Flierefluiter
Experimenterende gebruiker
(Aanvulling op tripreport van gNuxx - [LSD] Toegevoegde-ware)
wie, wat, waar?
- 4 vrienden gNuxx, ik, J en I.
- 4 rolling stones
- bij gNuxx thuis (landelijk huis met grote tuin midden in weiland)
We waren al een tijdje van plan om weer een keer met zijn vieren te trippen. We gingen elk jaar met elkaar op vakantie en hebben één van onze, zoniet de mooiste paddotrip met zijn vieren (+ 2 eigenlijk niet-drugsgebruikers) beleefd in frankrijk. Na deze keer hadden we altijd nog het idee om een keer met zn vieren te trippen.
Afgelopen vrijdag was het dan zo ver. gNuxx zijn ouders gingen een weekend weg en aangezien zijn huis de ideale tripplek is was de keuze snel gemaakt om de lsd bij hem thuis te doen.
Na wat voorbereidingen: lichtstaafjes, lachgas en wiet/hasj kopen, eten maken, houtkachel aan. Hebben we allevier een zegel gegeten (rond 18.30 uur). We hebben mekaar een fijne trip gewenst en gingen nog een jointje draaien om de tijd te doden. We wisten dat we beter nu nog even een jointje konden roken want tijdens de lsd heb je absoluut geen behoefte om te roken is mijn ervaring (persoonsgebonden uiteraard). Eigenlijk vallen alle tijdelijke behoeftes weg als je lsd hebt gehad. Je hebt geen dorst, geen honger, geen behoefte om te roken. Als je al eet en drinkt is dit meer omdat je het lekker vindt dan omdat je het echt nodig hebt.
We gingen lekker bij de houtkachel zitten en eigenlijk gewoon wachten totdat de lsd zou gaan werken. Na een tijdje stelde gNuxx voor om een ballonnetje lachgas te doen maar daar was de rest nog niet aan toe. We wilden eerst wachten totdat we meer van de lsd zouden voelen. Dit liet echter niet lang op zich wachten en een twintig minuten later vonden we het wel tijd om een ballonnetje te doen.
Na mekaar wederom een fijne trip te hebben gewenst ging iedereen bij de houtkachel liggen en begon te inhaleren. (gNuxx zette nog snel even Bluetech op voor de muzikale ondersteuning.) Het maar al te bekende in- en uitademen gaf me een lekker gevoel, wat al snel werd gevolgd door de vertrouwde tintelingen en de echo.
Waar ik normaal gesproken naar mijn mooie, korte, maar spacende plek zweefde, werd ik nu afgeschoten in een zwarte tunnel vol met gekleurde fractals en patronen. Na een tijdje deed ik mijn ogen weer open en verwachte dat ik weer 'down to earth' zou zijn. Niks was minder waar. De hele kamer was aan het bewegen! De donkere balken op het plafond krioelden van links naar rechts en liepen in mekaar over alsof het de takken waren van een woudreus die het dak ondersteunden. De patronen beheersten mijn hele beeld en waar ik ook keek, niets was meer wat het was. Alles was aan het ademen en op een heel hoog niveau aan het fibreren. De lachgas had de lsd getriggerd en de trip was begonnen! Iedereen stond op en keek mekaar aan. Alice had haar werk gedaan en ons meegenomen naar haar rabbithole!
We bliezen allevier onze ballon op en begonnen ermee te spelen. De ballon zweefde in de lucht en alleen onze vingertoppen hielden het in de lucht. We voelden ons weer alsof we kind waren. We waren helemaal in ons element met het spelen met de ballon. Na te hebben geconcludeerd dat ballonnen eigenlijk iets geweldigs moois en magisch waren kwamen we erachter dat er achter gNuxx een kleine cactus stond. Een theorie was geboren. (eigenlijk twee maar ik vertel degene die mij het meest aan het denken zette). Het leven was eigenlijk als een ballon, mooi en magisch. De ballon is al het mooie in het leven en de cactus herinnert je eraan dat het ook zo voorbij kan zijn waardoor je zoveel mogelijk moet genieten van het moment. Als je meer bezig bent met de toekomst dan met het heden leef je eigenlijk niet echt omdat je altijd bezig bent met 'wat als'. wat ervoor zorgt dat je niet kan genieten op het moment omdat je altijd rekening houdt met de toekomst.
Deze gedachte kwam voor mij later nog veel intenser terug. We hadden weer een ballon met lachgas gedaan en wederom werd ik afgeschoten in een tijdloos universum gevuld met oranje, groen en paars gekleurde fractals en patronen. Ik had het gevoel alsof ik in een soort tussenwereld zat tussen de 'normale' wereld en de spirituele geestenwereld van de maya's. Het gevoel alsof ik in het filmpje 'flashback' zat. Wel bekend bij de meeste DF-ers.
(Voor de liefhebbers: http://www.albinoblacksheep.com/flash/flashback )
Nog wat plaatjes ter impressie van mijn tijdloze universum:
Ik voelde me zo intens spiritueel op dit moment en ik besloot dat ik meteen nog een ballonnetje wou doen om de tussenwereld te verlaten en naar de spirituele maya-wereld te gaan.
Ik vertelde dit aan gNuxx en hij vroeg of dit wel een goed idee was. Was het een goed idee? Ik wist het niet. Mijn gevoel en verstand waren met elkaar in conflict. Mijn gevoel wilde de drempel overstappen en zich helemaal overgeven aan de spiritualiteit zoals ik dat ervaarde maar mijn verstand ging er tegen in. De laatste keer dat ik lsd had gedaan was ook bij gNuxx thuis alleen toen met zn tweeën. Wat ik toen allemaal heb gevoeld en meegemaakt heeft erg bepaald hoe ik daarna in het dagelijks leven stond. Deze verandering was weliswaar alleen maar positief te noemen maar ik wist dus dat het ook zijn weerga kon hebben in mijn 'normale' leven. En ik wist niet in hoeverre deze nog intensere spirituele ervaring zou doorspelen in mijn 'normale leven'.
Ik vertelde dit aan mn vrienden en de vraag werd niet begrepen. Wat bedoelde ik precies met 'normale leven'? Dit begrip leek zo ver weg voor hun en ze begrepen dan ook niet wat precies het dilemma was voor mij.
Mijn broer (I) begreep mij echter wel en dit gaf een heel goed en vertrouwd gevoel. Blijkbaar kenden wij elkaar zo goed dat hij mij meteen begreep. Ik hoefde het ook niet echt uit te leggen aan hem. Dit gevoel zorgde ervoor dat ik mijn dringende behoefte om 'een stap verder te gaan' uitstelde.
We gingen allevier weer aan de keukentafel zitten om even een evaluatiemomentje in te lassen. De uitspraak 'even centraal' behelste de rode draad door onze trip. Af en toe moesten we even met zn vieren bij elkaar zitten om te weten hoe het met elkaar ging en om onze ervaringen te delen. Deze evaluatiemomentjes waren heel prettig omdat het toch goed voelde als we met zn vieren bij elkaar waren en we wisten dat het goed ging met iedereen. Dit zette mij echter wel aan het denken. Eerder had gNuxx de opmerking gemaakt dat je lsd eigenlijk het beste alleen of met zn tweeën kan doen omdat je dan met zo min mogelijk mensen rekening hoeft te houden en je je helemaal kan richten op de effecten van de lsd. Ik begreep deze uitspraak op dat moment heel goed. Je houdt (bewust of onbewust) rekening met de personen met wie je aan het trippen bent en dit zorgt wel voor afleiding van het met name visuele trippen. Soms kan dit heel prettig zijn omdat je er zo even uitstapt en weer even alles kan verwerken. Maar het is niet prettig als je enorm aan het trippen bent en je onbewust steeds afvraagd of het wel goed gaat met de anderen. De opmerking werd gemaakt dat je eigenlijk wel gewoon moet doen waar je zin in hebt en dat je niet steeds rekening met elkaar hoeft te houden.
Deze opmerking zette mij weer aan het denken om toch nog een ballonnetje lachgas te doen. Ik wilde eigenlijk toch wel over die drempel heen gaan en me overgeven aan het onbekende.
Ik had mijn besluit gemaakt. Ik ging in mijn eentje op de bank bij de houtkachel liggen en een ballonnetje lachgas doen. Ik had de lachgasbreker al geladen en stond op het punt om de ballon te vullen toen ik opeens een smsje kreeg van een meisje waar ik de laatste tijd wat contact mee heb. "Ik wilde je niet echt weg toveren hoor! Wat ben je aan het doen? Xx"
De 'normale wereld' liet weer van zich horen. wat moest ik hier mee? moest ik terug smsen? Wederom waren mijn gevoel en verstand in zo'n conflict dat de vonken uit mijn oren knalden!
Mijn gevoel wilde haar graag laten weten dat alles goed was en vroeg zich af hoe het met haar was maar mijn verstand wees mijn gevoel erop dat ik enorm aan het trippen was en dat ik zelfs met de beste bedoelingen toch geen goede reactie kon sturen hierop.
Ik gooide mijn dilemma in de groep en vroeg wat zei vonden. gNuxx (mijn altijd wijze mede-tripper) antwoorde met de opmerking dat ik zelf moest bepalen wat ik wou doen en dat ik eigenlijk zelf al had besloten wat ik ging doen. Dit was juist. Ik besloot mijn telefoon uit te doen zodat de normale wereld geen vervelende inbreuk meer kon doen op mijn trip en haar later, als ik weer wat meer ge-aard was terug te sms-en.
Ik wou weer op de bank gaan liggen met mijn ballonnetje vol geluk. Toch was door deze inbreuk van de realiteit mijn twijfel weer toegeslagen. Wou ik dit eigenlijk wel? Was dit wel iets voor mij? Was deze drang echt van mij of kwam het ergens anders vandaan? Ik besloot eieren voor mijn geld te kiezen en de ballon te laten voor wat het was. De nacht was nog lang niet voorbij!
Na heel veel zintuigelijke tripmomenten kwamen we nu allemaal in een ander stadium van de lsd. Ons ego was helemaal verdwenen en we waren de personen geworden die we eigenlijk diep van binnen zijn. Zonder normen en waarden en gedachten van wat hoort en wat niet hoort. We waren helemaal onszelf. Dit kenmerkte zich door een zeer gemoedelijke sfeer. Iedereen deed heel vriendelijk en sociaal tegen elkaar. Bijvoorbeeld door niet drinken voor zichzelf te pakken maar ook aan de rest te vragen of ze wat wilden. Of iets van jezelf afstaan als je ziet dat iemand anders dit ook graag wil. (de laatste aarbei bijvoorbeeld). Op een gegeven moment was het haast alsof iedereen te aardig was. Wij zijn allevier wel sociale personen en houden altijd wel rekening met andere mensen maar dit ging wel heel ver. Het voelde haast onnatuurlijk. Deze gedachte was het gevolg van de normen en waarden die weer even de kop op staken en duurde ook maar kort zodat iedereen snel weer helemaal zijn sociale zelf was.
Toen de zintuigelijke momenten wat minder werden kwamen mijn gedachten steeds meer naar boven. Bij iedereen trouwens. Op een gegeven moment kwamen we op het niveau dat we eigenlijk niks meer hoefden te zeggen als we iets wilden vertellen. Iedereen begreep het al zonder verbale communicatie. Het leek zelfs alsof de verbale communicatie de mentale communicatie in de weg zat. Mijn gedachten gingen zo snel dat ik niet eens meer de moeite nam om iets uit te leggen omdat het dan alweer achterhaald zou zijn. Dit resulteerde voor mij in een hele tijd niks zeggen en alleen maar luisteren naar wat de rest te melden had. Af en toe zorgde deze non-verbale communicatie voor (voor mijn gevoel) ongemakkelijke situaties. We snapten elkaar helemaal maar omdat we nauwelijks praatten wisten we niet zeker of we allemaal wel hetzelfde dachten en wisten.
Gelukkig verdwenen deze ongemakkelijke momenten als sneeuw voor de zon als gNuxx weer een opmerking maakte. Ik verbaasde mij dat hij op zulke momenten dat hij de gave had om een situatie helemaal te veranderen door een goed geplaatste opmerking. Hetzij een wijze opmerking of een grappige. Hierdoor werd het beeld dat ik had van gNuxx nog duidelijker en had ik meer bewondering voor hem dan ooit. Ik kon me niet voorstellen dat ik zou trippen zonder hem. Zolang als ik psychedelische drugs gebruik heb ik bijna altijd met hem getript en deze gedachte voelde enorm vertrouwd. Ik wist dat als hij erbij was het sowieso een mooie trip zou worden. Dit kan enerzijds ook komen omdat hij al veel meer ervaring heeft met dergelijke drugs en dus beter weet hoe hij moet reageren op een sitatie.
Door deze gedachten werd alles mij opeens heel helder in mijn hoofd. Ik zag mijn vrienden en wist precies hoe ze in mekaar zaten en wat voor personen het waren. Ook zag ik de verschillende combinaties in onze groep. Ik zag ons als geheel, met zn vieren, ik zag mij en gNuxx als twee vrienden en I en J als twee vrienden (zij zijn vanaf hun geboorte al beste vrienden). Ook zag ik mij en mijn broer (I) en gNuxx en J als twee aparte groepen. En net zo zag ik mij en J en gNuxx en I als twee aparte groepen. Ik kon alles heel goed plaatsen op de een of andere manier. Nou ben ik van mezelf al iemand die snel in de gaten heeft hoe mensen in mekaar zitten en ben ik altijd geïnteresseerd in andere mensen. Door de lsd zag ik alles nog helderder en duidelijker. Dit kwam natuurlijk ook omdat ons ego helemaal was weggevallen en we helemaal onszelf waren waardoor ik hen veel beter zag als wie ze werkelijk waren.
Dit was voor mij zo'n beetje de laatste herinnering aan die nacht. Hierna begon de lsd langzaam uit te werken en dit resulteerde in meer blowen. Proberen om van die 100 lichtstaafjes nog wat moois te maken. (Tijdens de trip zijn we hier ook mee bezig geweest maar je gedachten gaan dan zo snel dat je aandacht makkelijk word afgeleid door iets anders).
Dit was voor mij de tweede keer dat ik echt goed heb getript op lsd en het heeft dan ook een diepe indruk op me achter gelaten. Hoewel ik erachter ben gekomen dat ik in het dagelijks leven niet heel veel anders denk en doe dan na de vorige lsd-trip (die trip was voor mij een enorme eye-opener) heeft het wel weer stof tot nadenken gegeven.
Ik ben mezelf weer enorm tegen gekomen en ik ben blij dat ik deze trip met deze vrienden heb mogen meemaken.
Dit is mijn tweede tripreport op DF. Ik weet dat het een enorm lang verhaal is en als je dit leest ben je waarschijnlijk een half uur verder dan toen je begon maar ik ben blij dat ik mijn verhaal kwijt kon. Zoveel gedachten en gevoelens moet je soms even kwijt. Thank god for Drugsforum!
Ik wil nog wel even benadrukken dat het report helemaal van uit mijn perspectief is geschreven en dat ik dus niet voor iedereen spreek. Hoewel de grote lijnen wel overeenkomen denk ik is het toch mijn beleving van de avond.
Een uitspraak van Albert Hofman die ik nu meer begrijp dan ooit:
"I think that in human evolution it has never been as necessary to have this substance LSD, It is just a tool to turn us into what we are supposed to be."
Bedankt voor het lezen en het ga jullie goed!
Peace!
wie, wat, waar?
- 4 vrienden gNuxx, ik, J en I.
- 4 rolling stones
- bij gNuxx thuis (landelijk huis met grote tuin midden in weiland)
We waren al een tijdje van plan om weer een keer met zijn vieren te trippen. We gingen elk jaar met elkaar op vakantie en hebben één van onze, zoniet de mooiste paddotrip met zijn vieren (+ 2 eigenlijk niet-drugsgebruikers) beleefd in frankrijk. Na deze keer hadden we altijd nog het idee om een keer met zn vieren te trippen.
Afgelopen vrijdag was het dan zo ver. gNuxx zijn ouders gingen een weekend weg en aangezien zijn huis de ideale tripplek is was de keuze snel gemaakt om de lsd bij hem thuis te doen.
Na wat voorbereidingen: lichtstaafjes, lachgas en wiet/hasj kopen, eten maken, houtkachel aan. Hebben we allevier een zegel gegeten (rond 18.30 uur). We hebben mekaar een fijne trip gewenst en gingen nog een jointje draaien om de tijd te doden. We wisten dat we beter nu nog even een jointje konden roken want tijdens de lsd heb je absoluut geen behoefte om te roken is mijn ervaring (persoonsgebonden uiteraard). Eigenlijk vallen alle tijdelijke behoeftes weg als je lsd hebt gehad. Je hebt geen dorst, geen honger, geen behoefte om te roken. Als je al eet en drinkt is dit meer omdat je het lekker vindt dan omdat je het echt nodig hebt.
We gingen lekker bij de houtkachel zitten en eigenlijk gewoon wachten totdat de lsd zou gaan werken. Na een tijdje stelde gNuxx voor om een ballonnetje lachgas te doen maar daar was de rest nog niet aan toe. We wilden eerst wachten totdat we meer van de lsd zouden voelen. Dit liet echter niet lang op zich wachten en een twintig minuten later vonden we het wel tijd om een ballonnetje te doen.
Na mekaar wederom een fijne trip te hebben gewenst ging iedereen bij de houtkachel liggen en begon te inhaleren. (gNuxx zette nog snel even Bluetech op voor de muzikale ondersteuning.) Het maar al te bekende in- en uitademen gaf me een lekker gevoel, wat al snel werd gevolgd door de vertrouwde tintelingen en de echo.
Waar ik normaal gesproken naar mijn mooie, korte, maar spacende plek zweefde, werd ik nu afgeschoten in een zwarte tunnel vol met gekleurde fractals en patronen. Na een tijdje deed ik mijn ogen weer open en verwachte dat ik weer 'down to earth' zou zijn. Niks was minder waar. De hele kamer was aan het bewegen! De donkere balken op het plafond krioelden van links naar rechts en liepen in mekaar over alsof het de takken waren van een woudreus die het dak ondersteunden. De patronen beheersten mijn hele beeld en waar ik ook keek, niets was meer wat het was. Alles was aan het ademen en op een heel hoog niveau aan het fibreren. De lachgas had de lsd getriggerd en de trip was begonnen! Iedereen stond op en keek mekaar aan. Alice had haar werk gedaan en ons meegenomen naar haar rabbithole!
We bliezen allevier onze ballon op en begonnen ermee te spelen. De ballon zweefde in de lucht en alleen onze vingertoppen hielden het in de lucht. We voelden ons weer alsof we kind waren. We waren helemaal in ons element met het spelen met de ballon. Na te hebben geconcludeerd dat ballonnen eigenlijk iets geweldigs moois en magisch waren kwamen we erachter dat er achter gNuxx een kleine cactus stond. Een theorie was geboren. (eigenlijk twee maar ik vertel degene die mij het meest aan het denken zette). Het leven was eigenlijk als een ballon, mooi en magisch. De ballon is al het mooie in het leven en de cactus herinnert je eraan dat het ook zo voorbij kan zijn waardoor je zoveel mogelijk moet genieten van het moment. Als je meer bezig bent met de toekomst dan met het heden leef je eigenlijk niet echt omdat je altijd bezig bent met 'wat als'. wat ervoor zorgt dat je niet kan genieten op het moment omdat je altijd rekening houdt met de toekomst.
Deze gedachte kwam voor mij later nog veel intenser terug. We hadden weer een ballon met lachgas gedaan en wederom werd ik afgeschoten in een tijdloos universum gevuld met oranje, groen en paars gekleurde fractals en patronen. Ik had het gevoel alsof ik in een soort tussenwereld zat tussen de 'normale' wereld en de spirituele geestenwereld van de maya's. Het gevoel alsof ik in het filmpje 'flashback' zat. Wel bekend bij de meeste DF-ers.
(Voor de liefhebbers: http://www.albinoblacksheep.com/flash/flashback )
Nog wat plaatjes ter impressie van mijn tijdloze universum:
Ik voelde me zo intens spiritueel op dit moment en ik besloot dat ik meteen nog een ballonnetje wou doen om de tussenwereld te verlaten en naar de spirituele maya-wereld te gaan.
Ik vertelde dit aan gNuxx en hij vroeg of dit wel een goed idee was. Was het een goed idee? Ik wist het niet. Mijn gevoel en verstand waren met elkaar in conflict. Mijn gevoel wilde de drempel overstappen en zich helemaal overgeven aan de spiritualiteit zoals ik dat ervaarde maar mijn verstand ging er tegen in. De laatste keer dat ik lsd had gedaan was ook bij gNuxx thuis alleen toen met zn tweeën. Wat ik toen allemaal heb gevoeld en meegemaakt heeft erg bepaald hoe ik daarna in het dagelijks leven stond. Deze verandering was weliswaar alleen maar positief te noemen maar ik wist dus dat het ook zijn weerga kon hebben in mijn 'normale' leven. En ik wist niet in hoeverre deze nog intensere spirituele ervaring zou doorspelen in mijn 'normale leven'.
Ik vertelde dit aan mn vrienden en de vraag werd niet begrepen. Wat bedoelde ik precies met 'normale leven'? Dit begrip leek zo ver weg voor hun en ze begrepen dan ook niet wat precies het dilemma was voor mij.
Mijn broer (I) begreep mij echter wel en dit gaf een heel goed en vertrouwd gevoel. Blijkbaar kenden wij elkaar zo goed dat hij mij meteen begreep. Ik hoefde het ook niet echt uit te leggen aan hem. Dit gevoel zorgde ervoor dat ik mijn dringende behoefte om 'een stap verder te gaan' uitstelde.
We gingen allevier weer aan de keukentafel zitten om even een evaluatiemomentje in te lassen. De uitspraak 'even centraal' behelste de rode draad door onze trip. Af en toe moesten we even met zn vieren bij elkaar zitten om te weten hoe het met elkaar ging en om onze ervaringen te delen. Deze evaluatiemomentjes waren heel prettig omdat het toch goed voelde als we met zn vieren bij elkaar waren en we wisten dat het goed ging met iedereen. Dit zette mij echter wel aan het denken. Eerder had gNuxx de opmerking gemaakt dat je lsd eigenlijk het beste alleen of met zn tweeën kan doen omdat je dan met zo min mogelijk mensen rekening hoeft te houden en je je helemaal kan richten op de effecten van de lsd. Ik begreep deze uitspraak op dat moment heel goed. Je houdt (bewust of onbewust) rekening met de personen met wie je aan het trippen bent en dit zorgt wel voor afleiding van het met name visuele trippen. Soms kan dit heel prettig zijn omdat je er zo even uitstapt en weer even alles kan verwerken. Maar het is niet prettig als je enorm aan het trippen bent en je onbewust steeds afvraagd of het wel goed gaat met de anderen. De opmerking werd gemaakt dat je eigenlijk wel gewoon moet doen waar je zin in hebt en dat je niet steeds rekening met elkaar hoeft te houden.
Deze opmerking zette mij weer aan het denken om toch nog een ballonnetje lachgas te doen. Ik wilde eigenlijk toch wel over die drempel heen gaan en me overgeven aan het onbekende.
Ik had mijn besluit gemaakt. Ik ging in mijn eentje op de bank bij de houtkachel liggen en een ballonnetje lachgas doen. Ik had de lachgasbreker al geladen en stond op het punt om de ballon te vullen toen ik opeens een smsje kreeg van een meisje waar ik de laatste tijd wat contact mee heb. "Ik wilde je niet echt weg toveren hoor! Wat ben je aan het doen? Xx"
De 'normale wereld' liet weer van zich horen. wat moest ik hier mee? moest ik terug smsen? Wederom waren mijn gevoel en verstand in zo'n conflict dat de vonken uit mijn oren knalden!
Mijn gevoel wilde haar graag laten weten dat alles goed was en vroeg zich af hoe het met haar was maar mijn verstand wees mijn gevoel erop dat ik enorm aan het trippen was en dat ik zelfs met de beste bedoelingen toch geen goede reactie kon sturen hierop.
Ik gooide mijn dilemma in de groep en vroeg wat zei vonden. gNuxx (mijn altijd wijze mede-tripper) antwoorde met de opmerking dat ik zelf moest bepalen wat ik wou doen en dat ik eigenlijk zelf al had besloten wat ik ging doen. Dit was juist. Ik besloot mijn telefoon uit te doen zodat de normale wereld geen vervelende inbreuk meer kon doen op mijn trip en haar later, als ik weer wat meer ge-aard was terug te sms-en.
Ik wou weer op de bank gaan liggen met mijn ballonnetje vol geluk. Toch was door deze inbreuk van de realiteit mijn twijfel weer toegeslagen. Wou ik dit eigenlijk wel? Was dit wel iets voor mij? Was deze drang echt van mij of kwam het ergens anders vandaan? Ik besloot eieren voor mijn geld te kiezen en de ballon te laten voor wat het was. De nacht was nog lang niet voorbij!
Na heel veel zintuigelijke tripmomenten kwamen we nu allemaal in een ander stadium van de lsd. Ons ego was helemaal verdwenen en we waren de personen geworden die we eigenlijk diep van binnen zijn. Zonder normen en waarden en gedachten van wat hoort en wat niet hoort. We waren helemaal onszelf. Dit kenmerkte zich door een zeer gemoedelijke sfeer. Iedereen deed heel vriendelijk en sociaal tegen elkaar. Bijvoorbeeld door niet drinken voor zichzelf te pakken maar ook aan de rest te vragen of ze wat wilden. Of iets van jezelf afstaan als je ziet dat iemand anders dit ook graag wil. (de laatste aarbei bijvoorbeeld). Op een gegeven moment was het haast alsof iedereen te aardig was. Wij zijn allevier wel sociale personen en houden altijd wel rekening met andere mensen maar dit ging wel heel ver. Het voelde haast onnatuurlijk. Deze gedachte was het gevolg van de normen en waarden die weer even de kop op staken en duurde ook maar kort zodat iedereen snel weer helemaal zijn sociale zelf was.
Toen de zintuigelijke momenten wat minder werden kwamen mijn gedachten steeds meer naar boven. Bij iedereen trouwens. Op een gegeven moment kwamen we op het niveau dat we eigenlijk niks meer hoefden te zeggen als we iets wilden vertellen. Iedereen begreep het al zonder verbale communicatie. Het leek zelfs alsof de verbale communicatie de mentale communicatie in de weg zat. Mijn gedachten gingen zo snel dat ik niet eens meer de moeite nam om iets uit te leggen omdat het dan alweer achterhaald zou zijn. Dit resulteerde voor mij in een hele tijd niks zeggen en alleen maar luisteren naar wat de rest te melden had. Af en toe zorgde deze non-verbale communicatie voor (voor mijn gevoel) ongemakkelijke situaties. We snapten elkaar helemaal maar omdat we nauwelijks praatten wisten we niet zeker of we allemaal wel hetzelfde dachten en wisten.
Gelukkig verdwenen deze ongemakkelijke momenten als sneeuw voor de zon als gNuxx weer een opmerking maakte. Ik verbaasde mij dat hij op zulke momenten dat hij de gave had om een situatie helemaal te veranderen door een goed geplaatste opmerking. Hetzij een wijze opmerking of een grappige. Hierdoor werd het beeld dat ik had van gNuxx nog duidelijker en had ik meer bewondering voor hem dan ooit. Ik kon me niet voorstellen dat ik zou trippen zonder hem. Zolang als ik psychedelische drugs gebruik heb ik bijna altijd met hem getript en deze gedachte voelde enorm vertrouwd. Ik wist dat als hij erbij was het sowieso een mooie trip zou worden. Dit kan enerzijds ook komen omdat hij al veel meer ervaring heeft met dergelijke drugs en dus beter weet hoe hij moet reageren op een sitatie.
Door deze gedachten werd alles mij opeens heel helder in mijn hoofd. Ik zag mijn vrienden en wist precies hoe ze in mekaar zaten en wat voor personen het waren. Ook zag ik de verschillende combinaties in onze groep. Ik zag ons als geheel, met zn vieren, ik zag mij en gNuxx als twee vrienden en I en J als twee vrienden (zij zijn vanaf hun geboorte al beste vrienden). Ook zag ik mij en mijn broer (I) en gNuxx en J als twee aparte groepen. En net zo zag ik mij en J en gNuxx en I als twee aparte groepen. Ik kon alles heel goed plaatsen op de een of andere manier. Nou ben ik van mezelf al iemand die snel in de gaten heeft hoe mensen in mekaar zitten en ben ik altijd geïnteresseerd in andere mensen. Door de lsd zag ik alles nog helderder en duidelijker. Dit kwam natuurlijk ook omdat ons ego helemaal was weggevallen en we helemaal onszelf waren waardoor ik hen veel beter zag als wie ze werkelijk waren.
Dit was voor mij zo'n beetje de laatste herinnering aan die nacht. Hierna begon de lsd langzaam uit te werken en dit resulteerde in meer blowen. Proberen om van die 100 lichtstaafjes nog wat moois te maken. (Tijdens de trip zijn we hier ook mee bezig geweest maar je gedachten gaan dan zo snel dat je aandacht makkelijk word afgeleid door iets anders).
Dit was voor mij de tweede keer dat ik echt goed heb getript op lsd en het heeft dan ook een diepe indruk op me achter gelaten. Hoewel ik erachter ben gekomen dat ik in het dagelijks leven niet heel veel anders denk en doe dan na de vorige lsd-trip (die trip was voor mij een enorme eye-opener) heeft het wel weer stof tot nadenken gegeven.
Ik ben mezelf weer enorm tegen gekomen en ik ben blij dat ik deze trip met deze vrienden heb mogen meemaken.
Dit is mijn tweede tripreport op DF. Ik weet dat het een enorm lang verhaal is en als je dit leest ben je waarschijnlijk een half uur verder dan toen je begon maar ik ben blij dat ik mijn verhaal kwijt kon. Zoveel gedachten en gevoelens moet je soms even kwijt. Thank god for Drugsforum!
Ik wil nog wel even benadrukken dat het report helemaal van uit mijn perspectief is geschreven en dat ik dus niet voor iedereen spreek. Hoewel de grote lijnen wel overeenkomen denk ik is het toch mijn beleving van de avond.
Een uitspraak van Albert Hofman die ik nu meer begrijp dan ooit:
"I think that in human evolution it has never been as necessary to have this substance LSD, It is just a tool to turn us into what we are supposed to be."
Bedankt voor het lezen en het ga jullie goed!
Peace!
