cheiron
Bewuste gebruiker
Locatie : Pisa, Italië
Dosering: 1/4e zegel "Avatar"
Tijdstip: 09:25 am
Vreemde situatie, in het parkje waar ik de kwart zegel neem gebeurt een ongeluk met een klein kindje dat van n trap dondert, inclusief ambulance. Met de zegel onder mn tong hoor ik de sirene naderen. Alsof de verstoring van de statistische waarschijnlijkheid al is begonnen...
Ik ben alleen, en net gearriveerd per vliegtuig. Het is warm. Ik twijfel hoeveel ik zal nemen, is n kwart teveel of juist te weinig?
Ik houd de zegel zeker 15 minuten onder mijn tong. De eerste effecten zijn dan vrijwel direct waarneembaar. Scherper bewustzijn, deyails springen naar voren. Ik bekijk het water dat kolkt. Dan loop ik richting historisch centrum. Terwijl ik loop komt hij hard opzetten. Nog steeds erg sterke zegels, dit is zeker geen threshold dosi (ik schat wat ik nu binnen heb op 40-50 ug) . Ik wil eigenlijk even liggen op wat gras, maar dat is hier overal verboden... . De reactie is nu nog sterk fysiek : alsof de energie in mijn lijf loskomt, stroomt, in beweging, deblokkeert. Langzamerhand groeit de betekenis van alles wat ik zie.
Ik voel mijn lijf op een subtiele manier transparanter worden. Alsof alles om mij heen dieper doordringt tot in mijn systeem. De stad voelt als een vloeibaar bad van bewustzijn, mijn lijf is de open hand die door het water strijkt.
Wat een bouwwerken. Niet perse mooi, maar wel fucking groot. Wat een werk, wat een onderneming. Ik beleef Pisa door de ogen van een middeleeuwse blik.
Het filosofische gaat tegelijkertijd samen met een mannelijke interesse in alles wat vrouw is. Alles is mooier, ook de vrouwen.
Dwalend door de stad bereik ik mijn hotel, waar ik nu dus lig uit te rusten. Tijd na inname +3:15, dus veel sterker dan dit zal het niet worden. Misschien dat ik later nog wat toevoeg, als het noemenswaardig is.
Dosering: 1/4e zegel "Avatar"
Tijdstip: 09:25 am
Vreemde situatie, in het parkje waar ik de kwart zegel neem gebeurt een ongeluk met een klein kindje dat van n trap dondert, inclusief ambulance. Met de zegel onder mn tong hoor ik de sirene naderen. Alsof de verstoring van de statistische waarschijnlijkheid al is begonnen...
Ik ben alleen, en net gearriveerd per vliegtuig. Het is warm. Ik twijfel hoeveel ik zal nemen, is n kwart teveel of juist te weinig?
Ik houd de zegel zeker 15 minuten onder mijn tong. De eerste effecten zijn dan vrijwel direct waarneembaar. Scherper bewustzijn, deyails springen naar voren. Ik bekijk het water dat kolkt. Dan loop ik richting historisch centrum. Terwijl ik loop komt hij hard opzetten. Nog steeds erg sterke zegels, dit is zeker geen threshold dosi (ik schat wat ik nu binnen heb op 40-50 ug) . Ik wil eigenlijk even liggen op wat gras, maar dat is hier overal verboden... . De reactie is nu nog sterk fysiek : alsof de energie in mijn lijf loskomt, stroomt, in beweging, deblokkeert. Langzamerhand groeit de betekenis van alles wat ik zie.
Ik voel mijn lijf op een subtiele manier transparanter worden. Alsof alles om mij heen dieper doordringt tot in mijn systeem. De stad voelt als een vloeibaar bad van bewustzijn, mijn lijf is de open hand die door het water strijkt.
Wat een bouwwerken. Niet perse mooi, maar wel fucking groot. Wat een werk, wat een onderneming. Ik beleef Pisa door de ogen van een middeleeuwse blik.
Het filosofische gaat tegelijkertijd samen met een mannelijke interesse in alles wat vrouw is. Alles is mooier, ook de vrouwen.
Dwalend door de stad bereik ik mijn hotel, waar ik nu dus lig uit te rusten. Tijd na inname +3:15, dus veel sterker dan dit zal het niet worden. Misschien dat ik later nog wat toevoeg, als het noemenswaardig is.
Weer een reden om alleen te trippen. :P