Mijn vriend is verslaafd aan alles, vooral heroine, wat nu?

[Leek35]

Al zes maanden heb ik een zeer turbulente relatie met mijn vriend, die gewoon verslaafd is aan alles, waaronder het meest aan heroine.

Zelf heb ik dat spul nooit gebruikt dus de eerste maanden kon ik zijn vreemd gedrag (van lusteloos/lallen/agressief zijn/moeilijk erectie krijgen de ene keer, uren blijven doorgaan de andere keer, liegen, etc..
niet plaatsen en begreep niet waarom hij zo verdomd moeilijk kon doen, met de talloze klinkende ruzies als gevolg, alles kapotslaan en soms als een razende tekeer gaan.

Hij zei dat hij dat vroeger had gebruikt, nu niet meer, maar heel regelmatig kwam dit absurde gedrag terug, bleef hij maar ontkennen, vond wat dan ook uit als fake antwoord en liet mij doorgaan als degene die aan het flippen was..

Afkickcentra, heb ik hem drie keer kunnen overhalen om naartoe te gaan, na een week liep hij daar gewoon weg. Hij wist dat ik onze relatie ging stopzetten als ik ooit maar te weten kwam dat hij het nog deed, maar hij kon het heel goed wegstoppen blijkbaar, tot de dag dat hij opeens op de grond viel en men mij in het ziekenhuis de resultaten van zijn urinetesten lieten zien;..

Ik schrok me een bult, alles zat er in, speed, cocaine, heroine, hij had joints gerookt, barbituraten, methadon,..;

Onze relatie heeft al heel veel te lijden gehad daardoor, door de leugens, het negeren, en vooral nu ik besef dat ik wil vechten tegen iets dat veel sterker is dan mezelf en daar word ik moedeloos van.

Hoe moet ik dat in godsnaam aanpakken,hij houdt echt veel van me, maar toch kan hij het niet laten om het te doen, in die mate dat ik het zelfs nooit echt zeker was of het weer zover was of niet..

Hij chineest die B, had maar één keer met de naald gedaan, wat nadien ook weer een leugen bleek te zijn.

Mijn vertrouwen in hem is volledig verdwenen, nadien heeft hij altijd zoveel spijt, huilt hij met tranen en tuiten, smeekt hij voor een nieuwe kans, maar elke keer opnieuw eindigt het met politie of de ambulance;

Van een afkickcentrum wil hij niet meer horen, iedereen zegt me dat ik met de kranen open dweil, mezelf kapot maak en dat ik die strijd nooit zal winnen zolang hij zelf niet wil stoppen...

AUB, wie kan mij raad geven, ben echt hopeloos, het is zo'n goeie jongen als hij nuchter is, maar zo'n monster als hij onder invloed is.. hoe kunnen wij ooit een normale,, stabiele relatie opbouwen zolang hij blijft voortdoen???

 

[Tripper]

Klinkt als een hopeloos geval. Een junk kan pas afkicken als hij alles heeft verloren, dus ook zijn vriendin. Ik zou snel de relatie stop zetten en voet bij stuk houden als je eventueel ooit nog een goede relatie wil krijgen met hem. Als hij om je geeft en ziet dat hij je kwijt zal raken dan probeerd hij er wat aan te doen.

Deze mensen zijn vaak niet te helpen..

Als hij ooit na een tijd nuchter bij je komt en zegt ik ben afgekicked, ik wil je terug. Dan moet je via controlles een lange tijd kijken of hij nog gebruikt. Probeer dan voor elkaar te krijgen dat hij zijn plas geeft en controleer dit indien mogelijk. Zeg tegen hem dat je terug komt als hij een maand echt clean is en hou nog steeds voet bij stuk.

Er bestaat nog altijd Iboga.. zoek maar op in google.

 

[exact]

volgen mij moet je je eerst maar eens informeren naar de werking van Iboga.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Iboga%C3%AFne

Als je dit niks vind, is wat Tripper zei ook een optie. Als jij de relatie beeindigt en hem duidelijk maakt dat je om hem geeft maar dat je niet op deze manier wilt verdergaan, zal hij er eens goed bij stilstaan in welke situatie hij zit en wat hem te doen staat.

veel sterke en succes

 

[Tripper]

Ik wens je ook sterkte met de situatie!!

 

[ArieKanariE]

ze zeggen wel eens dat liefde zich niet laat bedwingen ... gezond verstand gelukkig wel ...
je ziet zelf toch ook wel in dat er van zijn kant amper liefde is, alleen maar gebruik ... gewoon wegrennen nu het nog kan

zelfs al zou hij in het onwaarschijnlijke geval kunnen afkicken ... zie jij hem dan met dat gedrag wat hij vertoonde niet terugvallen? ... al die zooi komt niet zomaar in je lichaam, dan heb je al een flinke voorgeschiedenis, eentje die het heel moeilijk maakt om te stoppen, maar nog moeilijker om clean te blijven ... en van wat ik uit jouw verhaal lees .. ik zie hem niet stoppen ..


voor een relatie die niet zo lang heeft geduurd, heb je in feite alle ellende uit een heel leven al gehad ... zelfs in het beste geval, geeft degene die hij is nog heel veel problemen .. drugsgerelateerde problemen en alles wat daaruit voortvloeit ... jij zal zelf moeten beslissen of je dat aankunt .

ik zou weggaan en nooit meer terugkomen .. ook niet alstie clean zou zijn.. ik ken tenslotte meer mensen die weer zijn gaan gebruiken, dan dat ze clean zijn gebleven

sterkte

.

 

[eend]

Treurig en vooral erg herkenbaar.

Je vriend klinkt als een "zwaar geval". Ik vrees inderdaad dat hij het gevoel moet krijgen alles kwijt te zijn. Maar dit moet je wel goed inschatten, het is namelijk gezegt door mensen die hem, zijn geschiedenis niet persoonlijk kennen. Het zou daarom ook de andere kant opslaan.

Ik weet niet of je zelf al hulp hebt gezocht?! Dit lijkt mij in dezen ook geen slechte aktie. Praat over je situatie met een psycholoog. Dit kan jou ook helpen weer helder en objectief na te denken. Plus dat je een hoop te verwerken hebt natuurlijk.

Ik hoop voor jou dat je vriend kracht uit jouw liefde kan puttten. Dt zal het proces kunnen versnellen voor hem.

Heel veel sterkte en wijsheid toegewenst,

Eend

 

[Leek35]

eindelijk mensen die begrijpen waar ik het over heb..

Ik heb in het verleden inderdaad al gezien dat hij, nadat ik echt voet bij stuk hield en bij mijn standpunt bleef, hij dan zakte tot op de bodem, smeekte, huilde, noem maar op, en toen ie zag dat het of het één of het ander was, zijn drugs of ik, als bij wonder heeft hij zich herpakt...

Uitgemergeld als hij op dat moment was, vol uitslag (en nog steeds ervan overtuigd zijn dat hij er heel goed uitzag..?) uitgeput, is hij terug op zee vertrokken en heeft hij, ik kon het amper geloven, tien dagen op zee gewerkt, en geloof me, het werk dat ie deed is heel zwaar.
Ik kon het echt niet geloven, en toch was het zo, hij kwam terug als een nieuw mens, ik dacht, mss dat we nu goed bezig zijn..

Toch begon hij weer, zonder dat ik het wist in het begin, totdat ik al bepaalde gedragingen begon te herkennen (zoals krabben alsof er mieren op zijn lijf liepen), hem daarover aansprak en als antwoord kreeg dat dat was omdat hij had gezweet, helemaal niks met die B te maken, en dan nog mij een schuldgevoel geven omdat ik dat ook maar durfde te beweren...

Onlangs heeft hij een heel zwaar ongeval gehad en ligt hij al een week op intensieve zorgen, zijn lever is in vijf stukken, hart, longen, nieren, pancreas, noem maar op, alles heeft een hele harde slag gekregen, het is een wonder dat hij nog leeft..

Hij zou er moeten doorkomen, maar het zal maanden en maanden duren en nooit zal hij nog even sterk zijn als voorheen, hij zal moeten leren leven met het feit dat zijn lichaam veel zwakker is, dus ook zijn levensstijl die hij gewoon was niet meer zal aankunnen.

Ik ben een stuk ouder dan hem, van het zorgzame type, ik doe alles voor hem, paperassen in orde houden, noem maar op, en soms heb ik het gevoel dat ik daar ergens in de fout ging, hij wist dat ik wel ging toegeven, dat ik heel veel voor hem overheb, en lang heeft hij me aan het lijntje kunnen houden wat zijn B gebruik betrof aangezien ik daar geen jota van snapte..

In zijn situatie nu, hoe kan ik hem ooit duidelijk maken dat het zo is of niet, ik vrees nu al dat hij er helemaal in zal sukkelen door het feit dat hij mss niet meer de oude zal zijn, en zich volledig zal laten gaan..

Maar ik ben maar alleen, heb een dochter, mijn werk, ik kan onmogelijk nog dagelijkse controles doen, hem verbieden van zijn "vrienden" te zien (want die zitten er ook allemaal aan), want dat aanvaardt hij toch niet.

Het is een feit dat hij, ondanks zijn 22 jaar al een heel zwaar verleden heeft, 4 maal de gevangenis in, 2 x voor diefstal met geweldpleging, 2x voor dealen en onlangs kwam ik te weten dat de politie hem beschuldigd van poging tot aanranding begin februari...

Hij heeft hier al alles kapot geslaan, mij geslaan, allemaal onder invloed, maar de keren dat hij nuchter was, kon ik zien dat hij diep vanbinnen een goeie jongen is, maar het lukt mij maar niet om die jongen te houden, de jongen, man, waar ik van hou.

Alles is gebaseerd op leugens, ik ben vreselijk achterdochtig geworden, waardoor er discussies ontstaan, die dan (volgens hem) de reden zijn dat hij weer naar dat spul grijpt..

Veel kans dat hij, eenmaal het ziekenhuis uit, hij de gevangenis in vliegt, hem alleen thuis laten bij mij, dat vertrouw ik niet, wat hij me dan weer verwijt.
Maar ik ben al wat hij heeft, de enige die mss zo stom is om zo voor hem te willen zorgen en hem te helpen terwijl ze eigenlijk constant voor de gek wordt gehouden...

 

[Tripper]

Naar nader inzien zeg ik:

Vlucht, laat hem in de steek.
Denk aan jezelf en je lieve kleine dochtertje voor dat hij een van jullie wat aan doet.
Je bent nooit alleen, je hebt altijd nog je dochtertje.
Zorg dat je hem nooit meer ziet.
Hoop dat hij de bak in gaat voor een jaar of 3.
Als er ooit wat met je dochtertje zal gebeuren, zal je het jezelf nooit vergeten.
Deze man stopt nooit, jij bent te goed voor deze wereld.

 

[eend]

Er zijn meer vissen in de zee. Dat is iets wat moeilijk te geloven is op dit moment maar uiteindelijk kan jij veel beter krijgen, zo te horen.

Wat je nu hebt verteld is met geen woord goed te praten. Je hebt een dochtertje, hij heeft mogelijk iemand aangerand (tijdens jullie relatie?!) en maakt / slaat alles kapot??? Men, dat is niet één probleem waar je voor kan vechten, dit lijkt van een afstand een onbeklimbare berg.

Dit lijkt mij een goede gelegenheid (wanneer hij het "aankan") om er een punt achter te zetten.

Berperk je achterdocht, negatieve gedachtes en dergelijke, die je anders mee zou kunnen nemen naar een nieuwe relatie die wél liefde en geluk bezit.

Groet,

eend

 

[jaja]

In principe maak je het hem alleen maar gemakkelijker om te blijven gebruiken door je zorgzame instelling.

Handel kordaat en consequent, opdat dit niet jarenlang je leven gaat beheersen.

Één kans is voldoende; ieder is de architect van z'n eigen leven.

Gr.

 

[Northawke]

Het is hard om te zeggen, maar ik zou de relatie beëindigen. Het ziet er naar uit dat hij meer gebruik van je maakt dan echt gevoelens heeft. Bovendien zorgen de hoeveelheden drugs die hij gebruikt ervoor dat hij eigenlijk alleen nog maar één interesse heeft en dat is zijn verslaving. Jij bent makkelijk ernaast, want je houdt van hem en regelt dingen voor hem. Ik snap dat je hem helpen wilt, maar soms is dat gewoon niet te doen. Het lijkt me dat je voor jou en je kind moet kiezen, want je doet haar ook geen plezier door dit leven te kiezen. Verslaafden moeten eerst zichzelf op orde krijgen en dan kunnen ze relaties aan.

 

[lysergine25]

ik zou weggaan en nooit meer terugkomen .. ook niet alstie clean zou zijn.. ik ken tenslotte meer mensen die weer zijn gaan gebruiken, dan dat ze clean zijn gebleven

sterkte

.

Je moet nu hard weglopen en nooit meer aan hem denken, ook al doet het je nog zoveel pijn en scheurt je hart in tweeen.
De pijn die jij voelt voelt hij ook als ie niet aan de hero zit maar dan 1000 x erger.

DAAROM ZAL DE LIEFDE HEM NIET OVERTUIGEN OM TE STOPPEN.

alcoholisten coke en herojunks moet je accuut verlaten, probeer ze niet tehelpen. Zoals eerder gezegd, je maakt nu in een korte tijd mee wat mijn moeder al 15 jaar moet verdragen en het sloopt je nog meer dan een drugsvverslaving zelf.

Zoek een echte vent met ruggegraat en een keiharde erectie.
Leef je eigen leven en voel je absoluut niet schuldig dat je hem laat sterven in zijn eentje.

Jij hebt recht op een normale relatie hij heeft verzuimd oftwel keihard gelogen over zijn junken bestaan.
Daarom is een vuile leugenaar een rasechte kutjunk dus, dat hoef jij niet te pikken.

Bonie

 

[Vanadesse]

Ik vind dit heel erg om te lezen. Helaas zou je de mensen die hierboven gepost hebben wel gelijk moeten geven. Je geeft heel veel liefde aan hem en je stopt er energie in, maar je krijgt er ellende voor terug. Die cirkel moet je verbreken. Ga bij hem weg, hoe moeilijk dat ook is.

In principe maak je het hem alleen maar gemakkelijker om te blijven gebruiken door je zorgzame instelling.

 

[ArieKanariE]

in feite zou je iedereen die oneerlijk tegen je is moeten verlaten. over het algemeen is iemand die verslaafd is aan iets, zelden eerlijk daarover, maar ik ken er wel die eerlijk zijn erin en die ook eerlijk zijn tegen hun relatie.

en ik ken ook zat mensen die niet verslaafd zijn en zichzelf toch helemaal het apenlazarus liegen over de meest idiote dingen.

als iemand niet eens het respect op kan brengen om eerlijk te zijn tegen je, hoe kan diegene je dan wijsmaken dat hij of zij oprecht van je houdt?

Als je zo al doet tegen de mensen die van je houden, dan wil ik eigenlijk niet eens weten wat je doet met de mensen waar je een hekel aan hebt.

aan de TopicStartster..
het is heel moeilijk om in te zien en waarschijnlijk is het ook een flinke stap om bij je manneke weg te gaan, maar vergeet gewoon vooral niet dat in jouw leven de twee belangrijkste dingen jijzelf en jouw dochter zijn .
En alles dat ervoor zorgt dat die twee dingen tekort komen, op welke manier dan ook, zou je moeten proberen te verbannen uit je leven... alles .. alles alles alles .. want er zullen nog zat rotdingen bij komen in de loop der tijd en dan is het altijd des te lekkerder als je dingen uit je verleden ook echt achter je hebt gelaten. Anders krijg je je portie dubbelop tenslotte....


jij bent al wat ouder zeg je, dus dan heb je wel wat meegemaakt lijkt me, zoals jouw leven het laatste half jaar was .. zou jij dat leven voor je kind willen? Want dat is in feite nu wel het voorbeeld dat jij haar aan het geven bent.
Versta me niet verkeerd. Je laat haar ook zien wat liefde is, wat oprecht van iemand houden en voor iemand zorgen is, echter ze ziet nu ook hoe die liefde wordt beantwoord .. op welke manier je vriend laat zien wat liefde is .... en dat lijkt mij nou niet echt de meest slimme les die je een kind zou willen leren toch zijn manier zeg maar


Jij bent degene die jouw leven leeft en degene die verantwoordelijk is voor jou en je dochter en dus ligt de sleutel van de deur uit de ellende ook bij jou.

ik wens je heel veel sterkte met welke keuze je ook maakt. Want wij kunnen wel zeggen wat we willen, maar het is uiteindelijk jouw keuze natuurlijk.
Ik zal je een privebericht sturen met een link naar een verhaal over relaties en hoe scheef die kunnen lopen als er een sterke en een zwakke factor in de relatie zitten. Ik heb hem zelf geschreven en het is even een stukje lezen, maar ik hoop echt dat je de moeite neemt om het even te lezen. Ik denk dat je heel erg veel zal herkennen in dat verhaal en dat je er dus misschien wel je voordeel mee kan doen.

AkA

 

[eend]

generaliseren

...
alcoholisten coke en herojunks moet je accuut verlaten, probeer ze niet tehelpen. Zoals eerder gezegd, je maakt nu in een korte tijd mee wat mijn moeder al 15 jaar moet verdragen en het sloopt je nog meer dan een drugsvverslaving zelf.

Zoek een echte vent met ruggegraat en een keiharde erectie.
Leef je eigen leven en voel je absoluut niet schuldig dat je hem laat sterven in zijn eentje....
Daarom is een vuile leugenaar een rasechte kutjunk dus, dat hoef jij niet te pikken.

Bonie

Jouw ervaring, de ervaring van je moeder hoeft natuurlijk niet te betekenen dat het altijd zo gaat (generaliseren).

Wat je erectieverhaaltje; is dit je eigen ervaring (generaliseren).

Dat laatste stuk slaat écht helemaal nergens op. Is elke leugenaar een Junk...sorry VUILE leugenaar en KUT-junk? Maar het zal waarschijnlijk liggen aan de manier hoe ik het lees?! Ook dan slaat het nog nergens op.

Gr.,

Eend

 

[lysergine25]

alle junks liegen dat ze barsten ja ze jatten van je en ze doen alles om je vertrouwen voor eeuwig te vergallen.....

vooral hero junks !!

 

[jcutter]

Kan jij zijn heroine niet van hem afpakken en het aan mij geven? Vervolgens hou je hem kort met geld en als hij je slaat dan haal je wat agenten op. Zo simpel is het leven toch?

 

[ArieKanariE]

als je het heel zwart wit bekijkt zou je zelfs kunnen zeggen dat je hem op deze manier zelfs in de gelegenheid stelt om drugs te kunnen gebruiken.

zo hoeft hij totaal geen verantwoordelijkheid te nemen en kan hij dus blijven vluchten in de roes van de dag.

majah helaas weet ik ook maar al te goed hoe manipulerend verslaafden kunnen zijn en hoe moeilijk het is om daar weerstand aan te kunnen bieden. dus het is zeker geen verwijt wat ik schrijf.



ps
junk zit in de afvalbank, junks bestaan niet. Geen mens is afval namelijk, hoe verrot ik iemand ook mag vinden. het is mijn mening en ik ken het totale plaatje niet, dus wie ben ik om te veroordelen. Zelfs bij verslaafden.
en vergeet niet .. voor elke verslaafde zijn er minimaal tien mensen die het hem toelaten. Of dat nu is doordat ze net doen alsof ze het niet zien, of omdat ze niets meer met diegene te maken willen hebben. Uiteindelijk is ook een zgn junk een product van onze eigen maatschappij, een kind geboren uit ouders die net als jij en ik zijn .. mensen die klaarblijkelijk ook hun portie ellende hebben meegemaakt, alleen waren ze blijkbaar niet zo goed als jij in het verwerken ervan. ... en vergeet niet .. de maatschappij dat ben jij

siempre viva !

 

[Leek35]

als je het heel zwart wit bekijkt zou je zelfs kunnen zeggen dat je hem op deze manier zelfs in de gelegenheid stelt om drugs te kunnen gebruiken.

zo hoeft hij totaal geen verantwoordelijkheid te nemen en kan hij dus blijven vluchten in de roes van de dag.

majah helaas weet ik ook maar al te goed hoe manipulerend verslaafden kunnen zijn en hoe moeilijk het is om daar weerstand aan te kunnen bieden. dus het is zeker geen verwijt wat ik schrijf.

!

Ik dacht altijd dat liegen liegen was, niet meer of min. Nu weet ik beter, en iemand die het zelf niet heeft ervaren, die zelf niet met de regelmaat van de klok aan de grond genageld stond van verbazing over hoe iemand ooit het lef kon hebben om zo te staan liegen dat het kraakt en dat terwijl ze je recht in de ogen kijken en zodanig overtuigend overkomen dat je zoiets hebt van "het moet wel zijn zoals hij zegt want anders kan je nooit zo overtuigend zijn"

Tja... ik weet ondertussen wel beter, maar het begrijpen, das weer wat anders..

Het gedrag van mijn vriend was soms het gedrag was van iemand met een paar totaal verschillende persoonlijkheden die elk op hun beurt, en dat op soms enkele seconden, de kop opstaken.

Eerst zag ik het zielige, eenzame en toch zo in en in met spijt doordrongen hoopje ellende dat half ineengedeukt aan de deur stond te jammeren, te huilen tot mijn hart brak en ik niet anders kon dan hem weer binnenlaten (tenslotte, het kon maar oprecht zijn want zo goed toneeltje spelen, dan kon niemand...)

Eenmaal binnen en bij het eerste woord of de eerste handeling die niet naar zijn zin was, lap, het hoopje ellende was verdwenen en een agressief, aanvallend en vooral schrikwekkend monster was daar in de plaats...

Die zielige blik had plaats gemaakt voor een blik die meer zei dan duizend woorden..
Een blik die me ineen deed krimpen van angst, wetende dat de persoon die op dat moment voor me stond, niks van tegenspraak of wat dan ook van commentaar ging accepteren maar wel zwaar ging afstraffen, zijn eigen grenzen niet kennende..

Hoe ik op zo'n momenten heel bewust en goed doordacht al mijn handelingen controleerde, wetende dat elk verkeerd woord of handeling zwaar afgestraft ging worden, is nadien bekeken bijna te gek voor woorden.

Ik gedroeg me als een bange hond, maakte me klein, keek naar de grond, ZEKER NOOIT RECHTSTREEKS OOGCONTACT, en alle beschuldigingen aan mijn adres heel nederig toegeven, beamen dat alles door mijn schuld was, dat hij door mijn toedoen verplicht was geweest om dit of dat te doen (drugs nemen, liegen, bedriegen, noem maar op), ik had er hem toe gedwongen, zelf had hij zoiets nooit gedaan, had ik maar niet....

Op alles had en heeft hij de soms meest absurde uitleg, van totaal onlogischeen tegenstrijdig, naar het gewoon negeren en beweren zich niets meer te herinneren, tot het omkeren van de rollen en mij te beschuldigen van een flipdoos te zijn én zogezegd heel verontwaardigd te zijn dat ik ook maar durf zo'n dingen te denken van hem!!

Meer en meer ben ik er van overtuigd dat zo'n mensen eigenlijk echt geestesziek zijn en dat hun plaats achter tralies is, in een gesticht, met een wit jasje aan waarvan de mouwen vanachter vastgeknoopt worden...

Dat ze de gewoon depressieve mensen maar laten lopen, en eerder eens beginnen met die schizofrenen zoals dat "vriendje" van mij, voor eens en voor altijd achter slot en grendel steken want met hen komt het toch nooit meer goed...

 

[quia]

[... want met hen komt het toch nooit meer goed...

En met jou?
Hoe lang houd je dit vol?
Heel lang misschien, daar kan ik over meepraten helaas.
Wie is hier nu ''ziek''?

Jij laat dit allemaal toe.
Stelt geen grenzen, of handhaaft ze niet.
Iets dat ik ook maar al te goed herken.

Jij kan hem niet veranderen Leek.
Veranderen kan je alleeen jezelf.
En geloof me maar, dat kostl genoeg moeite.

 

[karen50]

Hoe gaat het inmiddels met je, Leek?

Wat ongelofelijk moeilijk hè. Je wilt er wel mee stoppen maar elke keer weer gebeurt er iets waardoor je denkt: zie je wel, hij gaat tóch clean worden. Ik moet gewoon nog even volhouden.......

Toch ben ik bang dat jouw vriend nog te jong is om het inzicht te hebben dat het zo niet verder kan. En in de tussentijd raak jij er zo aan vast dat je het niet meer los kunt laten. Ik hoop eerlijk gezegd dat de relatie inmiddels gestopt is.....

Leek, ik was 22 toen ik mijn man leerde kennen in 1980. Hij was toen 31 en vanaf z'n 15e jaar verslaafd. Eerst aan opium en later aan heroine en ook barbituraten, pal, enz. Destijds was hij aan het afkicken, d.w.z. zorgen dat hij op een onderhoudsdosis methadon kwam. Hij had nl. altijd zóveel gebruikt dat het helemaal clean worden er niet in zat. Ja, hij heeft dat wel geprobeerd, maar dat werd een disaster.

Na een periode van hevige terugval, waarin mijn omgeving mij ook voor gek verklaarde dat ik met de relatie doorging, is het allemaal goedgekomen en zijn wij getrouwd.
Hij had een onderhoudsdosis meet van 50cc. Die is later nog verhoogd naar 70cc. Mijn man heeft nooit meer gebruikt. Hij is in 2005 overleden aan de gevolgen van levercirrose.

Waarom vertel ik je dit? Omdat ondanks het feit dat hij op het oog een normaal leven leidde (hij zorgde voor het huishouden en de hond en ik werkte) hij toch altijd verslaafd bleef. Niet alleen letterlijk vanwege de meet natuurlijk, maar ook psychisch.

Het lijkt makkelijk, afkicken en dan de "beloning" - het huisje, boompje, beestje - maar bij sommige gebruikers, zoals bij mijn man, is het verslavingsgen zó sterk aanwezig, dat het altijd het leven zal blijven beheersen en overheersen zelfs.

Stoppen wordt gedaan omdat het niet anders meer kan en je op een gegeven moment ook geen zin meer hebt in het junkenleven maar niet omdat je ineens geen trek meer hebt in dope!!
Als partner ben je dus ook altijd bezig met de verslaving, ook al heb je zelf nooit gebruikt en ook al is de situatie "gewoon", waarmee ik bedoel: geen rare moodswings e.d. door sleepers of vreemde combinaties

De "moraal" van dit verhaal: in het beste geval denk ik dat je een zelfde soort leven krijgt als ik jarenlang heb gehad. Niets mis mee, maar het heeft wel zo z'n nadelen: je durft niet zo goed vrienden te maken omdat je "het" liever niet vertelt. Het schrikt veel mensen af zoals iedereen hier wel zal weten!

Maar toch kun je er niet omheen als je mensen goed leert kennen want hoe leg je bijvoorbeeld uit dat het om een uur of vijf toch echt meettijd is, rain or shine, elke dag opnieuw en daarna toch echt rust in de tent dus geen bezoek e.d.! :P

Kortom: weet waar je mee verder gaat! Als je tenminste nog geen besluit hebt genomen, wat ik eerlijk gezegd wel hoop want als ik alles zo lees is jouw vriend wel érg extreem en zou ik meer denken aan de slechte dagen dan aan de goede, want ik weet dat je het dan bijna niet meer kunt: ermee ophouden!

Goed is namelijk ook vaak gelijk héél goed. Het lijkt wel alsof wij cleane partners van gebruikers zelf ook een soort verslaving hebben.

Heel veel sterkte, Leek en blijf schrijven!! Want dat helpt. Was er "vroeger" maar een forum als dit geweest!!

 

[ArieKanariE]

mooi verhaal Karen en ik ben het helemaal met je eens

 

[ArieKanariE]

zoveel angst voor werken dan tellius?
of het kan lichamelijk gewoon echt niet meer?

mijn enige voordeel van mn verslaving wat dat betreft is dat ik kan liegen alsof het gedrukt staat en dat kan nogal helpen bij je sollicitatiegesprekken ..
zeker als je cv (na 300 keer afgewezen zonder bericht ) de eerste keer dat je hem wat 'pimpte' , wel werkte .. en ik dus een bijna geheel fictief arbeidsverleden moest herinneren vanaf mn cv .. en dat ook nog eens op een correcte manier (geheel uit de duim gezogen dus) moest overbrengen aan de twee P&O mensen voor me

lukte prima en ben toen ook aangenomen en heb zo eigenlijk heel veel eigenwaarde op kunnen doen in de tijd dat ik er werkte. Plus, de keren erna hoefde ik alweer wat minder te liegen op mn cv

maar ik weet nog wel dat het afzien was .. elke ochtend vroeg eruit, verantwoording opeens. veel druk op je schouders en mensen die dingen van je verwachten enzo, geheel tegengesteld hoe ik de jaren ervoor leefde. was toen net 3 maanden clean.. in vier maanden van junk tot stropdasyup ) ... achteraf gezien heeft dat me wel heel erg geholpen om in te zien dat ik ook anders kon leven dan als een jagerige junk of als een zieltje bij paps en mams.

want mijn zelfbeeld begon daar toen wel op te lijken, zo mentaal wordt je trouwens dus ook afgebroken tijdens het afkicken.

 

[karen50]

Knap hoor Tellius, dat je het redt in je eentje! En ik heb veel respect voor het feit dat je vindt dat je die "ijzeren-meet-regelmaat" een partner niet kunt aandoen.

Kan mij best voorstellen dat werken niet bepaald meevalt voor jullie. Werkdruk is vaak heel hoog en ik weet niet hoe lang en hoe heavy jullie gebruikt hebben, maar het laat gewoon z'n sporen na.

Die mooie babbel, ArieKanarie, haha: dat herken ik wel! Mijn man kon ook soms de wonderlijkste zgn. werkervaringen vertellen aan mensen. Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dierenarts of zo als mensen zaten op te scheppen over hun werk.

Da's trouwens ook zo'n raar vooroordeel wat veel cleane mensen hebben over gebruikers: dat het een soort aardappels zijn zonder inhoud. Ik weet wel beter!

 

[karen50]

Tellius, bij C was het precies zo. En het is echt wel zo dat iets meer methadon en 2 innametijdstippen helpt om je beter te voelen. De omgeving vergeet soms te snel dat een opiatenverslaving overleven zeg maar niet niks is!

 

[ArieKanariE]

het was mij ook al opgevallen dat elke verslaafde een soort ritme heeft.

De ene is gevoeliger in de ochtend en de ander weer in de avond. Geen idee of dat ook in verband staat met die afbraak enzymen tellius, al zou me dat wel logisch lijken.

Ik merkte bv dat als ik overdag niet nam en savonds wel, dan werd ik sochtends niet achtelijk vroeg wakker en veel minder ziek.
Maar nam ik overdag wel en savonds niet, dan sliep ik of voor geen meter, of ik werd snachts al ziek en was ik sochtends zo ziek als een hond. en moest ik dus sochtends al nemen, waardoor ik savonds weer niets meer had en dus het cirkeltje weer overnieuw begon.

het frappante was dat bij verschillende bekenden van me, dat juist geheel andersom was. uiteindelijk had ik dat door van mezelf en zorgde ik dus altijd dat ik een restje voor het slapengaan had. dat scheelde voor mij heel veel in het ziek zijn, al was het natuurlijk na een tijd wel weer zo dat ik savonds een bepaalde hoeveelheid nodig had, kreeg ik die niet, werd ik alsnog ziek wakker.

Mijn hele leven had ik al slaapproblemen, misschien dat dat ook meespeelde, maar ik kan best inzien dat het verwisselen van je innametijden voor nogal onverwachte en vervelende gevolgen kan zorgen. Met andere sterke pijnstillers zie ik een dergelijk effect ook optreden bij veel mensen, dus zou niet weten waarom dat met methadon anders zou moeten zijn.



ps karin ik denk dat heel veel mensen zouden schrikken als ze zouden inzien hoe slim en geraffineerd die 'aardappels' wel niet kunnen zijn. Want vergeet niet, je moet elke dag je centjes bij elkaar zien te sprokkelen voor die zooi... dat lukt je niet als je zetmeel in je koppie hebt hoor. Je zou, heel extreem, misschien zelfs wel kunnen stellen dat een heroine verslaving bepaalde kwaliteiten van een mens juist enorm vergroot. Alleen die kwaliteiten worden op een negatieve manier gebruikt natuurlijk, waardoor zich dat weer uit in bedriegen, oplichten en dat soort fijne dingen. majah kijk eens naar de zakenwereld ... zoveel meer morele waarden zie ik daar niet hoor ...

 

[ArieKanariE]

Nochtans is mijn apotheker van mening dat mijn dosis sowieso 'precair' te noemen is, bij 11 mg ga je veel sneller voelen als er eens wat mg's minder van in je bloed komen, dit is bij 20 mg of meer veel minder het geval.

das eigenlijk niet zo gek ook ... omdat 1/11e nu eenmaal een veel grotere verhouding is als 1/20e ... je lichaam ziet niet van he er is nu 1 mg af, je lichaam ziet hoeveel ervanaf is in verhouding met eerder genomen dosissen ( dosii? dosae? geen idee wat het meervoud van dosis is) en dan is het verschil tussen 1 mg op 11 milligram natuurlijk veel groter voor je lichaam dan als je 1 milligram omlaag gaat vanaf 20 mg

de laatste loodjes wegen nu eenmaal het zwaarst

 

[erik_heerlen]

Veel verslaafden erkennen het probleem, en zeggen dan ook dat ze willen afkicken. Probleem voor buitenstaanders is dan om te kunnen oordelen of men het echt meent of men het gewoon "zegt" om buitenstaanders een spiegel voor te houden. In mijn omgeving wonen enkele verslaafden (wit en bruin), waarvan enkele van het vrouwelijke geslacht.
Ik heb gewoon contact met deze mensen, en allemaal roepen ze dat ze willen stoppen, en dat ze graag een stok achter de deur willen hebben (ik, als niet gebruiker dus) om ook daadwerkelijk de drugs de rug toe te keren.

Van nature ben ik iemand die zelfs mijn laatste euro geeft aan iemand die 'm harder kan gebruiken dan ik zelf. Soms denk ik weleens als ik geld als water had, dan deed ik voor die of die alles wat in mijn macht ligt om die persoon van de drugs af te helpen. Maakte ik een afspraak bij de tandarts voor een gebitsrenovatie (of prothese)... Als die betreffende persoon maar er bovenop komt.

Alleen de waarheid is vele malen harder. Hulp kun je als buitenstaander niet bieden. Je kunt alleen maar steun bieden. Dit is in mijn geval beperkt tot het voeren van diepgaande gesprekken met de betrokken mensen. Door deze gesprekken probeer ik meer over hun gebruik te weten te komen. Vaak merk ik dat men door het voeren van gesprekken en het "normaal" behandelen van deze mensen, deze mensen de stap richting hulpverleners ECHT serieus overwegen. Ik veroordeel niemand om de daden wat hij of zij heeft gedaan in het leven. Allemaal maken we zo onze fouten. Maar als ik het verhaal van TS lees, dan gaat zij echt door een hel. Zelf wil je graag het beste van het beste uit de relatie halen, maar als de één de drugs belangrijker vindt dan een relatie dan is voor mij de keus heel snel gemaakt.
Hij is nu (nog) 22 jaar. Als ik zoiets lees van zo'n jong iemand dan denk ik weleens godverd.... maak NU schoon schip, je hebt nog een heel leven voor je.

Maar als de "gebruiker" telkens gouden bergen beloofd, en er niets van bakt. dan is ook voor mij de kous af, en is deze persoon mij geen blik meer waardig.

 

[Wromtrax]

Re: eindelijk mensen die begrijpen waar ik het over heb..

Ik heb in het verleden inderdaad al gezien dat hij, nadat ik echt voet bij stuk hield en bij mijn standpunt bleef, hij dan zakte tot op de bodem, smeekte, huilde, noem maar op, en toen ie zag dat het of het één of het ander was, zijn drugs of ik, als bij wonder heeft hij zich herpakt...

Uitgemergeld als hij op dat moment was, vol uitslag (en nog steeds ervan overtuigd zijn dat hij er heel goed uitzag..?) uitgeput, is hij terug op zee vertrokken en heeft hij, ik kon het amper geloven, tien dagen op zee gewerkt, en geloof me, het werk dat ie deed is heel zwaar.
Ik kon het echt niet geloven, en toch was het zo, hij kwam terug als een nieuw mens, ik dacht, mss dat we nu goed bezig zijn..

Toch begon hij weer, zonder dat ik het wist in het begin, totdat ik al bepaalde gedragingen begon te herkennen (zoals krabben alsof er mieren op zijn lijf liepen), hem daarover aansprak en als antwoord kreeg dat dat was omdat hij had gezweet, helemaal niks met die B te maken, en dan nog mij een schuldgevoel geven omdat ik dat ook maar durfde te beweren...

Onlangs heeft hij een heel zwaar ongeval gehad en ligt hij al een week op intensieve zorgen, zijn lever is in vijf stukken, hart, longen, nieren, pancreas, noem maar op, alles heeft een hele harde slag gekregen, het is een wonder dat hij nog leeft..

Hij zou er moeten doorkomen, maar het zal maanden en maanden duren en nooit zal hij nog even sterk zijn als voorheen, hij zal moeten leren leven met het feit dat zijn lichaam veel zwakker is, dus ook zijn levensstijl die hij gewoon was niet meer zal aankunnen.

Ik ben een stuk ouder dan hem, van het zorgzame type, ik doe alles voor hem, paperassen in orde houden, noem maar op, en soms heb ik het gevoel dat ik daar ergens in de fout ging, hij wist dat ik wel ging toegeven, dat ik heel veel voor hem overheb, en lang heeft hij me aan het lijntje kunnen houden wat zijn B gebruik betrof aangezien ik daar geen jota van snapte..

In zijn situatie nu, hoe kan ik hem ooit duidelijk maken dat het zo is of niet, ik vrees nu al dat hij er helemaal in zal sukkelen door het feit dat hij mss niet meer de oude zal zijn, en zich volledig zal laten gaan..

Maar ik ben maar alleen, heb een dochter, mijn werk, ik kan onmogelijk nog dagelijkse controles doen, hem verbieden van zijn "vrienden" te zien (want die zitten er ook allemaal aan), want dat aanvaardt hij toch niet.

Het is een feit dat hij, ondanks zijn 22 jaar al een heel zwaar verleden heeft, 4 maal de gevangenis in, 2 x voor diefstal met geweldpleging, 2x voor dealen en onlangs kwam ik te weten dat de politie hem beschuldigd van poging tot aanranding begin februari...

Hij heeft hier al alles kapot geslaan, mij geslaan, allemaal onder invloed, maar de keren dat hij nuchter was, kon ik zien dat hij diep vanbinnen een goeie jongen is, maar het lukt mij maar niet om die jongen te houden, de jongen, man, waar ik van hou.

Alles is gebaseerd op leugens, ik ben vreselijk achterdochtig geworden, waardoor er discussies ontstaan, die dan (volgens hem) de reden zijn dat hij weer naar dat spul grijpt..

Veel kans dat hij, eenmaal het ziekenhuis uit, hij de gevangenis in vliegt, hem alleen thuis laten bij mij, dat vertrouw ik niet, wat hij me dan weer verwijt.
Maar ik ben al wat hij heeft, de enige die mss zo stom is om zo voor hem te willen zorgen en hem te helpen terwijl ze eigenlijk constant voor de gek wordt gehouden...

Aii hier heb ik een boek over gelezen.. loslaten is mijn advies maar ik zal contact met een deskundige vragen.

 

[Afghaan-Gek]

los van alles- veel dope wordt versneden.
als hij eenshot "speedball" gedaan had, zou dat op de joints na de hele bloedtest kunnen verklaren.
op basis van je eigen interpretatie verander je je beeld .

maar hoe dan ook , iemand die geen gelijkwaardige partner is , of de intentie heeft dat op kortst mogelijke temijn te worden , is vaak niet de ware jacob.

 

[Angramar Temenos]

Iboga.. Het is het ultieme wapen tegen heroine.