooi natuurgebied..ik denk dat ik dan gek wordt.
Ruud laat een paar scheten...ik zweer dat ze naar truffels ruiken. Binnen ontpoppen zich flarden conversatie. Het gaat van het een naar het andere onderwerp. Associaties volgen elkaar op en mijn gedachten gaan razendsnel. We staan..ik weet niet hoe lang en het gaat over werk relaties en het gebrek ervan. Je natuurlijke rangorde binnen de familie. Wie ik aardig vind en waarom. De vrouwen die ik begeerde.Wat ik leuk vind en wat niet. Hoe mooi sommige mensen zijn. En opeens zie ik hoe alles in elkaar steekt. Op de toilet kijk ik in de spiegel...holy fuck ben ik dat. Ik kijk naar mijn handen...ze lijken klein en verdroogd als van een oude man. De Herhaling van DWDD is op tv. Naast Mathijs zit iemand met een hoofd als een aardappel. Zit ook een jonge gast die volgens Ruud iedereen onder de tafel praat. later is er een negerin die tja... is ze mooi is ze lelijk? Alle hoofden bestaan nu uit een paar polygonen als in een videogame van 15 jaar geleden. Pownieuws..die Rutger is toch een eikel..normaal lach ik erom maar nu niet.
Heb een vreemde smaak in mijn mond..realiseer me dat ik al lang niks gedronken heb.
Ik probeer een film op de ps3 te starten maar het lukt me niet...ergens mis ik wat stappen en ik weet dat de controller er mee te maken heeft. Daar moest ik ook iets mee doen. Ik kan de ipad ook niet meer unlocken. Ik whats app een vriend in Argentinië dat lukt nog wel maar daags erna lees ik wat ik getypt heb. Denk niet dat hij er echt wijs uit is geworden.
Later preek ik met de (on)nodige stemverheffing over de zin van het leven en Ruud zegt dat ik kalm moet doen. En het ziet er naar uit dat we ons beiden onttrekken aan de evolutie (want vrijgezel
. Vandaar dat we een gemis ervaren wellicht. Maar ik hoef geen kleine versie van mezelf. De angst is verdwenen en ik besef dat ik mijn plaats heb in het universum en alles doorzie. En dat dit een heel bijzondere ervaring is. Op het hoogtepunt lijkt het de ervaring van mijn leven. Nu 48 uur later lijkt dat niet meer zo maar ik weet wat ik voelde en bijzonder was het.Aftermath
Pas om half drie voel ik dat de werking zijn eind nadert. Hooguit wat flarden groene en bruine wolken die voorbij trekken. En pas om half drie kan ik weer beseffen hoe laat het is. We zetten een cd op van Paul Kalkbrenner en ik voel me relaxed en vermoeid tegelijk.
De hortensia blijkt de dag erna aardig verdort.
De films hebben we niet gekeken.Ik stond pas om half 3 op en had een lichte hoofdpijn. In de avond was er een BBQ en daags erna zat ik in de sportschool. Voelde me goed en een ervaring rijker.
Bijlagen
-
foto hortensia.JPG
