GHB boek: parttime junkie

Pollewop

Bewuste gebruiker
Ik ben altijd erg niewschierig naar verhalen van anderen, over het hoe, wat en waarom. Veelal documentaires gezien op Netflix of YouTube maar ook veelvuldig hier op DF.

Zelf heb ik GHB 2x geprobeerd maar blijkt uiteindelijk niks voor mij te zijn. Toch buiten alle info om die je hier kunt vinden, wil ik jullie attenderen op het boek over de verslaving van GHB.

Een kleine intro:

Renee Kelder groeit op in een liefdevol, hoogopgeleid en vrijzinnig gezin. Ze kijken naar de vpro, rijden een Volvo en wonen in een keurige buurt in Heemstede. Een gezin waar je veel van verwacht, maar niet dat de jongste dochter vanaf haar negentiende zwaar verslaafd raakt aan ghb. Zes jaar lang leidde Kelder een onwaarschijnlijk dubbelleven, want ondanks haar vernietigende levensstijl vol drank en drugs studeerde ze ondertussen braaf in vier jaar af, ging ze nog trouw naar haar museumclubje en werkte ze in de verslavingszorg _ de perfecte dekmantel. Niemand had iets door. De parttime-junkie is het openhartige, spannende en ongelooflijke verhaal van een meisje dat kon liegen als geen ander, maar dat uiteindelijk vooral zichzelf voor de gek hield. Hiermee sluit Renee Kelder haar dubbelleven en haar drugsverleden definitief af. Renee Kelder (1985) is maatschappelijk werker en woont in Amsterdam met haar hond Flip. Ze studeert humanistiek aan de Universiteit voor Humanistiek in Utrecht. GHB is de laatste jaren steeds populairder aan het worden onder jongeren omdat het goedkoop en gemakkelijk zelf te maken is. Velen weten niet dat het gevaarlijker en verslavender is dan heroïne.

Te bestellen op bol, ben benieuwd wat jullie er van vinden!
 

8️⃣6️⃣

Badass junkie
GHB is ook niet mijn ding. En dan is het lastig voor te stellen dat deze drug zo'n probleem kan zijn. Maar dat is het dus wel voor heel veel mensen.

Ik gebruik niet door de week, dat gaat gewoon niet vind ik. Of ze zien het aan me, of ik ga balen in de comedown en dat wil ik niet in mn normale leven. Dus gebruik ik alleen maar drugs als dat kan.

Maar GHB is net even anders. Duurt zo kort, en je kan het nauwelijks aan je zien. En je hebt in eerste instantie geen enkele comedown. Daarom hebben mensen misschien de neiging om deze drug dus wel in het dagelijks leven te doen, gewoon omdat het kan. Op de korte termijn dan. Want op de lange termijn ben je elke nacht om de 2 uur de wekker aan het zetten. En dat hou je echt niet vol. Om dan een heel vervelende en ook nog gevaarlijke afkick te ervaren.

Het is van alle drugs degene waar ik het meest mee uitkijk, hoewel ik zelf denk dat ik er nooit mee in de problemen zou kunnen komen. Ik gebruik het nu af en toe in de comedown van de speed, maar alleen maar 1 dosis, ik durf daarna geen tweede te pakken want dat is al het begin van een binge. En als het op is of ik het weggegeven heb haal ik het nooit meer in huis.
 

Coffeecup

Belezen gebruiker
Aan mij begon je het te zien na drie dagen gebruik. Zodra de slaap problemen zijn intrede begonnen te doen, volgde de rest heel vlug. Flinker gezicht, droge huid hangende oogleden. Blij dat ik dat niet meer heb
 
Bovenaan