Ivm heftige pijnen voor 8 maanden heb ik voornamelijk paracetemol gebruikt. Tramadol en diclofenac waren voor mij bijna niet bruikbaar omdat ik vervelende bijwerkingen kreeg waardoor ik niet kon werken. Dus als de pijn echt niet te harden was moest ik stoppen. Tot ik verplicht met kerstvakantie moest, was mijn afleiding weg en kon ik de pijn moeilijk hanteren. Pijn werd veroorzaakt door een verbrijzelde teen, met bloedvaten die niet werkte en neuroom. Vlak voor kerst kreeg ik van de huisarts fentanyl 25. Gelukkig uiteindelijk snel geopereerd op 5 jan waarna de pijn heel snel weg ging.
In mijn blijschap heb ik op 10 jan de fentanyl pleister verwijderd ndat drie onafhankelijke artsen nooit wat hadden gezegd van langzaam afbouwen. Dat heb ik geweten. Heb een volledige cold turkey gehad en heb nog behoorlijk last van ontwenningsverschijnselen. Op zaterdag avond had ik wel gelijk dat er wat mis was en vond het volgende op internet:
Neem contact op met uw arts als u last krijgt van een van de volgende ontwenningsverschijnselen: onrust, diarree, hartkloppingen, loopneus, niezen, kippenvel, koorts, zweten, rillen, gapen, verlies van eetlust, misselijkheid en maagkrampen.
Behalve maagkrampen en koorts had ik het hele rijtje in volle hevigheid. Daarbij kwam hysterisch huilen, extreem koud voelen, apatisch...
Alle verschijnselen heb ik nog steeds, wel in mindere mate en de periode dat ik me normaal voel worden elke dag wat langer. Een verbetering van ongeveer 10% per dag moet je bedenken.
Naast de fentanyl zei de chirurg nog dat ik door de langdure hele hoge pijn mijn lijf veel eigen endorfines had aangemaakt om me in leven te houden. Bovenop deze eigen endorfines bleek ik in verhouding een hoge dosing morfine te hebben gehad, de pleisters stonden in verhouding tot 90 mg per dag.
Heb eerst veel onbegrip gehad van huisarts en de andere twee artsen. Pas de chirurg en alle anesthesisten riepen gelijk dat ik aan het afkicken ben en ik nooit zomaar had moeten stoppen. Huisarts heeft zijn excusses aangeboden, maar ik zit er maar mooi mee.
Wie heeft hier ook ervaringen mee gehad? Wie weet hoe lang dit ongeveer nog kan duren, want er zijn fases die heel moelijk te verwerken zijn. En wie heeft tips om te zorgen dat het proces versneld?
In mijn blijschap heb ik op 10 jan de fentanyl pleister verwijderd ndat drie onafhankelijke artsen nooit wat hadden gezegd van langzaam afbouwen. Dat heb ik geweten. Heb een volledige cold turkey gehad en heb nog behoorlijk last van ontwenningsverschijnselen. Op zaterdag avond had ik wel gelijk dat er wat mis was en vond het volgende op internet:
Neem contact op met uw arts als u last krijgt van een van de volgende ontwenningsverschijnselen: onrust, diarree, hartkloppingen, loopneus, niezen, kippenvel, koorts, zweten, rillen, gapen, verlies van eetlust, misselijkheid en maagkrampen.
Behalve maagkrampen en koorts had ik het hele rijtje in volle hevigheid. Daarbij kwam hysterisch huilen, extreem koud voelen, apatisch...
Alle verschijnselen heb ik nog steeds, wel in mindere mate en de periode dat ik me normaal voel worden elke dag wat langer. Een verbetering van ongeveer 10% per dag moet je bedenken.
Naast de fentanyl zei de chirurg nog dat ik door de langdure hele hoge pijn mijn lijf veel eigen endorfines had aangemaakt om me in leven te houden. Bovenop deze eigen endorfines bleek ik in verhouding een hoge dosing morfine te hebben gehad, de pleisters stonden in verhouding tot 90 mg per dag.
Heb eerst veel onbegrip gehad van huisarts en de andere twee artsen. Pas de chirurg en alle anesthesisten riepen gelijk dat ik aan het afkicken ben en ik nooit zomaar had moeten stoppen. Huisarts heeft zijn excusses aangeboden, maar ik zit er maar mooi mee.
Wie heeft hier ook ervaringen mee gehad? Wie weet hoe lang dit ongeveer nog kan duren, want er zijn fases die heel moelijk te verwerken zijn. En wie heeft tips om te zorgen dat het proces versneld?