Ik heb het nog gehoord dat ik een bepaalde zelfvernietiginsmechanisme in mij heb die bij mij bij tegenslagen in gang word gebracht. Dus er zal wel iets van aan zijn.
Misschien wel goed om bij stil te staan dat zo'n gedachte heel gevaarlijk kan zijn.
"Ik heb een soort zelfvernietigingsmechanisme in mijn hersenen die actief wordt bij tegenslagen, wat mij machteloos maakt op zo'n moment."
Niet erg behulpzaam...
Ik denk dat we allemaal soms weleens de aantrekkingskracht van dat coping-mechanisme voelen. Als iets heel moeilijk is, het gevoel hebben om eraan toe te geven en de "makkelijke" weg te kiezen. Maar dat dit in de ene persoon veel sterker gevoeld wordt dan in de andere. Maar train je dat mechanisme ook niet als je eraan toegeeft denk ik dan? Wordt het daar niet sterker door? En ik vraag me af, is het niet meer software dan hardware?
Uit je verhaal merk ik op dat je je wel bewust bent van wat er gebeurd. Dat is toch al een cruciaal inzicht om te hebben. Persoonlijk ben ik van mening dat zelf-discipline in staat is dergelijke mechanismen te 'over-rulen' en dat je dus een keuze hebt om wel/niet toe te geven aan zulke drives. Niet dat dat makkelijk zal gaan waarschijnlijk...