Ik ben er weer, en het is nu 20:30 jemig, 20 uur weg geweest.
WatLSD
Hoeveel 250 mics plugged
Wanneer ergens halverwege 10 december
Waar thuis
Halverwege de avond kwam ik op t idee om er een byzondere avond van te maken, en dat is gelukt. Zoals ik merkte aan een post van mij ergens in het LSD topic
2 zegeltjes van 125 getest. en geplugged (je weet zo ongeveer wel hoe dit gaat, hoef ik niet zo heel veel meer over uit te leggen anders ff zoeken op "pluggen")
Ik begin deze avond met meditatie, wierook, en een spitiruele reiniging van de kamer. Ongeveer na een half uur mediteren, kom ik al bijna in het "begingebiedje" terecht. Het was alsof een stem me uit de verte vroeg of ik meeging, zeg maar een hand die me vasthield, op mijn schouder lag.
Dat deed ik dus. Maar toch helemaal de ontspanning even kwijt, en om mijn gedachten even op "Null" te zetten ("Null" is een leuke zoekterm voor google, dan weet je ongeveer wat ik bedoel") Ging ik maar op het internet een beetje rondstruinen, even wat posten op DF, en andere fora, waarna het bekijken van intrigerende plaatjes en het plaatsen ervan, begon ik m al redelijk te voelen.
De wuppies die op het scherm zijn vastgeplakt beginnen steeds kleurrijker te zijn. het tocht hier een beetje, en de haartjes ervan beginnen steeds meer te wapperen, tot het ineens een regenboo van kleuren is, die langzaam op me af komt en weer van me vandaan gaat.
Mijn gitaar lijkt zelf geluid te maken, niet een melodietje, maar de snaren lijken ineens een beetje te trillen.
Op dit punt, wordt het hele scherm wazig, en begint te glimmen. In een vlaag van verbeelding, vallen de wuppies 1 voor 1 van het scherm af, en nemen 1 voor 1 de kleuren mee. Eerst verdwijnt de kleur rood van mijn scherm, dan de kleur groen ,later de kleur blauw. Ik heb een geel scherm over, waar niets op te zien is.
Intussen zet ik een muziekje op, zomaar een cd gepakt, een van mijn vader. Conquest of Paradise. Nooit geweten dat dit zulke lekkere muziek kan zijn. (De knop cd open, en afspelen, weet ik met ogen dicht te vinden, dit kost ook geen moeite)
Nu de muziek bij een rustig nummer komt, word de visual ook wat rustiger, Door het geel van het scherm, zie ik inees dat ik nog op internet zit. Dan opeens een vreselijk helder momentje, lijkt wel helderder en frisser dan als je net uit bed komt na een bakje koffie.
Ik heb geen idee, dat die zegeltjes langzaam aan het oplossen waren, dus ik doe wat ik altijd doe achter de computer. Het forum op...
Zoals sommige al gezien hebben, is het toch niet echt een helder momentje, de leestekens totaal verkeerd, en hoofdletters???. Ineens beginnen de wuppies weer naar beneden te springen, ik weet niet eens dat ik de post er heb neergezet. post nummer 10 ongeveer
Een regenboog van wuppies verrast me weer, maar deze keer is het serieus. door de hele kamer zie ik een slinger van wuppies. Als ik naar ze kijk, en mijn ogen dicht doe, zie ik ze nog steeds.
Nu merk ik dat ik ook een beetje begin te wankelen, alsof de motoriek verstoord raakt. Dan maar op bed liggen.
Niet eens in de gaten dat ik al een uur lang op bed lig, pak ik mijn gitaar erbij. maar er komt geen geluid uit. een zoute en bittere smaak in mijn mond. tja, als het niet klinkt dan smaakt het ook niet. dan maar wat anders gaan doen.
Net de ogen dicht op bed gaan liggen. En daar is ze weer, het stemmetje dat me mee wilde hebben. Nu verandert mijn bed ineens in een wolk, niet echt een wolk, maar zo voelt het wel aan, de muziek staat op repeat. en het bekende nummer speelt weer.
Alsof ik op een schip lig, in een hangmat. ik hoor zelfs regen, en zeemeeuwen (dat laatste kan wel want het raam is open, en vogels genoeg in de tuin.
Nu dwaal ik echt af. Gedachten zijn niet meer dan de tonen van de muziek. die me meevoeren naar een nog onbekende stad, of demensie.
Nooit geweten dat ik al die keren niet verder was gegaan dan het voorportaal van de door weinig ontdekte "LS-Demension". Ik ben nu de muziek, nier meer dan dat. Geen gedachten, of dingen die op woorden lijken. Geen beelden die doen denken aan mijn kamer.
Een gezicht, en laat dat nu net Einstein zijn, die zijn tong uitsteekt, en ineens een arm gebaar maakt, met "daar moet je naartoe" .
Ineens schrik ik wakker, van een dreun. Vuurwerk, Ik ben in slaap gevallen, ik weet niet hoelang ik zo heb gelegen. Het is inmiddels 09:00 geweest. Langzaam begin ik weer terug te komen, naar het voorportaal. Ik herken de kamer, en de woordelijke gedachten zijn er weer.
Een heerlijk uitgerust gevoel, alsof ik mijn hersenen eventjes op vakantie heb gestuurd. En ook 1 voor 1 begint alles weer terug te komen. Ik ruik de wierook weer. Ik zie licht door het gordijn schijnen.
Ik voel me fit, uitgerust en ontspannen. Om even de "reality check" te doen, speel ik even met de lichtknoppen(in dromen doen die het niet) Ik zet de tv aan, om naar het nieuws te kijken. Nog een beetje onbegrijpelijk. Ik zie wel een nieuwslezer wat voorlezen, en knoeien met zijn papiertjes. maar wat hij verteld?, heb ik nog geen idee van.
Gelukkig heb ik plakken kaas in de koelkast liggen, even een krentebol openscheuren , plakje kaas ertussen. en zitten.
De melk smaakt nergens naar, nou nergens, hij smaakt naar karton. De volgende keer toch maar weer verse melk in huis halen.
Nu krijg ik ongelooflijke honger(het is inmiddels 17:00 geweest) De pizzalijn bellen.
"eeh, doet u mij maar, ehh pizza nummer 1" "margaritha?" "ja die is goed, stuur maar naar ... ... ... "
Pas na 3 kwartier komt er eindelijk een afgekoelde pizza, niets van gezegd. ik betaal die jongen gewoon, en eet de hele pizza op.
Eindelijk. weer helemaal terug. Ik zie af en toe een paar schitteringen, en het is inmiddels 19:30. De computer staat nog aan, maar heb geen zin om er achter te gaan zitten.
De film van dombo in de speler. Waarom ik deze heb uitgekozen weet ik niet. maar is nog steeds leuk om naar te kijken.
Het is nu 20:30. Helemaal terug in de realiteit.
Volgens mij heb ik ergens in de middag ook dingen op de computer gedaan, sommige stukjes ben ik kwijt.
WatLSD
Hoeveel 250 mics plugged
Wanneer ergens halverwege 10 december
Waar thuis
Halverwege de avond kwam ik op t idee om er een byzondere avond van te maken, en dat is gelukt. Zoals ik merkte aan een post van mij ergens in het LSD topic
2 zegeltjes van 125 getest. en geplugged (je weet zo ongeveer wel hoe dit gaat, hoef ik niet zo heel veel meer over uit te leggen anders ff zoeken op "pluggen")
Ik begin deze avond met meditatie, wierook, en een spitiruele reiniging van de kamer. Ongeveer na een half uur mediteren, kom ik al bijna in het "begingebiedje" terecht. Het was alsof een stem me uit de verte vroeg of ik meeging, zeg maar een hand die me vasthield, op mijn schouder lag.
Dat deed ik dus. Maar toch helemaal de ontspanning even kwijt, en om mijn gedachten even op "Null" te zetten ("Null" is een leuke zoekterm voor google, dan weet je ongeveer wat ik bedoel") Ging ik maar op het internet een beetje rondstruinen, even wat posten op DF, en andere fora, waarna het bekijken van intrigerende plaatjes en het plaatsen ervan, begon ik m al redelijk te voelen.
De wuppies die op het scherm zijn vastgeplakt beginnen steeds kleurrijker te zijn. het tocht hier een beetje, en de haartjes ervan beginnen steeds meer te wapperen, tot het ineens een regenboo van kleuren is, die langzaam op me af komt en weer van me vandaan gaat.
Mijn gitaar lijkt zelf geluid te maken, niet een melodietje, maar de snaren lijken ineens een beetje te trillen.
Op dit punt, wordt het hele scherm wazig, en begint te glimmen. In een vlaag van verbeelding, vallen de wuppies 1 voor 1 van het scherm af, en nemen 1 voor 1 de kleuren mee. Eerst verdwijnt de kleur rood van mijn scherm, dan de kleur groen ,later de kleur blauw. Ik heb een geel scherm over, waar niets op te zien is.
Intussen zet ik een muziekje op, zomaar een cd gepakt, een van mijn vader. Conquest of Paradise. Nooit geweten dat dit zulke lekkere muziek kan zijn. (De knop cd open, en afspelen, weet ik met ogen dicht te vinden, dit kost ook geen moeite)
Nu de muziek bij een rustig nummer komt, word de visual ook wat rustiger, Door het geel van het scherm, zie ik inees dat ik nog op internet zit. Dan opeens een vreselijk helder momentje, lijkt wel helderder en frisser dan als je net uit bed komt na een bakje koffie.
Ik heb geen idee, dat die zegeltjes langzaam aan het oplossen waren, dus ik doe wat ik altijd doe achter de computer. Het forum op...
Zoals sommige al gezien hebben, is het toch niet echt een helder momentje, de leestekens totaal verkeerd, en hoofdletters???. Ineens beginnen de wuppies weer naar beneden te springen, ik weet niet eens dat ik de post er heb neergezet. post nummer 10 ongeveer
Een regenboog van wuppies verrast me weer, maar deze keer is het serieus. door de hele kamer zie ik een slinger van wuppies. Als ik naar ze kijk, en mijn ogen dicht doe, zie ik ze nog steeds.
Nu merk ik dat ik ook een beetje begin te wankelen, alsof de motoriek verstoord raakt. Dan maar op bed liggen.
Niet eens in de gaten dat ik al een uur lang op bed lig, pak ik mijn gitaar erbij. maar er komt geen geluid uit. een zoute en bittere smaak in mijn mond. tja, als het niet klinkt dan smaakt het ook niet. dan maar wat anders gaan doen.
Net de ogen dicht op bed gaan liggen. En daar is ze weer, het stemmetje dat me mee wilde hebben. Nu verandert mijn bed ineens in een wolk, niet echt een wolk, maar zo voelt het wel aan, de muziek staat op repeat. en het bekende nummer speelt weer.
Alsof ik op een schip lig, in een hangmat. ik hoor zelfs regen, en zeemeeuwen (dat laatste kan wel want het raam is open, en vogels genoeg in de tuin.
Nu dwaal ik echt af. Gedachten zijn niet meer dan de tonen van de muziek. die me meevoeren naar een nog onbekende stad, of demensie.
Nooit geweten dat ik al die keren niet verder was gegaan dan het voorportaal van de door weinig ontdekte "LS-Demension". Ik ben nu de muziek, nier meer dan dat. Geen gedachten, of dingen die op woorden lijken. Geen beelden die doen denken aan mijn kamer.
Een gezicht, en laat dat nu net Einstein zijn, die zijn tong uitsteekt, en ineens een arm gebaar maakt, met "daar moet je naartoe" .
Ineens schrik ik wakker, van een dreun. Vuurwerk, Ik ben in slaap gevallen, ik weet niet hoelang ik zo heb gelegen. Het is inmiddels 09:00 geweest. Langzaam begin ik weer terug te komen, naar het voorportaal. Ik herken de kamer, en de woordelijke gedachten zijn er weer.
Een heerlijk uitgerust gevoel, alsof ik mijn hersenen eventjes op vakantie heb gestuurd. En ook 1 voor 1 begint alles weer terug te komen. Ik ruik de wierook weer. Ik zie licht door het gordijn schijnen.
Ik voel me fit, uitgerust en ontspannen. Om even de "reality check" te doen, speel ik even met de lichtknoppen(in dromen doen die het niet) Ik zet de tv aan, om naar het nieuws te kijken. Nog een beetje onbegrijpelijk. Ik zie wel een nieuwslezer wat voorlezen, en knoeien met zijn papiertjes. maar wat hij verteld?, heb ik nog geen idee van.
Gelukkig heb ik plakken kaas in de koelkast liggen, even een krentebol openscheuren , plakje kaas ertussen. en zitten.
De melk smaakt nergens naar, nou nergens, hij smaakt naar karton. De volgende keer toch maar weer verse melk in huis halen.
Nu krijg ik ongelooflijke honger(het is inmiddels 17:00 geweest) De pizzalijn bellen.
"eeh, doet u mij maar, ehh pizza nummer 1" "margaritha?" "ja die is goed, stuur maar naar ... ... ... "
Pas na 3 kwartier komt er eindelijk een afgekoelde pizza, niets van gezegd. ik betaal die jongen gewoon, en eet de hele pizza op.
Eindelijk. weer helemaal terug. Ik zie af en toe een paar schitteringen, en het is inmiddels 19:30. De computer staat nog aan, maar heb geen zin om er achter te gaan zitten.
De film van dombo in de speler. Waarom ik deze heb uitgekozen weet ik niet. maar is nog steeds leuk om naar te kijken.
Het is nu 20:30. Helemaal terug in de realiteit.
Volgens mij heb ik ergens in de middag ook dingen op de computer gedaan, sommige stukjes ben ik kwijt.
