OlderPsyEr
Belezen gebruiker
Wie: Ik (man, eind 40 en mijn vriendin (eind 50) onder begeleiding van een ervaren tripsitter
Waar: Thuis
Wat: over een periode van 6 uur in totaal 18 capsules van 3000mg (5,4g)
Wanneer: 25 januari 2020
Om 9:30 4 capsules van 300mg. Eerst nog beneden zitten en een sigaretje roken. De belangrijkste reden voor mij om de Iboga sessie te gaan doen is om van het roken af te komen. Ik was enkele maanden geleden weer begonnen na meer dan 6 jaar gestopt te zijn. Het lukte mij in de afgelopen weken niet om zelfstandig te stoppen en had goede ervaringen gehoord over Iboga.
Na het laatste sigaretje naar de slaapkamer. Er zijn al kleine visuals, lijkt op een radar beeld, met van die groene schermen en lijnen. Soms ook de sterren hemel die aan mijn zicht voorbij trekt.
Om 10:30 de volgende 4 capsules. De beelden worden nu levendiger, soms is het een soort theater waar de gordijnen open gaan en de voorstelling (film) begint. Korte filmpjes, soms vliegend over een bos, thuis door de tuin, vaak via een drone perspectief. Ik kan nog niet veel vast knopen aan de beelden.
11:30 de volgende 4 capsules. De visuals en geluiden worden nog intense. De slaapkamer is als beeld in mijn hoofd aanwezig, ik kan met mijn ogen dicht kijken. Het klopt niet exact met de waarheid maar komt toch erg goed overeen. Aan de geluiden hoor ik de tripzitter bewegen mijn hoofd vormt er een beeld bij waar ze is. Ik heb het wel eens mis. De bel gaat, ik hoor de tripzitter naar beneden lopen, de deur open doen met een man kort praten en dan opeens hoor ik haar de deur weer open doen, een vriendelijke luide vrouwenstem zegt, goede dag, pakje van PostNL. Mijn hooft maakt er eigen beelden van waarvan ik overtuigd ben dat ze waar zijn maar toch niet helemaal kloppen.
De visuals bestaan vaak uit filmpjes, korte filmpjes van 15 sec. Binnen het filmpje kan ik mijn 'focus' verleggen/verschuiven om zo ergens op in te zoomen. Als ik te veel verleg stopt het filmpje. In de filmpjes komen bekenden voor, mijn partner, mijn ouders, mijn broertje, en nog veel meer maar nog veel meer onbekende mensen met haarscherp beeld.
De filmpjes zijn vaak geprojecteerd in een frame of een televisie en bevinden zich in een ruimte waar ik doorheen zweef. Soms zijn ze full screen, zoals de stoep in de achtertuin of het gras (dit staat symbool voor roken want als ik achter in de tuin rook zie ik de stenen en het gras). Zelfs als ik mijn ogen open heb zie ik visuals. Het plafond is versierd met kleurige stipjes en driehoeken die zachtjes dansen over het plafond. Daar waar het licht door de gordijnen op het plafond schijnt worden de patronen op het plafond mee gezogen. Een soort stroom versnelling.
Ik begin misselijk te worden, probeer het nog weg te ademen maar voel dat het er uit moet. Ik ga rechtop zitten en spuug. De eerste keren gaat dat nog redelijk makkelijk maar als ik dan weer iets dieper adem haal voel ik weer een vlaag opkomen. Veel vocht komt er niet meer uit. Ik ga weer liggen.
Besef van de werking van mijn mind, wie speelt die filmpjes af?
De filmpjes die ik zie zijn niet van iets buiten mij, ze komen van mij zelf, het zijn mijn beelden ergens opgeslagen in mijn eigen mind. Het lijkt wel alsof alles een tandje langzamer gaat waardoor ik veel beter kan zien wat er gebeurd, veel meer in contact sta met mijn innerlijke zelf, mijn gedachten er niet van alles mee doen, ik kijk alleen toe, observeer. Ik verbaas mij over de geweldige schepping die wij zijn, over de evolutie, de sterren en planeten, het universum, waarom we hier op aarde zijn, wie daar voor gezorgd heeft. Echt zo groots en toch ook zo klein. Ik zie dat alles continu veranderd, kleine mutaties waardoor er verschillen ontstaan in mensen, rassen en dan de dood. En dan weer een betere versie, die weer kan bouwen op de genen van zijn voorgangers. Zo ingenieus.
En dan mijn mind, die lijkt een oneindige hoeveelheid beelden te hebben opgeslagen. Een super beeld en gehoor en gevoel verwerker, een super zintuigen CPU met heel veel geheugen maar net niet exact, met een beetje ruis er in zodat het kan veranderen. Ik zie bepaalde filmpjes voor de tweede keer voorbij komen, het zijn niet exact dezelfde filmpjes maar de symbolen zijn het zelfde. Mijn ouderlijk huis, daar waar ik vandaan kom is zo'n symbool of het gras achter het huis wat symbool stond voor roken. Als ik dan voor de tweede keer een filmpje kreeg met dezelfde symbolen dan zag ik zonder moeite waar het over ging, alles was als het ware vertraagd en ik stond goed in contact met mijn innerlijke zelf. De symbolen waren veel makkelijker te herkennen als in het dagelijkse leven.
Het leek op een gegeven moment wel een computerspelletje waarbij ik de juiste keuzes moest maken in de aangeboden filmpjes. Door mijn focus te veranderen in het filmpje en dan niet te veel want anders stopte het filmpje. Ik kon sturen in de filmpjes en zelfs bepalen of ik wou stoppen. Als ik dan een tweede filmpje kreeg met dezelfde symbolen en de juiste keuze maakte dan ging dat filmpje van de plank van nog te tonen filmpjes. Ik had iets begrepen, de werking doorzien en kon weer verder.
Ik verbaasde mij over de werking van mijn brein, zijn lerend vermogen. Door ‘fouten’ te maken kom je steeds weer dezelfde (symbolisch vergelijkbare) situaties tegen en heb je weer een keuze, doe je het ‘goed’ dan kun je weer verder. Hoe slim is dat als je een bepaald doel hebt, een groter doel, dat van de mensheid, de aarde, het universum. Ik voel de verbondenheid, de eenheid hoe alles uit het zelfde is ontstaan hoe we allemaal de zelfde afkomst hebben. Ik zag nog wel verschil in individuen, niet alles was een, ik maakte nog onderscheid tussen bijvoorbeeld mijn vriendin, de tripzitter en mij (nog geen ego dood dus).
Ik heb nog 2 capsules genomen en meer filmpjes gezien. De inhoud weet ik niet meer, het was altijd symbolisch. Zo kreeg ik op een gegeven moment een pauze beeld met een woord (weet niet meer wat), naast het woord stond een omgekeerd plastic wat er bekertje. Op de kop, dus leeg. Ik moest wat drinken, daar was dat symbool voor bedoeld. Na een paar slokjes water ging ik weer liggen en niet veel later moest ik overgeven. Er moest nog wat uit, daarom kreeg ik waarschijnlijk het symbool te zien.
Rond een uur of 17 ben ik wel uit het diepste deel van de trip. Er zijn minder visuals en ik sta niet zo sterk meer in verbinding met mijn innerlijke zelf. Ik heb ook het idee dat ik wel weer kan staan en doe dat ook. Ik schep zelfs tegen mijn vriendin op (die nog niet recht op haar benen kan staan) dat ik wel kan touwtjespringen zonder touw en doe dat. Ging best goed maar ik ben zeker nog niet helder. Ik ga weer liggen, al weet ik geen houding meer te vinden die lekker ligt (dus veel draaien). Soms krijg ik nog beelden maar het lijkt mij meer op dromen en het is minder bewust.
Ik heb geslapen tot 8 uur, best wel fit wakker geworden maar na het ontbijt er toch weer in gedoken. Vandaag lekker rustig aan doen.
Ik heb trouwens nog best wel zin in een sigaretje maar doe het natuurlijk niet. Het is een lichte craving, die goed te weerstaan is.
Conclusie
Deze tip was wel het meest bijzondere tot nu toe. Zo visueel en verbinden met mij zelf en alles er om heen. Ik heb er voorloplig nog nier de juiste woorden voor. Er is ook zo veel meer gebeurd dan ik heb kunnen beschrijven. Denk dat het de komende dagen en weken nog wel wat meer op zijn plaats valt. Het is niet zo maar iets om voor de lol te doen, en goede begeleiding is mijn inziens echt een must (net als bij Ayahuasca). Ondanks dat ik op zich nog wel zin heb in een sigaret voel ik dat ik hiermee echt iets doorbroken heb en dat het zal lukken om niet meer te gaan roken.
Waar: Thuis
Wat: over een periode van 6 uur in totaal 18 capsules van 3000mg (5,4g)
Wanneer: 25 januari 2020
Om 9:30 4 capsules van 300mg. Eerst nog beneden zitten en een sigaretje roken. De belangrijkste reden voor mij om de Iboga sessie te gaan doen is om van het roken af te komen. Ik was enkele maanden geleden weer begonnen na meer dan 6 jaar gestopt te zijn. Het lukte mij in de afgelopen weken niet om zelfstandig te stoppen en had goede ervaringen gehoord over Iboga.
Na het laatste sigaretje naar de slaapkamer. Er zijn al kleine visuals, lijkt op een radar beeld, met van die groene schermen en lijnen. Soms ook de sterren hemel die aan mijn zicht voorbij trekt.
Om 10:30 de volgende 4 capsules. De beelden worden nu levendiger, soms is het een soort theater waar de gordijnen open gaan en de voorstelling (film) begint. Korte filmpjes, soms vliegend over een bos, thuis door de tuin, vaak via een drone perspectief. Ik kan nog niet veel vast knopen aan de beelden.
11:30 de volgende 4 capsules. De visuals en geluiden worden nog intense. De slaapkamer is als beeld in mijn hoofd aanwezig, ik kan met mijn ogen dicht kijken. Het klopt niet exact met de waarheid maar komt toch erg goed overeen. Aan de geluiden hoor ik de tripzitter bewegen mijn hoofd vormt er een beeld bij waar ze is. Ik heb het wel eens mis. De bel gaat, ik hoor de tripzitter naar beneden lopen, de deur open doen met een man kort praten en dan opeens hoor ik haar de deur weer open doen, een vriendelijke luide vrouwenstem zegt, goede dag, pakje van PostNL. Mijn hooft maakt er eigen beelden van waarvan ik overtuigd ben dat ze waar zijn maar toch niet helemaal kloppen.
De visuals bestaan vaak uit filmpjes, korte filmpjes van 15 sec. Binnen het filmpje kan ik mijn 'focus' verleggen/verschuiven om zo ergens op in te zoomen. Als ik te veel verleg stopt het filmpje. In de filmpjes komen bekenden voor, mijn partner, mijn ouders, mijn broertje, en nog veel meer maar nog veel meer onbekende mensen met haarscherp beeld.
De filmpjes zijn vaak geprojecteerd in een frame of een televisie en bevinden zich in een ruimte waar ik doorheen zweef. Soms zijn ze full screen, zoals de stoep in de achtertuin of het gras (dit staat symbool voor roken want als ik achter in de tuin rook zie ik de stenen en het gras). Zelfs als ik mijn ogen open heb zie ik visuals. Het plafond is versierd met kleurige stipjes en driehoeken die zachtjes dansen over het plafond. Daar waar het licht door de gordijnen op het plafond schijnt worden de patronen op het plafond mee gezogen. Een soort stroom versnelling.
Ik begin misselijk te worden, probeer het nog weg te ademen maar voel dat het er uit moet. Ik ga rechtop zitten en spuug. De eerste keren gaat dat nog redelijk makkelijk maar als ik dan weer iets dieper adem haal voel ik weer een vlaag opkomen. Veel vocht komt er niet meer uit. Ik ga weer liggen.
Besef van de werking van mijn mind, wie speelt die filmpjes af?
De filmpjes die ik zie zijn niet van iets buiten mij, ze komen van mij zelf, het zijn mijn beelden ergens opgeslagen in mijn eigen mind. Het lijkt wel alsof alles een tandje langzamer gaat waardoor ik veel beter kan zien wat er gebeurd, veel meer in contact sta met mijn innerlijke zelf, mijn gedachten er niet van alles mee doen, ik kijk alleen toe, observeer. Ik verbaas mij over de geweldige schepping die wij zijn, over de evolutie, de sterren en planeten, het universum, waarom we hier op aarde zijn, wie daar voor gezorgd heeft. Echt zo groots en toch ook zo klein. Ik zie dat alles continu veranderd, kleine mutaties waardoor er verschillen ontstaan in mensen, rassen en dan de dood. En dan weer een betere versie, die weer kan bouwen op de genen van zijn voorgangers. Zo ingenieus.
En dan mijn mind, die lijkt een oneindige hoeveelheid beelden te hebben opgeslagen. Een super beeld en gehoor en gevoel verwerker, een super zintuigen CPU met heel veel geheugen maar net niet exact, met een beetje ruis er in zodat het kan veranderen. Ik zie bepaalde filmpjes voor de tweede keer voorbij komen, het zijn niet exact dezelfde filmpjes maar de symbolen zijn het zelfde. Mijn ouderlijk huis, daar waar ik vandaan kom is zo'n symbool of het gras achter het huis wat symbool stond voor roken. Als ik dan voor de tweede keer een filmpje kreeg met dezelfde symbolen dan zag ik zonder moeite waar het over ging, alles was als het ware vertraagd en ik stond goed in contact met mijn innerlijke zelf. De symbolen waren veel makkelijker te herkennen als in het dagelijkse leven.
Het leek op een gegeven moment wel een computerspelletje waarbij ik de juiste keuzes moest maken in de aangeboden filmpjes. Door mijn focus te veranderen in het filmpje en dan niet te veel want anders stopte het filmpje. Ik kon sturen in de filmpjes en zelfs bepalen of ik wou stoppen. Als ik dan een tweede filmpje kreeg met dezelfde symbolen en de juiste keuze maakte dan ging dat filmpje van de plank van nog te tonen filmpjes. Ik had iets begrepen, de werking doorzien en kon weer verder.
Ik verbaasde mij over de werking van mijn brein, zijn lerend vermogen. Door ‘fouten’ te maken kom je steeds weer dezelfde (symbolisch vergelijkbare) situaties tegen en heb je weer een keuze, doe je het ‘goed’ dan kun je weer verder. Hoe slim is dat als je een bepaald doel hebt, een groter doel, dat van de mensheid, de aarde, het universum. Ik voel de verbondenheid, de eenheid hoe alles uit het zelfde is ontstaan hoe we allemaal de zelfde afkomst hebben. Ik zag nog wel verschil in individuen, niet alles was een, ik maakte nog onderscheid tussen bijvoorbeeld mijn vriendin, de tripzitter en mij (nog geen ego dood dus).
Ik heb nog 2 capsules genomen en meer filmpjes gezien. De inhoud weet ik niet meer, het was altijd symbolisch. Zo kreeg ik op een gegeven moment een pauze beeld met een woord (weet niet meer wat), naast het woord stond een omgekeerd plastic wat er bekertje. Op de kop, dus leeg. Ik moest wat drinken, daar was dat symbool voor bedoeld. Na een paar slokjes water ging ik weer liggen en niet veel later moest ik overgeven. Er moest nog wat uit, daarom kreeg ik waarschijnlijk het symbool te zien.
Rond een uur of 17 ben ik wel uit het diepste deel van de trip. Er zijn minder visuals en ik sta niet zo sterk meer in verbinding met mijn innerlijke zelf. Ik heb ook het idee dat ik wel weer kan staan en doe dat ook. Ik schep zelfs tegen mijn vriendin op (die nog niet recht op haar benen kan staan) dat ik wel kan touwtjespringen zonder touw en doe dat. Ging best goed maar ik ben zeker nog niet helder. Ik ga weer liggen, al weet ik geen houding meer te vinden die lekker ligt (dus veel draaien). Soms krijg ik nog beelden maar het lijkt mij meer op dromen en het is minder bewust.
Ik heb geslapen tot 8 uur, best wel fit wakker geworden maar na het ontbijt er toch weer in gedoken. Vandaag lekker rustig aan doen.
Ik heb trouwens nog best wel zin in een sigaretje maar doe het natuurlijk niet. Het is een lichte craving, die goed te weerstaan is.
Conclusie
Deze tip was wel het meest bijzondere tot nu toe. Zo visueel en verbinden met mij zelf en alles er om heen. Ik heb er voorloplig nog nier de juiste woorden voor. Er is ook zo veel meer gebeurd dan ik heb kunnen beschrijven. Denk dat het de komende dagen en weken nog wel wat meer op zijn plaats valt. Het is niet zo maar iets om voor de lol te doen, en goede begeleiding is mijn inziens echt een must (net als bij Ayahuasca). Ondanks dat ik op zich nog wel zin heb in een sigaret voel ik dat ik hiermee echt iets doorbroken heb en dat het zal lukken om niet meer te gaan roken.
Laatst bewerkt:

