beste Spacing Ben...
wat leuk dat je mij nog niet vergeten bent... Want ik ben jullie namelijk niet vergeten...? Ik kijk nog regelmatig op deze site... Maar bekijk het nu op een afstandje zonder me al te veel te mengen in de discussies...
Verder hoop ik dat het goed met jou en alle overige mensen op deze site gaat en dat het leven zo goed is als dat je graag zou willen.
Ik kan nu met trots zeggen dat ik nog steeds clean en sober ben... en als het 1 november is ben ik 1 jaar clean en sober... waarom... dat was het moment waarop totaal lichamelijk en geestelijk verslagen ik in de jelinek was beland... Ik heb toen definitief na 20 jaar een punt achter mijn gebruikerscarriere gezet en ben nu op de goede weg naar een nieuw leven. Ik moet hier natuurlijk wel wat voor doen. Maar ik kan zeggen dat mijn leven beter is dan het ooit geweest is.
Ik kan mezelf weer in de spiegel aankijken en ben voor het eerst echt trots op mezelf... dat ik in staat ben geweest om op eigen kracht uit die hopeloze put ben gekomen. Ik ben daar dan ook zeer dankbaar voor.
Ik heb weer zin in het leven en heb nieuwe doelen en uitdagingen gevonden om als mens te kunnen groeien. Want het leven is te mooi om op te snuiven. we hebben het dan inderdaad over sneeuwvuil...
Zelf geef ik nu ook voorlichting over dope bij diverse instanties en kom vaak zat verslaafden tegen die heel hard roepen dat ze gaan stoppen maar vallen de week daarop weer keihard terug. Ik help in mijn vrije tijd andere verslaafden die echt willen stoppen met gebruiken. Ik probeer mijn ervaringen en oplossingen met hen te delen en hen te motiveren om de zelfde stap te zetten... Maar zij zullen dit zelf moeten doen. Maar velen zijn er gewoon nog niet klaar voor omdat ze hun bodem nog niet hebben bereikt. Hoeveel bodems moet je als gebruiker bereiken voordat je knock out gaat...? wanneer is het genoeg...? Dat ik nu bij het selecte uitverkoren clubje afgekickte winnaars hoor wil niet zeggen dat ik nooit meer terug zou kunnen vallen. Ik moet op mijn hoede blijven en waken voor de duivel en mezelf in bescherming nemen tegen invloeden van buitenaf. Maar vandaag heb ik een keuze, en dat is niet meer gebruiken... want als ik daar wel aan toe geef begint alle ellende weer van voor af aan. Ik heb geaccepteerd dat ik niet gecontroleerd kan gebruiken. dat een teveel is en duizend nooit genoeg... Ik heb een nieuwe manier van leven gevonden en dat wil ik niet meer uit handen geven... Verslaving is een ziekte van ontkenning, en velen op deze site denken dat ze het onder controle hebben en doen tof over hun gebruik... dit zeg ik zonder iemand te willen beledigen. Ik heb namelijk altijd geweten dat ik verslaafd was, maar ik wist alleen niet hoe ik er vanaf moest komen... alle shit die ik in mijn hoofd had zitten, schuldgevoel, angst, schaamte, verdriet, mijn verleden, woede, gemiste kansen... noem allemaal maar op... ik heb tot op de bodem en de kern van mijn ziel doorgespit... en nog ben ik er niet uit... Ik hoop daarom dat iedereen die mijn verhaal van toen, in december 2004 ik deze topic begon heeft gelezen, en mijn verhaal nu leest er iets aan heeft... nog sterker er iets mee kan...
Ik had mijn ziel aan de duivel verkocht...ik was daarna gebroken en liep uiteindelijk als een junk over straat met nog maar net een dak boven mijn hoofd, tot over mijn oren in de schulden met een lege koelkast thuis...Ik was slaaf van mijn eigen gedrag geworden en besefte dat ik dit gevecht van deze duivel niet kon winnen. Ik heb er alles voor over gehad om mijn verslaving 20 jaar lng in stand te houden... nu 20 jaar later heb ik er alles voor over om clean te blijven...en die eerste joint, biertje of lijntje niet te pakken... ik doe het per dag... voor mijn is clean zijn de allergrootste prijs die ik in mijn leven kan winnen, en alle prijzen die in de toekomst zal kunnen winnen werkelijkheid kunnen worden omdat ik clean ben...
Daarom schrijf nu aan degenen die echt willen stoppen dat er hoop is voor de toekomst... als je in jezelf gelooft en een nieuw leven wilt... dan ben ik bereid om iedereen die ergens mee zit, iets kwijt wilt of advies wil via mijn mailbox van dienst te zijn... ik beschouw het als een voorrecht en plicht te doen wat noodzakelijk is om anderen te helpen deze gruwelijke verslaving te overwinnen omdat het in mijn geval uiteindelijk bijna mijn leven heeft gekost...I was wanhopig op zoek naar mezelf en een oplossing maar was tergelijkertijd al mijn zelfvertrouwen verloren en had de hoop op een goed leven en toekomst verloren. Ik weet daarom als geen ander hoe het voelt om als winnaar een loser te worden en te vechten voor wat je waard bent om uiteindelijk echt een winnaar te worden.... Een geschenk waar geen lijntje tegen op kan....
Met vriendelijke groet....
sneeuwuil....
wat leuk dat je mij nog niet vergeten bent... Want ik ben jullie namelijk niet vergeten...? Ik kijk nog regelmatig op deze site... Maar bekijk het nu op een afstandje zonder me al te veel te mengen in de discussies...
Verder hoop ik dat het goed met jou en alle overige mensen op deze site gaat en dat het leven zo goed is als dat je graag zou willen.
Ik kan nu met trots zeggen dat ik nog steeds clean en sober ben... en als het 1 november is ben ik 1 jaar clean en sober... waarom... dat was het moment waarop totaal lichamelijk en geestelijk verslagen ik in de jelinek was beland... Ik heb toen definitief na 20 jaar een punt achter mijn gebruikerscarriere gezet en ben nu op de goede weg naar een nieuw leven. Ik moet hier natuurlijk wel wat voor doen. Maar ik kan zeggen dat mijn leven beter is dan het ooit geweest is.
Ik kan mezelf weer in de spiegel aankijken en ben voor het eerst echt trots op mezelf... dat ik in staat ben geweest om op eigen kracht uit die hopeloze put ben gekomen. Ik ben daar dan ook zeer dankbaar voor.
Ik heb weer zin in het leven en heb nieuwe doelen en uitdagingen gevonden om als mens te kunnen groeien. Want het leven is te mooi om op te snuiven. we hebben het dan inderdaad over sneeuwvuil...
Zelf geef ik nu ook voorlichting over dope bij diverse instanties en kom vaak zat verslaafden tegen die heel hard roepen dat ze gaan stoppen maar vallen de week daarop weer keihard terug. Ik help in mijn vrije tijd andere verslaafden die echt willen stoppen met gebruiken. Ik probeer mijn ervaringen en oplossingen met hen te delen en hen te motiveren om de zelfde stap te zetten... Maar zij zullen dit zelf moeten doen. Maar velen zijn er gewoon nog niet klaar voor omdat ze hun bodem nog niet hebben bereikt. Hoeveel bodems moet je als gebruiker bereiken voordat je knock out gaat...? wanneer is het genoeg...? Dat ik nu bij het selecte uitverkoren clubje afgekickte winnaars hoor wil niet zeggen dat ik nooit meer terug zou kunnen vallen. Ik moet op mijn hoede blijven en waken voor de duivel en mezelf in bescherming nemen tegen invloeden van buitenaf. Maar vandaag heb ik een keuze, en dat is niet meer gebruiken... want als ik daar wel aan toe geef begint alle ellende weer van voor af aan. Ik heb geaccepteerd dat ik niet gecontroleerd kan gebruiken. dat een teveel is en duizend nooit genoeg... Ik heb een nieuwe manier van leven gevonden en dat wil ik niet meer uit handen geven... Verslaving is een ziekte van ontkenning, en velen op deze site denken dat ze het onder controle hebben en doen tof over hun gebruik... dit zeg ik zonder iemand te willen beledigen. Ik heb namelijk altijd geweten dat ik verslaafd was, maar ik wist alleen niet hoe ik er vanaf moest komen... alle shit die ik in mijn hoofd had zitten, schuldgevoel, angst, schaamte, verdriet, mijn verleden, woede, gemiste kansen... noem allemaal maar op... ik heb tot op de bodem en de kern van mijn ziel doorgespit... en nog ben ik er niet uit... Ik hoop daarom dat iedereen die mijn verhaal van toen, in december 2004 ik deze topic begon heeft gelezen, en mijn verhaal nu leest er iets aan heeft... nog sterker er iets mee kan...
Ik had mijn ziel aan de duivel verkocht...ik was daarna gebroken en liep uiteindelijk als een junk over straat met nog maar net een dak boven mijn hoofd, tot over mijn oren in de schulden met een lege koelkast thuis...Ik was slaaf van mijn eigen gedrag geworden en besefte dat ik dit gevecht van deze duivel niet kon winnen. Ik heb er alles voor over gehad om mijn verslaving 20 jaar lng in stand te houden... nu 20 jaar later heb ik er alles voor over om clean te blijven...en die eerste joint, biertje of lijntje niet te pakken... ik doe het per dag... voor mijn is clean zijn de allergrootste prijs die ik in mijn leven kan winnen, en alle prijzen die in de toekomst zal kunnen winnen werkelijkheid kunnen worden omdat ik clean ben...
Daarom schrijf nu aan degenen die echt willen stoppen dat er hoop is voor de toekomst... als je in jezelf gelooft en een nieuw leven wilt... dan ben ik bereid om iedereen die ergens mee zit, iets kwijt wilt of advies wil via mijn mailbox van dienst te zijn... ik beschouw het als een voorrecht en plicht te doen wat noodzakelijk is om anderen te helpen deze gruwelijke verslaving te overwinnen omdat het in mijn geval uiteindelijk bijna mijn leven heeft gekost...I was wanhopig op zoek naar mezelf en een oplossing maar was tergelijkertijd al mijn zelfvertrouwen verloren en had de hoop op een goed leven en toekomst verloren. Ik weet daarom als geen ander hoe het voelt om als winnaar een loser te worden en te vechten voor wat je waard bent om uiteindelijk echt een winnaar te worden.... Een geschenk waar geen lijntje tegen op kan....
Met vriendelijke groet....
sneeuwuil....
