Ketamine brengt genialiteit.

[Xabre]

Ik lees dit forum al jaren maar heb nog nooit iets gepost. Toch wil ik nu iets delen, niet zozeer om mijn verhaal te vertellen, maar vooral omdat ik nieuwsgierig ben of er mensen zijn die ook dit level hebben bereikt.

Ik gebruik Ketamine al een aantal jaren en pas in het afgelopen jaar heb ik voor mijn gevoel een soort eindlevel bereikt qua positieve ervaringen.
Door mij gigantisch te verdiepen in de wetenschappelijke kant van ketamine heb ik inzicht gekregen in de oorzaak van bepaalde gedachtengangen die gepaard gaan met ketaminegebruik. De ketaminetrips van afgelopen jaar gaven steeds meer inzicht in alles, letterlijk alles. En dat stapelt zich op. Ik heb tijdens die trips nieuwe ideeën en inzichten genoteerd. Dit heb ik gecombineerd met mijn opgedane kennis omtrent ketamine (de wetenschap) en hierdoor kan ik de volgende conclusies trekken:

- Ketamine geeft inzicht. Ik denk dat dit komt doordat je hele perceptie lam wordt geslagen. Zie je brein als een antenne met een bereik van 6 meter. Bij ketaminegebruik wordt dit bereik gereduceerd, tot nagenoeg 0. Geluiden vervagen en je emoties verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dat betekent dat er meer ruimte overblijft in je hersenen om eens goed na te denken. En daar begint het krijgen van meer inzichten. Ik sta mezelf op dat moment toe om rustig door mijn brein te wandelen en naar binnen te keren. Zie het als een omgekeerde perceptie. Op dat moment kan ik alle gedachten die op mijn pad komen analyseren en nuchter overdenken.
Hierdoor kan ik ook inzicht krijgen in existentiele vraagstukken.

- Met ketamine lijkt alles in scènes. Logisch! Want alles is ook in scènes. Als je je verplaatst qua houding, of als een nieuwe track begint of als je andere lichten gebruikt. Telkens weer een overgang van het een naar het ander.

- Aansluitend op de scènes roept de trip bij mij op dat het leven grotendeels een toneelstuk is, in de letterlijkste bewoording. Met ketamine besef ik waarom mensen zich gedragen of reageren zoals ze doen. Met ketamine kan ik veel verder kijken omdat alle vooroordelen of stereotypes weggefilterd zijn. Dit effect blijft ook na de trip werken omdat ik het op dat moment vastleg in mijn hoofd.

- Omdat heel veel weggefilterd is krijg ik veel meer inzicht in details:
Ik maak muziek en daarin heb ik gemerkt dat ik tijdens een ketaminetrip veel meer 'oor' heb voor detail. Het lijkt dan alsof ik de kern van een bepaald geluid kan horen, waardoor ik precies weet wat het nodig heeft om beter te worden. De producties zijn ook daadwerkelijk helderder na ketaminegebruik. Door ketamine kreeg ik ook het inzicht dat muziek driedimensionaal is.

- Ketamine maakt tijdelijk extra verbindingen in je hersenen aan. Dit is wat ik las in een wetenschappelijk artikel. Dit is wat ik perfect kan toepassen op mijn eigen ervaringen. Ik denk dat deze extra verbindingen mij meer inzicht hebben gebracht in het leven.

Als ketamine in levels geplaatst kon worden qua intensiteit, denk ik dat je het meeste inzicht krijgt ergens na het midden. Als je daar voorbijgaat kom je in Ketaland, waar de gekste willekeurige taferelen zich kunnen afspelen en waar je slechts een toeschouwer bent.

Ik hoor graag reacties van mensen die zich hier enigszins in kunnen vinden, of er sowieso wat van vinden. Dit was slechts een schimp van wat er zich in mijn brein kan afspelen tijdens ketaminegebruik, ik heb het zeer beknopt omschreven. Voor mij is ketamine de ultieme drug die je inzicht kan geven in het leven.

Peace out.

 

[Psychedelibee]

Manie of grootheidswaanzin komt inderdaad voor bij ketamine gebruik, bij veelvuldig gebruik kan dit ook blijven nawerken na gebruik ja.

 

[Xabre]

Haha meteen de meest nuchtere reactie te pakken. Maar is het ook waanzin als de positieve effecten aanblijven na gebruik? Het is wellicht een inzicht verworven door drugsgebruik maar het blijft wel plakken.

 

[Psychedelibee]

Dingen zeggen als ketamine brengt genialiteit en ik heb een eindlevel bereikt vind ik persoonlijk vrij manisch klinken. Maar neem mijn mening vooral niet te serieus, ik ben zeker niet geniaal en heb duidelijk jouw ''level" gewoon nog niet bereikt.

Ook vind ik je inzichten nou niet heel bijzonder overkomen, maar wederom is dit slechts mijn bescheiden mening.

Dat gezegd hebbende waande ik me tijdens een k-hole ooit eens god. Ik stond buiten tijd en ruimte en had het zo bont gemaakt om het universum te laten imploderen. Zo welwillend als ik echter was heb ik er toen wel weer voor gezorgd dat ik het universum weer exact heb opgebouwd als voordat ik het liet imploderen. Dit alles heeft zich meer dan een jaar geleden afgespeeld en ik ben dan ook blij om te lezen dat dit jou de mogelijkheid heeft gegeven om het eindlevel op ketamine te kunnen bereiken, wie weet wat er anders gebeurd was.

 

[Xabre]

Thanks dat je alles weer netjes terug hebt gezet! Tja de scheidslijn tussen genialiteit en manie is dun, daarin heb je zeker een punt. Aangezien ik in mijn werk regelmatig in contact kom met manische patiënten durf ik te zeggen dat ik het niet ben
Snap overigens wel dat het zo overkomt.

 

[8️⃣6️⃣]

Dit soort egotripperij heeft uiteraard niks met inzichten te maken. De effecten van keta worden gewoonweg ervaren alsof ze een hoger iets zouden zijn maar dat zijn ze niet. Daarnaast plaatst topicstarter zich boven anderen wat me nou ook niet echt een goede eigenschap lijkt.

Naar mijn mening zijn het juist psychedelica die voor de juiste inzichten zorgen . En naast echte inzichten zorgen die er ook voor dat je je klein en nietig blijft voelen in plaats van dat uitvergrote ego wat voor bovenstaande rariteiten kan zorgen.

Ja, ook ik heb me god gewaand tijdens keta-trips, als je dat niet kan relativeren en er in gaat geloven dan heb je een plaat voor je kop in plaats van dat je een 'hoger level' hebt bereikt.

@Xabre
Pak eens wat paddo's of LSD terwijl je over dit alles nadenkt en wellicht zal je tot het inzicht komen dat de keta je voor de gek houdt.

 

[Xabre]

Thnx voor reactie. Mij boven anderen stellen was zeker niet mijn intentie. Als ik het zo teruglees heb ik sommige dingen misschien niet handig geformuleerd maar dit is wel hoe ik het persoonlijk ervaar. Misschien komt het ook door mijn hoogsensitiviteit dat ik het zo ervaar, en ja dat is vastgesteld bij mij. Door jullie reacties geloof ik wel dat de keta me voor de gek houdt. Maar ik wilde dit delen omdat ik deze effecten nog niet heb zien beschreven op internet. Feit is in ieder geval dat het mij wel wat goeds brengt.
Ik heb paddos gebruikt maar die werken bij mij vooral visueel en geeft niet meer inzicht. Iedereen reageert op zijn manier op drugs.

 

[8️⃣6️⃣]

@Xabre

Misschien komt het ook door mijn hoogsensitiviteit dat ik het zo ervaar, en ja dat is vastgesteld bij mij.

Excuus als ik wat hard overkom, maar je komt nog steeds egoistisch en arrogant over. Naar mijn mening is hoogsensitiviteit vooral een gave naar buiten toe, het aanvoelen van dingen buiten jezelf, spanningen en dergelijke, alsmede een groot empatisch vermogen naar anderen toe.
Ik zie vaak dat mensen die van zichzelf zeggen dat ze hoogsensitief zijn (en dat zeggen ze dan meestal niet een keer maar moeten dat keer op keer benadrukken) vooral naar binnen gevoelig zijn, zeg maar op hun eigen ego gericht zijn. Ik vind dat eigenlijk helemaal niet hoogsensitief, dat naar binnen gerichte, je bent dan alleen maar met jezelf bezig. En dat naar binnen gerichte past erg goed bij jouw drug of choice, keta.

Ik heb paddos gebruikt maar die werken bij mij vooral visueel en geeft niet meer inzicht.

Dat kan goed, want psychedelica geven geen inzichten op bestelling. Zeker de eerste keren ben je overdonderd door de visuele dingetjes en de euforie maar op den duur zal je wel degelijk inzichten krijgen. Je voelt je verbonden met en onderdeel van alles terwijl het geestvernauwende van dissaciotieven je vooral afsluit van je omgeving zodat je ego heel erg groot en opgeblazen kan worden.

Dus gewoon blijven trippen op psychedelica, die inzichten komen wel als je er klaar voor bent.

 

[Xabre]

Erg jammer dat ik zo overkom. Ik zou zeggen blame it on the keta dan, want als persoon ben ik zeker niet arrogant, tikkeltje egoistisch wel. Maar het schud me wel even wakker.

 

[8️⃣6️⃣]

@Xabre
Alleen al die zin 'ik ben hoogsensitief, dus....' geeft naar mijn mening eigenlijk aan dat je helemaal niet hoogsensitief bent. Want als je echt hoogsensitief bent dan voel je bij het neerpennen van zo'n zin meteen aan dat je hoogdravend en neerbuigend overkomt.
Ik denk dat echt hoogsensitieve mensen nooit zullen benadrukken tegenover anderen hoe hoogsensetief ze wel niet zijn.

 

[Xabre]

Nogmaals jammer dat het op jou (en anderen) zo over kan komen. Een persoon kan toch extra gevoelig zijn? Dat maakt diegene toch niet beter dan een ander? Ik zoek gewoon naar een verklaring waarom het spul zo'n werking op mij heeft. Normaliter ben ik ook juist heel erg naar buiten gekeerd, en met keta draait zich dat om. Klaarblijkelijk kom ik op papier anders over dan wat ik wil zeggen, en dat is jammer maar so be it. Ik vind het overigens wel goed dat je mij even met beide benen op de grond zet.

Ps: paddos doe ik niet meer en LSD is me een stap te ver qua lange werkingsduur.

 

[8️⃣6️⃣]

@Xabre

Normaliter ben ik ook juist heel erg naar buiten gekeerd, en met keta draait zich dat om

Nu sla je de spijker op zijn kop, want dat is juist wat keta doet en hoe ik je vind overkomen.

 

[Xabre]

Oké mooi dan zijn we er. Thnx voor de nuchtere kijk erop.

 

[8️⃣6️⃣]

Nog over hoogsensitiviteit, dat is geen afwijking of speciale gave waarvoor je een diagnose of vaststelling van een arts of psychiater kan krijgen. Gevoeligheid is gewoon een karaktereigenschap en dus geen gave of zo, hoewel er bewegingen zijn die dat wel claimen.

 

[Xabre]

Klopt het is geen diagnose en in die zin ook niet officieel vastgesteld maar wel beaamd door psychiaters. Heb ik wederom ongelukkig geformuleerd. Ik zie het dus ook als een eigenschap.

 

[Mindless]

@Xabre
Alleen al die zin 'ik ben hoogsensitief, dus....' geeft naar mijn mening eigenlijk aan dat je helemaal niet hoogsensitief bent. Want als je echt hoogsensitief bent dan voel je bij het neerpennen van zo'n zin meteen aan dat je hoogdravend en neerbuigend overkomt.
Ik denk dat echt hoogsensitieve mensen nooit zullen benadrukken tegenover anderen hoe hoogsensetief ze wel niet zijn.

Soms kan het handig zijn om te vermelden zodat mensen begrijpen dat men anders denkt/voelt dan "normaal".

 

[Avīci]

@Xabre
Alleen al die zin 'ik ben hoogsensitief, dus....' geeft naar mijn mening eigenlijk aan dat je helemaal niet hoogsensitief bent. Want als je echt hoogsensitief bent dan voel je bij het neerpennen van zo'n zin meteen aan dat je hoogdravend en neerbuigend overkomt.
Ik denk dat echt hoogsensitieve mensen nooit zullen benadrukken tegenover anderen hoe hoogsensetief ze wel niet zijn.

Volgens deze redenering ben ik hoogsensitief.

 

[Mindless]

Het is trouwens zeker wel een gave. Maar in deze maatschappij ook een vloek.

 

[8️⃣6️⃣]

Gevoeligheid is een normale karaktereigenschap die iedereen heeft, alleen is de een is wat gevoeliger aangelegd dan de ander. Het betreft een normaal glijdende schaal en er is geen sprake van een duidelijke grens tussen hoog sensitieve mensen en zij die wat minder sensitief zijn, en daarmee is het dus per definitie geen gave die je of wel hebt of niet hebt.

Er is zo rond het millenium wel een soort cultusstatus ontstaan door een groep arrogante mensen die zichzelf hoogsensitief verklaard hebben en de neiging hebben om dat vrij vaak uit te spreken, en die vinden zichzelf vaak een soort elite die boven het klootjesvolk staat. In mijn ogen zijn dat gewoon een stel egotrippers die de ratio uit het oog verloren hebben, je vind ze vaak onder de nieuwbakken groep spirituelen.

Hoogsensitief is een term die ooit gebruikt is in de jaren 60 door de een of andere psych en waar in de psychiatrie nooit iets mee gedaan is omdat het gewoon een karaktereigenschap is. En die term is opgedoken en afgestoft door die nieuwbakken groep spirituelen die zo ongeveer denken dat als je spiritueel bent ingesteld dat je dan ook maar meteen hoogsensitief bent. Als je besluit je verstand te negeren en alles op gevoel te doen dan is dat een keuze van je, met hoogsensitiviteit heeft dat echter niks te maken.

Het best zit je in het midden qua gevoel, als je te gevoelig bent heb je daar alleen maar last van, alles komt veel harder binnen. Emoties, geluiden, zelfs geuren en smaken. Je bent snel overprikkeld wat helemaal niet leuk is, je neemt snel emoties over van anderen om maar een paar zaken te noemen en dat is echt iets totaal anders dan iemand die er bewust voor kiest om als zweefteef te leven.

'ik ben hoogsensitief' vind ik echt een van de domste uitspraken uit de moderne tijd, maar het zegt wel degelijk iets over de mensen die die holle term gebruiken als een soort geuzennaam om zich onderscheiden van het klootjesvolk, maar zegt echt helemaal niks over hoe gevoelig ze zijn.

'hoogsensitief' is ook eigenlijk een verkeerd gekozen term, noem het liever overgevoelig, want het is geen kwaliteit, maar over het algemeen genomen een blok aan je been.

@Avīci
Als je het niet erg vind dan plaats ik jou juist aan de andere kant van het spectrum. Je bent nogal vrij hard in veel zaken en je lijkt me juist absoluut geen gevoelsmens, laat staan overgevoelig. Je bent zelfs heel erg laagdunkend tegenover gevoelige mensen.

 

[Amfitamientje Power]

@Xabre, dat is erg interresant. Ik heb door speed ook veel kennis opgedaan. Mijn bijzondere verhaal gaat niet over keta maar is toch vergelijkbaar.....

Tijdens mijn jarenlange speedgebruik heb ik heel veel nagedacht over de zin van het bestaan, de oorsprong van alles en hoe ons brein werkt. Dit zijn erg moeilijke vraagstukken waar de mensheid mee worstelt.

Ik heb de antwoorden op deze erg moeilijke vraagstukken gevonden door middel van speed. Nu ik weet waarom we hier op aarde zijn, waar alles vandaan komt en hoe we allemaal verbonden zijn via ons brein heb ik de hoogste staat van verlichting bereikt.

De hoogste staat van verlichting kan je niet bereiken door focus. Het moet je overkomen.

Omdat ik al van jongs af aan over moeilijke vraagstukken nadenk hebben deze vraagstukken zich genesteld in mijn onderbewustzijn.

Door het langdurige speedgebruik gingen mijn hersens op de autopiloot. Zonder er over na te hoeven denken heeft een deel van mijn hersens op de achtergrond jarenlang gezocht naar de antwoorden mijn vragen.

Ongeveer 3 jaar geleden vielen alle puzzelstukjes op hun plaats en wist ik alles. Dit is voor normale mensen niet te begrijpen. Ze kunnen het ook niet begrijpen. Normaal praat ik hier niet over omdat mensen hier niet voor openstaan.

Ik heb nu de kennis van “het alles” en ben in de hoogste staat van verlichting. Allemaal door drugs en een bijzondere manier van informatie verwerken op de autopiloot. Je leest niet vaak zulke succesverhalen over drugs gebruik.

Ik ben best benieuwd of er meer begaafde mensen zijn die zulke positieve en bijzondere ervaringen hebben meegemaakt door drugs gebruik.

We zouden als groep begaafden een elitair genootschap kunnen oprichten met de naam; “De hoogste staat van verlichting vermenigvuldigen door gestimuleerde uitstoot van door drugs beïnvloede hersengolven”

 

[Mindless]

@acht.zes
Hee ik ontken ook niet dat dat gebeurd. Maar er zijn mensen die wel degelijk hoogsensitief zijn. Uiteraard is dat ook maar een woordje waar je niet een label van moet maken en mee moet identificeren. Zoals je zegt is het een karaktereigenschap.

En ik ben het ook eens met dat het (de potentie om subtiele gevoelens waar te nemen) absoluut niet iets is dat exclusief is aan hoogsensitieve mensen. Iedereen is daartoe in staat. Maar hoogsensitieve mensen worden gedwongen om dat soort dingen op te merken en dat is dus (imo) de gave, maar ook de vloek.

'hoogsensitief' is ook eigenlijk een verkeerd gekozen term, noem het liever overgevoelig, want het is geen kwaliteit, maar over het algemeen genomen een blok aan je been.

In mijn eentje, in de natuur en in klein gezelschap zie ik het als een gave. In de gekte van deze maatschappij als een vloek.

 

[8️⃣6️⃣]

@Mindless
Ja wat heb je er aan als je bijvoorbeeld op je werk nauwelijks kan functioneren omdat er allemaal spanningen in de lucht hangen die zijn weerslag op je hebben terwijl je collega zoiets heeft van waar maak je je druk om en gewoon vrolijk verder werkt.

@Amfitamientje Power
Lol, jij bent ook zo iemand met een superuitvergroot ego die denkt dat ie verlicht is, ik denk dat je het heel goed kan vinden met @Xabre

 

[Mindless]

@Mindless
Ja wat heb je er aan als je bijvoorbeeld op je werk nauwelijks kan functioneren omdat er allemaal spanningen in de lucht hangen die zijn weerslag op je hebben terwijl je collega zoiets heeft van waar maak je je druk om en gewoon vrolijk verder werkt.

Wellicht zit je dan niet op de juiste plek, is een kantoor omgeving niet voor jou.

 

[Avīci]

Lol, jij bent ook zo iemand met een superuitvergroot ego die denkt dat ie verlicht is, ik denk dat je het heel goed kan vinden met

Come on, iets minder zuur a.u.b. Zie er gewoon de humor van in...

 

[8️⃣6️⃣]

@Avīci
Oh, was helemaal niet zuur of lullig bedoeld hoor. Maar het is gewoon een feit dat jij vaak best harde dingen zegt en dan niet snapt waarom een ander zich gekwetst voelt, want jou raakt zulke dingen immers niet.
Maar die karaktereigenschap maakt jou echt niet minder (of meer) dan een ander, net zoals dat voor overgevoelige mensen het geval is.
Men zit gewoon in elkaar zoals men in elkaar zit, en daar heb jij (en je omgeving) het maar mee te doen, toch?

edit;
Ik zit hier gewoon een heel topic te kapen lol, mijn excuses daar voor

 

[रति]

@Avīci
Oh, was helemaal niet zuur of lullig bedoeld hoor. Maar het is gewoon een feit dat jij vaak best harde dingen zegt en dan niet snapt waarom een ander zich gekwetst voelt, want jou raakt zulke dingen immers niet.
Maar die karaktereigenschap maakt jou echt niet minder (of meer) dan een ander, net zoals dat voor overgevoelige mensen het geval is.
Men zit gewoon in elkaar zoals men in elkaar zit, en daar heb jij (en je omgeving) het maar mee te doen, toch?

Heb je zelf eigenlijk in de gaten dat je non stop mensen aan het veroordelen bent? Ontspan even...

 

[Mezelf]

Gevoeligheid is een normale karaktereigenschap die iedereen heeft, alleen is de een is wat gevoeliger aangelegd dan de ander. Het betreft een normaal glijdende schaal en er is geen sprake van een duidelijke grens tussen hoog sensitieve mensen en zij die wat minder sensitief zijn, en daarmee is het dus per definitie geen gave die je of wel hebt of niet hebt.

Er is zo rond het millenium wel een soort cultusstatus ontstaan door een groep arrogante mensen die zichzelf hoogsensitief verklaard hebben en de neiging hebben om dat vrij vaak uit te spreken, en die vinden zichzelf vaak een soort elite die boven het klootjesvolk staat. In mijn ogen zijn dat gewoon een stel egotrippers die de ratio uit het oog verloren hebben, je vind ze vaak onder de nieuwbakken groep spirituelen.

Hoogsensitief is een term die ooit gebruikt is in de jaren 60 door de een of andere psych en waar in de psychiatrie nooit iets mee gedaan is omdat het gewoon een karaktereigenschap is. En die term is opgedoken en afgestoft door die nieuwbakken groep spirituelen die zo ongeveer denken dat als je spiritueel bent ingesteld dat je dan ook maar meteen hoogsensitief bent. Als je besluit je verstand te negeren en alles op gevoel te doen dan is dat een keuze van je, met hoogsensitiviteit heeft dat echter niks te maken.

Het best zit je in het midden qua gevoel, als je te gevoelig bent heb je daar alleen maar last van, alles komt veel harder binnen. Emoties, geluiden, zelfs geuren en smaken. Je bent snel overprikkeld wat helemaal niet leuk is, je neemt snel emoties over van anderen om maar een paar zaken te noemen en dat is echt iets totaal anders dan iemand die er bewust voor kiest om als zweefteef te leven.

'ik ben hoogsensitief' vind ik echt een van de domste uitspraken uit de moderne tijd, maar het zegt wel degelijk iets over de mensen die die holle term gebruiken als een soort geuzennaam om zich onderscheiden van het klootjesvolk, maar zegt echt helemaal niks over hoe gevoelig ze zijn.

'hoogsensitief' is ook eigenlijk een verkeerd gekozen term, noem het liever overgevoelig, want het is geen kwaliteit, maar over het algemeen genomen een blok aan je been.

@Avīci
Als je het niet erg vind dan plaats ik jou juist aan de andere kant van het spectrum. Je bent nogal vrij hard in veel zaken en je lijkt me juist absoluut geen gevoelsmens, laat staan overgevoelig. Je bent zelfs heel erg laagdunkend tegenover gevoelige mensen.

Wow, dit is precies wat ik er ook van vind.
Mensen hebben mij altijd een gevoelig persoon genoemd. Maar toen het woordje hoog-sensitief een hype werd en ik zag wat voor mensen zichzelf zo noemde, verafschuwde ik dat stickertje ontzettend. Ik zou absoluut niet met vele van die mensen geassocieerd willen worden. Vaak zijn dat zeer egocentrische mensen. Mensen die zich speciaal of bijzonder (willen) voelen. Even daarbij vergeten dat juist gevoelige mensen, iedereen bijzonder en speciaal vinden.

Natuurlijk zoals @Mindless ook zegt, zijn er natuurlijk mensen die een groter empathisch vermogen hebben en/of gevoeliger zijn dan anderen. Maar ikzelf, of ik nou gevoeliger ben dan gemiddeld of niet, heb van mijn gevoeligheid vaker last gehad dan dat het me wat op heeft geleverd. Het zit mezelf alleen maar in weg. Voor anderen is het misschien fijn als iemand met hun drama mee kan leven, maar voor die gene die de drama van een ander aanvoelt, is dat niet altijd fijn. Ik kan hier nog lang over doorgaan maar daar gaat deze topic niet over.

Ontopic: Wat @Xabre ervaart met keta is wat velen met keta ervaren . Ik ook hoor, zodra ik in een goed flow van keta zit lijkt alles in 1x te kloppen. Alles is logisch, verklaarbaar en je waant je alwetend. Bij langdurig gebruik ga je er ook een beetje naar gedragen. Dat is een algemeen gegeven bij keta gebruikers. Als je op verschillende sites lees en je leest even bij effecten langdurig gebruik, staat altijd het woordje "Egocentrisme" beschreven.

 

[8️⃣6️⃣]

@שמש
Neen, ik stel juist dat je niet minder of meer bent dan een ander als je een bepaalde mate van gevoeligheid hebt.

Wel ben ik van leer gegaan tegen de mensen die dat wel vinden.

 

[Xabre]

Nu je hebt uitgelegd waar de term vandaan komt snap ik je afschuw. Dan houden we het maar gewoon op extra gevoelig. Het zit mij echter niet in de weg en haal er juist positieve dingen uit. Maar we draven door op dit onderwerp. Ik zie nu in ieder geval in dat keta me inderdaad voor de gek hield. Dat maakt het effect en het gevoel van genialiteit dat het oproept er niet minder leuk om. Ik vind het fascinerend spul.

 

[Psilocyloner]

Ik vind de reacties op de openingspost van Xabre wel erg scherp. Ik zou zelf toch graag wat dieper op zijn post in willen gaan omdat het geheel bij mij toch wel wat vragen oproept die mij het overdenken waard lijken.

Ketamine geeft inzicht. Ik denk dat dit komt doordat je hele perceptie lam wordt geslagen. Zie je brein als een antenne met een bereik van 6 meter. Bij ketaminegebruik wordt dit bereik gereduceerd, tot nagenoeg 0. Geluiden vervagen en je emoties verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dat betekent dat er meer ruimte overblijft in je hersenen om eens goed na te denken. En daar begint het krijgen van meer inzichten. Ik sta mezelf op dat moment toe om rustig door mijn brein te wandelen en naar binnen te keren. Zie het als een omgekeerde perceptie. Op dat moment kan ik alle gedachten die op mijn pad komen analyseren en nuchter overdenken.
Hierdoor kan ik ook inzicht krijgen in existentiele vraagstukken.

Toch fascinerend dit. Zelf alleen nog maar ervaring met psychedelica, maar al best een tijd nieuwsgierig naar dissociativa waaronder ketamine. Wat je beschrijft lijkt haast het omgekeerde te zijn van het effect van psychedelica: daar waar 't bereik normaal op 6 staat en door ketamine op nagenoeg 0 wordt gezet, gaat 't met de gangbare psychedelica op standje 9. Meer of minder bereik, wat zou nou beter zijn voor (1) waardevolle inzichten en (2) valide inzichten. Wat is waardevol? Wat is valide? Ik denk hoe dan ook dat een andere afstemming in het algemeen, of dat nou hoger of lager is, inzichtgevend kan zijn omdat het een ander perspectief biedt op zaken.

Met ketamine lijkt alles in scènes. Logisch! Want alles is ook in scènes. Als je je verplaatst qua houding, of als een nieuwe track begint of als je andere lichten gebruikt. Telkens weer een overgang van het een naar het ander.

Ook dit vind ik erg frappant, vergeleken met psychedelica. Daarbij ervaring ik doorgaans eerder een soort van continuïteit... alles is zoals het hoort, komt samen tot één geheel, heeft zo moeten zijn. Synchroniciteit. Alles sluit juist naadloos op elkaar aan in plaats van dat A eindigt en B begint, met een duidelijke overgang daartussen. Op psychedelica stokt het niet, maar stroomt het juist.

Aansluitend op de scènes roept de trip bij mij op dat het leven grotendeels een toneelstuk is, in de letterlijkste bewoording. Met ketamine besef ik waarom mensen zich gedragen of reageren zoals ze doen. Met ketamine kan ik veel verder kijken omdat alle vooroordelen of stereotypes weggefilterd zijn. Dit effect blijft ook na de trip werken omdat ik het op dat moment vastleg in mijn hoofd.

Laat ik nu alles wat je zegt maar langs mijn ervaringen met psychedelica leggen... ben nu toch bezig. Ook dit lijkt in tegenstelling te staan tot mijn ervaring met psychedelica. Ja, op psychedelica besef ik dat mensen, inclusief ikzelf, in het normale/nuchtere/materialistische/aardse bestaan vaak een soort van toneelstuk spelen, leven vanuit het ego. Maar tijdens mijn psychedelische ervaring zelf ervaar ik juist uit dat toneelstuk ontsnapt te zijn. Dan ''ben'' ik er gewoon, alles bestaat, variërend van een medemens tot een boom of wat dan ook, op een soort passieve wijze, ''zijnd'' in puurheid. Een trip is voor mij soort van even leven vanuit een bestaanslaag of manier van zijn voorbij onze gebruikelijke manier van onszelf en anderen in de wereld zetten op basis van, of doorleefd vanuit, ons ego. In feite besef of begrijp ik op psychedelica juist niet meer waarom mensen, inclusief ikzelf, zich gedragen of reageren zoals ze doen. Het lijkt mij dan juist absurd! In plaats van begrip doorzie ik echter het mechanisme achter die manier van doen, waarmee het besef komt dat die manier van doen in wezen absurd is en we er eigenlijk voor kiezen ons gevangen te houden binnen ons ego in plaats van dit van ons af te schudden, waar we eveneens voor kunnen kiezen. Waarom maken we die keuze echter niet, of wanneer we hem wél maken, waarom lukt het dan toch niet om dat ego geheel van ons af te schudden? Op psychedelica lijkt het allemaal zo simpel, maar de nuchtere praktijk blijkt, zoals we denk ik allemaal wel moeten erkennen, toch weerbarstiger.

Omdat heel veel weggefilterd is krijg ik veel meer inzicht in details:
Ik maak muziek en daarin heb ik gemerkt dat ik tijdens een ketaminetrip veel meer 'oor' heb voor detail. Het lijkt dan alsof ik de kern van een bepaald geluid kan horen, waardoor ik precies weet wat het nodig heeft om beter te worden. De producties zijn ook daadwerkelijk helderder na ketaminegebruik. Door ketamine kreeg ik ook het inzicht dat muziek driedimensionaal is.

Ik zie overeenkomsten met mijn ervaring met psychedelica in dezen, echter kan ik me voorstellen dat hetzelfde effect door een tegenovergesteld mechanisme wordt veroorzaakt. Stel, op dat ''bereik van 6'' neem je stimulus A waar, waarbij de zwakkere stimuli B en C, hoewel eveneens aanwezig, aan je aandacht ontsnappen. Psychedelica zetten je bereik op 9, waarbij A beter/intenser wordt waargenomen, maar ook B en C worden versterkt waardoor ze plots wél worden waargenomen en je daarmee in een ervaren staat van ''meer oog (of ''oor'') hebben voor detail brengt. Echter, zet je met dissociativa je bereik op nagenoeg 0, dan nemen zowel A, B als C in intensiteit af, maar omdat A de overhand had, neemt de sterkte van stimulus A dus relatief ten opzichte van B en C veel sterker af. De intensiteit van A, B en C komt dus dichter bij elkaar, waardoor stimulus A minder snel stimulus B en C zal overstemmen, waardoor je meer aandacht krijgt voor B en C en je je eveneens in een ervaren staat van ''meer oog (of ''oor'') hebben voor detail waant.

- Ketamine maakt tijdelijk extra verbindingen in je hersenen aan. Dit is wat ik las in een wetenschappelijk artikel. Dit is wat ik perfect kan toepassen op mijn eigen ervaringen. Ik denk dat deze extra verbindingen mij meer inzicht hebben gebracht in het leven.

Mkay.

Als ketamine in levels geplaatst kon worden qua intensiteit, denk ik dat je het meeste inzicht krijgt ergens na het midden. Als je daar voorbijgaat kom je in Ketaland, waar de gekste willekeurige taferelen zich kunnen afspelen en waar je slechts een toeschouwer bent.

Klinkt aannemelijk. Ketamine verlaagt de input of neemt alle input weg, maar je brein werkt door en creëert ook in de afwezigheid van zintuiglijke input een ''beeld''. Vergelijk het met sneeuw op je tv in de afwezigheid van een inkomend signaal.

Ontopic: Wat @Xabre ervaart met keta is wat velen met keta ervaren . Ik ook hoor, zodra ik in een goed flow van keta zit lijkt alles in 1x te kloppen. Alles is logisch, verklaarbaar en je waant je alwetend. Bij langdurig gebruik ga je er ook een beetje naar gedragen. Dat is een algemeen gegeven bij keta gebruikers. Als je op verschillende sites lees en je leest even bij effecten langdurig gebruik, staat altijd het woordje "Egocentrisme" beschreven.

Dat heb ik ook regelmatig terug zien komen ja. Bijzonder...

Deze hele kwestie zet mij, zoals eenieder die het bovenstaande heeft gelezen niet zal zijn ontgaan, echt aan het denken over hoe dissociativa zich nou verhouden tot psychedelica. Geven psychedelica ''ware'' inzichten en versterken dissociativa juist illusies? Kunnen dissociativa via een ander mechanisme (het verzwakken van het bereik in plaats van versterken) eveneens tot ''ware'' inzichten leiden? Wat nou als je de kwestie beschouwd als een medaille, met de ene zijde de ''ego-kant'' en de andere zijde de ''ego-voorbij-kant of eenheid-kant of hoe je 't noemen wil. Kan het dan onder het mom van ''know thy enemy juist inzichtgevend zijn om zo nu en dan, in tegenstelling tot wat psychedelica doen, juist die ego-kant te versterken?

 

[Xabre]

Ik zou zelf toch graag wat dieper op zijn post in willen gaan omdat het geheel bij mij toch wel wat vragen oproept die mij het overdenken waard lijken.

Chill dat je er niet zo oordelend in staat als sommige anderen en interessante visie! Mooi hoe je het 'oog voor meer detail' verklaart. Zal me toch nog iets verder verdiepen in dissociatieve vs psychedelische werkingen.

 

[Mezelf]

@Psilocyloner Hoe jij paddo's ervaart zo ervaar ik het ook en we zullen niet enige zijn

"In plaats van begrip doorzie ik echter het mechanisme achter die manier van doen, waarmee het besef komt dat die manier van doen in wezen absurd is en we er eigenlijk voor kiezen ons gevangen te houden binnen ons ego in plaats van dit van ons af te schudden, waar we eveneens voor kunnen kiezen."

Hoe vaak ik wel niet gezegd heb tijdens een psychedelische ervaring: "Sjonge jonge waar zijn we in het dagelijks toch allemaal mee bezig? Wat doen we onszelf en elkaar toch elke dag weer aan? Waarom ben ik morgen weer gevangen in mijn ego terwijl ik dat nu zo belachelijk vind?"

"Kan het dan onder het mom van ''know thy enemy juist inzichtgevend zijn om zo nu en dan, in tegenstelling tot wat psychedelica doen, juist die ego-kant te versterken?"

Ik zeg, JA natuurlijk! Er kunnen altijd meerdere waarheden bestaan zelfs als ze elkaar tegen spreken. Maar dit is voor ons niet te begrijpen want wij denken en leven nou eenmaal in dualiteit. In goed en fout, liefde en haat, licht en donker, ego en geen ego/of eenheid.
Daarbij is de ego absoluut geen enemy. Zonder de ego hadden we als zelfbewuste wezens niet overleefd denk ik. Wij moeten nu alleen als zelfbewuste wezens gaan inzien dat het ego niet leidend is maar een instrument om te weten wat goed is en fout voor "dit" huidige leven. Maar dit is zoals je zelf al aangaf erg moeilijk. Logisch ook want de afgelopen 10duizenden jaren (zal wel veel langer zijn) was onze ego leidend maar wel het geen wat ons hier heeft gebracht zodat we er nu over kunnen denken.

Hadden we maar meer woorden om dit soort dingen uit te kunnen leggen of te uit te kunnen drukken. Ik vond je ABC stukje wel leuk verwoord trouwens.

@Xabre wees voorzichtig en denk niet omdat je keta aan kan je ook makkelijk met psychedelica overweg kan. Psychedelica is echt totaal maar totaal anders ondanks je met beide een trip kan ervaren of kan hallucineren. Ik denk dat je dit wel wist maar zeg het toch maar.
Dit geldt hetzelfde natuurlijk voor @Psilocyloner wat betreft keta. Want ik als (mede)paddo liefhebber (en psychedelica in het algemeen) kan het maar zeer moeilijk vinden met keta. Vaak als ik ervan genomen heb wil ik er weer van af. Heel soms valt het lekker en dan is het ook met keta, alles zo logisch.

MDMA met keta daarentegen vind ik echt iets kosmisch. Dit is echt de beste combi dat er bestaat. Voor mij is deze combi na paddo's wel het fijnste staat van zijn wat ik "met middelen" kan bereiken.

 

[Amfitamientje Power]

Heb je zelf eigenlijk in de gaten dat je non stop mensen aan het veroordelen bent? Ontspan even...

Ja @acht.zes doe eens even rustig aan.

Dit soort egotripperij

@acht.zes vind jij het netjes om zo neerbuigend te doen?

heeft uiteraard niks met inzichten te maken.

Uiteraard niet. Als jij het zegt.....

De effecten van keta worden gewoonweg ervaren alsof ze een hoger iets zouden zijn maar dat zijn ze niet.

Uiteraard zijn de effecten van keta niet een hoger iets. Jij weet het @acht.zes. Als jij maar stellig genoeg doet geloof ik jou meteen.

Daarnaast plaatst topicstarter zich boven anderen wat me nou ook niet echt een goede eigenschap lijkt.

Gelukkig heb jij @acht.zes wel goede eigenschappen. Zo voel jij @acht.zes bijvoorbeeld precies aan wanneer iemand zich wel of niet boven anderen plaatst.

Naar mijn mening zijn het juist psychedelica die voor de juiste inzichten zorgen . En naast echte inzichten zorgen die er ook voor dat je je klein en nietig blijft voelen in plaats van dat uitvergrote ego wat voor bovenstaande rariteiten kan zorgen.

@acht.zes Jij bent inderdaad echt heel klein en nietig. De psychedelica zorgt ervoor dat je je klein en nietig blijft voelen. Allemaal keiharde echte inzichten..... A joh, ik maak maar een geintje poes. Jij doet tenminste niet aan rariteiten.....

Ja, ook ik heb me god gewaand tijdens keta-trips, als je dat niet kan relativeren en er in gaat geloven dan heb je een plaat voor je kop in plaats van dat je een 'hoger level' hebt bereikt.

Oh, dus toch rariteiten. Gelukkig kan jij wel relativeren en realiseerde jij @acht.zes op tijd dat je geen god bent maar gewoon klein en nietig. Over rariteiten gesproken..... Jij bent echt een rare jongen.

Pun!!!

 

[Psychedelibee]

Geven psychedelica ''ware'' inzichten en versterken dissociativa juist illusies? Kunnen dissociativa via een ander mechanisme (het verzwakken van het bereik in plaats van versterken) eveneens tot ''ware'' inzichten leiden?

Het blijft natuurlijk altijd enigzins subjectief om te oordelen welke kant wel of niet de waarheid is. Wat Ik persoonlijk wel voor psychedelica vind spreken is dat meditatie en psychedelica naar dezelfde plek en inzichten leiden. Daarnaast wordt ik zelf liever nederig dan dat ik mijn ego ga zitten opblazen met dissociatieven of stimulanten, maar dat is wederom slechts mijn mening en dus subjectief.

Kan het dan onder het mom van ''know thy enemy juist inzichtgevend zijn om zo nu en dan, in tegenstelling tot wat psychedelica doen, juist die ego-kant te versterken?

Bij het verkennen van de geest als psychonaut vind ik het zeker interessant om ook andere kanten te zien, om die reden heb ik ook zo'n beetje elke drug gebruikt die er is. Voor mij persoonlijk kom ik wel echter elke keer tot de conclusie dat ik psychedelica blijvertjes vind en de rest vooral interessant om eens gezien en ervaren te hebben. En voor mij persoonlijk geven alleen psychedelica echt inzichten en kun je daarmee werken, de rest vind ik op de lange termijn gewoon nul psychonautische waarde hebben.

In zijn algemeenheid moet je mensen die zeggen alles te begrijpen sowieso wantrouwen denk ik, dat kan namelijk gewoon niet en die conclusie kun je ook gewoon met rationeel denken bereiken.

 

[Jmths]

Ketamine maakt tijdelijk extra verbindingen in je hersenen aan. Dit is wat ik las in een wetenschappelijk artikel. Dit is wat ik perfect kan toepassen op mijn eigen ervaringen. Ik denk dat deze extra verbindingen mij meer inzicht hebben gebracht in het leven.

Dat betreft het onderzoek naar de anti depressieve werking van ketamine, de voornaamste theorie die aan de anti depressieve werking wordt gekoppeld is dat ketamine de aanmaak van synapsen stimuleert. Maar dit gaat over zeer kleine hoeveelheden, denk aan maximaal 6 milligram (niet dagelijks gebruik). Er is ook een Chinese casus studie die vrij stellig beweerd dat ketamine misbruik schade aan de hersens veroorzaakt.

Ik zou je bevinden met een korrel zout nemen, en daarmee doel ik niet op ketamine HCL. Dissociatieven staan er vrij berucht om dat ze nuance nog wel eens willen ontnemen. Zoals A. Shulgin vrij stellig verwoorde, dissociatieven hebben geen therapeutische meerwaarde omdat ze te sterk verslavende eigenschappen hebben. De uitvinder van het merendeel RC dissociatieven op de markt heeft op een gegeven moment naar deze woorden van Shulgin in een interview gerefereerd en aangegeven dat Shulgin hierin toch wel gelijk had en dat het hem tijd heeft gekost om te kunnen erkennen. Toch wel vrij zwaar wegende woorden voor iemand die de grootvader van dissociatieven genoemd kan worden.

- Ketamine geeft inzicht. Ik denk dat dit komt doordat je hele perceptie lam wordt geslagen. Zie je brein als een antenne met een bereik van 6 meter. Bij ketaminegebruik wordt dit bereik gereduceerd, tot nagenoeg 0.

Ketamine werkt voornamelijk als NMDA receptor antagonist, plat vertaald resulteert dit er in dat je fysieke waarneming wordt verdoofd. Een van de voornaamste en meest bekende effecten die ketamine hier indirect mee teweeg brengt is dat het de hersenactiviteit tegelijkertijd significant verhoogt, dit is ook vrij overtuigend aangetoond. Je brein begint dus veel meer toeren te draaien dan dat het normaal gesproken doet, vergeet dus niet af en toe je brein ook daadwerkelijk (in nuchtere toestand) wat rust te geven.

Ik ben zelf eveneens groot fan van ketamine, ooit een bijna even groot fan had MXE niet bestaan wat uiteraard toch wel het superieure dissociatief is. Echter je gedachtegang en de manier waarop je jezelf verwoord is dermate pijnlijk herkenbaar dat het de nodige emoties omhoog lijkt te brengen. Ik had het geluk een begripvolle omgeving te hebben en ondanks dat ik hun bezorgde opmerkingen lange tijd onzin vond lande ik relatief ongedeerd, maar het had niet veel gekker moeten worden. Ik stond zogezegd al op het punt om de nieuwe bijbel te schrijven waarin chaos toch wel het kernwoord was.

Dat was nogal onzinnig geweest want de ketamine bijbel bestaat al: https://epdf.tips/ketamine-dreams-and-realities.html
Mocht je ooit willen lezen over mensen met PhD diploma die zichzelf heroïsch doseren met ketamine om vervolgens ondergedompeld in een waterbassin te kunnen communiceren met dolfijnen en weet ik wat allemaal. Wellicht even intrigerend als dat het lachwekkend is en ik denk dat ik een zwart gat in mijn buik heb gelachen. Flinke dosering nemen, dit boek lezen en je begint gegarandeerd spontaan bovenmenselijke krachten te ontwikkelen.

Op een gegeven moment zat ik tegenover m'n psycholoog en die stelde de standaard openingsvraag, namelijk hoe het met mij ging. Ik vertelde hem vervolgen vrij luchtig dat het leven aanvoelde als een lucide droom waarvan ik mij bewust was dat het een droom was en dat het leven, net als mijn lucide dromen, mij constant voor de gek probeerde te houden en mij weer uit mijn bewuste staat probeerde te trekken, zoals mij vaak overkwam in lucide dromen. Dat de wereld aanvoelde als een theaterpodium waarvoor ik zelf het script schreef en opvoerde. Het had Shakespeare zelf kunnen wezen echter iets minder dramatisch.
M'n psycholoog nam een andere zitpositie aan, boog lichtelijk naar voren, trok een gezicht waarvan ik niet wist of hij zijn lachen probeerde in te houden of het meest zorgelijke gezicht mogelijk probeerde te maken en zei: "(Xabre), ik denk dat je nodig wat moet minderen met de dissociatieven". En met een beetje verbeelding is het niet zo moeilijk om je dit voor te stellen. Ik zou zeggen probeer het eens een weekje nuchter door het leven te gaan en evalueer nog eens met een ander perspectief.

 

[Psychedelibee]

Ik stond zogezegd al op het punt om de nieuwe bijbel te schrijven waarin chaos toch wel het kernwoord was.

Je komt in ieder geval een stuk minder warrig over op het moment dan enkele maanden geleden, fijn om te zien in ieder geval.

 

[Xabre]

Ik zou zeggen probeer het eens een weekje nuchter door het leven te gaan en evalueer nog eens met een ander perspectief.

Thnx voor je heldere informatie daar heb ik wat aan. Ik gebruik ketamine niet vaker dan 1 a 2 keer per 2 maanden. Dit wil ik wel weer gaan afbouwen.

 

[Jmths]

Je komt in ieder geval een stuk minder warrig over op het moment dan enkele maanden geleden, fijn om te zien in ieder geval.

Tijdens en na het hoogtepunt zelf ben ik een tijd niet tot nauwelijks online geweest, er zullen echter geheid momenten langs zijn gekomen dat ik minder scherp over kwam. Ik hoop niet dat je doelt op hetgeen met betrekking tot dit forum, dat ging mij simpelweg te ver namelijk.

Begin 2017 de zoveelste persoon die zich van kant maakte, juridische gang van zaken dat weer een dieptepunt bereikte, de walgelijke dingen waartoe mensen in staat zijn wanneer ze zich onschendbaar voelen en de hebzucht die daar vaak bij komt kijken, ik werd geforceerd een keuze te maken tussen mijn principes en een diploma. Door wat ongelukkige samenloop van omstandigheden bereikte daarop mijn afkeer naar de wereld nogal een hoogtepunt. Dat wou ik het liefst met MXE af vlakken maar op dat moment was enkel 3-MeO-PCP voor handen en ik vertrouwde mijzelf niet met benzodiazepines of opioiden. Kort na de 3-MeO-PCP alsnog enkele maanden benzodiazepines misbruikt, uiteraard niet de meest rationele keuzes. Keuzes die ook gemaakt werden tijdens burnout periode, om even alle clichés op een hoop te gooien. Uiteindelijk ruim een jaar kasplantje geweest waarvan lange tijd te vermoeid om naar een beeldscherm te kijken. Middelengebruik is ondertussen vrij miniem en ik sport ondertussen weer meermaals per week. Het voelt allemaal nog steeds een beetje onrealistisch als ik er naar terug kijk.

Als ik niet in staat ben om mijn berichten gemiddeld 10x te bewerken kom ik sowieso warrig over, maar goed, details.

Thnx voor je heldere informatie daar heb ik wat aan. Ik gebruik ketamine niet vaker dan 1 a 2 keer per 2 maanden. Dit wil ik wel weer gaan afbouwen.

Als het slechts 2x per maand betreft heb ik niets gezegd, ik ben waarschijnlijk mijn gevoel voor humor kwijt geraakt, excuses.

 

[Jen]

Ik gebruik Ketamine al een aantal jaren en pas in het afgelopen jaar heb ik voor mijn gevoel een soort eindlevel bereikt qua positieve ervaringen.
Door mij gigantisch te verdiepen in de wetenschappelijke kant van ketamine heb ik inzicht gekregen in de oorzaak van bepaalde gedachtengangen die gepaard gaan met ketaminegebruik. De ketaminetrips van afgelopen jaar gaven steeds meer inzicht in alles, letterlijk alles. En dat stapelt zich op. Ik heb tijdens die trips nieuwe ideeën en inzichten genoteerd. Dit heb ik gecombineerd met mijn opgedane kennis omtrent ketamine (de wetenschap) en hierdoor kan ik de volgende conclusies trekken:

- Ketamine geeft inzicht. Ik denk dat dit komt doordat je hele perceptie lam wordt geslagen. Zie je brein als een antenne met een bereik van 6 meter. Bij ketaminegebruik wordt dit bereik gereduceerd, tot nagenoeg 0. Geluiden vervagen en je emoties verdwijnen als sneeuw voor de zon. Dat betekent dat er meer ruimte overblijft in je hersenen om eens goed na te denken. En daar begint het krijgen van meer inzichten. Ik sta mezelf op dat moment toe om rustig door mijn brein te wandelen en naar binnen te keren. Zie het als een omgekeerde perceptie. Op dat moment kan ik alle gedachten die op mijn pad komen analyseren en nuchter overdenken.
Hierdoor kan ik ook inzicht krijgen in existentiele vraagstukken.

- Met ketamine lijkt alles in scènes. Logisch! Want alles is ook in scènes. Als je je verplaatst qua houding, of als een nieuwe track begint of als je andere lichten gebruikt. Telkens weer een overgang van het een naar het ander.

- Aansluitend op de scènes roept de trip bij mij op dat het leven grotendeels een toneelstuk is, in de letterlijkste bewoording. Met ketamine besef ik waarom mensen zich gedragen of reageren zoals ze doen. Met ketamine kan ik veel verder kijken omdat alle vooroordelen of stereotypes weggefilterd zijn. Dit effect blijft ook na de trip werken omdat ik het op dat moment vastleg in mijn hoofd.

- Omdat heel veel weggefilterd is krijg ik veel meer inzicht in details:
Ik maak muziek en daarin heb ik gemerkt dat ik tijdens een ketaminetrip veel meer 'oor' heb voor detail. Het lijkt dan alsof ik de kern van een bepaald geluid kan horen, waardoor ik precies weet wat het nodig heeft om beter te worden. De producties zijn ook daadwerkelijk helderder na ketaminegebruik. Door ketamine kreeg ik ook het inzicht dat muziek driedimensionaal is.

- Ketamine maakt tijdelijk extra verbindingen in je hersenen aan. Dit is wat ik las in een wetenschappelijk artikel. Dit is wat ik perfect kan toepassen op mijn eigen ervaringen. Ik denk dat deze extra verbindingen mij meer inzicht hebben gebracht in het leven.

Als ketamine in levels geplaatst kon worden qua intensiteit, denk ik dat je het meeste inzicht krijgt ergens na het midden. Als je daar voorbijgaat kom je in Ketaland, waar de gekste willekeurige taferelen zich kunnen afspelen en waar je slechts een toeschouwer bent.

Ik hoor graag reacties van mensen die zich hier enigszins in kunnen vinden, of er sowieso wat van vinden. Dit was slechts een schimp van wat er zich in mijn brein kan afspelen tijdens ketaminegebruik, ik heb het zeer beknopt omschreven. Voor mij is ketamine de ultieme drug die je inzicht kan geven in het leven.

Peace out.

Vind de reacties erg negatief
Ik vind het perfect beschreven!
Ketamine geeft je inzichten die door blijven werken in het leven
Brengt positiviteit en werkt antidepresief
Goed beschreven en kan me er erg in vinden

 

[Psilocyloner]

Ik zeg, JA natuurlijk! Er kunnen altijd meerdere waarheden bestaan zelfs als ze elkaar tegen spreken. Maar dit is voor ons niet te begrijpen want wij denken en leven nou eenmaal in dualiteit. In goed en fout, liefde en haat, licht en donker, ego en geen ego/of eenheid.

True...

Daarbij is de ego absoluut geen enemy. Zonder de ego hadden we als zelfbewuste wezens niet overleefd denk ik. Wij moeten nu alleen als zelfbewuste wezens gaan inzien dat het ego niet leidend is maar een instrument om te weten wat goed is en fout voor "dit" huidige leven. Maar dit is zoals je zelf al aangaf erg moeilijk. Logisch ook want de afgelopen 10duizenden jaren (zal wel veel langer zijn) was onze ego leidend maar wel het geen wat ons hier heeft gebracht zodat we er nu over kunnen denken.

Precies dit. Ik besef me dat refereren naar het ego als ''enemy'' wat te krachtig was. Natuurlijk hebben we ons ego ook gewoon nodig om ons te bewegen door ons alledaagse leven. Daarbij inderdaad als instrument, gehanteerd vanuit een hoger bewustzijn van onszelf. We zijn niet ons ego, maar gebruiken ons ego, evenzo wij ons verstand moeten gebruiken en niet ons verstand moeten zijn. Ons verstand is eveneens slechts een instrument om ons een weg door het leven van alledag te kunnen banen.

Dit geldt hetzelfde natuurlijk voor @Psilocyloner wat betreft keta. Want ik als (mede)paddo liefhebber (en psychedelica in het algemeen) kan het maar zeer moeilijk vinden met keta. Vaak als ik ervan genomen heb wil ik er weer van af. Heel soms valt het lekker en dan is het ook met keta, alles zo logisch.

Het maakt me toch nieuwsgierig. In bepaalde opzichten lijken dissociatieven (ha, dat woord zocht ik... kwam er even niet op, maar had wel zo'n vaag gevoel dat er aan het woord ''dissociativa'' iets niet helemaal klopte) me toch echt een beetje tegenovergesteld aan psychedelica. De vraag of dat op zichzelf wat zal/kan opleveren even daar gelaten, denk ik dat het eens versterkt hebben van die andere kant van de medaille op z'n minst mijn perspectief op de effecten van psychedelica kan verrijken.

Nog een vraag die ik vergeten was op te werpen in mijn vorige post: Wat nou als je psychedelica en dissociatieven combineert? Wat levert dat dan op? Draagt dat iets bij aan inzichten? Heeft een dergelijke combi ''psychonautische waarde''? (@Psychedelibee?)