Naima
Newbie
Hallo allemaal, ik ben nog nieuw hier en dit is mijn allereerste tripreport.
Ik ben 31 jaar en heb nog nooit in mijn leven drugs gebruikt, maar tot dit jaar wou ik dit gewoon eens goed mee maken. Afgelopen weekend heb ik dan ook voor het eerst in mijn leven een trip mee gemaakt. Ik weet nu achteraf dat mijn dosis te hoog was voor iemand die nog nooit drugs heeft gedaan. Ik heb namelijk 22 gram High Hawaiians truffels genomen. Dit komt omdat ik bang was niks te voelen (ja klinkt dom). Maar ik heb pas geleden voor de eerste keer weed en hash gerookt en hier voelde ik telkens niks van. Erna een XTC pilletje gedaan (over de 200 mg MDMA erin?) en hier vond ik het effect zo tegenvallen dat ik het eigenlijk niks vond voorstellen.
Erna stelde iemand mij truffels voor, want hier kon je dus ook vervormingen waarnemen en dit vond ik goed klinken. Hoe meer ik las over truffels, hoe interessanter ik het vond en ik besloot het te doen. Voornamelijk de diepere betekenis die je ervan kan krijgen.
Om 17:00 had ik mijn thee gemaakt van 22 gram truffels. Ik dronk het helemaal op en de 22 gram truffels restjes die er nog onderin zaten heb ik na goed kauwen opgegeten. Ik werd er best misselijk van en deed de smaak weg met een beetje snoep. Niet te veel, want ik las dat suiker de trip deed afbreken. Ik was samen met mijn vriend op de slaapkamer (hij was compleet nuchter en bleef dit ook om op mij te letten de hele tijd).
Na 20-30 min begon ik het al lichtjes te voelen. Alles werd wat intenser vooral het geluid. Erna begonnen dingen wat te vervormen en leek het alsof sommige dingen deden “zweven”. Rond 6 uur kwamen de visuals als ik mijn ogen dicht deed en het was fantastisch om te zien. Een soort van mandala achtige figuren die continue in beweging waren met super mooie kleuren. Voor de omschrijving vertelde ik mijn vriend dat de disco was begonnen hehe. Ik vond het prachtig om te zien en voelde me gelukkig. Vervolgens zag ik deze visuals ook als ik mijn ogen open had. Zo keek ik naar mijn badjas die op bed lag en het was fantastisch om naar te kijken. Er ontstonden allerlei vormen er om heen met allerlei kleuren en alsof er een soort filter over heen zat dat het getekend was.
Ondertussen was het denk ik 1,5 uur later en ik begon me af te vragen hoe heftig dit nog moest gaan worden. Want ik had gelezen dat je de piek krijgt ongeveer 2 uur later. Dat ik dit überhaupt al zou zien had ik al niet verwacht. Ook merkte ik dat als ik weer naar iets anders keek het telkens heel gefocust was. Om mezelf rustig te houden hebben we Finding Nemo opgezet. Dit kreeg ik als tip van een vriend, maar ik merkte dat ik helemaal niet meer naar de film kon kijken op een gegeven moment. Mijn focus was zo intenst en het wisselende de hele tijd op telkens andere dingen. Ik kreeg het erg warm en een paar seconde erna had ik het weer erg koud. Ook voelde ik me hier en daar in vlagen erg misselijk. Ik heb dus de gehele tijd ook met een plastic kom bij me gezeten, voor het geval ik moest overgeven (uiteindelijk niet gebeurd). Ik moest ook wel 5x naar de wc in een uur tijd en het lopen naar de wc ging steeds lastiger door de vervormingen van de vloer bijvoorbeeld. Dit alles begon me een beetje te beangstigen, want zou het nog verder gaan? Ik probeerde nu in de realiteit te blijven met mijn gedachtes.. ik merkte dat ik mezelf aan het tikken was in de hoop niet telkens zo ver met mijn gedachtes af te dwalen. Het werd me soms te veel en moest ik huilen. Mijn vriend trooste mij en zei dat het snel voorbij zou zijn. Nou niet dus... het leek een eeuwigheid te duren. Ik was ook helemaal het tijdbesef kwijt.
Op een gegeven moment was ik er klaar mee en besloot ik wat suiker te drinken, dit lukte mij trouwens met moeite. Ik weet niet waarom, maar mijn lichaam werkte niet mee. Ondertussen was ik wel weer wat rustiger en was het afwachten tot het minder heftig zou worden. Ik deed weer een poging om Finding Nemo verder te kijken, maar ik heb niks meegekregen van die hele film. Mijn gedachtes bleven afdwalen of ik was weer in focus hoe Dory haar mond beweegde bijvoorbeeld. Het duurde een eeuwigheid en het bleef maar doorgaan en doorgaan, het begon niet minder te worden! Op een gegeven moment kreeg ik het geniale idee dat ik PERSEE naar de doktor moest, want ik had online gelezen dacht ik dat ze je dan een soort adrenaline shock spuit konden geven. Geen idee of dit klopt, maar dit MOEST ik nu hebben. Alles om deze trip maar te stoppen. Ik probeerde dus mijn telefoon te zoeken om de nightcare te bellen. En toen begon het heftigste... ik weet niet wat er gebeurde, maar ik zat op bed en op de een of andere manier had ik mijn gedachtes compleet niet meer onder controle. Super veel gedachtes kwamen voorbij en telkens zo in focus en dit allemaal in een paar seconden. Er werd voor mijn gedacht en ik had hier totaal geen invloed meer op. Alsof ik in een andere dimensie zat en ik zelf niks meer te zeggen had. Het is heel moeilijk om dit moment goed te kunnen omschrijven. Maar ik weet wel dat ik mij verschrikkelijk voelde en het duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid. Ik dacht dat ik dood ging..
Erna kreeg ik weer even een helder moment van realiteit en was toen best in paniek.. wtf is er met mij aan de hand.. waarom werkt die suiker niet.. ik moest NU naar de doktor. Het voelde ook alsof mijn vriend mij echt tegenwerkte om naar de nightcare te bellen (deed hij niet). Op sommige momenten keek ik mijn vriend aan en zijn hele gezicht was helemaal golvend. Na 15 minuten in de wacht (duurde een fucking eeuwigheid) kreeg ik iemand aan de telefoon. Ze vroeg wat er was en wat ik had gebruikt. Ze vertelde mij dat ze een aantal zaken met mij ging doornemen om te kijken in wat voor staat ik was. Haar eerste vraag was “wat voor kleur heeft je gezicht?”. Deze vraag vond ik zoooo belachelijk, alsof ze vroeg heb je vanmorgen je tanden gepoetst? Zij werkte (voor mijn gevoel) dus ook al tegen zodat ik niet naar het ziekenhuis ga en heb dus meteen opgehangen. Vervolgens heb ik mijn vader maar gebeld en gezegd dat ik drugs had gebruikt en naar het ziekenhuis moest. Heel awkward eigenlijk om meteen te laten weten dat ik voor het eerst drugs gebruikt had. Uiteindelijk zijn we naar het ziekenhuis gegaan, maar mocht ik niet naar binnen, want ik had geen telefonische afspraak gemaakt. De frisse lucht heeft me goed gedaan, want ik merkte dat ik steeds meer bij kwam in de realiteit. Het einde was in zicht.. EINDELIJK..
Het is een hele heftige eerste trip voor mij geweest, ik denk dat ik het wel een badtrip mag noemen. Wat ik mij afvraag is of ik op een gegeven moment op het heftigste moment in de richting ging van een ego death. Want het voelde alsof ik in een andere dimensie zat en totaal geen controle meer had.
Erna heb ik nog veel gelezen over wat truffels met je hersenen doen en ik vind het erg interessant over wat er nog meer is dan onze realiteit. Ondanks dat ik op het moment zelf dacht dit doe ik noooooit meer, ben ik toch blij dat ik dit heb mee gemaakt en neig ik toch naar een volgende trip over een tijd met een minder hogere dosis uiteraard. Ik wil graag nog intenser kunnen genieten en mezelf leren loslaten, want wat ik zag en heb meegemaakt vond ik fantastisch. Ook al was het doodseng op een gegeven moment!
Ik ben 31 jaar en heb nog nooit in mijn leven drugs gebruikt, maar tot dit jaar wou ik dit gewoon eens goed mee maken. Afgelopen weekend heb ik dan ook voor het eerst in mijn leven een trip mee gemaakt. Ik weet nu achteraf dat mijn dosis te hoog was voor iemand die nog nooit drugs heeft gedaan. Ik heb namelijk 22 gram High Hawaiians truffels genomen. Dit komt omdat ik bang was niks te voelen (ja klinkt dom). Maar ik heb pas geleden voor de eerste keer weed en hash gerookt en hier voelde ik telkens niks van. Erna een XTC pilletje gedaan (over de 200 mg MDMA erin?) en hier vond ik het effect zo tegenvallen dat ik het eigenlijk niks vond voorstellen.
Erna stelde iemand mij truffels voor, want hier kon je dus ook vervormingen waarnemen en dit vond ik goed klinken. Hoe meer ik las over truffels, hoe interessanter ik het vond en ik besloot het te doen. Voornamelijk de diepere betekenis die je ervan kan krijgen.
Om 17:00 had ik mijn thee gemaakt van 22 gram truffels. Ik dronk het helemaal op en de 22 gram truffels restjes die er nog onderin zaten heb ik na goed kauwen opgegeten. Ik werd er best misselijk van en deed de smaak weg met een beetje snoep. Niet te veel, want ik las dat suiker de trip deed afbreken. Ik was samen met mijn vriend op de slaapkamer (hij was compleet nuchter en bleef dit ook om op mij te letten de hele tijd).
Na 20-30 min begon ik het al lichtjes te voelen. Alles werd wat intenser vooral het geluid. Erna begonnen dingen wat te vervormen en leek het alsof sommige dingen deden “zweven”. Rond 6 uur kwamen de visuals als ik mijn ogen dicht deed en het was fantastisch om te zien. Een soort van mandala achtige figuren die continue in beweging waren met super mooie kleuren. Voor de omschrijving vertelde ik mijn vriend dat de disco was begonnen hehe. Ik vond het prachtig om te zien en voelde me gelukkig. Vervolgens zag ik deze visuals ook als ik mijn ogen open had. Zo keek ik naar mijn badjas die op bed lag en het was fantastisch om naar te kijken. Er ontstonden allerlei vormen er om heen met allerlei kleuren en alsof er een soort filter over heen zat dat het getekend was.
Ondertussen was het denk ik 1,5 uur later en ik begon me af te vragen hoe heftig dit nog moest gaan worden. Want ik had gelezen dat je de piek krijgt ongeveer 2 uur later. Dat ik dit überhaupt al zou zien had ik al niet verwacht. Ook merkte ik dat als ik weer naar iets anders keek het telkens heel gefocust was. Om mezelf rustig te houden hebben we Finding Nemo opgezet. Dit kreeg ik als tip van een vriend, maar ik merkte dat ik helemaal niet meer naar de film kon kijken op een gegeven moment. Mijn focus was zo intenst en het wisselende de hele tijd op telkens andere dingen. Ik kreeg het erg warm en een paar seconde erna had ik het weer erg koud. Ook voelde ik me hier en daar in vlagen erg misselijk. Ik heb dus de gehele tijd ook met een plastic kom bij me gezeten, voor het geval ik moest overgeven (uiteindelijk niet gebeurd). Ik moest ook wel 5x naar de wc in een uur tijd en het lopen naar de wc ging steeds lastiger door de vervormingen van de vloer bijvoorbeeld. Dit alles begon me een beetje te beangstigen, want zou het nog verder gaan? Ik probeerde nu in de realiteit te blijven met mijn gedachtes.. ik merkte dat ik mezelf aan het tikken was in de hoop niet telkens zo ver met mijn gedachtes af te dwalen. Het werd me soms te veel en moest ik huilen. Mijn vriend trooste mij en zei dat het snel voorbij zou zijn. Nou niet dus... het leek een eeuwigheid te duren. Ik was ook helemaal het tijdbesef kwijt.
Op een gegeven moment was ik er klaar mee en besloot ik wat suiker te drinken, dit lukte mij trouwens met moeite. Ik weet niet waarom, maar mijn lichaam werkte niet mee. Ondertussen was ik wel weer wat rustiger en was het afwachten tot het minder heftig zou worden. Ik deed weer een poging om Finding Nemo verder te kijken, maar ik heb niks meegekregen van die hele film. Mijn gedachtes bleven afdwalen of ik was weer in focus hoe Dory haar mond beweegde bijvoorbeeld. Het duurde een eeuwigheid en het bleef maar doorgaan en doorgaan, het begon niet minder te worden! Op een gegeven moment kreeg ik het geniale idee dat ik PERSEE naar de doktor moest, want ik had online gelezen dacht ik dat ze je dan een soort adrenaline shock spuit konden geven. Geen idee of dit klopt, maar dit MOEST ik nu hebben. Alles om deze trip maar te stoppen. Ik probeerde dus mijn telefoon te zoeken om de nightcare te bellen. En toen begon het heftigste... ik weet niet wat er gebeurde, maar ik zat op bed en op de een of andere manier had ik mijn gedachtes compleet niet meer onder controle. Super veel gedachtes kwamen voorbij en telkens zo in focus en dit allemaal in een paar seconden. Er werd voor mijn gedacht en ik had hier totaal geen invloed meer op. Alsof ik in een andere dimensie zat en ik zelf niks meer te zeggen had. Het is heel moeilijk om dit moment goed te kunnen omschrijven. Maar ik weet wel dat ik mij verschrikkelijk voelde en het duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid. Ik dacht dat ik dood ging..
Erna kreeg ik weer even een helder moment van realiteit en was toen best in paniek.. wtf is er met mij aan de hand.. waarom werkt die suiker niet.. ik moest NU naar de doktor. Het voelde ook alsof mijn vriend mij echt tegenwerkte om naar de nightcare te bellen (deed hij niet). Op sommige momenten keek ik mijn vriend aan en zijn hele gezicht was helemaal golvend. Na 15 minuten in de wacht (duurde een fucking eeuwigheid) kreeg ik iemand aan de telefoon. Ze vroeg wat er was en wat ik had gebruikt. Ze vertelde mij dat ze een aantal zaken met mij ging doornemen om te kijken in wat voor staat ik was. Haar eerste vraag was “wat voor kleur heeft je gezicht?”. Deze vraag vond ik zoooo belachelijk, alsof ze vroeg heb je vanmorgen je tanden gepoetst? Zij werkte (voor mijn gevoel) dus ook al tegen zodat ik niet naar het ziekenhuis ga en heb dus meteen opgehangen. Vervolgens heb ik mijn vader maar gebeld en gezegd dat ik drugs had gebruikt en naar het ziekenhuis moest. Heel awkward eigenlijk om meteen te laten weten dat ik voor het eerst drugs gebruikt had. Uiteindelijk zijn we naar het ziekenhuis gegaan, maar mocht ik niet naar binnen, want ik had geen telefonische afspraak gemaakt. De frisse lucht heeft me goed gedaan, want ik merkte dat ik steeds meer bij kwam in de realiteit. Het einde was in zicht.. EINDELIJK..
Het is een hele heftige eerste trip voor mij geweest, ik denk dat ik het wel een badtrip mag noemen. Wat ik mij afvraag is of ik op een gegeven moment op het heftigste moment in de richting ging van een ego death. Want het voelde alsof ik in een andere dimensie zat en totaal geen controle meer had.
Erna heb ik nog veel gelezen over wat truffels met je hersenen doen en ik vind het erg interessant over wat er nog meer is dan onze realiteit. Ondanks dat ik op het moment zelf dacht dit doe ik noooooit meer, ben ik toch blij dat ik dit heb mee gemaakt en neig ik toch naar een volgende trip over een tijd met een minder hogere dosis uiteraard. Ik wil graag nog intenser kunnen genieten en mezelf leren loslaten, want wat ik zag en heb meegemaakt vond ik fantastisch. Ook al was het doodseng op een gegeven moment!
Daarom overrompelde me dat heftige gevoel ook en kon ik me niet loslaten. Het niet loslaten en controle houden is ook iets wat ik in het normale leven erg heb. Dus mijn les om dit minder te doen en hopelijk bij een volgende trip nog mooiere dingen te zien 
