HELP!! Derealisatie door drugs..

Frqz

Newbie
Hallo,

Zijn er hier mensen met ervaring betreft derealisatie door drugs?
Ik loop hier namelijk al meer dan een jaar mee rond...
Het is zo gegaan:
In januari 2015 ben ik begonnen met het af en toe gebruiken van XTC op feesten. In maart dat jaar kreeg ik voor de eerste keer last van derealisatie. Ik had toen nog geen idee dat drugs de oorzaak was, of wat derealisatie überhaupt was. Het enige dat ik wist is dat ik me de hele dag suf en onscherp voelde, dat alles langs me heen ging, niks echt door drong, alles nep leek, alsof ik een film keek. Alsof ik zeg maar de heledag high was, maar dan niet op een fijne manier. Gewoon dood van binnen, zo voelde het. Ik wist dus niet wat er met me aan de hand was en hoe het kwam, ik dacht dat andere zaken hier de oorzaken van waren. Na zo’n 2 maanden was het over en voelde ik me weer normaal. Omdat ik er toen niet bij stil stond dat dit door de drugs kwam, ging ik toen weer drugs gebruiken. Een aantal maanden later kreeg ik wéér derealisatie, dit was in augustus 2015. Omdat ik nogsteeds geen idee had wat “derealisatie” was en wat de oorzaak was, bleef ik gewoon drugs gebruiken. Ongeveer om de 2 a 3 weken wel. Na een feest sliep ik nooit, ik haalde altijd de nacht door en sliep de volgende nacht pas (ik weet nu dat dat ook heel slecht is voor derealisatie, ook aangezien het gevoel heftiger is als ik een keertje slecht heb geslapen).
Omdat ik door de derealisatie bijna niks meer voelde van de XTC (de derealisatie was zó heftig dat een “space” van XTC bijna gelijk voelde aan hoe ik me normaal voelde) ben ik steeds meer gaan gebruiken. Waar ik in januari 2015 aan 1 pil van 100mg al genoeg had, pakte ik nu op 1 avond 2 pillen van 275mg. Dit is door gegaan tot december, en toen besefte ik toch wel dat het echt niet goed was. Ik had ook geen plezier meer in feesten en drugs gebruiken. Ik heb toen dus met oud en nieuw voor het laatst XTC gepakt, en toen toch wel besloten dat ik me weer normaal wou gaan voelen. De derealisatie was toen dus heel heftig geworden, omdat ik al die maanden drugs had gebruikt, en steeds meer, terwijl ik al last had van derealisatie. Ik ben toen dus meteen gestopt met feesten en drugs gebruiken. Oud en nieuw was dus de laatste keer, wat betekend dat ik nu vandaag de dag precies 8 maanden geen drugs meer heb gebruikt. Ik ben nu een aantal maanden bezig met 4 keer in de week sporten, eet super gezond, veel fruit en dergelijke, gebruik ook vitamine pillen enz. Echter heb ik nog steeds last van derealisatie… Ik heb al zoveel geprobeerd, maar het lijkt wel of het dit keer niet meer weg wilt gaan, waar het de eerste keer na 2 maanden weg was… Ik ben al een keer naar de dokter geweest, maar dit probleem is vrij onbekend, dus de meeste dokters hebben hier totaal geen verstand van, en weten er nog veel minder over dan ik. Ik heb op internet ook ergens een speciale psycholoog gevonden voor mensen met derealisatie, maar naast het feit dat deze ver weg gevestigd zat, kostte dit iets van €200,- per uur, en dan is het nog maar de vraag of dit iets gaat helpen, want daar geloof ik eerlijk gezegd ook niet in… Ik zou echt alles willen proberen uiteraard, maar ik ben ook maar een student dus €200,- per uur ga ik uiteraard niet kunnen betalen, aangezien dit probleem ook niet met 1 gesprekje van een uur opgelost gaat zijn… Daarom is mijn vraag nu aan jullie, aangezien dit een drugforum is, zijn er hier mensen die hier ervaringen mee hebben? Zelf gehad, of kent iemand die het heeft gehad o.i.d.? En zo ja, wat heb jij of die persoon gedaan wat hielp?
Ik loop er nu al zolang mee rond dat ik er eerlijk gezegd al wel een beetje aan gewend ben en mee heb leren leven, maar het is echt een kut gevoel, en ik ben op dit moment bang dat ik er nooit meer vanaf kom. Ik heb ook helemaal geen plezier meer in dingen (zoals naar feesten gaan o.i.d.), en soms als het gevoel te heftig wordt (later op de dag, of na een lange/drukke dag, of op een plek waar veel mensen zijn), is het echt heel beangstigend… Dan heb ik bijna geen controle meer, alles gaat vanzelf, alles is wazig… Gewoon de hele dag ben ik licht in een space, zo voelt het… Sorry voor het lange verhaal, ik wou het even goed uitleggen, en hoop echt dat iemand dit herkent en me er mee kan helpen… Bedankt voor het lezen in ieder geval!!!
 

Bobsacamano

Badass junkie
Hey Welkom op het forum.

Wat een verschrikkelijk verhaal en super klote dat je dit hebt. Derealisatie is een onbekend maar heftig fenomeen. Zelf ben ik er niet mee bekend. En ken ook niemand die het heeft of heeft gehad. Wel zou ik er zoveel mogelijk over lezen als ik jou was.

Zoek ook is op youtube. Vaak zijn er mensen die hetzelfde hebben als jij en hands-on tips kunnen geven. Ik vond bijvoorbeeld dit kanaal voor je

https://www.youtube.com/channel/UC4ez2U2tHASvChhHIMWBUfg

Verder zou ik als ik jou was echt geen drugs meer doen misschien wel nooit meer. Een gezonde geest waar je op kan vertrouwen de rest van je leven is misschien wel belangrijker als een gezond lichaam.

Wat mij verder heel erg helpt in stress situaties is de natuur opzoeken. Probeer ook jezelf te zijn daar probeer niet bezig te zijn met andere zaken zoals je mobiel of zelfs lezen. Gewoon zitten en proberen te voelen.

heel veel succes.
 

Frqz

Newbie
Bedankt!!
Ik heb me eigen er al veel in verdiept, maar ga er zeker nog meer over lezen en filmpjes kijken. Bedankt voor de tip!
Ik was inderdaad ook niet van plan om ooit nog drugs te gaan gebruiken in mijn leven, heb er totaal geen behoefte meer aan, en een heldere geest is voor mij veel meer waard weet ik nu.
Dat kanaal ziet er goed uit, denk dat ik daar zeker wat aan ga hebben! Ik ga al de filmpjes kijken, bedankt!!
 

Bobsacamano

Badass junkie
Daar ben ik blij mee om om te horen. Ik vind het echt heel erg voor je. Het is klote dat je het jezelf hebt aangedaan maar at doet er nu niet meer toe. Hopelijk trekt het langzaam weg. Het kan heel lang duren maar ik geloof wel in de plastischiteit van de hersenen. Het kan even duren maar hou goede hoop.

Ik zou je graag verder helpen maar ik kan er verdeer niet veel over zeggen helaas.

Frqz zei:
Bedankt!!
Ik heb me eigen er al veel in verdiept, maar ga er zeker nog meer over lezen en filmpjes kijken. Bedankt voor de tip!
Ik was inderdaad ook niet van plan om ooit nog drugs te gaan gebruiken in mijn leven, heb er totaal geen behoefte meer aan, en een heldere geest is voor mij veel meer waard weet ik nu.
 

Frqz

Newbie
Bobsacamano zei:
Daar ben ik blij mee om om te horen. Ik vind het echt heel erg voor je. Het is klote dat je het jezelf hebt aangedaan maar at doet er nu niet meer toe. Hopelijk trekt het langzaam weg. Het kan heel lang duren maar ik geloof wel in de plastischiteit van de hersenen. Het kan even duren maar hou goede hoop.

Ik zou je graag verder helpen maar ik kan er verdeer niet veel over zeggen helaas.

Toch super bedankt voor je hulp en medeleven, doet me al goed!! Ik blijf zeker goede hoop houden! Ook als het even wat minder gaat.
 

Bobsacamano

Badass junkie
Het lijkt vooral door stress in stand te worden gehouden maar goed dan komt er bij mij nog een vraag omhoog.

Derealisatie kan komen door een trauma en door extreme stress. Bij jou is het ontstaan door drug gebruik. Ik vraag me af of de bestrijding dan hetzelfde zou zijn of dat het compleet anders is.

Ik kan me voorstellen dat door drugs de derealisatie komt door schade en bij stress door trauma dit is een hele andere oorzaak.

Frqz zei:
Bobsacamano zei:
Daar ben ik blij mee om om te horen. Ik vind het echt heel erg voor je. Het is klote dat je het jezelf hebt aangedaan maar at doet er nu niet meer toe. Hopelijk trekt het langzaam weg. Het kan heel lang duren maar ik geloof wel in de plastischiteit van de hersenen. Het kan even duren maar hou goede hoop.

Ik zou je graag verder helpen maar ik kan er verdeer niet veel over zeggen helaas.

Toch super bedankt voor je hulp en medeleven, doet me al goed!! Ik blijf zeker goede hoop houden! Ook als het even wat minder gaat.
 

Psychedelibee

Badass junkie
Oppersjamaan
Emeritus Mod
Tripreporter
Vervelend om te horen zeg.

Zelf geen ervaring met derealisatie dus weet verder ook niet heel goed wat je er tegen kunt doen. Maar je zou eens kunnen bellen met het medisch spreekuur partydrugs, zij zijn gespecialiseerd in klachten nav drugs gebruik. Wellicht dat zij beter kunnen helpen bij dit soort klachten. Hier vind je meer info.
 

SkittlesAndMe

Badass junkie
Emeritus Mod
Vervelend verhaal, ik heb er zelf ook ervaring mee en het kan zeker wel even duren voordat het weer beter wordt. Gebruik in ieder geval geen drugs meer voor een aantal maanden anders zal het niet beter worden. Accepteer dat je er last van hebt. Stress, angst en druggebruik zijn toch wel de grootste veroorzakers en instandhouders hiervan.

Neem even contact op met het Landelijk Spreekuur Partydrugs inderdaad (linkje wat Psychedelibee hierboven plaatst). Daar zit een specialist op het gebied van derealisatie door drugs, die kan je absoluut verder helpen. Mocht je besluiten daar in behandeling willen, wordt dat volledig vergoed. Mocht je daar nog vragen over hebben kun je me ook altijd even een PB sturen!

Sterkte ermee!
 

GoedeWiet

Experimenterende gebruiker
Hey, erg herkenbaar je verhaal. Bij mij werd derealisatie getriggerd door langdurige stress, maar ik zag later dat de kenmerken ervan ook aanwezig waren toen ik nog veel feestte (vooral na doorhalen en veel xtc).

De oplossing is simpel:
- de triggers vermijden
- gezond leven (sport en slaap)
- er niet teveel bij stilstaan (bv teveel erover lezen)
- doorgaan met je leven, dus je niet laten beperken

Met dat laatste bedoel ik dat je vooral door moet gaan. Ik was in dat jaar druk met universitair afstuderen, en ondanks dat ik heel wat kutmomentjes gehad heb, is het gewoon gelukt. Zogauw je eraan 'toegeeft', is het einde zoek.

Heb ook geduld. Ik heb er 2 jaar mee gelopen in grote mate, daarna 2 jaar maar af en toe, en nu nog maar heel soms. Het is kut, maar afleiding helpt, want het zit in je hoofd.
 

SkittlesAndMe

Badass junkie
Emeritus Mod
GoedeWiet zei:
- er niet teveel bij stilstaan (bv teveel erover lezen)

GoedeWiet zei:
Het is kut, maar afleiding helpt, want het zit in je hoofd.

Vooral deze zijn heel belangrijk inderdaad. Als je er heel veel mee bezig gaat zijn, omdat je het wilt aanpakken, kan dat dus ook weer een averechts effect hebben.

Derealisatie ontstaat op het moment dat jij een ervaring hebt die te heftig en te intens is voor je brein. Op dat moment sluit je brein zich af voor de buitenwereld en zorgt dat prikkels geremd worden voor ze binnenkomen. Daarom lijkt het alsof er een soort afstand tussen jou en de wereld zit en alsof het als een film afspeelt. Dit gebeurt bijvoorbeeld ook bij mensen die een natuurramp meemaken of een oorlog.

Normaal gesproken trekt dat dus weg als de ramp voorbij is. Bij overmatig druggebruik, en dan vooral met blowen en XTC, blijft het vaak langer hangen.

Als je het accepteert en jezelf goed rust geeft, goed eet en genoeg beweegt, zal het vanzelf minder worden.
 

Frqz

Newbie
Bobsacamano zei:
Het lijkt vooral door stress in stand te worden gehouden maar goed dan komt er bij mij nog een vraag omhoog.

Derealisatie kan komen door een trauma en door extreme stress. Bij jou is het ontstaan door drug gebruik. Ik vraag me af of de bestrijding dan hetzelfde zou zijn of dat het compleet anders is.

Ik kan me voorstellen dat door drugs de derealisatie komt door schade en bij stress door trauma dit is een hele andere oorzaak.

Ik heb ook wel last van lichte stress/ onrust, grotendeels van de dag. Die stress/onrust is altijd wel licht aanwezig geweest denk ik, maar door de derealisatie wel sterker geworden denk ik. Ik slaap ook zeer slecht, wordt iedere nacht minimaal 2x wakker. Dit is ook sinds de derealisatie gekomen, daarvoor sliep ik altijd perfect. Ik denk dat het dus vooral een samenhang van deze dingen is die het in stand houd/ verergert...

SmartieAndMe zei:
Vervelend verhaal, ik heb er zelf ook ervaring mee en het kan zeker wel even duren voordat het weer beter wordt. Gebruik in ieder geval geen drugs meer voor een aantal maanden anders zal het niet beter worden. Accepteer dat je er last van hebt. Stress, angst en druggebruik zijn toch wel de grootste veroorzakers en instandhouders hiervan.

Drugs heb ik al 8 maanden niet meer gebruikt, en ga ik ook nooit meer in mijn leven gebruiken, dat is iets wat zeker is! Stress en angst zijn licht aanwezig, maar het is moeilijk om dit volledig weg te krijgen als dit in je zit denk ik...

GoedeWiet zei:
Hey, erg herkenbaar je verhaal. Bij mij werd derealisatie getriggerd door langdurige stress, maar ik zag later dat de kenmerken ervan ook aanwezig waren toen ik nog veel feestte (vooral na doorhalen en veel xtc).

De oplossing is simpel:
- de triggers vermijden
- gezond leven (sport en slaap)
- er niet teveel bij stilstaan (bv teveel erover lezen)
- doorgaan met je leven, dus je niet laten beperken

Met dat laatste bedoel ik dat je vooral door moet gaan. Ik was in dat jaar druk met universitair afstuderen, en ondanks dat ik heel wat kutmomentjes gehad heb, is het gewoon gelukt. Zogauw je eraan 'toegeeft', is het einde zoek.

Heb ook geduld. Ik heb er 2 jaar mee gelopen in grote mate, daarna 2 jaar maar af en toe, en nu nog maar heel soms. Het is kut, maar afleiding helpt, want het zit in je hoofd.

Na doorhalen of /weinig/slecht slapen is het gevoel veel heftiger inderdaad! Ik wordt iedere nacht wel een paar keer wakker sinds ik het heb, en vroeger toen ik xtc gebruikte haalde ik iedere nacht door als ik gebruikt had... Dit zal dus zeker ook een rol spelen. Daarnaast heb ik het grotendeel van de dag last van lichte stress/onrust, maar het is lastig om hier van af te komen als dit in je zit denk ik... Ik probeer de triggers zoveel mogelijk te vermijden, sporten doe ik nu 4 x in de week, slapen gaat redelijk (zoals eerder gezegd wordt ik iedere nacht wel wakker, hiermee bedoel ik dat ik echt maar een seconde wakker ben, tijden verschillen, en daarna meestal weer direct in slaap val... Dit zal door de onrust/stress komen denk ik... Wel gebruik ik nu melatonine en een kruidencombinatie voor nachtrust. Dit werkt erg goed, ik kom snel in slaap, maar alsnog wordt ik iedere nacht wel minimaal 1 keer een seconde wakker.
Niet teveel bij stil staan is iets wat ik de afgelopen tijd ook zeker heb gedaan, gewoon doorgaan als het gevoel overheerst... Maar omdat het soms toch echt wel heel heftig kan voelen, is het moeilijk om er aan te ontkomen... Maar ik probeer het zeker zoveel mogelijk te negeren!
Ik zit momenteel op een HBO opleiding, en ondanks dat ik me heel de propedeuse suf en dood van binnen heb gevoeld, heb ik mijn propedeuse als een van de weinige wel weten te behalen... Dus er valt zeker mee om te gaan, maar het gevoel is gewoon echt heel beangstigend op sommige momenten... En afleiding helpt zeker inderdaad, maar is soms moeilijk te zoeken...

SmartieAndMe zei:
Vooral deze zijn heel belangrijk inderdaad. Als je er heel veel mee bezig gaat zijn, omdat je het wilt aanpakken, kan dat dus ook weer een averechts effect hebben.

Derealisatie ontstaat op het moment dat jij een ervaring hebt die te heftig en te intens is voor je brein. Op dat moment sluit je brein zich af voor de buitenwereld en zorgt dat prikkels geremd worden voor ze binnenkomen. Daarom lijkt het alsof er een soort afstand tussen jou en de wereld zit en alsof het als een film afspeelt. Dit gebeurt bijvoorbeeld ook bij mensen die een natuurramp meemaken of een oorlog.

Normaal gesproken trekt dat dus weg als de ramp voorbij is. Bij overmatig druggebruik, en dan vooral met blowen en XTC, blijft het vaak langer hangen.

Als je het accepteert en jezelf goed rust geeft, goed eet en genoeg beweegt, zal het vanzelf minder worden.

Ik heb de afgelopen tijd inderdaad er zo min mogelijk aan gedacht, en als het gevoel heftig werd gewoon door gaan met wat ik deed en er niet aan denken. In zo'n situatie helpt dat inderdaad wel een beetje, want ik kan me herinneren dat ik 1x in de klas zat, het gevoel toen intenser werd, en toen een beetje in paniek raakte... Ik ben toen naar de wc gegaan in de hoop tot rust te komen, maar ik dacht er teveel aan, en kon het niet meer aan toen, dus ben toen maar naar huis gegaan... Maar als ik nu in zo'n situatie kom denk ik er inderdaad gewoon niet aan, dan heb je na een tijdje al niet meer in de gaten dat het gevoel zo overheerst...
Ik merk inderdaad dat het gevoel heftiger wordt in situaties met veel prikkelingen, bijvoorbeeld als er veel mensen op 1 plek zijn, bijv. als ik de kantine in loop op school, of een club met veel mensen enz.
Ik probeer mezelf goed rust te geven, ondanks de lichte onrust/stress die ik in me heb en het wakker worden iedere nacht zoals hierboven in dit bericht beschreven... Bewegen en eten zit zeker goed bij mij de laatste paar maanden.

Allemaal super bedankt voor de reacties!! Ik heb zeker wat aan jullie tips, en ook goed om te lezen dat de persoon hierboven er na 2 jaar bijna geen last meer van heeft, geeft goede hoop dus!!
 

ZERO-

Badass junkie
Emeritus Mod
Hey TS, hoe gaat 'ie nu? Ik had laatst een keer derealisatie gehad en dat was doodeng want ik wist niet wat er gebeurde. Vroeg me af hoe het met je ging.
 

ElvenSpice

Bewuste gebruiker
Tripreporter
Het belangrijkste om te weten bij een derealisatie is dat het compleet mentaal is, een tijdelijk idee/manier van kijken naar de wereld en niks ernstigs doet met je fysieke gesteldheid. De beste omschrijving die ik kan geven is dat je gewoon bezig bent met iets en plotseling gaat er een schakelaar om en zie je de wereld van een heel ander perspectief. Alsof je vanaf een afstand of in een globaler beeld naar je eigen ervaring kijkt. De angst komt door de plotseling disruptie, de schakelaar die ineens om schakelt en het voelt alsof je uit die flow bent en in een compleet andere gedachten gang wordt geplaatst.

Ik heb die denk ik 3 jaar geleden ook een keer ervaren, maar daar herstel je compleet van. Het proces het vooral veel aandacht nodig, wat voel je nu eigenlijk, kun je dit nieuwe perspectief vergelijken en wat zijn nu de eigenschappen die jou beperken op dat moment, maar misschien ook verrijken in een inzicht over hoe de menselijke psyche werkt. De ervaring heeft mij zeker rijker gemaakt in hoe ik begrijp wat psychologisch gedrag is, dat perceptie niet altijd gefixeerd hoeft te zijn, bv. die compleete shift in perspectie die derealisatie van het ene op het andere moment kan hebben.

De volgende keer als je merkt dat je op iets focust, bv in de klas, en de schakelaar gaat om dus je wordt plots weer geconfronteerd met dat andere perspectief, accepteer het dan gewoon en kijk wat voor interesante dingen je kan opmerken. Uiteindelijk zal je tot de conclusie komen dat dit 'perspectief' en je perspectief in de derealisatie precies de zelfde eenheid delen van ervaring, maar dat je jij emoties ergens op projecteerd.

Meditatie helpt hiervoor enorm omdat je alle rommelige gedachten op het oppervlak laat varen en een steeds heledere kijk krijgt waar emoties vandaan komen, hoe je ze positief kan plaatsen ect.
 

PiraatPanda

Belezen gebruiker
Ik heb een paar ervaringen gehad die volgens mij vallen onder derealisatie. Eerste keer was toen ik terug kwam van Lowlands en daar veeeel pillen en andere drugs had gebruikt. Mijn hele dorp leek opeens zo nep. Ik had alle herinneringen nog aan mijn oude school, de winkels, mijn spullen thuis etc. Maar al het gevoel was weg. Daardoor leek de wereld op een bepaalde manier ook heel kleurloos en wazig. Maar lastig uit te leggen. Dit trok geleidelijk weg binnen een dag of 5.

Tweede keer was na lange periode veel te veel xtc. De wereld leek ineens verderweg. Alsof je door de verkeerde kant van een verrekijker kijkt. Als ik moe werd leek de wereld soms ineens uit puzzelstukjes te bestaan en in elkaar te zakken. Kartonnen puzzelstukjes die naar beneden vallen. Dat was behoorlijk freaky. Ik was bang dat ik permanente hersenschade zou hebben opgelopen. Maar geloof dat t binnen een week of 2 over was. Toen ben ik trouwens gestopt met de xtc :grin:

De laatste keer was toen ik besloot cold turkey af te kicken van alprazolam. (Geen aanrader). De wereld voelt dan opeens aan als een horrorfilm. En als ik in de spiegel keek dan dacht ik 'wat een schattig meisje' (terwijl ik mezelf normaal helemaal niet schattig vind), maar ik had totaal niet t gevoel dat ik dat zelf was. Maar gelukkig was na een week het ergste ook wel over.

Klote dat t bij jou zo lang aanhoudt. Ik denk idd dat gezond leven en de tijd nemen voor herstel belangrijk is. Je brein is tenslotte plastisch. Merk je inmiddels al enige verbetering?
 

ZERO-

Badass junkie
Emeritus Mod
ElvenSpice zei:
Meditatie helpt hiervoor enorm omdat je alle rommelige gedachten op het oppervlak laat varen en een steeds heledere kijk krijgt waar emoties vandaan komen, hoe je ze positief kan plaatsen ect.
Door extreme moeheid icm meditatie ben ik er juist in gekomen.. Ik ben nu soms bang dat het in dat soort situaties weer gebeurd dus ik doe tijdens het mediteren veel vaker m'n ogen af en toe open :P

Wat naar, al die ervaringen, zo lang ook. Ik freakte al door/tijdens/na 1 dag.
 
Bovenaan