Hi allen,
Ik heb een aparte vraag, niet voor mijzelf deze keer. Een geliefd familielid is overleden en komend weekend is de begrafenis. Mijn moeder en zusje hebben allebei een stukje tekst geschreven en zijn zo dapper om dit tijdens de dienst te willen voorlezen. Het zal een bomvolle zaal worden, dat weten we al.
Nu zitten ze allebei enorm in de stress dat ze a) zullen gaan snotteren tijdens het voorlezen en daardoor niet meer uit hun woorden gaan komen, en b) gaan trillen vanwege het moeten praten voor zo'n grote zaal. Omdat ze weten dat ik af en toe experimenteer met middelen hebben ze gevraagd of ik iets voor ze wil meebrengen om rustig te worden. Ik vind het zelf een beetje een ongemakkelijk idee, want ik ben van mening dat je eerst een middel zou moeten uittesten alvorens het voor zoiets belangrijks te gebruiken (en dat kan niet in dit geval, want ik kom op de dag van de begrafenis pas thuis), dus ik was een beetje twijfelachtig. Maar ze willen het echt heel graag.
Ik heb twee middelen in mijn kast die mogelijk geschikt zouden kunnen zijn: Dideral (propranolol) 40 mg en Lorazepam (1 mg). Het eerste middel heb ik zelf jaren geleden wel eens gebruikt voor internationale presentaties. Ben geen held daarin. Voor mij werkte dit prima, het doet niets met je emoties maar je wordt er fysiek rustig van. Geen bonkend hart, trilhanden/stem, etc. Enige puntje in mijn ervaring is dat je er wat duizelig van kan worden als je van jezelf al een lage bloeddruk hebt.
De Lorazepam heb ik zelf nooit gebruikt als angst/emotieremmer. Ik gebruik dit spul alleen zeer sporadisch als inslaapmiddel. Ik heb dus géén idee wat het effect hiervan is als je het zou gebruiken voor een emotionele of stressvolle situatie. Of je dan bijvoorbeeld een halve pil zou moeten nemen, omdat het anders te versuffend werkt. Omdat ik hier zelf geen ervaring mee heb, ben ik geneigd om ze dit middel af te raden voor het doel waar ze het voor willen gebruiken. De propranolol is voor mijn gevoel een veiligere keuze (maar ook omdat ik het dus beter ken...). Dan ga je nog steeds wel snotteren, maar daar is een begrafenis voor bedoeld, en de fysieke stress is dan in ieder geval geen issue meer. Zij neigen zelf allebei ook naar de propranolol: het stress-aspect vinden ze belangrijker dan de emoties.
Toch voelt het raar om een middel mee te nemen voor mijn familieleden. Vinden jullie het verantwoord? Vind het lastig om ze een nee te verkopen, omdat ik die middeltjes zelf soms ook gewoon gebruik, maar wil ze niks onverstandigs aanpraten.
Ik heb een aparte vraag, niet voor mijzelf deze keer. Een geliefd familielid is overleden en komend weekend is de begrafenis. Mijn moeder en zusje hebben allebei een stukje tekst geschreven en zijn zo dapper om dit tijdens de dienst te willen voorlezen. Het zal een bomvolle zaal worden, dat weten we al.
Nu zitten ze allebei enorm in de stress dat ze a) zullen gaan snotteren tijdens het voorlezen en daardoor niet meer uit hun woorden gaan komen, en b) gaan trillen vanwege het moeten praten voor zo'n grote zaal. Omdat ze weten dat ik af en toe experimenteer met middelen hebben ze gevraagd of ik iets voor ze wil meebrengen om rustig te worden. Ik vind het zelf een beetje een ongemakkelijk idee, want ik ben van mening dat je eerst een middel zou moeten uittesten alvorens het voor zoiets belangrijks te gebruiken (en dat kan niet in dit geval, want ik kom op de dag van de begrafenis pas thuis), dus ik was een beetje twijfelachtig. Maar ze willen het echt heel graag.
Ik heb twee middelen in mijn kast die mogelijk geschikt zouden kunnen zijn: Dideral (propranolol) 40 mg en Lorazepam (1 mg). Het eerste middel heb ik zelf jaren geleden wel eens gebruikt voor internationale presentaties. Ben geen held daarin. Voor mij werkte dit prima, het doet niets met je emoties maar je wordt er fysiek rustig van. Geen bonkend hart, trilhanden/stem, etc. Enige puntje in mijn ervaring is dat je er wat duizelig van kan worden als je van jezelf al een lage bloeddruk hebt.
De Lorazepam heb ik zelf nooit gebruikt als angst/emotieremmer. Ik gebruik dit spul alleen zeer sporadisch als inslaapmiddel. Ik heb dus géén idee wat het effect hiervan is als je het zou gebruiken voor een emotionele of stressvolle situatie. Of je dan bijvoorbeeld een halve pil zou moeten nemen, omdat het anders te versuffend werkt. Omdat ik hier zelf geen ervaring mee heb, ben ik geneigd om ze dit middel af te raden voor het doel waar ze het voor willen gebruiken. De propranolol is voor mijn gevoel een veiligere keuze (maar ook omdat ik het dus beter ken...). Dan ga je nog steeds wel snotteren, maar daar is een begrafenis voor bedoeld, en de fysieke stress is dan in ieder geval geen issue meer. Zij neigen zelf allebei ook naar de propranolol: het stress-aspect vinden ze belangrijker dan de emoties.
Toch voelt het raar om een middel mee te nemen voor mijn familieleden. Vinden jullie het verantwoord? Vind het lastig om ze een nee te verkopen, omdat ik die middeltjes zelf soms ook gewoon gebruik, maar wil ze niks onverstandigs aanpraten.
Laatst bewerkt:
