Wie: Ik alleen + facebook + telefoon
Waar: thuis
Wat: Ketamine
Tijd: 23.15 tot en met nu
De effecten zijn nu net terug aan het afnemen dus excuseer mij voor verkeerd taalgebruik of filosofisch gelul.
Ik ben vorige donderdag een gram ket gaan kopen met een vriend M en we hadden gewoon een sleutelpuntje uitgeprobeerd, ik had geen effect ondanks ik zeer weinig weeg, mijn vriend M voelde zich licht verdoofd en draaierig, hij had al 2 of 3 glaasjes gedronken maar uiteraard waren de effecten minimaal, dit was de eerste keer. De vrijdag op kerstmis heb ik met mn neef heel de nacht door aan de ket gezeten op kleine dosissen, we pakten steeds kleine lijntjes en die nacht heb ik de plezierigste ervaringen op gedaan. We waren heel de nacht vaag en helder tegelijk, vaag door het verdovende effect natuurlijk maar ook helder omdat de ketamine bij ons beide een paar filters en remmingen heeft uitgeschakeld waardoor we beter naar mekaar, de wereld en onszelf konden kijken, het was de perfecte afwisseling tussen goede gesprekken en grote fun, dat was de 2e keer.
Vanavond was de derde en de laatste keer. Ik had al veel gelezen over keta en de effecten ervan, ik had geëxperimenteerd op kleine dosissen en ik had van mn gram nog genoeg over voor een dikke lijn, ik ben man en weeg 43 kilo dus veel heb ik niet nodig, ik had ongeveer anderhalf uur er voor veel en zwaar gegeten in een grieks restaurant dus ik wist op voorhand dat ik wel eens zou kunnen kotsen van zo'n dikke bar, maar langs de andere kant wist ik ook wel dat ik ermee om kon en er een positieve draai aan kon geven. Ik zat met mn maat M te chatten op facebook terwijl ik mn lijn legde en had Flim - Aphex Twin opstaan.
http://www.youtube.com/watch?v=RhHkUg-QCwk
Ik pakte de lijn en na 1 minuut voelde ik hem inslaan, ik werd meteen verdoofd en het eerste wat mij opviel was het geluid dat zich onwaarschijnlijk vervormde, niet van klank maar van betekenis, terwijl ik in bijna pure brabbeltaal aan het chatten was had ik het gevoel dat ik de muziek bestuurde door te typen, maar de muziek veranderde vooral omdat mijn perceptie van tijd heel erg veranderde, ik zet zelden muziek op als achtergrond, ik ben zelf muzikant in opleiding en kan het moeilijk laten om niet te luisteren naar goede muziek als die opstaat, maar 1 minuut leek de impact te hebben van (ik schat) een kwartier, nu niet dat zo'n nummer zich in slowmotion afspeelt maar de muziek veranderde in puur lawaai of geluid, ik kon er muzikaal geen aandacht aan besteden omdat het in de tijdsspanne van mn hoofd gewoon niet klopte.
Het volgende (of tegelijk) wat ik voelde was alsof ik bij de tandarts zat maar dan over men hele lichaam, eerst kwam ik aan mn lippen die compleet gevoelloos waren, in mijn gezicht had ik nog een heel klein beetje gevoel en de rest van mn lichaam was ook zwaar verdoofd maar kon ik wel nog wat prikkels waarnemen. Een van de opmerkelijkste dingen die ik heb ervaren bij zulke verdoving is dat rechtstaan, liggen of zitten allemaal exact het zelfde voelt, als ik bijvoorbeeld van mn stoel opstond om naar de badkamer te gaan had ik nog steeds de indruk dat ik aan het zitten was waardoor heel de weg van mijn stoel naar de badkamer in een flits voorbij ging. Dit is volgens mij ook een onderdeel van de perceptie van tijd op ketamine, ketamine zorgt bij mij voor een constant gevoel, als ik nuchter ben en ik zit, dan ben ik in zit-modus, als ik dan ga stappen dan veranderen mijn hersenen naar stap-modus, bij ketamine is er alleen nog maar keta-modus. In mijn geval toch.
Zowel vrijdag als vandaag toen ik gesnoven heb kreeg ik bij ketamine een gevoel van veiligheid, gezelligheid en geluk. Als ik het pak dan stap ik in een andere wereld waar ik onwaarschijnlijk welkom ben, het is een ultieme roes om te ontsnappen aan de drukte van het normale leven. Ik weet van mezelf dat ik heel vatbaar ben voor verslavingen, daarom heb ik nu ook besloten om het niet meer te doen. Het is ook dit gevoel van welkom en veilig zijn dat het volgens mij verslavend kan maken voor bepaalde mensen.
Visueel heb ik niet veel ervaren (kan ook aan de keta liggen), mijn beeld schommelde heel lichtjes en om eerlijk te zijn had ik niet erg veel aandacht voor mn omgeving. Mijn tripmaat M waarmee ik aan het chatten was lachte me natuurlijk uit omdat ik zo'n nonsens-taal aan het uitkramen was op facebook. Ik weet dat er vaak gezegd wordt niet te bellen of wat dan ook tijdens een trip maar ik had wel zin om te beschrijven wat ik aan het ervaren was dus besloot ik hem toch op te bellen, dat kon ook omdat we goede vrienden zijn en mekaar wel begrijpen, ondanks dat hij me hard aan het uitlachen was (wat ik overigens zeker zelf ook zou doen moest ik hem zijn) wist hij dat ik iemand kon gebruiken om alles wat er door mn hoofd sijpelde kwijt te bazelen.
Ik had hem in het begin van het gesprek al verteld dat de kans groot was dat ik over mn nek zou gaan vanwege het eten, de dosis, mn gewicht etc en inderdaad, ondanks dat zo'n misselijk gevoel heel mentaal kan zijn was het deze keer zeer lichamelijk, ik was erop voorbereid en liet het mn trip niet de negatieve kant uitsturen. Door heel mijn lichaam gingen trillingen en mijn benen trilde op een misselijke mannier, het gevoel dat je verzwakt bent en op het punt om over te geven, dus ik ging naar de badkamer (dit is het moment waar ik rechtstond en me nog altijd voelde alsof ik aan het zitten was) en toen ik bij het toilet was aangekomen toen had ik geen enkele herinnering meer aan de weg van de stoel naar de badkamer, het was stoel -> flits -> badkamer, dit terwijl ik die weg wel heb zitten praten met M.
Het overgeven zelf viel wel mee, ik was te verdoofd om me er iets van aan te trekken. Maar die verdoving, juist, daar wou ik nog iets over vertellen, als ik verdoofd ben door de keta en mn gezicht aanraak, dan is het alsof ik het gezicht van iemand anders aanraak. Als ik een bepaalde dosis pak (die van nu dus) is dit gevoel niet alleen fysiek maar vooral mentaal, ik kan naar mezelf kijken vanuit een objectief standpunt, ik zie mezelf zitten in mn stoel (niet visueel) en ik kan mezelf ook beoordelen, hierbij kreeg ik vreemd genoeg een soort ego-boost waarvoor ik dankbaar ben dat ik die uit de trip heb kunnen meenemen, ik kreeg een soort gevoel waarbij ik mezelf niet hoef te bekritiseren en mijzelf gewoon kan accepteren op welk vlak dan ook zonder er moeilijk over te doen of met zelfmedelijden te sukkelen.
De gesprekken die ik ondertussen hield met mn vriend M waren heel verwarrend, zijn stem klonk monsterachtig (niet op een slechte mannier), ik verstond soms amper wat hij zei door mn perceptie van tijd, hij verstond waarschijnlijk soms ook de ballen van wat ik zei met mn verdoofde bek, ondertussen ging ik over mn nek, begon mijzelf helemaal anders te beschouwen, beschreef alle maffe dingen die ik meemaakte met mn lichaam en geest en bedankte ik hem uitvoerig om als zever-bak te dienen. Terwijl ik dit aan het typen ben vraag ik me eigenlijk af voor wie van ons dit de vreemdste ervaring geweest is.
Ik heb geen K-hole ervaren, verlang er ook niet naar, de ervaring die ik nu gehad heb was voor mij al behoorlijk heftig, ik kon nu al amper bewegen en heb behoorlijk wat aan mezelf gesleuteld tijdens de trip. Ik ben zeker wel eens van plan om eens diep te trippen maar dan veel liever met LSD, DMT of dergelijke. Voor mensen die van plan zijn ketamine uit te proberen, het is zeker een aanrader, de moeite waard, ik vond het persoonlijk veel prettiger op een lage dosering, en ik ben er zeker van dat er ook niet veel erg in zit als je het op die mannier gebruikt.
Laat je wel niet vangen, het voelt (op lage dosis) als een veilige drug, je hebt geen come down, lichamelijk is het niet heel vernietigend, het is een relatief veilige drug etc allemaal argumenten voor jezelf om er verslaafd aan te worden. Maar dat hangt, denk ik, af van persoon tot persoon.
Waar: thuis
Wat: Ketamine
Tijd: 23.15 tot en met nu
De effecten zijn nu net terug aan het afnemen dus excuseer mij voor verkeerd taalgebruik of filosofisch gelul.
Ik ben vorige donderdag een gram ket gaan kopen met een vriend M en we hadden gewoon een sleutelpuntje uitgeprobeerd, ik had geen effect ondanks ik zeer weinig weeg, mijn vriend M voelde zich licht verdoofd en draaierig, hij had al 2 of 3 glaasjes gedronken maar uiteraard waren de effecten minimaal, dit was de eerste keer. De vrijdag op kerstmis heb ik met mn neef heel de nacht door aan de ket gezeten op kleine dosissen, we pakten steeds kleine lijntjes en die nacht heb ik de plezierigste ervaringen op gedaan. We waren heel de nacht vaag en helder tegelijk, vaag door het verdovende effect natuurlijk maar ook helder omdat de ketamine bij ons beide een paar filters en remmingen heeft uitgeschakeld waardoor we beter naar mekaar, de wereld en onszelf konden kijken, het was de perfecte afwisseling tussen goede gesprekken en grote fun, dat was de 2e keer.
Vanavond was de derde en de laatste keer. Ik had al veel gelezen over keta en de effecten ervan, ik had geëxperimenteerd op kleine dosissen en ik had van mn gram nog genoeg over voor een dikke lijn, ik ben man en weeg 43 kilo dus veel heb ik niet nodig, ik had ongeveer anderhalf uur er voor veel en zwaar gegeten in een grieks restaurant dus ik wist op voorhand dat ik wel eens zou kunnen kotsen van zo'n dikke bar, maar langs de andere kant wist ik ook wel dat ik ermee om kon en er een positieve draai aan kon geven. Ik zat met mn maat M te chatten op facebook terwijl ik mn lijn legde en had Flim - Aphex Twin opstaan.
http://www.youtube.com/watch?v=RhHkUg-QCwk
Ik pakte de lijn en na 1 minuut voelde ik hem inslaan, ik werd meteen verdoofd en het eerste wat mij opviel was het geluid dat zich onwaarschijnlijk vervormde, niet van klank maar van betekenis, terwijl ik in bijna pure brabbeltaal aan het chatten was had ik het gevoel dat ik de muziek bestuurde door te typen, maar de muziek veranderde vooral omdat mijn perceptie van tijd heel erg veranderde, ik zet zelden muziek op als achtergrond, ik ben zelf muzikant in opleiding en kan het moeilijk laten om niet te luisteren naar goede muziek als die opstaat, maar 1 minuut leek de impact te hebben van (ik schat) een kwartier, nu niet dat zo'n nummer zich in slowmotion afspeelt maar de muziek veranderde in puur lawaai of geluid, ik kon er muzikaal geen aandacht aan besteden omdat het in de tijdsspanne van mn hoofd gewoon niet klopte.
Het volgende (of tegelijk) wat ik voelde was alsof ik bij de tandarts zat maar dan over men hele lichaam, eerst kwam ik aan mn lippen die compleet gevoelloos waren, in mijn gezicht had ik nog een heel klein beetje gevoel en de rest van mn lichaam was ook zwaar verdoofd maar kon ik wel nog wat prikkels waarnemen. Een van de opmerkelijkste dingen die ik heb ervaren bij zulke verdoving is dat rechtstaan, liggen of zitten allemaal exact het zelfde voelt, als ik bijvoorbeeld van mn stoel opstond om naar de badkamer te gaan had ik nog steeds de indruk dat ik aan het zitten was waardoor heel de weg van mijn stoel naar de badkamer in een flits voorbij ging. Dit is volgens mij ook een onderdeel van de perceptie van tijd op ketamine, ketamine zorgt bij mij voor een constant gevoel, als ik nuchter ben en ik zit, dan ben ik in zit-modus, als ik dan ga stappen dan veranderen mijn hersenen naar stap-modus, bij ketamine is er alleen nog maar keta-modus. In mijn geval toch.
Zowel vrijdag als vandaag toen ik gesnoven heb kreeg ik bij ketamine een gevoel van veiligheid, gezelligheid en geluk. Als ik het pak dan stap ik in een andere wereld waar ik onwaarschijnlijk welkom ben, het is een ultieme roes om te ontsnappen aan de drukte van het normale leven. Ik weet van mezelf dat ik heel vatbaar ben voor verslavingen, daarom heb ik nu ook besloten om het niet meer te doen. Het is ook dit gevoel van welkom en veilig zijn dat het volgens mij verslavend kan maken voor bepaalde mensen.
Visueel heb ik niet veel ervaren (kan ook aan de keta liggen), mijn beeld schommelde heel lichtjes en om eerlijk te zijn had ik niet erg veel aandacht voor mn omgeving. Mijn tripmaat M waarmee ik aan het chatten was lachte me natuurlijk uit omdat ik zo'n nonsens-taal aan het uitkramen was op facebook. Ik weet dat er vaak gezegd wordt niet te bellen of wat dan ook tijdens een trip maar ik had wel zin om te beschrijven wat ik aan het ervaren was dus besloot ik hem toch op te bellen, dat kon ook omdat we goede vrienden zijn en mekaar wel begrijpen, ondanks dat hij me hard aan het uitlachen was (wat ik overigens zeker zelf ook zou doen moest ik hem zijn) wist hij dat ik iemand kon gebruiken om alles wat er door mn hoofd sijpelde kwijt te bazelen.
Ik had hem in het begin van het gesprek al verteld dat de kans groot was dat ik over mn nek zou gaan vanwege het eten, de dosis, mn gewicht etc en inderdaad, ondanks dat zo'n misselijk gevoel heel mentaal kan zijn was het deze keer zeer lichamelijk, ik was erop voorbereid en liet het mn trip niet de negatieve kant uitsturen. Door heel mijn lichaam gingen trillingen en mijn benen trilde op een misselijke mannier, het gevoel dat je verzwakt bent en op het punt om over te geven, dus ik ging naar de badkamer (dit is het moment waar ik rechtstond en me nog altijd voelde alsof ik aan het zitten was) en toen ik bij het toilet was aangekomen toen had ik geen enkele herinnering meer aan de weg van de stoel naar de badkamer, het was stoel -> flits -> badkamer, dit terwijl ik die weg wel heb zitten praten met M.
Het overgeven zelf viel wel mee, ik was te verdoofd om me er iets van aan te trekken. Maar die verdoving, juist, daar wou ik nog iets over vertellen, als ik verdoofd ben door de keta en mn gezicht aanraak, dan is het alsof ik het gezicht van iemand anders aanraak. Als ik een bepaalde dosis pak (die van nu dus) is dit gevoel niet alleen fysiek maar vooral mentaal, ik kan naar mezelf kijken vanuit een objectief standpunt, ik zie mezelf zitten in mn stoel (niet visueel) en ik kan mezelf ook beoordelen, hierbij kreeg ik vreemd genoeg een soort ego-boost waarvoor ik dankbaar ben dat ik die uit de trip heb kunnen meenemen, ik kreeg een soort gevoel waarbij ik mezelf niet hoef te bekritiseren en mijzelf gewoon kan accepteren op welk vlak dan ook zonder er moeilijk over te doen of met zelfmedelijden te sukkelen.
De gesprekken die ik ondertussen hield met mn vriend M waren heel verwarrend, zijn stem klonk monsterachtig (niet op een slechte mannier), ik verstond soms amper wat hij zei door mn perceptie van tijd, hij verstond waarschijnlijk soms ook de ballen van wat ik zei met mn verdoofde bek, ondertussen ging ik over mn nek, begon mijzelf helemaal anders te beschouwen, beschreef alle maffe dingen die ik meemaakte met mn lichaam en geest en bedankte ik hem uitvoerig om als zever-bak te dienen. Terwijl ik dit aan het typen ben vraag ik me eigenlijk af voor wie van ons dit de vreemdste ervaring geweest is.
Ik heb geen K-hole ervaren, verlang er ook niet naar, de ervaring die ik nu gehad heb was voor mij al behoorlijk heftig, ik kon nu al amper bewegen en heb behoorlijk wat aan mezelf gesleuteld tijdens de trip. Ik ben zeker wel eens van plan om eens diep te trippen maar dan veel liever met LSD, DMT of dergelijke. Voor mensen die van plan zijn ketamine uit te proberen, het is zeker een aanrader, de moeite waard, ik vond het persoonlijk veel prettiger op een lage dosering, en ik ben er zeker van dat er ook niet veel erg in zit als je het op die mannier gebruikt.
Laat je wel niet vangen, het voelt (op lage dosis) als een veilige drug, je hebt geen come down, lichamelijk is het niet heel vernietigend, het is een relatief veilige drug etc allemaal argumenten voor jezelf om er verslaafd aan te worden. Maar dat hangt, denk ik, af van persoon tot persoon.
