Johannes de Doper
Newbie
Deze bijna 40 gram natte Cubenis Golden Teacher was gisteren klaar voor de oogst, net als 210 gram van zijn gelijkenissen. Dit was het grootste exemplaar en het leek mij gepast deze verse paddestoel op te eten. Ik verwachte niet veel van een effect, omdat ik gewoonlijk truffels gebruik en daar toch minstens 10 gram maar liever 15 gram van neem. Dit zou droog neerkomen op 4 gram, een zeer kleine dosis dus, in verhouding.
(Dit dacht ik op het moment, maar eigenlijk zijn truffels ook nat, toch? Ik weet niet zo goed hoe ik het moet vergelijken.)
Het was dan ook geen hemel bestormend effect, maar het effect was er zeker. Ik werd er zelfs door overvallen. Na het opsmikkelen ging ik met andere zaken bezig. O.a. het bereiden van een pizza. Het moet ongeveer een uur later zijn geweest toen ik net op het punt stond aan de pizza te beginnen. Ik had nog even een hijs cannabis genomen ten behoeve van het eetgenot maar toen ik de eerste hap van m’n pizza nam kon ik geen hap meer door m’n keel krijgen. Opeens was daar een enorme body high. Het gevoel van druk in de organen dat aan het begin van een trip zich voor kan doen. Voor mij is het een uitnodiging om naar binnen te keren, en dat deed ik dan ook maar. De pizza ging aan de kant en ik sloot mijn ogen. Jawel hoor, de oogledenruis die zich in nuchtere toestand ongevormd voordoet begon al snel herkenbare bewegingen te vertonen. Vlaken die om elkaar heen draaien, buizen die een dans uit voeren. Dat is waar ook. Ik heb een flinke paddestoel gegeten!
Normaal gebruik ik nooit cannabis tegelijkertijd. Ik dacht op dit moment dat de cannabis de Cube versterkte, maar dat is niet heel duidelijk af te leiden natuurlijk.
De ogen gingen dicht en het lichaam liet van zich spreken. Een verder ontwikkelende druk nam ik waar in mijn buik en op de delen van mijn huid die de bank raakte waar ik op was gaan liggen.
Deze gewaarwording van een bepaalde drukkendheid was niet bijzonder aangenaam maar door mijn toewijding aan het erkennen van dat wat zich afspeelt zette ik me er toe deze waarnemingen verder te onderzoeken. Dit bleek er toe te leiden dat ik met verschillende aspecten van mijn psyche in aanraking kwam welke zich voordeden als tegenstrijdigheden. Deze ervoer ik als zeer lastig in het eerste contact. De overdenkingen en erkenning van deze tegenstrijdigheden leidden er toe dat de tegenstrijdigheden uit elkaar werden gehaald, zoals een knoop na het pulleken zich in een rechte draad weet te vormen. Zo erkende ik dat ik veel moeite had met het idee dat het leven een keer ophoud en zo kort duurt terwijl dit leven tevens de situatie is waarin ik regenbogen en al het andere schoons kan waarnemen. Ik voelde me geroepen dit hardop uit te spreken en terwijl ik dat deed, met tranen in mijn ogen en een stem in klaagzang-modus, zag ik de paradox voor mijn ogen ontvouwen, vanuit mijn gevoel, naar een open toestand. Beschouwd als een kluuwe koord welke de doorstroming ophield opende zich deze ingewikkelde situatie, zo dat duidelijk werd dat de levensvreugde en de omliggende situaties van ongeboren en net gestorven zijn, opeenvolgende situaties zijn die verder niet zo veel met elkaar te maken hebben. Waar, met andere woorden, geen tegenstrijdigheid in zit, maar eerder een lineair patroon.
Ik voelde me opgelucht.
