Neo-Shulginist
Badass junkie
Deze week heb ik nog eens geëxperimenteerd met een disso die al héél lang op de plank lag te wachten: ephenidine. Een vriend van me was er helemaal lyrisch over en gaf me een riante zak cadeau om het eens uit te proberen. Daar heb ik alleen een jaartje of twee mee gewacht.
Dit verhaal is een samenvatting van twee ervaringen
2 jaar lang wachten op het juiste moment
Ephenidine is een van de minder besproken dissociatieve research chemicals die op dit moment (nog) verkrijgbaar is. Als ik de verhalen van die vriend van me hoorde, dan begreep ik niet helemaal waarom. Volgens hem was het de ideale combinatie tussen een disso en een psychedelicum.
Dat klonk op zich wel interessant, alleen ik zat altijd een beetje tegen de werkingstijd aan te hikken. Ephenidine werkt een uurtje of 7, wat ik toch een behoorlijke tijd vind. Mijn favoriete manier om ketamine te nemen is namelijk om 's avonds een paar sleutelpuntjes te nemen en dan met een lichte roes wat natuurdocu's te kijken. Heerlijk rustgevend. Alleen om zoiets nou 7 uur lang te gaan proberen...
Ik heb ook een tijd lang getwijfeld of ik op een feestje ephenidine zou proberen. Daarvoor zou 'ie geschikt moeten zijn vanwege zijn licht-psychedelische effect en tegelijk relatief heldere headspace. Maar ik ben niet zo'n fan van disso's op feestjes. Ik vind dat mensen daar een beetje ongezellig van worden. En ik ben dan wel zo eerlijk dat ik mezelf ook houd aan mijn eigen sociale normen. Dus een disso op een feestje? Toch maar niet.
Uiteindelijk kwam er dus afgelopen week een moment dat ik wel behoefte had aan even rust aan mijn kop. Ik zal eerlijk zijn, het was niet de beste overweging. Maar goed, ik had het zakje al een jaar of 2 liggen met de intentie om het te nemen. Dus waarom niet nu?
Toch niet echt het juiste moment; maar fuck it
Afgelopen dinsdag had ik eens een vrije dag. 's Ochtends ben ik netjes op tijd opgestaan en heb ik ontbeten, zoals een normaal volwassen persoon doet. De eerste uren van de dag heb ik me voornamelijk beziggehouden met saaie normale dingen. Totdat het een uurtje of 13.30 werd. Toen haalde ik het aloude zakje met wit poeder tevoorschijn. Uit mijn research was gebleken dat je met een dosis van 100 milligram oraal wel enige tijd zoet zou moeten zijn. Dus dat nam ik maar in.
Vervolgens was het wachten geblazen. De eerste effecten voel je weliswaar na ongeveer een half uurtje, maar het kan tot wel 2 uur duren totdat je de piek bereikt! Pas dus op dat je niet gaat denken 'ik voel nog niks', want dat kan inderdaad een behoorlijke tijd duren.
Na een half uurtje voelde ik een soort zacht gevoel en warm gevoel in mijn lichaam. Het voelde wel comfortabel. Verder had ik een zoete smaak in mijn mond die heel erg leek op van die namaaksuiker: aspartaam. Grappig. Maar buiten die gevoelens merkte ik eigenlijk niet zoveel.
Zelfs 2 uur na inname vond ik de ervaring behoorlijk underwhelming. Ik had gehoopt op lekker gedissocieerd (natuur)series kijken. Maar het werd gewoon redelijk helder naar mijn scherm kijken. Ik voelde me niet erg gedissocieerd en van de psychedelische effecten merkte ik ook helemaal niks. Ik voelde me dus een beetje in de aap gelogeerd.
Dan nog maar een keer proberen
Twee dagen later, op donderdagmiddag, had ik opnieuw zo'n fuck-it-moment. Nou ben ik ervaren genoeg om te weten dat je met research chemicals niet gelijk een dubbele dosis moet nemen. Dus ik besloot om het maar te houden op 150 milligram, volgens Psychonautwiki een 'heavy' dose.
Na een half uur begon weer het warme en zachte gevoel. Dit keer voelde ik me een heeeel klein beetje gedissocieerd. Ik kon ook wel ergens merken dat mijn motoriek een klein beetje verminderd was. Maar dat merkte ik alleen omdat ik er echt op zat te letten.
Ook deze dosis werd dus een teleurstellende ervaring. 2 uur na inname had ik nog steeds niet die lekkere zachte dissociatieve cocon waarin ik graag even zou verdwijnen. Daarom probeerde ik nog een extra dosis van 50 milligram te nemen. Hoewel ik online al had gelezen dat bijpakken niet echt zin heeft. Je voelt er niet echt iets meer van. Die online beschrijvingen bleken inderdaad te kloppen. De hele avond heb ik nauwelijks iets gevoeld. Er was wel wat aan de gang, maar dan heel zacht. Tegen het einde van de avond begon ik wel wat hoofdpijn te krijgen. Een teken dat het toch niet helemaal lekker zit allemaal.
Aan het einde van deze ervaring zat ik in gedachten alweer een nieuwe ervaring in te plannen. Maar voordat mijn plannen definitief een moment in mijn agenda hadden gebeiteld, dacht ik 'ho eens even'. Jij bent dit sowieso niet om de juiste redenen aan het proberen, @Neo-Shulginist. Dus bekijk het maar met je ephenidine. Ik liep naar de wc en huppakee, daar ging de rest van dit middel. Tot nooit meer ziens.
Conclusietje
Aan de ene kant was ik positief verrast door de aangename bodyload van ephenidine. Die was echt zeer aangenaam te noemen. 'Lekker zacht' heeft dus twee betekenissen. Aan de ene kant bedoel ik er het warme zachte gevoel in mijn lichaam mee. Maar aan de andere kant deed de ephenidine ook nagenoeg geen fuck. De 'heldere headspace' deed zichzelf wat dat betreft wel eer aan. Het voelde inderdaad net alsof ik nuchter was. Maar daar was ik dus juist niet echt naar op zoek.
Op zich was ik wel bereid om dit spul nog een keer op de 200 milligram dosis te proberen. Maar aan de andere kant vind ik het wel best geweest zo. De hoofdpijn is voor mij sowieso een teken dat je maar beter niet nog een hogere dosis kunt proberen. Met dit soort supernieuwe middelen wordt het mij dan te risicovol.
Dus volgens mij kom ik gewoon weer terug op de aloude klassieker: ketamine is gewoon beter dan de rc-varianten, zoals meestal het geval is.
Dit verhaal is een samenvatting van twee ervaringen
2 jaar lang wachten op het juiste moment
Ephenidine is een van de minder besproken dissociatieve research chemicals die op dit moment (nog) verkrijgbaar is. Als ik de verhalen van die vriend van me hoorde, dan begreep ik niet helemaal waarom. Volgens hem was het de ideale combinatie tussen een disso en een psychedelicum.
Dat klonk op zich wel interessant, alleen ik zat altijd een beetje tegen de werkingstijd aan te hikken. Ephenidine werkt een uurtje of 7, wat ik toch een behoorlijke tijd vind. Mijn favoriete manier om ketamine te nemen is namelijk om 's avonds een paar sleutelpuntjes te nemen en dan met een lichte roes wat natuurdocu's te kijken. Heerlijk rustgevend. Alleen om zoiets nou 7 uur lang te gaan proberen...
Ik heb ook een tijd lang getwijfeld of ik op een feestje ephenidine zou proberen. Daarvoor zou 'ie geschikt moeten zijn vanwege zijn licht-psychedelische effect en tegelijk relatief heldere headspace. Maar ik ben niet zo'n fan van disso's op feestjes. Ik vind dat mensen daar een beetje ongezellig van worden. En ik ben dan wel zo eerlijk dat ik mezelf ook houd aan mijn eigen sociale normen. Dus een disso op een feestje? Toch maar niet.
Uiteindelijk kwam er dus afgelopen week een moment dat ik wel behoefte had aan even rust aan mijn kop. Ik zal eerlijk zijn, het was niet de beste overweging. Maar goed, ik had het zakje al een jaar of 2 liggen met de intentie om het te nemen. Dus waarom niet nu?
Toch niet echt het juiste moment; maar fuck it
Afgelopen dinsdag had ik eens een vrije dag. 's Ochtends ben ik netjes op tijd opgestaan en heb ik ontbeten, zoals een normaal volwassen persoon doet. De eerste uren van de dag heb ik me voornamelijk beziggehouden met saaie normale dingen. Totdat het een uurtje of 13.30 werd. Toen haalde ik het aloude zakje met wit poeder tevoorschijn. Uit mijn research was gebleken dat je met een dosis van 100 milligram oraal wel enige tijd zoet zou moeten zijn. Dus dat nam ik maar in.
Vervolgens was het wachten geblazen. De eerste effecten voel je weliswaar na ongeveer een half uurtje, maar het kan tot wel 2 uur duren totdat je de piek bereikt! Pas dus op dat je niet gaat denken 'ik voel nog niks', want dat kan inderdaad een behoorlijke tijd duren.
Na een half uurtje voelde ik een soort zacht gevoel en warm gevoel in mijn lichaam. Het voelde wel comfortabel. Verder had ik een zoete smaak in mijn mond die heel erg leek op van die namaaksuiker: aspartaam. Grappig. Maar buiten die gevoelens merkte ik eigenlijk niet zoveel.
Zelfs 2 uur na inname vond ik de ervaring behoorlijk underwhelming. Ik had gehoopt op lekker gedissocieerd (natuur)series kijken. Maar het werd gewoon redelijk helder naar mijn scherm kijken. Ik voelde me niet erg gedissocieerd en van de psychedelische effecten merkte ik ook helemaal niks. Ik voelde me dus een beetje in de aap gelogeerd.
Dan nog maar een keer proberen
Twee dagen later, op donderdagmiddag, had ik opnieuw zo'n fuck-it-moment. Nou ben ik ervaren genoeg om te weten dat je met research chemicals niet gelijk een dubbele dosis moet nemen. Dus ik besloot om het maar te houden op 150 milligram, volgens Psychonautwiki een 'heavy' dose.
Na een half uur begon weer het warme en zachte gevoel. Dit keer voelde ik me een heeeel klein beetje gedissocieerd. Ik kon ook wel ergens merken dat mijn motoriek een klein beetje verminderd was. Maar dat merkte ik alleen omdat ik er echt op zat te letten.
Ook deze dosis werd dus een teleurstellende ervaring. 2 uur na inname had ik nog steeds niet die lekkere zachte dissociatieve cocon waarin ik graag even zou verdwijnen. Daarom probeerde ik nog een extra dosis van 50 milligram te nemen. Hoewel ik online al had gelezen dat bijpakken niet echt zin heeft. Je voelt er niet echt iets meer van. Die online beschrijvingen bleken inderdaad te kloppen. De hele avond heb ik nauwelijks iets gevoeld. Er was wel wat aan de gang, maar dan heel zacht. Tegen het einde van de avond begon ik wel wat hoofdpijn te krijgen. Een teken dat het toch niet helemaal lekker zit allemaal.
Aan het einde van deze ervaring zat ik in gedachten alweer een nieuwe ervaring in te plannen. Maar voordat mijn plannen definitief een moment in mijn agenda hadden gebeiteld, dacht ik 'ho eens even'. Jij bent dit sowieso niet om de juiste redenen aan het proberen, @Neo-Shulginist. Dus bekijk het maar met je ephenidine. Ik liep naar de wc en huppakee, daar ging de rest van dit middel. Tot nooit meer ziens.
Conclusietje
Aan de ene kant was ik positief verrast door de aangename bodyload van ephenidine. Die was echt zeer aangenaam te noemen. 'Lekker zacht' heeft dus twee betekenissen. Aan de ene kant bedoel ik er het warme zachte gevoel in mijn lichaam mee. Maar aan de andere kant deed de ephenidine ook nagenoeg geen fuck. De 'heldere headspace' deed zichzelf wat dat betreft wel eer aan. Het voelde inderdaad net alsof ik nuchter was. Maar daar was ik dus juist niet echt naar op zoek.
Op zich was ik wel bereid om dit spul nog een keer op de 200 milligram dosis te proberen. Maar aan de andere kant vind ik het wel best geweest zo. De hoofdpijn is voor mij sowieso een teken dat je maar beter niet nog een hogere dosis kunt proberen. Met dit soort supernieuwe middelen wordt het mij dan te risicovol.
Dus volgens mij kom ik gewoon weer terug op de aloude klassieker: ketamine is gewoon beter dan de rc-varianten, zoals meestal het geval is.
Laatst bewerkt:
