Zo en nu eindelijk ergens om mijn frustratie op te schrijven. Ik ben vanaf mijn 14de begonnen met echt drinken en op mijn 12de eerste drankje (oudere vrienden)ben nu 17. Toen ik nog regelmatig stapte met mijn familie(jongeren)(Nu alleen met me maten) dronk ik wel is te veel bier, kwestie van grenzen leggen. Op mijn 15/16 weet ik dan ook mijn grenzen. Maar op de dag van vandaag wordt je er nog op aangekeken op die ene keer dat je je ff vol liet gieten
. Er wordt dan ook gezien als de BIERMAN.
Ik kom dan ook meestal aangeschoten thuis(weekend) maar nooit meer dronken want ik weet mijn grenzen. Heb daardoor dus ook een tijdje coke gebruikt om dus niet meer aangeschoten thuis te komen maar daar ben ik gelukkig vanaf. Uit frustratie en ik ook meer gaan drinken
Er wordt ook gezegt alcholist dit dat. Maar ben ik dan echt ''verslaafd'' als ik meestal aangeschoten thuis en niet dronken. Of heb ik een vertekend beeld van alchoholverslaving.
Alvast bedankt
. Er wordt dan ook gezien als de BIERMAN. Ik kom dan ook meestal aangeschoten thuis(weekend) maar nooit meer dronken want ik weet mijn grenzen. Heb daardoor dus ook een tijdje coke gebruikt om dus niet meer aangeschoten thuis te komen maar daar ben ik gelukkig vanaf. Uit frustratie en ik ook meer gaan drinken
Er wordt ook gezegt alcholist dit dat. Maar ben ik dan echt ''verslaafd'' als ik meestal aangeschoten thuis en niet dronken. Of heb ik een vertekend beeld van alchoholverslaving.
Alvast bedankt