Gezien het feit dat ik momenteel in verplichte quarantaine zit in het prachtige Colombia, in de stad Medellín voor de komende 3 weken heb ik maar besloten om een trip report te schrijven over een LSD trip van een goede 10 maanden geleden tijdens Psychedelic Rave, 10 mei 2019.
Dit is één van de vele indrukwekkende ervaringen die ik met psychedelische substanties heb mogen ervaren. Met veel trots en plezier deel ik deze ervaring die een flinke impact heeft gehad op mijn leven, en mij uiteindelijk gebracht heeft waar ik nu ben.
Het wordt weer even graven in mijn geheugen, maar met behulp van wat goede psytrance, voorouderlijke plantmedicijnen uit de Amazone zoals Rapé, Ambil, Mambe en wat meditatie zal dit wel lukken. Hier gaan we dan:
Waar: Psychedelic Rave, Now&Wow club, Maassilo Rotterdam
Wanneer: vrijdagavond 10 mei 2019
Wie: Psycel, man 20 jaar (inmiddels 21)
Wat: ± 150 mcg 1P-LSD
Wat vooraf ging
Een aantal weken hiervoor heb ik al contact gelegd met @verwondering om wat advies in te winnen omtrent trippen op een psytrance feest en hij heeft als ik zijn verhalen op het forum moet geloven best wat ervaring daarmee. Het zou immers de eerste keer worden en ik had dit al lang op mijn verlanglijstje staan. We besluiten contacten uit te wisselen en later zullen we elkaar ontmoeten op het feest. Na een post geplaatst te hebben op het forum om te kijken wie nog meer van plan was om naar dit feest te gaan, kwam ik in contact met @Psilocyloner die ook van plan was om voor de 1e keer te trippen op een psytrance feest. We besluiten om wat af te spreken om een hapje te eten en kennis te maken met elkaar, wat overigens goed uitkomt omdat hij bij mij in de buurt werkt. Na wat interessante gesprekken over psychedelica en bijna te vergeten hoe lekker het eten is, besluiten we om in contact te blijven en dat ik, @verwondering en @Psilocyloner elkaar zullen zien op het feest, wat een paar weken later plaats zal vinden.
Het is bijna zover, na een week twijfelen of ik nou wel of niet ga trippen op dit feest omdat ik precies een week hiervoor ook al op LSD heb getript, ook in de Maassilo tijdens een drum and bass feest. Het was toen echter niet de bedoeling om te trippen, maar ik heb de dosering toen een beetje onderschat ( zie trip reports hier: https://drugsforum.nl/threads/1p-lsd-drum-and-bass-op-zijn-best.65006/)
De grote dag is aangebroken, na een nachtdienst bij de bakker van donderdag op vrijdagnacht besluit ik naar de supermarkt te fietsen, snel wat powerfood in te slaan om vervolgens mijn reis voort te zetten naar huis om vervolgens tot ergens in de middag te gaan slapen. Zo gezegd, zo gedaan. De avond breekt aan en ik besluit richting de trein te lopen. Terwijl ik in de trein zit spreek ik af om rond een uurtje of 23:30 af te spreken met @verwondering, die vlak voor de Maassilo de tram uitstapt om kennis te maken met mij en @Psilocyloner , die er al wat eerder was.
Eenmaal kennis gemaakt te hebben met @verwondering, die overigens niet zo moeilijk te spotten was aangezien hij een opvallend tie dye shirt aan had met lichtgevende schoenen aan zijn voeten, besluiten we in de rij te wachten. Na de allebei grondig gefouilleerd te worden komen we de venue binnen en ik besluit @Psilocyloner een berichtje te sturen dat wij binnen zijn. We maken kennis met elkaar en besluiten niet te lang te wachten met het in nemen van onze geestverruimende versnaperingen.
Eenmaal in de wc besluit ik mijn stukje aluminium folie met daarin in totaal 200mcg 1P-LSD te pakken en twijfel of ik dit wel echt moet doen. Want wat nou als dit of dat en..... Daar gaat 150 mcg 1P-LSD onder de tong. Om mezelf te verzekeren dat ik niet nog eens bij ga pakken spoel ik de rest door de wc. Zo. Point of no return.
Wanneer ik @verwondering en @Psilocyloner weer tegemoet kom besluiten we naar de MainStage te gaan om alvast iets van de sfeer te proeven. Het begint al aardig vol te lopen in de venue en de muziek klinkt hemels. Ik probeer wat te dansen maar kom nog niet helemaal los. Terwijl ik dit van mezelf waarneem merk ik dat de andere met het zelfde probleem zitten. Ik stel voor om even naar een rustiger plekje op te zoeken om even te wachten tot onze net ingenomen substanties wat meer tot leven komen. Ik stel voor om even naar de rookruimte te gaan om een jointje te roken om wat meer te ontspannen maar de andere blowen helaas niet.
Terwijl ik van mijn joint rook en beetje met @verwondering en @Psilocyloner praat, begin ik een beetje high te worden van de hasj en de LSD begint ook langzaam op te komen na zo'n 30 minuten. Ik voel me niet helemaal op mijn gemak met de andere er bij, ik had namelijk verwacht dat we toch wel ergens de zelfde interesses hadden maar we kwamen niet erg met elkaar overheen. We besluiten om naar de Chill Out area te gaan om te chillen op een bankje, maar ik voel me nog steeds niet op mijn gemak. De zegels beginnen nu toch best wel te werken en ik raak lichtelijk in paniek. De gedachtes om mijn moeder te bellen of ze mij wilt komen ophalen schieten door mijn hoofd. Wat moet ik zeggen dan? "Hoi ma, uhh ik zit aan de LSD op een feest en denk dat ik bad ga, kun je me op komen halen? Nee dat is geen optie. Fuck waar ben ik aan begonnen?" Het is nog geen uur geleden dat ik mijn lot heb bezegeld en ik ga echt bad als het zo doorgaat. De andere jongens merken volgens mij dat ik niet zo lekker ga, maar het is te complex om uit te leggen. Fuck it, Ik ga dansen.
Terwijl ik richting de Darkpsy area sprint in de hoop dat ik alle negativiteit van me af kan schudden lopen @verwondering en @Psilocyloner met me mee, maar ik verdween al redelijk snel in de menigte en heb de jongens de rest van de avond niet meer gezien.
Ik begin achteraan de menigte langzaam te bewegen en wat me overkomt in vrij lastig uit te leggen in menselijke taal. Terwijl ik mezelf beweeg op de muziek en langzaam verdwijn in de verschillende geluiden, lijkt het net alsof ik in een cartoon zit. De mensen om mij heen krijgen allemaal leuke vormen en bewegen allemaal op hun eigen manier op de maat van de muziek. Het lijkt alsof ik voel wat hun weten terwijl zij bewegen op de manier hoe ik me voel. Ach, wat boeit het ook, ik heb in ieder geval niet meer het gevoel dat ik bad ga. Terwijl ik dans alsof ik een orgasme heb door heel mijn lichaam beweeg ik me langzaam voort naar de speakers. Eenmaal op bestemming voel ik dat ik best wel nodig moet plassen. Ik besluit om mijn avontuur voort te zetten naar de wc voordat ik het in mijn broek doe.
Oke, ik leef nog. Ik voel me best wel goed, al was het maar net op het nippertje. Ik trip eigenlijk best wel hard ondanks dat het nog maar 2 uur na inname is. Ik probeer mijn op dit moment bovengemiddelde intelligentie in te zetten als TomTom met als eindbestemming het toilet. Met een grote glimlach op mijn gezicht zie ik meerdere mensen met hun hoofd verstopt in hun trui in de rondte dansen. Met moeite kan ik me nog net herinneren dat ik eigenlijk naar de wc moet en die is gelukkig dichtbij. Nadat ik er best wel van verzekerd ben dat mijn blaas zo goed als leeg is en de wc verlaat, was ik mijn handen terwijl ik in de spiegel kijk. Aan de andere kant van de ruimte kijkt een jongen mij aan in de spiegel en ik besluit hem te vragen of ik een slokje water mag. Ik bedank hem vriendelijk en vertel hem dat ik best wel hard trip, waarop hij mij vraagt : "maar je gaat best lekker toch?" Uhhh, ja eigenlijk wel! "Geen zorgen gap, gewoon geen fuck geven en gewoon gaan." Ik geef de jongen zijn flesje water terug, bedank hem vriendelijk en besluit mijn avontuur voort te zetten naar ergens.
Terwijl ik de toilet ruimte verlaat zie ik precies voor de deur een jongen staan die er net zo wazig uit ziet als ikzelf. Ik besluit naast hem te staan en vraag vertel hem dat ik heel de tijd wat wil zeggen maar niet in staat ben om het te onthouden, waarop hij antwoordt dat hij met het zelfde probleem zit. Hij vertelt me dat hij aan het trippen is met een maat van hem, die nog niet eerder LSD heeft gebruikt. Wanneer hij vraagt met wie ik ben besef ik me dat ik mijn gezelschap kwijt ben. Ik stel voor om een jointje te roken, dat is op dit moment een stuk makkelijker dan iets uitleggen wat ik na 2 woorden al vergeet.
Ik besef me dat het best wel lastig is om met 3 man aan de LSD een specifieke plek te zoeken om een jointje te roken, maar uiteindelijk vinden we de rookruimte. Ik zal de jongens Joop en Mike noemen voor het gemak. Terwijl ik een jointje in elkaar knutsel begin in met Joop te praten over de transformatie die ik in de afgelopen tijd heb gemaakt. Ik vertel hem dat ik al een aantal weken niet meer rook (alleen joints met tabaksvervangers), niet meer drink, ben gaan sporten etc vanwege een LSD trip die me nogal confronteerde met mezelf en dat ik me bijzonder fit, gezond en "wakker" voel. Ook vertel ik hem dat ik de laatste tijd best veel spirituele ervaringen heb zoals synchroniteit, voorspellende dromen, dingen over mensen weten zonder dat ze er iets over zeggen en ga zo maar door. Oftewel, ik ben aan het "spiritueel ontwaken."
Terwijl ik dit zeg lik ik mijn jointje dicht en Joop kijkt mij in de ogen aan. "Ik heb precies hetzelfde man" zegt hij met grote ogen. We begrijpen dat we elkaar niet voor niets zijn tegen gekomen deze avond. Dit moest gebeuren, een typisch voorbeeld van synchroniteit. Terwijl we wat verder praten vraag ik hem naar zijn opleiding etc, waarop hij antwoordt: "ik ben gestopt met studeren, ik weet namelijk niet eens waarom ik het überhaupt zou doen. Waarom moet ik überhaupt studeren? Ik mag toch gewoon zelf bepalen wat ik met mijn leven doe?" Terwijl ik de harde woorden van Joop hoor denk ik aan mezelf, ik die al zo lang roep dat hij Socialwork wilt studeren. Maar op dit moment besef ik dat ik eigenlijk niet eens wil studeren voor mezelf. Nee, ik wil studeren om indruk te maken op mensen die ik niet ken, laat staan mag, zodat ik ook op kan scheppen dat ik een HBO diploma heb. Ik wil Joop erop wijzen dat je in deze samenleving toch echt een opleiding nodig hebt maar voordat ik mijn zin af kan maken staat hij op en vraagt of ik mee wil gaan dansen, waarop ik geen nee zeg.
Met zijn drieën lopen we richting de MainStage en langzaam worden we meegenomen in die hemelse muziek waarvan ik gedroomd heb. Overal om me heen zie ik mensen met dreadlocks, blote voeten en gekleurde kleren de vrijheid van het leven vieren terwijl ze als een god staan te dansen. Ze zien er niet echt uit alsof ze gestudeerd hebben, een vaste baan en veel geld hebben, maar toch zijn ze gelukkig. Terwijl we voortbewegen naar de speakers begint mijn lichaam mee te doen, alsof ik er geen controle over heb. Maar dit ben ik, dit is de versie van mezelf die er niet om geeft wat een ander van me denkt, de versie van mezelf zonder die eindeloze brainstorm sessies die nergens op uitkomen, nee dit is de echte versie van mezelf. Zonder een woord te zeggen kijk om me heen en zie ik Joop en Mike dansen alsof ze het al 30 jaar doen. Ik leg de focus op mezelf, laat de controle los en ik ga. Ik dans en het lijkt alsof ik vlieg. Met elke beweging die ik maak lijkt het alsof ik met een mes al die strakke touwen met daar aan vast geankerd al die zekerheden en zogenaamde dingen die me vrolijk zouden maken door hak. Pingpangpoem, chikchakchong. Studeren? Huis kopen? Gezin? Dure auto? Geld? Toekomst? Ik laat het allemaal los. Waarom zou ik dit überhaupt willen? Wat voelt dit goed. Ik kijk Joop aan en met een grote glimlach tikt hij Mike op zijn schouder, waarna ze me allebei lachend aankijken. Het was voor hun al duidelijk wat er door mij heen ging, daar waren geen woorden voor nodig. Uit de speakers klinkt de stem van Timothy Leary: " Turn on, Tune in, Drop out" en daar gaat de muziek weer. Terwijl ik me zo licht als een veertje boven de menigte uit zie stijgen, zie ik mezelf daar in de menigte de tijd van mijn leven hebben (ego-dood). Ik zie grote peace tekens, bloemen en regenbogen. Nu snap ik waar ik al heel m'n leven tegenaan loop; ik durf niet voor mezelf uit te komen, daarom was ik zo verkocht aan alcohol, alleen dan geef ik geen ruk om wat mensen van me denken. Ik wil helemaal niet studeren. Nee, ik wil vrij zijn. Ik wil geen slaaf zijn met een zogenaamde toekomst, ik wil liefde en vrijheid. Niet alleen voor mezelf maar voor de gehele mensheid.
Eenmaal weer een beetje geland te zijn, zonder het besef te hebben van tijd en ruimte, stel ik de jongens voor om even gehoor bescherming te scoren voordat onze trommelvliezen het begeven, we stonden immers redelijk dicht bij de speakers. Ik stel voor om naar mijn kluisje te lopen waar ik een voorraadje oordoppen had liggen, een goede voorbereiding is namelijk het halve werk. Eenmaal aangekomen bij mijn kluisje merk ik dat ik Joop en Mike kwijt ben geraakt. Ik besluit de oordoppen in mijn broekzak te stoppen en een jointje te roken in de rookruimte. Ik word vlak nadat ik mijn kluisje op slot doe aangesproken door twee jongens die normaal gesproken naar hardcore feestjes gaan. "Heb jij toevallig speed bij?" Vraagt 1 van de jongens, die lippen als een vis heeft van de MDMA. Ik begin hard te lachen en probeer te vertellen waarom, maar omdat ik hem niet wil beledigen besluit ik maar wijselijk mijn mond te houden. Op momenten als deze is spreken zilver en zwijgen goud.
Eenmaal aangekomen bij de rookruimte word ik aangesproken door een groepje van 2 jongens en 1 meisje. Ze vragen mij of ik wat lange vloei en tabak heb, ze willen namelijk net als mij een jointje roken. Komt dat even goed uit denk ik en ik stel voor om samen een jointje te roken. Na wat geprutsel en al 3x vergeten te zijn wat ik eigenlijk aan het doen ben krijg ik het toch voor elkaar om een jointje in elkaar te vouwen. Vlak voordat ik hem aan kan steken vraagt het meisje of ik een foto van het groepje wil maken. Natuurlijk wil ik dat. Terwijl ik een foto maak van het groepje kijk ik 1 van de jongens aan. Het groepje zit aan de MDMA en dit kan ik redelijk goed waarnemen aangezien ze alle drie de typische bijwerkingen hadden van te hoog doseren: Grote lippen, ogen die wegrollen en dikke kaken. Ik schiet in de lach en geef de telefoon terug aan het meisje. Ik lach zo hard dat heel de rookruimte naar ons omkijkt en ik besluit me wat in te houden terwijl ik besef dat ik ze best wel heb beledigd. Om het goed te maken bied ik hun mijn joint aan maar omdat hun niet gewend zijn aan Greengo tabak (tabaksvervanger), benadrukken ze dat deze joint naar poep smaakt voordat ze mij verlaten. Gelukkig geven ze mijn joint terug en ik besluit hem maar lekker zelf op te roken.
Terwijl ik op de grond ga zitten en zit te grinniken, komt er naast mij een man van Antilliaanse afkomst staan met een fluorescerende blauwe outfit en mooie, lange dreadlocks. Ik geef de man een complimentje en vraag of ik hem een knuffel mag geven en uiteraard mag ik dat doen. Terwijl we allebei een joint in onze mondhoek hebben vraagt hij wat ik gebruikt heb. "1P-LSD" antwoord ik, waarop de man mij vragend aankijkt. Ik leg uit dat het een research chemical is wat het zelfde effect heeft als LSD. De man begint te lachen en kijkt me een beetje boos aan. "Jongah, je weet niets man. Dit is echte LSD" en nadat hij in zijn broekzak grabbeld haalt hij een druppel flesje tevoorschijn met daarop een stickertje met de text "lysergic". "Ik trip iedere week" zegt hij en zo drukt hij het flesje in mijn hand, waarop ik hem met grote verbazing in de ogen kijk terwijl mijn mond wijd open staat. Ik geef het flesje maar snel terug want ik wil hier niet mee gezien worden. We kijken elkaar aan en beginnen hard te lachen. Ik vertel hem dat het de eerste keer is dat ik op een psytrance feest trip. De man, oftewel de hippie, kijkt me met een grote lach aan en de blik in zijn ogen kunnen met woorden niet omschreven worden. Hij geeft me een stevige knuffel, alsof hij al weet wat er aan de hand is. Dan besef ik me dat dit soort feesten meer is dan een avondje dansen aan de drugs. Psytrance feesten zijn plekken waar men samenkomt, hun zorgen van zich af dansen om vervolgens plek vrij te maken voor een nieuw perspectief op het leven: een vrij leven zonder grenzen met onvoorwaardelijke liefde voor iedereen die het wilt ontvangen. Ook hij heeft in mijn schoenen gestaan. Wanneer heel de wereld je voor gek verklaard omdat je gewoon zegt wat iedereen denkt, maar toch blijft geloven in je eigen waarheid kom je op een plek als dit. Daar waar het er allemaal niet meer tot doet. Die plek waar vrede en liefde centraal staat, als beloning voor het geloven in jezelf. Ik bedank hem voor zijn tijd, schud hem de hand en besluit terug te keren naar de dansvloer om plek vrij te maken voor datgene wat ik nodig heb: vrijheid.
Terwijl ik mijn weg zoek naar de MainStage komt dat jointje nog best wel hard binnen. De vloer krijgt alle kleuren van de regenboog, de muren trekken krom en de muziek lijkt zichzelf hachterstevoren af te spelen. Ik besluit om maar even een rustig plekje te zoeken. Ik vind een rustig plekje op een bankje vlak bij de kluisjes en daar tref ik Joop aan, die er ook niet zoveel van lijkt te begrijpen. Ik ga naast hem zitten en probeer uit te leggen hoe en wat maar na de 4e keer vergeten te zijn wat ik wil zeggen laat ik het maar doen. "Wat nou als het allemaal 1 grote leugen is?" Vraag ik hem. "Het kan toch niet zo zijn dat je simpelweg alleen naar school gaat om vervolgens de rest van je leven werken en rekeningen te betalen, spullen te kopen die je niet gelukkig maken om vervolgens op je 67e als een zombie voor de TV weg te rotten?" De realiteit komt hard binnen voor ons allebei. Zonder al te veel te praten besluiten we om naar de Darkpsy area te gaan om te dansen en ons niet bezig te houden met die zieke, misselijkmakende maar toch mooie bewustwording van hoe de maatschappij in elkaar zit.
Onderweg naar de Darkpsy area komen we Mike tegen, die waarschijnlijk ook wel iets interessants meegemaakt heeft. Ik overhandig de jongens hun gehoorbescherming, die ze ondertussen zelf al aangeschaft hebben. Eenmaal aangekomen in de Darkpsy area worden we compleet meegenomen in de muziek, die deze keer geen medelijden heeft. Ik word niet gespaard. De vieze, donkere tonen geven mij een beeld van wat er zich echt speelt in de wereld. Overheden die liegen en ons bang maken via het gebruik van TV, krant en noem het allemaal maar op. Kinderen die vanaf hun 4e jaar gehersenspoeld worden in scholen, om uiteindelijk te werken tot hun pensioen. In de tussentijd worden we ziek omdat we niet naar ons lichaam luisteren en worden opgevangen door het vangnet van de farmaceutische industrie, die je alleen maar zieker maakt om geld aan je te winnen. Besef, besef besef. Ik kijk Joop aan en zo te zien denken we hetzelfde. Zo is het genoeg geweest en ik stel voor om naar de MainStage te gaan waar de sfeer wat positiever is.
Eenmaal bij de MainStage aangekomen merken we dat het al behoorlijk leeg begint te lopen. Het is inmiddels al 07:00 en over een uurtje gaat de toko dicht. Joop en Mike vertellen dat ze me gaan verlaten om vervolgens zo vroeg mogelijk de trein te nemen. Ik geef ze allebei een flinke knuffel en wens ze een fijne reis. We spreken af om in contact te blijven, maar een halfuur nadat de jongens weg zijn besef ik dat we helemaal geen contacten hebben uitgewisseld.
Terwijl ik dit besef begin ik wat helderheid te krijgen en begin ik wat te snappen van wat er eigenlijk gebeurd is vanacht. Ik vind het eigenlijk best wel jammer dat ik geen nummers of namen heb uitgewisseld met de jongens maar het moest zo zijn. Ik besluit om niet te blijven hangen in die sleur en ga nog maar even een rondje lopen om te kijken of nog wat interessants kan vinden. Dan tref ik @Psilocyloner aan die nog wat staat te dansen bij de Darkpsy area. Ik spreek hem aan en hij is verbaasd dat ik daar zo plotseling ben aangezien hij me net een minuut daarvoor een berichtje heeft gestuurd. Die heeft ook wel een interessante nacht gehad zo te zien. Het is alleen niet het perfecte moment om dat nu te bespreken aangezien de speakers nog op standje 100 staan.
Ik besluit om maar naar mijn kluisje te gaan, mezelf en wat spullen bij elkaar te sprokkelen om vervolgens de rest van mijn trip in de trein uit te zitten. Eenmaal buiten komt een koude wind en een grijze lucht mij en wat andere wappo's te gemoed.
Oke, realiteit check. Wat is er ook alweer gebeurd? Guess I'm turning into a hippy...
Dit is één van de vele indrukwekkende ervaringen die ik met psychedelische substanties heb mogen ervaren. Met veel trots en plezier deel ik deze ervaring die een flinke impact heeft gehad op mijn leven, en mij uiteindelijk gebracht heeft waar ik nu ben.
Het wordt weer even graven in mijn geheugen, maar met behulp van wat goede psytrance, voorouderlijke plantmedicijnen uit de Amazone zoals Rapé, Ambil, Mambe en wat meditatie zal dit wel lukken. Hier gaan we dan:
Waar: Psychedelic Rave, Now&Wow club, Maassilo Rotterdam
Wanneer: vrijdagavond 10 mei 2019
Wie: Psycel, man 20 jaar (inmiddels 21)
Wat: ± 150 mcg 1P-LSD
Wat vooraf ging
Een aantal weken hiervoor heb ik al contact gelegd met @verwondering om wat advies in te winnen omtrent trippen op een psytrance feest en hij heeft als ik zijn verhalen op het forum moet geloven best wat ervaring daarmee. Het zou immers de eerste keer worden en ik had dit al lang op mijn verlanglijstje staan. We besluiten contacten uit te wisselen en later zullen we elkaar ontmoeten op het feest. Na een post geplaatst te hebben op het forum om te kijken wie nog meer van plan was om naar dit feest te gaan, kwam ik in contact met @Psilocyloner die ook van plan was om voor de 1e keer te trippen op een psytrance feest. We besluiten om wat af te spreken om een hapje te eten en kennis te maken met elkaar, wat overigens goed uitkomt omdat hij bij mij in de buurt werkt. Na wat interessante gesprekken over psychedelica en bijna te vergeten hoe lekker het eten is, besluiten we om in contact te blijven en dat ik, @verwondering en @Psilocyloner elkaar zullen zien op het feest, wat een paar weken later plaats zal vinden.
Het is bijna zover, na een week twijfelen of ik nou wel of niet ga trippen op dit feest omdat ik precies een week hiervoor ook al op LSD heb getript, ook in de Maassilo tijdens een drum and bass feest. Het was toen echter niet de bedoeling om te trippen, maar ik heb de dosering toen een beetje onderschat ( zie trip reports hier: https://drugsforum.nl/threads/1p-lsd-drum-and-bass-op-zijn-best.65006/)
De grote dag is aangebroken, na een nachtdienst bij de bakker van donderdag op vrijdagnacht besluit ik naar de supermarkt te fietsen, snel wat powerfood in te slaan om vervolgens mijn reis voort te zetten naar huis om vervolgens tot ergens in de middag te gaan slapen. Zo gezegd, zo gedaan. De avond breekt aan en ik besluit richting de trein te lopen. Terwijl ik in de trein zit spreek ik af om rond een uurtje of 23:30 af te spreken met @verwondering, die vlak voor de Maassilo de tram uitstapt om kennis te maken met mij en @Psilocyloner , die er al wat eerder was.
Eenmaal kennis gemaakt te hebben met @verwondering, die overigens niet zo moeilijk te spotten was aangezien hij een opvallend tie dye shirt aan had met lichtgevende schoenen aan zijn voeten, besluiten we in de rij te wachten. Na de allebei grondig gefouilleerd te worden komen we de venue binnen en ik besluit @Psilocyloner een berichtje te sturen dat wij binnen zijn. We maken kennis met elkaar en besluiten niet te lang te wachten met het in nemen van onze geestverruimende versnaperingen.
Eenmaal in de wc besluit ik mijn stukje aluminium folie met daarin in totaal 200mcg 1P-LSD te pakken en twijfel of ik dit wel echt moet doen. Want wat nou als dit of dat en..... Daar gaat 150 mcg 1P-LSD onder de tong. Om mezelf te verzekeren dat ik niet nog eens bij ga pakken spoel ik de rest door de wc. Zo. Point of no return.
Wanneer ik @verwondering en @Psilocyloner weer tegemoet kom besluiten we naar de MainStage te gaan om alvast iets van de sfeer te proeven. Het begint al aardig vol te lopen in de venue en de muziek klinkt hemels. Ik probeer wat te dansen maar kom nog niet helemaal los. Terwijl ik dit van mezelf waarneem merk ik dat de andere met het zelfde probleem zitten. Ik stel voor om even naar een rustiger plekje op te zoeken om even te wachten tot onze net ingenomen substanties wat meer tot leven komen. Ik stel voor om even naar de rookruimte te gaan om een jointje te roken om wat meer te ontspannen maar de andere blowen helaas niet.
Terwijl ik van mijn joint rook en beetje met @verwondering en @Psilocyloner praat, begin ik een beetje high te worden van de hasj en de LSD begint ook langzaam op te komen na zo'n 30 minuten. Ik voel me niet helemaal op mijn gemak met de andere er bij, ik had namelijk verwacht dat we toch wel ergens de zelfde interesses hadden maar we kwamen niet erg met elkaar overheen. We besluiten om naar de Chill Out area te gaan om te chillen op een bankje, maar ik voel me nog steeds niet op mijn gemak. De zegels beginnen nu toch best wel te werken en ik raak lichtelijk in paniek. De gedachtes om mijn moeder te bellen of ze mij wilt komen ophalen schieten door mijn hoofd. Wat moet ik zeggen dan? "Hoi ma, uhh ik zit aan de LSD op een feest en denk dat ik bad ga, kun je me op komen halen? Nee dat is geen optie. Fuck waar ben ik aan begonnen?" Het is nog geen uur geleden dat ik mijn lot heb bezegeld en ik ga echt bad als het zo doorgaat. De andere jongens merken volgens mij dat ik niet zo lekker ga, maar het is te complex om uit te leggen. Fuck it, Ik ga dansen.
Terwijl ik richting de Darkpsy area sprint in de hoop dat ik alle negativiteit van me af kan schudden lopen @verwondering en @Psilocyloner met me mee, maar ik verdween al redelijk snel in de menigte en heb de jongens de rest van de avond niet meer gezien.
Ik begin achteraan de menigte langzaam te bewegen en wat me overkomt in vrij lastig uit te leggen in menselijke taal. Terwijl ik mezelf beweeg op de muziek en langzaam verdwijn in de verschillende geluiden, lijkt het net alsof ik in een cartoon zit. De mensen om mij heen krijgen allemaal leuke vormen en bewegen allemaal op hun eigen manier op de maat van de muziek. Het lijkt alsof ik voel wat hun weten terwijl zij bewegen op de manier hoe ik me voel. Ach, wat boeit het ook, ik heb in ieder geval niet meer het gevoel dat ik bad ga. Terwijl ik dans alsof ik een orgasme heb door heel mijn lichaam beweeg ik me langzaam voort naar de speakers. Eenmaal op bestemming voel ik dat ik best wel nodig moet plassen. Ik besluit om mijn avontuur voort te zetten naar de wc voordat ik het in mijn broek doe.
Oke, ik leef nog. Ik voel me best wel goed, al was het maar net op het nippertje. Ik trip eigenlijk best wel hard ondanks dat het nog maar 2 uur na inname is. Ik probeer mijn op dit moment bovengemiddelde intelligentie in te zetten als TomTom met als eindbestemming het toilet. Met een grote glimlach op mijn gezicht zie ik meerdere mensen met hun hoofd verstopt in hun trui in de rondte dansen. Met moeite kan ik me nog net herinneren dat ik eigenlijk naar de wc moet en die is gelukkig dichtbij. Nadat ik er best wel van verzekerd ben dat mijn blaas zo goed als leeg is en de wc verlaat, was ik mijn handen terwijl ik in de spiegel kijk. Aan de andere kant van de ruimte kijkt een jongen mij aan in de spiegel en ik besluit hem te vragen of ik een slokje water mag. Ik bedank hem vriendelijk en vertel hem dat ik best wel hard trip, waarop hij mij vraagt : "maar je gaat best lekker toch?" Uhhh, ja eigenlijk wel! "Geen zorgen gap, gewoon geen fuck geven en gewoon gaan." Ik geef de jongen zijn flesje water terug, bedank hem vriendelijk en besluit mijn avontuur voort te zetten naar ergens.
Terwijl ik de toilet ruimte verlaat zie ik precies voor de deur een jongen staan die er net zo wazig uit ziet als ikzelf. Ik besluit naast hem te staan en vraag vertel hem dat ik heel de tijd wat wil zeggen maar niet in staat ben om het te onthouden, waarop hij antwoordt dat hij met het zelfde probleem zit. Hij vertelt me dat hij aan het trippen is met een maat van hem, die nog niet eerder LSD heeft gebruikt. Wanneer hij vraagt met wie ik ben besef ik me dat ik mijn gezelschap kwijt ben. Ik stel voor om een jointje te roken, dat is op dit moment een stuk makkelijker dan iets uitleggen wat ik na 2 woorden al vergeet.
Ik besef me dat het best wel lastig is om met 3 man aan de LSD een specifieke plek te zoeken om een jointje te roken, maar uiteindelijk vinden we de rookruimte. Ik zal de jongens Joop en Mike noemen voor het gemak. Terwijl ik een jointje in elkaar knutsel begin in met Joop te praten over de transformatie die ik in de afgelopen tijd heb gemaakt. Ik vertel hem dat ik al een aantal weken niet meer rook (alleen joints met tabaksvervangers), niet meer drink, ben gaan sporten etc vanwege een LSD trip die me nogal confronteerde met mezelf en dat ik me bijzonder fit, gezond en "wakker" voel. Ook vertel ik hem dat ik de laatste tijd best veel spirituele ervaringen heb zoals synchroniteit, voorspellende dromen, dingen over mensen weten zonder dat ze er iets over zeggen en ga zo maar door. Oftewel, ik ben aan het "spiritueel ontwaken."
Terwijl ik dit zeg lik ik mijn jointje dicht en Joop kijkt mij in de ogen aan. "Ik heb precies hetzelfde man" zegt hij met grote ogen. We begrijpen dat we elkaar niet voor niets zijn tegen gekomen deze avond. Dit moest gebeuren, een typisch voorbeeld van synchroniteit. Terwijl we wat verder praten vraag ik hem naar zijn opleiding etc, waarop hij antwoordt: "ik ben gestopt met studeren, ik weet namelijk niet eens waarom ik het überhaupt zou doen. Waarom moet ik überhaupt studeren? Ik mag toch gewoon zelf bepalen wat ik met mijn leven doe?" Terwijl ik de harde woorden van Joop hoor denk ik aan mezelf, ik die al zo lang roep dat hij Socialwork wilt studeren. Maar op dit moment besef ik dat ik eigenlijk niet eens wil studeren voor mezelf. Nee, ik wil studeren om indruk te maken op mensen die ik niet ken, laat staan mag, zodat ik ook op kan scheppen dat ik een HBO diploma heb. Ik wil Joop erop wijzen dat je in deze samenleving toch echt een opleiding nodig hebt maar voordat ik mijn zin af kan maken staat hij op en vraagt of ik mee wil gaan dansen, waarop ik geen nee zeg.
Met zijn drieën lopen we richting de MainStage en langzaam worden we meegenomen in die hemelse muziek waarvan ik gedroomd heb. Overal om me heen zie ik mensen met dreadlocks, blote voeten en gekleurde kleren de vrijheid van het leven vieren terwijl ze als een god staan te dansen. Ze zien er niet echt uit alsof ze gestudeerd hebben, een vaste baan en veel geld hebben, maar toch zijn ze gelukkig. Terwijl we voortbewegen naar de speakers begint mijn lichaam mee te doen, alsof ik er geen controle over heb. Maar dit ben ik, dit is de versie van mezelf die er niet om geeft wat een ander van me denkt, de versie van mezelf zonder die eindeloze brainstorm sessies die nergens op uitkomen, nee dit is de echte versie van mezelf. Zonder een woord te zeggen kijk om me heen en zie ik Joop en Mike dansen alsof ze het al 30 jaar doen. Ik leg de focus op mezelf, laat de controle los en ik ga. Ik dans en het lijkt alsof ik vlieg. Met elke beweging die ik maak lijkt het alsof ik met een mes al die strakke touwen met daar aan vast geankerd al die zekerheden en zogenaamde dingen die me vrolijk zouden maken door hak. Pingpangpoem, chikchakchong. Studeren? Huis kopen? Gezin? Dure auto? Geld? Toekomst? Ik laat het allemaal los. Waarom zou ik dit überhaupt willen? Wat voelt dit goed. Ik kijk Joop aan en met een grote glimlach tikt hij Mike op zijn schouder, waarna ze me allebei lachend aankijken. Het was voor hun al duidelijk wat er door mij heen ging, daar waren geen woorden voor nodig. Uit de speakers klinkt de stem van Timothy Leary: " Turn on, Tune in, Drop out" en daar gaat de muziek weer. Terwijl ik me zo licht als een veertje boven de menigte uit zie stijgen, zie ik mezelf daar in de menigte de tijd van mijn leven hebben (ego-dood). Ik zie grote peace tekens, bloemen en regenbogen. Nu snap ik waar ik al heel m'n leven tegenaan loop; ik durf niet voor mezelf uit te komen, daarom was ik zo verkocht aan alcohol, alleen dan geef ik geen ruk om wat mensen van me denken. Ik wil helemaal niet studeren. Nee, ik wil vrij zijn. Ik wil geen slaaf zijn met een zogenaamde toekomst, ik wil liefde en vrijheid. Niet alleen voor mezelf maar voor de gehele mensheid.
Eenmaal weer een beetje geland te zijn, zonder het besef te hebben van tijd en ruimte, stel ik de jongens voor om even gehoor bescherming te scoren voordat onze trommelvliezen het begeven, we stonden immers redelijk dicht bij de speakers. Ik stel voor om naar mijn kluisje te lopen waar ik een voorraadje oordoppen had liggen, een goede voorbereiding is namelijk het halve werk. Eenmaal aangekomen bij mijn kluisje merk ik dat ik Joop en Mike kwijt ben geraakt. Ik besluit de oordoppen in mijn broekzak te stoppen en een jointje te roken in de rookruimte. Ik word vlak nadat ik mijn kluisje op slot doe aangesproken door twee jongens die normaal gesproken naar hardcore feestjes gaan. "Heb jij toevallig speed bij?" Vraagt 1 van de jongens, die lippen als een vis heeft van de MDMA. Ik begin hard te lachen en probeer te vertellen waarom, maar omdat ik hem niet wil beledigen besluit ik maar wijselijk mijn mond te houden. Op momenten als deze is spreken zilver en zwijgen goud.
Eenmaal aangekomen bij de rookruimte word ik aangesproken door een groepje van 2 jongens en 1 meisje. Ze vragen mij of ik wat lange vloei en tabak heb, ze willen namelijk net als mij een jointje roken. Komt dat even goed uit denk ik en ik stel voor om samen een jointje te roken. Na wat geprutsel en al 3x vergeten te zijn wat ik eigenlijk aan het doen ben krijg ik het toch voor elkaar om een jointje in elkaar te vouwen. Vlak voordat ik hem aan kan steken vraagt het meisje of ik een foto van het groepje wil maken. Natuurlijk wil ik dat. Terwijl ik een foto maak van het groepje kijk ik 1 van de jongens aan. Het groepje zit aan de MDMA en dit kan ik redelijk goed waarnemen aangezien ze alle drie de typische bijwerkingen hadden van te hoog doseren: Grote lippen, ogen die wegrollen en dikke kaken. Ik schiet in de lach en geef de telefoon terug aan het meisje. Ik lach zo hard dat heel de rookruimte naar ons omkijkt en ik besluit me wat in te houden terwijl ik besef dat ik ze best wel heb beledigd. Om het goed te maken bied ik hun mijn joint aan maar omdat hun niet gewend zijn aan Greengo tabak (tabaksvervanger), benadrukken ze dat deze joint naar poep smaakt voordat ze mij verlaten. Gelukkig geven ze mijn joint terug en ik besluit hem maar lekker zelf op te roken.
Terwijl ik op de grond ga zitten en zit te grinniken, komt er naast mij een man van Antilliaanse afkomst staan met een fluorescerende blauwe outfit en mooie, lange dreadlocks. Ik geef de man een complimentje en vraag of ik hem een knuffel mag geven en uiteraard mag ik dat doen. Terwijl we allebei een joint in onze mondhoek hebben vraagt hij wat ik gebruikt heb. "1P-LSD" antwoord ik, waarop de man mij vragend aankijkt. Ik leg uit dat het een research chemical is wat het zelfde effect heeft als LSD. De man begint te lachen en kijkt me een beetje boos aan. "Jongah, je weet niets man. Dit is echte LSD" en nadat hij in zijn broekzak grabbeld haalt hij een druppel flesje tevoorschijn met daarop een stickertje met de text "lysergic". "Ik trip iedere week" zegt hij en zo drukt hij het flesje in mijn hand, waarop ik hem met grote verbazing in de ogen kijk terwijl mijn mond wijd open staat. Ik geef het flesje maar snel terug want ik wil hier niet mee gezien worden. We kijken elkaar aan en beginnen hard te lachen. Ik vertel hem dat het de eerste keer is dat ik op een psytrance feest trip. De man, oftewel de hippie, kijkt me met een grote lach aan en de blik in zijn ogen kunnen met woorden niet omschreven worden. Hij geeft me een stevige knuffel, alsof hij al weet wat er aan de hand is. Dan besef ik me dat dit soort feesten meer is dan een avondje dansen aan de drugs. Psytrance feesten zijn plekken waar men samenkomt, hun zorgen van zich af dansen om vervolgens plek vrij te maken voor een nieuw perspectief op het leven: een vrij leven zonder grenzen met onvoorwaardelijke liefde voor iedereen die het wilt ontvangen. Ook hij heeft in mijn schoenen gestaan. Wanneer heel de wereld je voor gek verklaard omdat je gewoon zegt wat iedereen denkt, maar toch blijft geloven in je eigen waarheid kom je op een plek als dit. Daar waar het er allemaal niet meer tot doet. Die plek waar vrede en liefde centraal staat, als beloning voor het geloven in jezelf. Ik bedank hem voor zijn tijd, schud hem de hand en besluit terug te keren naar de dansvloer om plek vrij te maken voor datgene wat ik nodig heb: vrijheid.
Terwijl ik mijn weg zoek naar de MainStage komt dat jointje nog best wel hard binnen. De vloer krijgt alle kleuren van de regenboog, de muren trekken krom en de muziek lijkt zichzelf hachterstevoren af te spelen. Ik besluit om maar even een rustig plekje te zoeken. Ik vind een rustig plekje op een bankje vlak bij de kluisjes en daar tref ik Joop aan, die er ook niet zoveel van lijkt te begrijpen. Ik ga naast hem zitten en probeer uit te leggen hoe en wat maar na de 4e keer vergeten te zijn wat ik wil zeggen laat ik het maar doen. "Wat nou als het allemaal 1 grote leugen is?" Vraag ik hem. "Het kan toch niet zo zijn dat je simpelweg alleen naar school gaat om vervolgens de rest van je leven werken en rekeningen te betalen, spullen te kopen die je niet gelukkig maken om vervolgens op je 67e als een zombie voor de TV weg te rotten?" De realiteit komt hard binnen voor ons allebei. Zonder al te veel te praten besluiten we om naar de Darkpsy area te gaan om te dansen en ons niet bezig te houden met die zieke, misselijkmakende maar toch mooie bewustwording van hoe de maatschappij in elkaar zit.
Onderweg naar de Darkpsy area komen we Mike tegen, die waarschijnlijk ook wel iets interessants meegemaakt heeft. Ik overhandig de jongens hun gehoorbescherming, die ze ondertussen zelf al aangeschaft hebben. Eenmaal aangekomen in de Darkpsy area worden we compleet meegenomen in de muziek, die deze keer geen medelijden heeft. Ik word niet gespaard. De vieze, donkere tonen geven mij een beeld van wat er zich echt speelt in de wereld. Overheden die liegen en ons bang maken via het gebruik van TV, krant en noem het allemaal maar op. Kinderen die vanaf hun 4e jaar gehersenspoeld worden in scholen, om uiteindelijk te werken tot hun pensioen. In de tussentijd worden we ziek omdat we niet naar ons lichaam luisteren en worden opgevangen door het vangnet van de farmaceutische industrie, die je alleen maar zieker maakt om geld aan je te winnen. Besef, besef besef. Ik kijk Joop aan en zo te zien denken we hetzelfde. Zo is het genoeg geweest en ik stel voor om naar de MainStage te gaan waar de sfeer wat positiever is.
Eenmaal bij de MainStage aangekomen merken we dat het al behoorlijk leeg begint te lopen. Het is inmiddels al 07:00 en over een uurtje gaat de toko dicht. Joop en Mike vertellen dat ze me gaan verlaten om vervolgens zo vroeg mogelijk de trein te nemen. Ik geef ze allebei een flinke knuffel en wens ze een fijne reis. We spreken af om in contact te blijven, maar een halfuur nadat de jongens weg zijn besef ik dat we helemaal geen contacten hebben uitgewisseld.
Terwijl ik dit besef begin ik wat helderheid te krijgen en begin ik wat te snappen van wat er eigenlijk gebeurd is vanacht. Ik vind het eigenlijk best wel jammer dat ik geen nummers of namen heb uitgewisseld met de jongens maar het moest zo zijn. Ik besluit om niet te blijven hangen in die sleur en ga nog maar even een rondje lopen om te kijken of nog wat interessants kan vinden. Dan tref ik @Psilocyloner aan die nog wat staat te dansen bij de Darkpsy area. Ik spreek hem aan en hij is verbaasd dat ik daar zo plotseling ben aangezien hij me net een minuut daarvoor een berichtje heeft gestuurd. Die heeft ook wel een interessante nacht gehad zo te zien. Het is alleen niet het perfecte moment om dat nu te bespreken aangezien de speakers nog op standje 100 staan.
Ik besluit om maar naar mijn kluisje te gaan, mezelf en wat spullen bij elkaar te sprokkelen om vervolgens de rest van mijn trip in de trein uit te zitten. Eenmaal buiten komt een koude wind en een grijze lucht mij en wat andere wappo's te gemoed.
Oke, realiteit check. Wat is er ook alweer gebeurd? Guess I'm turning into a hippy...
Laatst bewerkt:
