Hoe begin je aan een open gesprek over drugs?

[ElvenSpice]

Ik denk dat er vele hier op het forum met het probleem zitten om een open debat over drugs met vrienden of familie te voeren, maar hoe pak je dat nou aan? Op welke manier wordt er bij jullie gereageerd over dit onderwerp? Ik zou graag willen horen hoe sommigen het hebben aangepakt of hoe jij denkt dat je hiermee moet omgaan.

Mijn broertje heeft al vaker paddo's en truffels gedaan en wij weten dat onderling goed van elkaar, maar mijn ouders hebben bijvoorbeeld naar mijn denken niet echt het idee dat ik geestverruimende middelen gebruik. Als het aan mij ligt zou ik er graag over praten nadat ik bijvoorbeeld een positiever beeld heb geschetst met bijvoorbeeld een erg goede documentaire Neurons to Nirvana. Wat denken jullie?

 

[Mindless]

Mijn mening hierover is om er zo open mogelijk over te zijn. Breng het altijd op een luchtige manier door een grapje en tast een beetje af hoe ze hier in staan. Merk je dat het van die hardcore anti-drugs mensen zijn, dan is het misschien beter om het daar dan bij te laten. Merk je dat ze er niet zo fel tegen zijn, dan kun je er wat verder mee gaan.

Zo heb ik vroeger meteen tegen m'n ouders gezegd dat ik m'n eerste jointje had gerookt. Daar schrokken ze wel even van, maar toen was het ook klaar. Jaren later ook verteld dat ik eens had getript met paddo's, een pilletje had genomen, enzovoorts. Als je het op de goede manier verteld, dan kunnen ze zelfs best wel gefascineerd raken. Maar nee, m'n ouders zijn nu niet aan de paddo's en xtc hoor. Ze weten ook wel van me dat ik nooit dingen als heroïne of crack zou doen. Het helpt dan ook enorm om uit te leggen wat de verschillen tussen bepaalde soorten drugs zijn, want sommige mensen weten hier echt helemaal niks van.

Het enorme voordeel is dat je je dan nooit zorgen hoeft te maken dat ze iets zullen merken, of dat je verhaal wel klopt. En het kan zelfs je band met mensen versterken, omdat je ze in vertrouwen neemt. Vrienden van me hebben bijvoorbeeld jaren en jaren verzwegen aan hun ouders dat ze wiet roken. Altijd maar dat stiekeme, terwijl dat misschien helemaal niet nodig is. En zelfs al is iemand het niet met je eens, dan weten ze het tenminste van je en hoef jij het niet meer stiekem te houden.

 

[Fool]

Aangezien ik bij praktisch elk bericht/programma op tv dat iets met drugs te maken heeft zuchten en opmerkingen hier thuis hoor denk ik dat ik het nog maar even verzwegen houd. Lijkt me ook een beetje afhankelijk van het soort ouders over hoe je erover wilt beginnen (en of je dit uberhaupt wilt).

Het beste begin zou ik van een toevalligheid laten afhangen, een programma op tv of een krantenartikel 'toevallig' open laten liggen. Ik weet niet of een grote 'confrontatie' zonder aanleiding altijd evenveel succes heeft, dat zal waarschijnlijk ook wel afhangen van het soort ouders. Ik kan me best voorstellen dat er ouders zijn die er gelijk vanuit gaan dat er wat vreselijks aan de hand is, als je jezelf gedwongen voelt om het persé te gaan vertellen.

Spoiler

Je kunt altijd nog ergens een leeg zakje ofzo laten slingeren, zodat hun erover beginnen. :P

 

[reverb]

Ja, zo'n gesprek is en kan best lastig zijn. Er zijn zoveel vooroordelen. Daarnaast is het nogal lastig de voordelen van psychedelica te beschrijven. Daar kom je vaak niet aan toe, door de storende vooringenomen standpunten.

Ik zou het gesprek, op een gelegen moment, openen met te vragen hoe je ouders over drugs en in het bijzonder geestverruimende middelen denken. Eerst aanhoren, bevragen, geïnteresseerd zijn in hun ideeën en je ouders hun verhaal laten doen.

Heel misschien komt de tegenvraag, hoe denk jij over drugs? Dan is het zaak, zo denk ik, je antwoordt persoonlijk te maken. Wat doen psychedelische drugs met jou? Vertel een persoonlijk verhaal. Maak het niet tot een discussie, ik bedoel er zijn meningen, gevoelens en die wil je graag leren kennen, die wil je delen. Overtuigen moet dan ook je doel niet zijn. Probeer het gesprek tot een uitwisseling van verhalen te maken. Vermijd de welles\nietes en de aktie\reaktie dynamiek.

Goed dat je dit wenst te bespreken met je ouders, gewoon proberen. Succes.

 

[ElvenSpice]

Ik heb thuis nog een erg fascinerend boek liggen van Aldous Huxley - "The Doors of Perception & Heaven and Hell". Denk dat ik dat een keer als ik denk dat de tijd rijp is aan een van m'n ouders laat zien om te lezen. Vooral omdat het zo hoogstaand en zeer begripvol is geschreven denk ik dat het wel een goede opening voor debat kan maken. Het zal vast wel mogelijk zijn als je maar "toevallig" de juiste docu/film opzet als je ouders er zijn :P

 

[Haardroger]

Ik heb het onderwerp zoveel mogelijk verzwegen. Was misschien niet het slimste is want uiteindelijk komt het er toch wel uit.
Zo heb ik tijdens het kerstdiner, toen de familie na maanden weer eens bij elkaar was mijzelf klem geluld.
Ik was al redelijk dronken aan het worden en aangezien ik binnen het gezin als het 'feestbeest' bekend sta kwam het al snel op kroegen en feesten.
Ik heb al lang het idee gehad dat mijn ouders het altijd wel wisten, mede door die reputatie.
Uiteindelijk kwam de vraag of ik tijdens het stappen dan wel eens een pilletje gebruikte.
Mijn hersenen konden op dat moment niet meer goed genoeg nadenken en ik zat sowieso fout. Zodra ik te lang nadacht over het antwoord was het meteen duidelijk en meteen ontkennen was ook geen mogelijkheid omdat ik er veel te schijnheilig uit zag.
Uiteindelijk heb ik maar ja gezegd waarna iedereen eigenlijk vrij normaal reageerde.
Een zus wist er meer over dan ik ooit had verwacht en beantwoorde eigenlijk alle vragen die gesteld werden.
Uiteindelijk kwam het weer ergens anders op en is er niet meer over gepraat.

Dit heeft wel tot gevolg dat ik er verder ook nooit meer over begin.
Ondanks dat ik weet dan mn moeder (ondanks dat mn gescheiden ouders goed contact hebben, weet ik niet of mijn vader het weet) er niet heel moeilijk over doet, is het niet zo dat ik er open over ga beginnen.
'He ma! Ik ga vanavond van de wereld, heb morgen geen honger denk ik'

Hoe ik er ooit nog over ga beginnen bij mijn vader weet ik nog niet.
Waarschijnlijk ook heel erg dronken worden...?

 

[Mindless]

Ik heb thuis nog een erg fascinerend boek liggen van Aldous Huxley - "The Doors of Perception & Heaven and Hell". Denk dat ik dat een keer als ik denk dat de tijd rijp is aan een van m'n ouders laat zien om te lezen. Vooral omdat het zo hoogstaand en zeer begripvol is geschreven denk ik dat het wel een goede opening voor debat kan maken. Het zal vast wel mogelijk zijn als je maar "toevallig" de juiste docu/film opzet als je ouders er zijn :P

Die heb ik ook liggen. Zeer indrukwekkend geschreven! Al had Huxley nog wel wat vaker mogen trippen. Hij had wel erg snel zijn conclusies klaar wat sommige dingen betreft, vind ik.

Die documentaire 'neurons to nirvana' die je zelf hebt voorgesteld hier op het forum lijkt me trouwens echt een ideaal iets om mensen die weinig weten van de enorm positieve kanten van bepaalde drugs, hierover te laten leren. Vond 'm echt heel goed.

 

[ElvenSpice]

Ja het boek is inderdaad geschreven vanuit zijn eerste ervaring, zou leuk zijn als hij nog een opvolger zou schrijven na wat meer ervaringen gehad te hebben met oude mystieke psychoactieve planten. Ik wil ook nog graag het boek "The Tibetan Book Of The Dead" aanschaffen en natuurlijk TiKHAL en PiKHAL van Alexander Shulgin. Ken je misschien nog wat goede boeken die je echt zou aanraden?

 

[Mindless]

DMT The Spirit Molecule is erg interessant. Verder heb ik in deze categorie nog Food of the Gods van Terence McKenna, al was ik daar niet zo heel weg van. Ik hoor hem liever praten. Ik ben ook niet zo'n lezer, dus het moet ook wel speciaal zijn als het mijn aandacht weet vast te houden. Maar sowieso DMT The Spirit Molecule dus, maar daar heb je vast al over gelezen of je hebt 'm zelf al gelezen?

 

[Timmie94]

ik ben wel blij dat ik er gewoon over kan praten met mijn ouders, ik had het hun niet meteen verteld natuurlijk maar op een gegeven moment wisten zij het ook wel, en ik wist ook wel dat zij het wisten maar we hadden nog geen bevestiging van elkaar. totdat ik weer een keertje bij hen was en het tijdens het eten over feestjes ging of dat ik binnenkort naar een feest zou gaan, toen vroegen ze wel iets, of suggereerde zo iets van: "ach ja, en dan weer lekker aan de pillen zeker?"
maar gewoon heel eerlijk antwoord op gegeven.

mijn ouders hebben nooit drugs gedaan, mn ma 1x geblowd dan bij ons thuis met een verjaardag ofzo maar zijn wel redelijk openminded mensen. Mijn eerste keer blowen was ook thuis met hun omdat ze een smsje vonden waarin stond dat ik wiet wou hebben

Nu heb ik alleen een keer een goed gesprek gehad met mn ouders over mijn drugsgebruik omdat het een tijdje ietwat uit de hand liep en ze zagen hoe erg ik eraan kapot ging eigenlijk (icm belachelijk veel werken)

mn ouders wisten ook altijd wel van mij dat ik dingen zou gaan proberen en het is voor hun ook geen schrik denk ik dat ik drugs gebruik aangezien ik verdomd veel op mn broer lijk (dat is wat ze zeggen), en die ook wel met het een en ander heeft geëxperimenteerd en dat wisten ze ook.

als je dit met je ouders wilt bespreken en je weet dat ze wel een beetje reasonable zijn dan lijkt het mij het beste om inderdaad is wat luchtige opmerkingen te maken tijdens dingen op tv over drugs ofzo, of dan een beetje een balletje op te gooien. Ik merk wel dat bij mijn vriendengroep het merendeel van de ouders het wel weet, en er eigenlijk helemaal niet zon probleem van maakt, mits je het maar onder controle houdt.

had een vriend x meegenomen naar awakenings, zijn eerste keer, kwam thuis sochtends vroeg. zijn pa al wakker, die zag meteen wat er aan de hand was, die hebben nog paar uur lopen lullen over hoe het vroegah allemaal ging met drugs enzo, die pa hele verhalen over awake 15 jaar geleden ofzo. Dat zou toch wel de allerchillste manier zijn om het thuis te brengen, maarja dan moeten je ouders wel ook gebruikt hebben :P

 

[ElvenSpice]

Maar sowieso DMT The Spirit Molecule dus, maar daar heb je vast al over gelezen of je hebt 'm zelf al gelezen?

Ik heb de documentaire gezien en een keer gedeelte van een audiobook geluisterd, maar wil het boek ook nog een keer lezen.
Vind het altijd zeer interessant om de literatuur en wetenschap achter deze middelen te kennen. Waarom gebruiken alle oude culturen een bepaalde vorm van geestverruimende middelen en welke invloed heeft het gehad in onze ontwikkeling van de mens en cultuur? De stoned ape theory vind ik daarom ook echt geweldig en ook erg aannemelijk.

had een vriend x meegenomen naar awakenings, zijn eerste keer, kwam thuis sochtends vroeg. zijn pa al wakker, die zag meteen wat er aan de hand was, die hebben nog paar uur lopen lullen over hoe het vroegah allemaal ging met drugs enzo, die pa hele verhalen over awake 15 jaar geleden ofzo. Dat zou toch wel de allerchillste manier zijn om het thuis te brengen, maarja dan moeten je ouders wel ook gebruikt hebben.

Dat zou erg chil zijn, maar jammer genoeg weten de meeste gewoon te weinig af om er begripvol over te kunnen praten.

 

[Bobsacamano]

Het is een beetje een dubbel gevoel. Aan de ene kant wil je eerlijk zijn tegen je ouders en andere geliefden. Aan de andere kant kun je je ook bedenken dat je je ouders juist ongerust kan maken met het nieuws dat je drugs gebruikt. Voor veel ouders is er amper een verschil tussen een joint en heroine.

Maar goed ik heb het zelf onlangs wel mijn vader vertelt. Ik zat in een niet zo goeie plek een tijdje en had het idee dat als mij iets zou gebeuren (niet dat ik daar bang voor was) mijn ouders geen idee hadden wat er allemaal in mijn leven speelde. Dit gevoel vond ik bijzonder verontrustend. De drugs waren maar een klein onderdeel van het geheel maar goed.

Toen ik mijn vader begon te vertellen over de drugs in mijn leven schrok hij heel even maar hij zei ook meteen dat het hem niks verbaasde. Dit bedoelde die op een goede warme manier. Ik vond het belangrijk om hem de verschillen in drugs uit te leggen. Dus ik heb hem voornamelijk ook uitleg gegeven. Dit in best wel een hoog detail op die manier begreep hij meteen dat ik drugs ook niet ligt neem en er verantwoordelijk mee om ga. Hij was blij dat ik het hem had vertelt. Maar we hebben ook besloten het mijn moeder niet te vertellen. Die zou zich te veel zorgen gaan maken en geen oog meer dicht doen. Dat wouden we absoluut niet.

Dus ik denk dat je echt wel een hoop kan vertellen maar in nuances en wel met kennis verteld. Ik weet niet hoe oud je bent maar ik ben 29 dus dat scheelt natuurlijk ook. Als ik 16 was geweest en mijn vader dit had vertelt was ik nog lang niet jarig

 

[MeejheM]

ik ben op mijn 14e begonnen met blowen, en vanaf toen tot mijn 20e steeds meer en verschillende drugs gaan gebruiken. kreeg ik thuis gezeik over, terwijl ze niet eens wisten hoe veel ik intussen gebruikte, het viel alleen meer op.

op mijn 16e besloten te verhuizen, maar daar werden ze nog ongeruster van, en bedachten allerlei doemscenario's. mijn ouder wisten niks van drugs, komen uit een goed milieu en hebben zelf geen enkele ervaring, ook niet bij kennissen toen hun nog jong waren.

uiteindelijk rond mijn 22 of zo dus ook al 5 a 6 jaar uit hun huis, en zelf meer ervaren, en toen heb ik rustig aan verteld waarom ik af en toe met mijn gare bakkes bij hun op de bank kwam pitten of de koelkast leeg vrat na een weekendje doorhalen.

mijn ouders zijn in die tijd ook wat meer te weten gekomen over mensen in hun eigen omgeving met een achtergrond en dat het veel meer gebeurde dan zei dachten, en mijzelf die best aardig functioneerde werd het onderwerp een beetje bespreekbaar.

ondertussen heb ik ze best veel verteld, maar niet alles, en in plaats van schrik en afkeur krijg ik nu wat begrip, en vinden ze het niet zo erg meer. ze weten lang niet alles en dat is ook nergens voor nodig. ik ben nu zo'n 15 jaar het huis uit en heb beter contact met mijn ouders dan ooit.

de truc is niet alle details vertellen, maar genoeg om ze gerust te stellen dat je weet wat je doet. een gesprek beginnen is moeilijker als je ouders er niks van weten, en zelf allerhande foldertjes hebben gelezen. daarin staan de gevaren van drugs breed uitgemeten, maar de ervaren gebruiker herkent er niet veel van.

een echt open gesprek aangaan met ouders of andere mensen die niet bekend zijn met de praktijk is misschien een beetje teveel van het goede. bouw het rustig op, terwijl je volwassen word en je wel je verantwoordelijkheid neemt.

als je een probleem hebt kun je beter met een professional of ervaringsdeskundige praten.

 

[unoo]

Ik ben het er mee eens dat het verstandig is om het onderwerp wat af te tasten. Soms is het maar beter om de mensen die echt anti-drugs zijn, niet over je gebruik in te lichten of te proberen uit te leggen hoe het allemaal werkt; er zijn altijd mensen die niet van mening willen veranderen.

Zelf weten mijn ouders dat ik af en toe drugs gebruik. Omdat ik toen ik 16 was een vriendengroep had met probleemgebruikers, dachten ze dat ik ook wel eens wat had gebruikt. In de periode dat ik deze vriendengroep had, heb ik nooit wat gebruikt op eenmalig blowen na. Gelukkig lieten mijn ouders mij zelf uitvogelen hoe ik met zulke vrienden/invloeden omging, ook al waren ze flink tegen drugs in deze tijd, vooral omdat zij hun kind wilden beschermen.

Toch is het uiteindelijk afgelopen november zover gekomen dat we een open gesprek hebben gehad over drugs. Ik kwam thuis van een feestje in Rotterdam, had die nacht 4fa gebruikt en mijn pupillen waren nog schoteltjes (ook al dacht ik zelf van niet ). Tijdens het avondeten stond de radio aan, waarop een bericht kwam dat er tijdens ADE mensen waren overleden door xtc. Ik zei toen iets in de trant van: 'Jeetje, dat had gewoon voorkomen kunnen worden.' en hierna vroeg mijn moeder of ik wel eens een pilletje had gebruikt. Ik had geen zin om hierover te liegen, zou ook niet weten waarom, maar toen heb ik eerlijk toegegeven dat ik wel eens drugs gebruik. Ook die nacht nog.
Ik was verbaasd omdat ze zo chill reageerden. Ze vroegen of ik uitleg wilde geven over wat het met je doet, hoezo er dan doden bij ADE waren gevallen, hoe vaak ik dat doe en wat het met je hersenen doet. Uiteindelijk waren ze blij dat ik er zo open over was en hadden ze het idee dat ik niet zonder nadenken drugs gebruik.

Om een lang verhaal kort te maken, ik denk dat het het beste idee is om gewoon de reactie van anderen te peilen en door wat hints het gesprek in de richting van drugs te brengen, mocht je dat willen.