Om het maar even in het zelfde stijltje te houden dezelfde titel als vorige keer. :P Bijna twee jaar geleden hebben Smartie, Tijdloos en toen-nog-mod Pandan samen lsd gedaan. Hier het tripreport van toen voor degenen die het leuk vinden: viewtopic.php?f=21&t=52415
Anyhow, wij dachten, tijd voor een nieuwe!
Deze keer met z'n drieeën. Komtie!
Om 11:30 kwamen Tijdloos en ik aan in de woonplaats van Smartie en toen gingen we eerst naar de supermarkt om wat eten en drinken te halen. Bij thuiskomst nog even wat gegeten en om 12:30 alledrie anderhalve zegel op onze tong gelegd.
Na een half uur merkte ik wel dat ik niet meer nuchter was. Ik werd wat slomer en de visuals kwamen heel langzaam op. Vrij subtiel in het begin maar ineens na een uur ongeveer zat ik er helemaal in. We probeerden een film op te zetten en hadden er eentje met beren gekozen op Netflix, maar de apparatuur van Smartie werkte niet mee dus het kostte een hoop gedoe om het uiteindelijk werkend te krijgen. Was op dat moment super ingewikkeld maar ook wel grappig, ik was in ieder geval blij dat ik niet degene was die het moest zien te regelen XD De film met beren was prima maar wel een beetje een suf verhaal. Wat wel heel leuk was, was dat de tv op dat moment net een bewegend schilderij leek. Kleuren die oplichtten en de film bleef niet beperkt tot het scherm van de tv, zeg maar. Het leek echt schilderachtig, heel erg mooi. De kamer verkleurde ook telkens, deels omdat Smartie een lamp aanzette die van kleur veranderde (doh), maar er waren daarnaast ook gewoon veel andere kleuren door de kamer heen te zien. En ik zag steeds meer lijnen van lichten overal door heen schieten. Het patroon van de houten vloer was ook heel intens.
Na de film met beren hadden we Up opgezet. Volgens mij ging iedereen toen echt in zichzelf op, want we hebben vooral veel naar het scherm gestaard. Ik kende zelf het verhaal van Up wel dus dat hoefde ik niet te volgen. Ondertussen keek ik naar het scherm en ik zag de beelden, maar ook vanalles eromheen. Ik dacht aan alles en niks tegelijk, allemaal willekeurige dingen, en alles liep in elkaar over, mijn hele ervaring van alles, ik kan dit niet zo goed uitleggen. Soms moest ik even met m’n been of met m’n arm bewegen om te weten of mijn lichaam er nog aan zat. Dan moest ik even naar buiten kijken of naar een andere plek op de kamer en dan dacht ik: oh ja, wacht, ik zit gewoon hier, ik heb lsd op, ik ben nog op aarde.. Af en toe was het net alsof ik in alles verdween, alles was samen, maar ik was er nog wel. De eerste keer dat dat gebeurde was best raar eigenlijk. Ik even naar de wc, en de vloer van de badkamer golfde en vervormde zo gaaf, vanaf dat moment begon ik me ook echt heel fijn te voelen. Ik dacht, dit is zo fucking chill en bijzonder! OH en voor ik het vergeet: HET WAS ZO LEKKER OM M’N HANDEN TE WASSEN. Heel lekker koel. Elke keer als ik naar de wc ging stond ik een paar minuten lang alleen maar m'n handen onder de kraan te houden haha.
Maar goed, toen ik weer op de bank zat probeerde ik m’n vrienden te appen dat ik nog leefde. Ik dacht na over wat ik zou kunnen typen om uit te leggen wat ik voelde, maar het lukte niet om er een beschrijving aan te geven (in woorden?! onmogelijk toch?), dus het enige wat ik heb getypt is ‘alles beweegt’ en ‘pffff zo veel’. Op dat moment was het best heftig eigenlijk. Ik zag ook dat er gekleurde lijnen achter de bewegingen van mijn vingers aangingen op het scherm. Dat maakte het ietwat ingewikkeld. Mijn beste vriend was toevallig een dagje naar Amsterdam en appte om de zoveel tijd even willekeurig wat hij aan het doen was, dat vond ik zó fijn, gaf me een heel geruststellend gevoel.
Toen Up afgelopen was gingen we over op Alladin, en ik vond die film echt FANTASTISCH. Volgens mij waren Smartie en Tijdloos het verhaal helemaal niet aan het volgen, maar mijn hele beleving ging in die film op, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik weet niet, ik voelde me echt zo superfijn op dat moment. Het was denk ik een uur of 5 toen? Het was net alsof ik met Alladin en Yasmine meevloog op dat kleedje, haha. De kleuren van de film waren zo mooi en pastten echt bij m’n trip.
Daarna gingen we over op de film Tinkerbell. Smartie en Tijdloos gingen een tosti eten. Mijn maag vroeg wel om eten, in mijn hoofd dacht ik wel ‘misschien moet ik iets eten’, maar om het daadwerkelijk in mijn mond te krijgen, dat vereistte zoveel stappen en denkwerk dat ik er helemaal geen zin in had. Uiteindelijk heb ik met moeite ook maar een halve tosti gegeten. Nog een mandarijn op, die was op zich wel goed te doen. Vanaf dit moment kwam er ook weer wat meer conversatie in de kamer. We probeerden samen het verhaal van de film weer een beetje op te pakken, maar dat wilde nog niet echt lukken (al had ik in het begin wel meegekregen dat Tinkerbell en Timo samen een staf aan het maken waren, maar dat ze halverwege ruzie hadden gekregen... jaja). Ik had chocola meegenomen met knapperige karamel erin, die ik echt heel leuk vond om te eten tijdens mijn 2ci trip laatst. Ik vond het deze keer ook weer heel grappig om te eten, maar Smartie en Tijdloos vonden het niet zo boeiend (maar wel lekker, haha).
Aangezien Tinkerbell van Peter Pan komt, hebben we daarna nog Peter Pan opgezet. Dit kostte weer een hoop moeite omdat de technologie van Smartie maar niet mee werkte. Ik vond het kijken van films echt heel chill, maar Smartie vond het niet zo interessant meer geloof ik, haha. Het effect was toen ook alweer een stuk minder en we hebben volgens mij nog een hoop vage gesprekken gevoerd waar geen touw aan vast te knopen was. Ik vond het wel heel gezellig! In de tussentijd had ik ook nog een foto teruggestuurd naar die vriend met wie ik af en toe appte. ‘Oké op de foto is het echt kut, maar in mijn hoofd is het echt superleuk.’ Toch balen dat je geen foto’s kan maken van alle mooie dingen die je ziet...
Tijdloos en ik begonnen ons mentaal voor te bereiden op de treinreis terug, ik had er echt géén zin in maar ik had wel heel veel zin om thuis te komen. De trein halen was kut, de treinreis was kut, de trein was propvol met heel veel mensen, dat was ook kut, dus ik heb maar zo veel mogelijk uit het raam gestaard, haha. Thuis aankomen was HEERLIJK. Mijn god. HEERLIJK. Ik heb muziek opgezet, langzaam mijn make-up afgehaald, pyjama aangedaan, en ben in bed gaan liggen. Mijn maag trok samen van de honger dus toch nog een banaan naar binnen gepropt. Ik was nog met wat mensen aan het appen en dat was gezellig. Ook was ik nog echt verschrikkelijk melig, maar ik was in m’n eentje! Dus had ik maar Smartie geappt, die het gelukkig precies hetzelfde, dus we hebben echt nog super veel vage grappige gesprekken gehard. Driekwart van het gesprek bestond uit ‘hahahahahaha’. Hoogstaand niveau. Ik probeerde elke keer te gaan slapen, maar dan had ik weer een lachbui, in m’n eentje, echt fantastisch.
Om half 3 ging ik serieus proberen te slapen maar het lukte écht niet. Lag maar te draaien, ik had spanning en energie in m’n benen en had zoveel willekeurige gedachten. Mijn hoofd en mijn lichaam wilden allebei niet stoppen maar ik was ondertussen zó moe. Dus vrij gefrustreerd na een uurtje een etizolam erin gegooid en toen sliep ik als een prinses.
Anyhow, wij dachten, tijd voor een nieuwe!
Deze keer met z'n drieeën. Komtie!Om 11:30 kwamen Tijdloos en ik aan in de woonplaats van Smartie en toen gingen we eerst naar de supermarkt om wat eten en drinken te halen. Bij thuiskomst nog even wat gegeten en om 12:30 alledrie anderhalve zegel op onze tong gelegd.
Na een half uur merkte ik wel dat ik niet meer nuchter was. Ik werd wat slomer en de visuals kwamen heel langzaam op. Vrij subtiel in het begin maar ineens na een uur ongeveer zat ik er helemaal in. We probeerden een film op te zetten en hadden er eentje met beren gekozen op Netflix, maar de apparatuur van Smartie werkte niet mee dus het kostte een hoop gedoe om het uiteindelijk werkend te krijgen. Was op dat moment super ingewikkeld maar ook wel grappig, ik was in ieder geval blij dat ik niet degene was die het moest zien te regelen XD De film met beren was prima maar wel een beetje een suf verhaal. Wat wel heel leuk was, was dat de tv op dat moment net een bewegend schilderij leek. Kleuren die oplichtten en de film bleef niet beperkt tot het scherm van de tv, zeg maar. Het leek echt schilderachtig, heel erg mooi. De kamer verkleurde ook telkens, deels omdat Smartie een lamp aanzette die van kleur veranderde (doh), maar er waren daarnaast ook gewoon veel andere kleuren door de kamer heen te zien. En ik zag steeds meer lijnen van lichten overal door heen schieten. Het patroon van de houten vloer was ook heel intens.
Na de film met beren hadden we Up opgezet. Volgens mij ging iedereen toen echt in zichzelf op, want we hebben vooral veel naar het scherm gestaard. Ik kende zelf het verhaal van Up wel dus dat hoefde ik niet te volgen. Ondertussen keek ik naar het scherm en ik zag de beelden, maar ook vanalles eromheen. Ik dacht aan alles en niks tegelijk, allemaal willekeurige dingen, en alles liep in elkaar over, mijn hele ervaring van alles, ik kan dit niet zo goed uitleggen. Soms moest ik even met m’n been of met m’n arm bewegen om te weten of mijn lichaam er nog aan zat. Dan moest ik even naar buiten kijken of naar een andere plek op de kamer en dan dacht ik: oh ja, wacht, ik zit gewoon hier, ik heb lsd op, ik ben nog op aarde.. Af en toe was het net alsof ik in alles verdween, alles was samen, maar ik was er nog wel. De eerste keer dat dat gebeurde was best raar eigenlijk. Ik even naar de wc, en de vloer van de badkamer golfde en vervormde zo gaaf, vanaf dat moment begon ik me ook echt heel fijn te voelen. Ik dacht, dit is zo fucking chill en bijzonder! OH en voor ik het vergeet: HET WAS ZO LEKKER OM M’N HANDEN TE WASSEN. Heel lekker koel. Elke keer als ik naar de wc ging stond ik een paar minuten lang alleen maar m'n handen onder de kraan te houden haha.
Maar goed, toen ik weer op de bank zat probeerde ik m’n vrienden te appen dat ik nog leefde. Ik dacht na over wat ik zou kunnen typen om uit te leggen wat ik voelde, maar het lukte niet om er een beschrijving aan te geven (in woorden?! onmogelijk toch?), dus het enige wat ik heb getypt is ‘alles beweegt’ en ‘pffff zo veel’. Op dat moment was het best heftig eigenlijk. Ik zag ook dat er gekleurde lijnen achter de bewegingen van mijn vingers aangingen op het scherm. Dat maakte het ietwat ingewikkeld. Mijn beste vriend was toevallig een dagje naar Amsterdam en appte om de zoveel tijd even willekeurig wat hij aan het doen was, dat vond ik zó fijn, gaf me een heel geruststellend gevoel.
Toen Up afgelopen was gingen we over op Alladin, en ik vond die film echt FANTASTISCH. Volgens mij waren Smartie en Tijdloos het verhaal helemaal niet aan het volgen, maar mijn hele beleving ging in die film op, als je begrijpt wat ik bedoel. Ik weet niet, ik voelde me echt zo superfijn op dat moment. Het was denk ik een uur of 5 toen? Het was net alsof ik met Alladin en Yasmine meevloog op dat kleedje, haha. De kleuren van de film waren zo mooi en pastten echt bij m’n trip.
Daarna gingen we over op de film Tinkerbell. Smartie en Tijdloos gingen een tosti eten. Mijn maag vroeg wel om eten, in mijn hoofd dacht ik wel ‘misschien moet ik iets eten’, maar om het daadwerkelijk in mijn mond te krijgen, dat vereistte zoveel stappen en denkwerk dat ik er helemaal geen zin in had. Uiteindelijk heb ik met moeite ook maar een halve tosti gegeten. Nog een mandarijn op, die was op zich wel goed te doen. Vanaf dit moment kwam er ook weer wat meer conversatie in de kamer. We probeerden samen het verhaal van de film weer een beetje op te pakken, maar dat wilde nog niet echt lukken (al had ik in het begin wel meegekregen dat Tinkerbell en Timo samen een staf aan het maken waren, maar dat ze halverwege ruzie hadden gekregen... jaja). Ik had chocola meegenomen met knapperige karamel erin, die ik echt heel leuk vond om te eten tijdens mijn 2ci trip laatst. Ik vond het deze keer ook weer heel grappig om te eten, maar Smartie en Tijdloos vonden het niet zo boeiend (maar wel lekker, haha).
Aangezien Tinkerbell van Peter Pan komt, hebben we daarna nog Peter Pan opgezet. Dit kostte weer een hoop moeite omdat de technologie van Smartie maar niet mee werkte. Ik vond het kijken van films echt heel chill, maar Smartie vond het niet zo interessant meer geloof ik, haha. Het effect was toen ook alweer een stuk minder en we hebben volgens mij nog een hoop vage gesprekken gevoerd waar geen touw aan vast te knopen was. Ik vond het wel heel gezellig! In de tussentijd had ik ook nog een foto teruggestuurd naar die vriend met wie ik af en toe appte. ‘Oké op de foto is het echt kut, maar in mijn hoofd is het echt superleuk.’ Toch balen dat je geen foto’s kan maken van alle mooie dingen die je ziet...
Tijdloos en ik begonnen ons mentaal voor te bereiden op de treinreis terug, ik had er echt géén zin in maar ik had wel heel veel zin om thuis te komen. De trein halen was kut, de treinreis was kut, de trein was propvol met heel veel mensen, dat was ook kut, dus ik heb maar zo veel mogelijk uit het raam gestaard, haha. Thuis aankomen was HEERLIJK. Mijn god. HEERLIJK. Ik heb muziek opgezet, langzaam mijn make-up afgehaald, pyjama aangedaan, en ben in bed gaan liggen. Mijn maag trok samen van de honger dus toch nog een banaan naar binnen gepropt. Ik was nog met wat mensen aan het appen en dat was gezellig. Ook was ik nog echt verschrikkelijk melig, maar ik was in m’n eentje! Dus had ik maar Smartie geappt, die het gelukkig precies hetzelfde, dus we hebben echt nog super veel vage grappige gesprekken gehard. Driekwart van het gesprek bestond uit ‘hahahahahaha’. Hoogstaand niveau. Ik probeerde elke keer te gaan slapen, maar dan had ik weer een lachbui, in m’n eentje, echt fantastisch.
Om half 3 ging ik serieus proberen te slapen maar het lukte écht niet. Lag maar te draaien, ik had spanning en energie in m’n benen en had zoveel willekeurige gedachten. Mijn hoofd en mijn lichaam wilden allebei niet stoppen maar ik was ondertussen zó moe. Dus vrij gefrustreerd na een uurtje een etizolam erin gegooid en toen sliep ik als een prinses.
