In algemene zin kunnen psychedelica iemand zeker dichter bij z'n gevoel brengen. Het lastige is dat geen enkele psychedelische ervaring voorspelbaar of hetzelfde is. Het type ervaring wat jij lijkt te zoeken is niet zomaar 'op afroep' beschikbaar. Het zou zomaar kunnen dat wanneer je nu LSD neemt, dat je dan wederom op gaat in prachtige kleurtjes en patronen en uren zit te schaterlachen. Als je serieus werk met LSD wil gaan doen, dan is het goed om vooraf goed te bedenken hoe je dit aan wil gaan pakken en je vooraf goed voor te bereiden zodat je de kans vergroot op een ervaring waar je écht iets aan kunt hebben. Ben je al bekend met set (mindset) en setting? Ofwel, datgene in jezelf en datgene buiten jezelf, even kort gezegd. Binnen jezelf kun je vooraf zorgen voor innerlijke rust of ontspanning, of jezelf duidelijk voor ogen houden waar je heen wil, een heldere intentie neerzetten. Buiten jezelf moet je nadenken over hoe je je LSD-ervaring concreet in het vat wil gaan gieten. Ga je dat alleen doen, samen met een of meerdere anderen, en wie dan? Vertrouw je die personen volledig en denk je dat je je in hun bijzijn volledig kunt overgeven? Doe je het thuis? In de natuur? Hoe maak je de plek aangenaam voor jezelf? Heb je al nagedacht over dit soort vragen? Mocht je het willen delen, ben ik wel benieuwd hoe je het op dit moment voor je ziet zo'n ervaring die je wil op te gaan zoeken.
Een goede voorbereiding is belangrijk. Na je ervaring is het belangrijk dat je er ook écht iets mee gaat doen, zodat de ervaring met mogelijk waardevolle inzichten of contact met je dieper liggende gevoelens geen losstaande gebeurtenis blijft maar echt onderdeel wordt van een proces waarbij je aan jezelf blijft werken en blijft groeien. Er valt genoeg te lezen over voorbereiding en wat ze noemen integratie (psychedelic preparation and integration). Ik raad je aan je daarin te verdiepen, wil je serieus aan de slag willen met psychedelica. Ook over psychedelische therapie valt veel te lezen. Dan kun je een idee krijgen van hoe ze zulke therapeutische ervaringen faciliteren. Veelal is er tijdens de sessie bijvoorbeeld een fase waarin je je echt afsluit van de buitenwereld, vaak liggend met de ogen dicht, zodat je vrij bent van afleidingen en je je aandacht echt naar binnen kunt richten.
Maar tegelijkertijd ben ik sceptisch geworden over de lange termijn effecten hiervan. Het lijkt altijd tijdelijk te zijn. Niet voor niets blijven mensen vaak maar terugkomen naar het trippen. Zelfs bij iets als ayahuasca retreats. Sommigen komen daar tientallen of zelfs honderden keren terug. Ik denk zelf dat het goed is om eens een trip ervaring te hebben, maar pas ervoor op dat je niet gaat denken dat deze ervaringen echt noodzakelijk zijn om bij je emoties te komen. Leer ook nuchter mediteren en praktiseer mindfulness, zodat je elk moment bij je emoties kunt. Gebruik de trips dan eventueel om even heel diep een kijkje te nemen in jezelf. Zo denk ik er dan over hè.
Hierom is integratie van je ervaringen zo belangrijk. Je zal het zelf ook wel herkennen: je hebt een geweldige ervaring gehad, grootse inzichten verkregen waarvan je overtuigd bent dat ze je verder gaan brengen in je leven of een ervaring die voelt als een grote verandering waarna niets meer hetzelfde zal zijn. Als je nadien op dezelfde voet verder gaat met je leven, verandert er niks en blijft de ervaring een losstaand iets dat na verloop van tijd vervaagt. Dan verlies je de opgedane inzichten weer of de verandering die je toen hebt ervaren. Of ergens weet je nog wel dat je ooit ergens de sleutel van in handen had, maar kun je er gevoelsmatig niet meer bij. Ga je echt handelen naar de inzichten die je hebt verkregen, dan kunnen inzichten wel degelijk meer dan tijdelijk worden denk ik. Een eventuele verandering die je hebt ervaren is vaak het startpunt, de aanzet tot verandering. Je zult de verandering vervolgens zelf in moeten zetten en voort moeten zetten. Het 'echte' werk begint in die zin vaak pas ná je ervaring. De psychedelische ervaring is in mijn ogen vaak louter het startpunt van waaruit het echte werk begint. Ik geloof best dat psychedelica in sommige gevallen echt onmiddelijk helend kunnen zijn, echt direct door de ervaring zelf, maar veel vaker is het toch een stuk minder romantisch en moet je echt zelf aan te slag om tot duurzame verbetering te komen. Ik zie het 'groeien' met psychedelica ook eigenlijk als een continu proces. Ik vind het vaak moeilijk vast te stellen wat een losstaande ervaring me nou concreet heeft gebracht, maar overall ervaar ik wel degelijk een soort van cumulatief effect van alle psychedelische ervaringen die ik heb gehad, sommige vanzelfsprekend meer bepalend dan andere.
Ik moet zeggen, ik heb ook ervaringen gehad waarbij ik me afvroeg 'wat is het nut?' of 'wat moet ik hiermee?' of waarbij ik al vrij snel merkte dat ze me weer ontglipten. Op momenten heb ik diepgaande inzichten gehad in de aard en de werking van materie en van tijd en ruimte, zelfs ervaringen waarbij alle mysteries leken te zijn opgelost. Ik had een impliciet weten, met daarbij een ongekende euforie, maar natuurlijk vervaagde dat allemaal snel naarmate ik terugkwam in mijn normale staat van bewustzijn. Ik kon de inzichten en de intensiteit van wat ik voelde niet meenemen naar mijn normale bewustzijnstoestand. Toch is het wel ergens opgeslagen denk ik. Ik heb nog wel een herinnering aan het moment, maar het wezenlijke begrip van dat moment zelf is niet meer beschikbaar en het daadwerkelijke gevoel is niet langer zo doorleefd. In dat opzicht interessant dat je mindfulness en meditatie noemt. Denk je ook niet dat je daarmee wellicht weer dichter bij dit soort 'tijdelijke' momenten terug kunt komen? Ik vraag me de laatste tijd echter vooral af wat het überhaupt bestáán en kúnnen ervaren van zo'n dergelijk weten en begrip en de gevoelens daarbij voor betekenis kunnen hebben voor mijn alledaagse leven, dus feitelijk los van de inhoud zelf. Ik probeer dit soort 'tijdelijke' ervaringen toch nuttig voor mezelf te maken.
. Al is het financieel wel weer interessant voor hem hahaha.
