Poll: Beïnvloeden psychedelica je dagelijkse leven positief?

Beïnvloeden psychedelica je dagelijkse leven op positieve wijze?

  • Ja, inzichten die ik opdoe, kan ik prima integreren in mijn dagelijkse leven!

    Stemmen: 24 58,5%
  • Ja, afgezien van enkele nadelen heb ik er toch profijt van.

    Stemmen: 11 26,8%
  • Nee, inzichten die ik opdoe, kan ik niet integreren in mijn dagelijkse leven en dit frustreert mij.

    Stemmen: 4 9,8%
  • Nee, nu ik psychedelica heb gebruikt functioneer ik een stuk slechter.

    Stemmen: 2 4,9%

  • Totaal aantal stemmers
    41

kapitein-x

Wijs gebruiker
Tripreporter
De pollvraag komt voort uit een overdenking die ik zojuist had: zou ik zonder psychedelica een stabieler leven leiden, aangezien ik het jammer vind dat ik de vreugde van bepaalde trip-ervaringen niet kan terughalen in mijn leven van alledag.
Natuurlijk begrijp ik dat je niet zou kunnen functioneren als je constant een soort mystiek eenheidsgevoel ervaart, zoals b.v. tijdens een paddotrip kan gebeuren. Maar ik vraag me af of het gemis van een dergelijke heerlijke ervaring niet voor een extra grote 'kater' zorgt, die je dus niet gehad zou hebben als je überhaupt geen psychedelica zou hebben genomen.

Deze gedachtengang icm met verschillende keren dat ik van pscyhonauten heb gehoord (in interviews en op internetfora) dat ze de wereld maar kut vinden (om vervolgens te concluderen dat ze goddzijdank nog af en toe drugs kunnen nemen om deze 'realiteit' te ontvluchten) hebben mij er toe gebracht deze poll te starten, om te zien hoe anderen dit ervaren.

Een paar dagen geleden heb ik (tegen mijn voornemen in om het komende half jaar geen paddo's meer te nemen) een prachtige trip beleefd, op een halve portie Mexicaanse. Ik voelde een enorme liefde in mij, en ik ondervond een heling van mijn grote kamerplant (en ze bleek zelfs een naam te hebben, die ik doorkreeg :D ) Kortom een heerlijke trip, waarna ik tevreden ging slapen. Prachtig!
Maar nu dagen later voel ik juist een enorm gemis (en om een duur woord te gebruiken, een soort lethargie), omdat ik dat gevoel niet meer heb. En nu kan ik wel zeggen, 'ja er bestaat een bron van oneindige Liefde, dus de dood boezemt mij geen angst in, och wat mooi dat er zoiets bestaat.' En als ik zoiets zeg dan meen ik dat ook, maar tegelijkertijd vind ik het heel erg jammer dat ik het niet kan integreren in mijn dagelijkse leven, of sterker nog, dat ik door dit soort trips alleen maar ongelukkiger wordt.

En hierbij verklaar ik plechtig dat ik niet een azijnpissende psychonaut zal worden die afgeeft op het 'normale leven,' om vervolgens met kunst en vliegwerk te vluchten naar 'betere dimensies.' Nee, dat nooit!

Als blijkt dat ik van pscychedelica niet een gelukkiger leven ga leiden, dan ga ik het zeker vaarwel zeggen. Want dat moet toch de functie zijn van deze middelen, dat je leven er over de gehele linie leuker op wordt?

Ik vind het leuk om reacties te krijgen van andere trippers die hier ook wel is over nagedacht hebben. Wat is jullie visie hierop?
 
de inzichten die ik krijg kan ik prima toepassen in het dagelijkse leven. gaat eigenlijk onbewust. ben veel toleranter, gemoedelijker en mannelijker/menselijker geworden.
 
Het is niet altijd makkelijk om de inzichten die je krijgt te integreren, nee, maar dat is ook deels de uitdaging. Ik merk vaak ook dat ze er gewoon ongemerkt steeds meer insluipen. Voor mij is de wereld alleen maar mooier en beter begrijpbaar geworden sinds ik psychedelica neem. Daarvoor vond ik de wereld en de huidige maatschappij kut; nu begrijp ik de achtergronden en ben ik veel toleranter geworden tegenover bepaalde groeperingen. En het belangrijkste is dat ik veel toleranter geworden ben ten opzichte van m'n eigen proces. De druk is er af.
 
ik gebruik lsd niet echt om iets te leren of om nieuwe inzichten te krijgen, maar louter om bepaalde momenten leuker te maken. bijvoorbeeld op feesten. Zonder lsd was zo'n feest hartstikke leuk, maar met was het leuker. heb ik een mooier moment om aan terug te denken.

Nu moet je die piek in belevenis niet als 'normaal' gaan zien, want dan is de wereld zonder lsd idd kut. je moet juist je belevenissen zonder lsd als normaal gaan zien, en de belevenissen met lsd als piek zien. Dan blijft het leuk. Overigens moet je je ook zonder lsd kunnen vermaken, doe je dat niet vind ik je een phoet van jezelf en een slaaf van de lsd.

Overigens iets om over na te denken: Sommigen beweren gevangen te zitten in hun lichaam. Ik vind dat een jammere omschrijving van wat je voelt, ook al is dat werkelijk wat je voelt. Jammer dat je dat dan voelt. Je zou het ook zo kunnen zien, dat je te gast bent in je eigen lichaam. Immers zonder dat apparaat zou je nooit beleefd kunnen hebben wat je tot nu toe allemaal beleefd hebt. Je staat er niet altijd bij stil, maar je lichaam is een fantastisch iets. Zonder ogen geen zich, zonder oren geen gehoor etc. Zonder hersens zou je alsnog nix hebben aan je zintuigen, want dan waren al die prikkels niet eens interpreteerbaar. Wat dat betreft mag je blij zijn dat je te gast bent in een mensenlichaam en niet in dat van een hond of een mol bijvoorbeeld (hun zicht is lang niet zo mooi als dat van ons). Bovendien zijn wij mensen in staat om uit allerlei dingen een onwijze kick of euforie te halen, de meeste dieren zijn dat niet. Neem nou allerlei sporten, denksporten, sex, relaties.

zo kan ik door blijven gaan, maar ik denk dat ik mn punt heb gemaakt.

edit: overigens, de wereld en de mensheid zijn ook verre van kut, we zijn eerder richting volmaakt dan richting kut. Zonder de wereld en de mensheid zoals die nu is was er bijvoorbeeld misschien ook wel geen lsd geweest. dan had je al die wijze inzichten ook nooit gekregen...
 
Ik snap je probleem heel goed, ikzelf heb ook een tijdje last gehad dat het dagelijkse leven minder leuk leek en de psychedelica meer een moment werden waar het wel weer even leuk werd. Dit was een fase, die ben ik nu gelukkig wel voorbij. Ik waardeer ook steeds meer mijn nuchtere staat en de lessen die ik ontvang tijdens trips kan ik steeds beter toepassen op dit leven.
Ik heb gemerkt dat als ik met mate trip ik stabieler sta in dit leven en dus de mogelijkheid heb om de lessen beter toe te passen. Als ik teveel trip gaat het wel fout en word de 'normale' wereld steeds moeilijker om in te functioneren. Maar gelukkig weet ik het tegenwoordig goed in de hand te houden :)
 
ik draag de inzichten en momenten voor altijd bij me en weet alles nog als de dag van gister.... maar ik integreer het niet in mijn persoonlijke leven, dit hoeft voor mij ook helemaal niet.

Nu zit ik wel met een dilemma, ik kan alleen nee kiezen en dat het mij frustreert, of dat ik er negatief door ben beinvloed, is er geen normale nee?
 
Ik gebruik LSD gewon voor de lol. Dat je er dingen vanuit een raar perspectief van kan gaan zien is leuk, maar dat kan je ook nuchter doen. Op de plezierige ervaring na voegt het niet veel toe aan mijn leven.
 
Bedankt voor de interessante reacties tot nu toe. Gelukkig zijn er dus er meer trippers die hier wel is over nagedacht hebben.

Ik wil ook nog wel even wat toevoegen aan mijn openingspost.
Er zijn wel degelijk bepaalde psychedelische inzichten waar ik wat aan heb (gehad.) Bijvoorbeeld met betrekking tot bepaalde talenten die ik heb, die werden tijdens een paddotrip bevestigd, en daar put ik nu nog steeds moed uit.
En verder kan ik me ook wel vinden in de gedachte dat je af en toe b.v. paddo's neemt, gewoon om tijdelijk iets bijzonders te beleven waar je later weer fijn op terug kunt kijken. Dat kan ook best goed zijn voor je gezondheid.

En ergens in mijn achterhoofd denk ik ook wel dat bepaalde negatieve gevoelens die in mij naar boven komen deel uitmaken van een ontwikkelingsproces dat onder andere gestimuleerd wordt door psychedelica. Misschien dat de confrontatie met negatieve patronen in jezelf steeds moeiljker te verdragen wordt naarmate je meer geproefd hebt van Licht en Liefde. Omdat je dan weet dat het ook anders kan. Het wordt steeds moeilijker om lekker in slaap te vallen, als het ware. Er is geen weg terug.

Maar toch blijf ik erbij dat het ook goed is om te blijven belichten dat het gebruik van psychedelica lang niet altijd tot een beter leven leidt. (uiteraard kun je er over discussieren wat een 'beter leven' is.)
 
tomz0r zei:
Ik gebruik LSD gewoon voor de lol. Dat je er dingen vanuit een raar perspectief van kan gaan zien is leuk, maar dat kan je ook nuchter doen. Op de plezierige ervaring na voegt het niet veel toe aan mijn leven.

+1
 
:oops: Als mijn verdere trips net zo zijn als mijn eerste trip dan zal ik nog lang blijven gebruiken. Het heeft mijn dagelijks leven idd beinvloed FENOMENAAL.. Zo goed. Het heeft mijn dagelijks leven zelfs een heel stuk beter gemaakt en rustiger (in mijn hoofd).. Je kan inderdaad niet alles 'toepassen' maar toch hebben alle inzichten mij wel degelijk geholpen met het maken van bepaalde 'blijvende' keuzes (althans, keuzes die ik gemaakt heb waar ik nu nog steeds over te spreken ben en zolang ik dat ben, er niet van af zal wijken.)..

:) Eigenlijk ben ik een heleboel negatieve dingen uit het dagelijks leven welke ik voor ik in aanraking kwam met psychedelica had al gewoon vergeten.. Positieve dingen wennen (helaas) snel..

Ik ben me er natuurlijk van bewust dat dit (helaas) ook de andere kant op zou kunnen gaan naar het negatieve.. Maargoed, ik zou haast zeggen wat er ook gebeurd, het kan minder kapot maken dan wat mijn eerste trip goed heeft gemaakt.


Mellow.

Edit: lekker tegenstrijdig nr aan het luisteren nu: The Verve - Drugs don't work
 
Immo zei:
tomz0r zei:
Ik gebruik LSD gewoon voor de lol. Dat je er dingen vanuit een raar perspectief van kan gaan zien is leuk, maar dat kan je ook nuchter doen. Op de plezierige ervaring na voegt het niet veel toe aan mijn leven.

+1

Ik heb natuurlijk ook veel beleefd dat ik dingen 'vanuit een raar perspectief ga zien.' En dat is reuze interessant.
Maar ik heb af en toe ook wel gehad dat ik soort van spirituele (of zingevingsgerelateerde) ervaringen heb gehad. En als ik het heb over een 'kater' dan bedoel ik dat deze spirituele ervaringen niet echt doorschemeren in mijn dagelijkse leven, terwijl ik daar wel op had gehoopt.

En nu ik er zo over nadenk is dat misschien ook wel het verschil tussen bepaalde trippers. Dat de 1 deze middelen vooral neemt icm een zoektocht naar zingeving, terwijl een andere met name geinteresseerd is in de wonderlijke werking van de hersenen. De laatstgenoemde zal er wsl minder problemen mee hebben als hij zijn inzichten niet gereflecteerd ziet in het dagelijkse leven.

(Hierboven noemde iemand ook al een goed punt, dat de poll een optie mist, namelijk dat psychedelica je leven niet positief beinvloeden, maar dat je hier geen problemen mee hebt. Ach ik laat de poll maar zo, want een 'echte poll' is altijd een beetje ongenuanceerd, toch :) )
 
Ik ben nou wel benieuwd wat jij hebt gestemt gozer! ;)

Ik herken mij wel in jou situatie maar heb mezelf er gelukkig uit weten te worstelen, mijn eerste paar trips waren erg goed voor me maar toen ik vaak ging trippen raakte ik doorgetript en vervreemde van de 'realiteit' die plots erg onredelijk, kut en vooral saai werd toen. Ik vergat dat alles uit jezelf moet komen en maakte ook niet veel meer van mijn dagelijkse realiteit, terwijl dit toch echt de realiteit is waarmee je het de grootste deel van je tijd zult moeten doen!


Gelukkig heeft Ayahuasca me van deze nare mindstate gered (hoe ironisch, óók een tripmiddel)
Tegenwoordig wisselt het af, ik merk ook vaker de negatieve kant van trippen, en dit zijn er velen en voor iedereen anders. Jij mist erg de mooie liefdevolle dimensie, ik raak soms want minder gegrond waardoor ik met mijn gedachtes ergens daarboven nog zit.

Zaak is daar aan te werken, breng de liefdevolle dimensie hierheen misschien? Ga werken met zelfheling of word knuffelhippie :P

Mijn visie hierop is dus dat dit toch wel een punt is waar je om de zoveel tijd naar zult moeten kijken, word ik er nog beter op? Het gaat bij mij in een golf eigelijk, maar in the longrun stijgt die golf wel moet ik zeggen, meer positief dan negatief.
Positief:
Meer weten wie ik ben en wat ik wil
Sterker staan
Openen
Socialer
Creatiever
Meer wijsheid
etc.

Negatief:
Veel ste veel denken aan drugs (is wel zwaar verminderd)
Soms mood swings die eerder juist opgelost waren door het gebruik van psychedelica, gelukkig is dit weer stabieler aan het worden
Vroeger ook dat ik deze wereld echt klote vond
Vroeger ook dat ik alleen nog maar over drugs en drugs-related vage shit kon lullen


De illusie die je hebt aan het begin van je psychedelische pad is dat psychedelica je alleen goeds zullen brengen omdat het zo vaak begint. Ik had dit heel erg maar dat viel uiteindelijk ook wat tegen, heel logisch ook eigelijk het leven is niet echt zwart-wit! :)

Weet niet of dit precies is wat je vroeg, maar dit is ongeveer mijn beleving hiermee. Hoe ga jij nu verder om met je negatieve tripkant?

Met liefde

Adreno
 
Adrenochroom zei:
[...] Hoe ga jij nu verder om met je negatieve tripkant?

Ik denk de laatste tijd hier wat overna. En ik ben er iig achtergekomen dat het 'probleem' veel breder ligt dan het tripgebeuren. (overigens vind ik dit nog steeds een nuttig en relevant topic, dus trippers blijf jullie reacties geven!) Maar het is eigenlijk zo dat wat mijzelf betreft, ik wel vaker een soort 'fall from grace' gevoel heb, ook als ik niet heb getript. Alleen bij het trippen zijn de piekervaringen wat groter, en daardoor valt hun afwezigheid later meer op.

Ik ben heel erg aaangetrokken door het idee/de filosofie dat een persoon niet is wat hij denkt, maar dat hij dat individuele overstijgt - en een mens kan dit niet begrijpen, maar alleen maar ervaren (dit wordt vaak een mystieke ervaring genoemd) Het 'goddelijke' kan hier op aarde gevonden worden - en daarvoor hoef je niet af te reizen naar zogenaamd hogere dimensies. Dit klink mss vaag, maar het is de kern van veel sprituele tradities. Hier heb ik dus ook redelijk wat boeken over gelezen, en internetvideo's over gezien. Kortom, hier ben ik de laatste paar jaar a.h.w. door gegrepen.

Met betrekking tot deze materie heb ik dus soms wel is het gevoel dat alle puzzelstukjes op hun plaats vallen en ik( wie is ik :D ) geen vragen meer heb. En dat voelt heerlijk en kan niet begrepen worden. En op ayahuasca en 1a2 keer op paddo's werd dit gevoel enkele tientallen malen versterkt :love: (ik was dus al die tijd niet opzoek naar een fata morgana. Oneindige Liefde bestaat!)

Oke, en wat was nu mijn punt ook alweer :s :D
O ja, wat ik eigenlijk wou zeggen was, dat als ik eerlijk ben dat het 'kater verschijnsel' zich op meerdere niveau's voordoet, en dus niet alleen met betrekking tot psychedelica. Dat wist ik natuurlijk ook wel, maar daar had ik een beetje overheen gekeken.

En om misverstanden te voorkomen. Ik hoop dat het wel duidelijk is dat ik wel de laatste ben die ooit beweerd heeft dat psychedelica wondermiddelen zijn - en nu teleurgesteld ben ofzo. Nee, net als in het begin, denk ik dat veel prachtige dingen die je ziet en ervaart slechts begoochelingen zijn van je hersens - niettemin erg interessant. En ik heb me nooit tot Leary's visie aangetrokken gevoeld dat als we allemaal psychedelica gebruiken dat we dan een betere wereld krijgen.
 
Ik kan sommige inzichten prima toepassen in het dagelijks leven maar dat zijn eigenlijk alleen gevoelens die ik altijd al had en in mijn trips zijn bevestigd. Andere 'inzichten' zijn achteraf gezien zo absurd dat er nuchter niks mee te beginnen valt.
 
Niet teveel tobben he jongen ;) Onthoud dat de dingen die jij aandacht geeft groeien, zowel op materieel als emotioneel vlak. Richt je dus op die liefde en bouw daaruit voort wetende dat die oneindig is en komt van within. Ik merk dat als ik me richt op negatieve kanten dat ik in een soort spiraal terrecht kom, ik richt me nu op het positieve ook als het kut is maar ontvang toch positief terug en weet negativiteit snel om te zetten, ieder probleem wat je hebt komt uit jou innerlijke wereld voort dus dit is altijd iets om aan te werken, niet dat ik denk dat je een ernstig probleem hebt of whatever ;)

Maar misschien is het verstandig om in de komende trips je intentie meer te leggen op het verbeteren van het dagelijks leven ipv op het bereiken van de hogere staat van bewustzijn? Of zijn er voorlopig geen komende trips? En deed Ayahuasca je de 2e keer dus in the long run niet zo goed?
 
Adrenochroom zei:
Niet teveel tobben he jongen ;) Onthoud dat de dingen die jij aandacht geeft groeien, zowel op materieel als emotioneel vlak. [...]
Bedankt voor je reactie. :)

Maar misschien is het verstandig om in de komende trips je intentie meer te leggen op het verbeteren van het dagelijks leven ipv op het bereiken van de hogere staat van bewustzijn? Of zijn er voorlopig geen komende trips? En deed Ayahuasca je de 2e keer dus in the long run niet zo goed?

Dat is een goed punt, waar ik ook al geruime tijd mee bezig ben. Ik weet van mezelf dat ik vanaf jongs af aan al niet echt geaard ben (ofzoiets.) En mijn hang naar iets 'hogers' kan deels ook verklaard worden als vluchtgedrag.
Voor de 2e ayhuascaceremonie heb ik daarom heel bewust een intentie geschreven waarin ik vroeg om met mijn voeten weer op de aarde te komen, en dat is deels ook wel gelukt, maar tijdens een deel van de trip werd ik ook wel bevestigd dat ik wat betreft mijn honger naar de Waarheid/Liefde/Whatever wel op het goede spoor zat (voor zover je dat een spoor kunt noemen.) En bij mijn eerste aya-trip was dit al helemaal het geval. Want ik werd niet afgeschoten naar 1 of ander hemelrijk. Nee, wat ik zocht was hier en nu. Ik had ook heel weinig visuals. Alsof de stekker uit alle kermisattracties werd getrokken, en alles eindelijk een keer 'normaal' werd. :D

De reden dat ik mezelf had voorgenomen om voorlopig niet meer te trippen komt ook voort uit het inzicht dat het hier op deze mooie aarde moet gebeuren. Voor mij is het namelijk ook echt zo'n schrikbeeld dat je steeds paddo's gaat nemen of gaat mediteren (b.v.) om maar weer 'het gevoel' te ervaren.

Ik merk zelf wel dat ik nu iets gezonder leef, vooral na die 2e keer. Maar oude dingen als luiheid en neerslachtigheid komen ook weer naaar boven, en nu is het zaak om daar ook op een gezonde manier mee om te gaan!
 
Ik zie psychedelica als een manier om mezelf en alles om me heen in een ander licht te zien. En eigenlijk neem ik dat altijd met me mee. De meeste inzichten die ik krijg helpen me om beter met het dagelijks leven om te gaan. Ik verander zelf positief. Ik weet nu veel beter wat mijn goede en slechte punten zijn en beter nog, ik ben aan mijn slechte punten gaan werken.

En ja de wereld is kut, maar dat is alleen vanuit een idealistisch oogpunt. Als je beseft dat alles om je heen op de een of andere manier toevallig is ontstaan, raak je niet uitgekeken op de individuele genialiteit en pracht van alles. Perfectie bestaat niet!
 
Adrenochroom zei:
Of zijn er voorlopig geen komende trips? En deed Ayahuasca je de 2e keer dus in the long run niet zo goed?

Gisteren toch een paddotrip gedaan.(er was nog wat over, en dat had ik in de vriezer gedaan) De trip had een beetje een ayahuasca karakter. Ik werd misselijk en moest bijna overgeven. Maar ik ervoer het wel als helend.

Mooie ideeën gekregen, en voor de zoveelste keer weer bevestiging gekregen over bepaalde talenten die ik heb, maar waar ik doorgaans nogal onzeker over ben.
Als over een paar jaar blijkt dat ik mijn 'talent' heb kunnen aanwenden om mijn dromen te verwezelijken, pas dan weet ik zeker dat psychedelica kunnen dienen als een serum dat ware inzichten verschaft en je geen valse luchtspiegelingen voorschotelt. Dat zou geweldig zijn.

Nu moet ik gewoon accepteren dat ik die zekerheid niet heb. Er zit niks anders op dan om de uitdaging aan te gaan en in real life met mijn voeten in de modder te gaan staan.
Ik heb sterk het gevoel dat ik een bepaalde fase aan het afsluiten ben, en blijkbaar gaat dat met horten en stoten. Ik heb het idee dat o.a. door de ayhuasca alle shit nog 1 keer onder ogen gekomen moet worden voordat het weggegooid kan worden. Alsof ik een kast met oude spullen aan het leeghalen ben en onverwachts allemaal dingen tegenkom die ik allang vergeten was.

Ik had mezelf voorgenomen om iig 3 keer ayahuasca te doen. Dus ik zal dit jaar nog wel een keer naar Amsterdam gaan. En ik beschouw dat dan ook echt als de uiteindelijke afsluting van deze fase. Het kan maar zo zijn dat ik daarna nooit meer iets op dit gebied onderneem. En als ik daar zo over nadenk heb ik daar ook vrede mee. Misschien dat de trips die ik tot nu toe heb ondernomen ooit nog is vrucht zullen dragen op een manier die ik nu nog niet kan bedenken. Het was iig erg interessant.
Maar tijdens die paddotrip van gisteren kreeg ook het inzicht dat b.v. het roken van dmt mij niet gelukkiger zal maken, oftewel het pad van de psychonaut is niet voor mij weggelegd, dat voel ik heel sterk. En nogmaals, daar heb ik vrede mee, uiteindelijk zal alles wel op zijn plaats vallen.

Misschien is er geen hond die dit leest, maar het lucht wel op om je gevoelens zo even onder woorden te brengen :)
 
Terug
Bovenaan