Eerste MDMA-ervaring, magisch...

[anhaedra]

Valt me op dat ik in januari nog echt een goede XTC-avond had, toen ging het nog lekker met m'n vriendin en zat ik prima in m'n vel. Eigenlijk is het pas echt kut geworden toen we uit elkaar gingen. Maar ja, oorzakelijke verbanden zijn hier moeilijk vast te stellen...

Valt wel mee.

Mdma pakken als je je al wat down voelt is gewoon niet zo'n goed idee.

Laten we het er op houden dat er wel een correlatie te ontdekken lijkt inderdaad.

En ja verder geldt dat mdma over tijd sowieso gewoon minder wordt bij iedereen, alleen met normale doseringen en voldoende tijd ertussen kun je het aantal keer dat het bijzonder blijft wel maximaliseren.

Ja, er is sprake van een verband, maar welk verband? Voel ik steeds minder van XTC door lichamelijke tolerantie? Of doordat ik minder goed in m'n vel zit? Beide? Of zit ik minder goed in m'n vel omdat ik te vaak XTC heb gedaan? Zelfde geldt voor de dip, wordt die erger omdat mijn hersenen de XTC steeds minder goed trekken, of borrelt gewoon mijn liefdesverdriet op?

Als twee dingen qua tijd samenvallen is er nog niks bewezen. Feit is dat mijn XTC-ervaring ook al minder werd toen ik nog gelukkig was in de liefde.

Maar uiteindelijk beïnvloedt het waarschijnlijk allemaal elkaar, je weet het toch niet precies, dus moet je ergens een variabele aanpakken om tot een beter resultaat te komen. Als ik minder XTC pak, kan dat alleen maar tot verbetering leiden, aangezien ik toch niet meer echt de vruchten ervan pluk.

 

[mikoz]

Voel ik steeds minder van XTC door lichamelijke tolerantie? en zit ik minder goed in m'n vel omdat ik te vaak XTC heb gedaan?
MDMA gebruik (al helemaal misbruik) zorgt ervoor dat de serotonine axonen kapot gaan.
Axonen zijn de uitlopers van een zenuwcel die ervoor zorgen dat er, in dit geval, serotonine van de ene zenuwcel naar andere zenuwcellen wordt geleid.
Serotonine is een neurotransmitter en zorgt voor een vredig, gelukzalig gevoel. Verder reguleert serotonine je slaapritme, imuunsysteem en nog wat meer lichamelijke functies.
Je kunt vast wel begrijpen dat wanneer een groot gedeelte van de serotonine axonen kapot zijn, je niet meer dat gelukzalige, vredige gevoel door gebruik krijgt en je je buiten gebruik down, moe, depressief voelt.

Nu wetende wat serotonine voor een rol speelt in je dagelijks leven, kun je je vast voorstellen dat het slopen van je axonen een inpact kan hebben op je leven. Als je stopt groeien er wel weer nieuwe axonen, maar deze zijn wel minder stabiel dan voorheen.

Of doordat ik minder goed in m'n vel zit? Beide?
Van wat ik heb gelezen en eruit opmaak zit je niet goed in je vel door hersenschade, een tekort aan serotonine overdracht, maar ook het feit dat de relatie voorbij is, waar je het niet mee eens lijkt te zijn. Je kunt het nog niet accepteren.
Nogmaals dit is hoe ik het zie.

Of zit ik minder goed in m'n vel omdat ik te vaak XTC heb gedaan?
Ja

Zelfde geldt voor de dip, wordt die erger omdat mijn hersenen de XTC steeds minder goed trekken, of borrelt gewoon mijn liefdesverdriet op?
Beide hebben er invloed op, MDMA blijven gebruiken maakt je verdrietiger en door het gebruik kun je je verdriet niet verwerken.
Stop met het gebruik van xtc en accepteer dat het over is. Ga de buitenlucht eens in, fiets een eind, neem een hobby of ga verder met je bestaande hobby (geen drugs ) sport/beweeg, eet gezond.
Er ligt een zware depressie op de loer als je op je huidige manier verder verder gaat. Depressie kan erg leerzaam zijn, maar zeker niet prettig.

Ik wens je verder veel succes, vind de weg naar onvoorwaardelijke liefde.

 

[Psychedelibee]

Laten we het er op houden dat er wel een correlatie te ontdekken lijkt inderdaad.

En ja verder geldt dat mdma over tijd sowieso gewoon minder wordt bij iedereen, alleen met normale doseringen en voldoende tijd ertussen kun je het aantal keer dat het bijzonder blijft wel maximaliseren.

Ja, er is sprake van een verband, maar welk verband? Voel ik steeds minder van XTC door lichamelijke tolerantie? Of doordat ik minder goed in m'n vel zit? Beide? Of zit ik minder goed in m'n vel omdat ik te vaak XTC heb gedaan? Zelfde geldt voor de dip, wordt die erger omdat mijn hersenen de XTC steeds minder goed trekken, of borrelt gewoon mijn liefdesverdriet op?

Als twee dingen qua tijd samenvallen is er nog niks bewezen. Feit is dat mijn XTC-ervaring ook al minder werd toen ik nog gelukkig was in de liefde.

Maar uiteindelijk beïnvloedt het waarschijnlijk allemaal elkaar, je weet het toch niet precies, dus moet je ergens een variabele aanpakken om tot een beter resultaat te komen. Als ik minder XTC pak, kan dat alleen maar tot verbetering leiden, aangezien ik toch niet meer echt de vruchten ervan pluk.

Je bevestigd nu juist het punt wat ik wilde maken. Een correlatie is iets heel anders dan een causaal verband.

Waarschijnlijk is er ergens best een verband in het geheel, maar zoals je schetst kan die alle kanten op gaan en heeft er over speculeren dus ook weinig zin. Ook als je nu aan een van de variabelen gaat sleutelen en dat leidt tot verbetering is er nog geen verband aangetoond. Dat neemt niet weg dat het natuurlijk wel de moeite waard is om aan de variabelen te gaan sleutelen. Zeker wanneer een van die variabelen xtc is en je er geen plezier meer uithaalt.

 

[Mindless]

Je kunt vast wel begrijpen dat wanneer een groot gedeelte van de serotonine axonen kapot zijn, je niet meer dat gelukzalige, vredige gevoel door gebruik krijgt en je je buiten gebruik down, moe, depressief voelt.

Ik wens je verder veel succes, vind de weg naar onvoorwaardelijke liefde.

Hierom heb ik nou mijn twijfels over de materialistische kijk op het leven, dat alles op een materialistische manier verklaarbaar zou zijn. Als geluk/vrede/liefde (allemaal hetzelfde imo) de voorwaarde zou stellen dat je serotonine axonen niet kapot zijn, dan is het dus voorwaardelijk. Echte liefde zou geen voorwaarde moeten stellen. Ik bedoel absoluut niet dat we onze serotonine axonen dan gerust kapot kunnen maken, want dat blijkt wel degelijk grote invloed te hebben op het functioneren van het lichaam (zolang je gelooft dat je een lichaam bent misschien :P ), maar de "liefde" die we ervaren op voorwaarde dat ons serotonine systeem goed werkt is imo om deze hele simpele reden niet liefde. Ik hou van je, zolang je... Knap waardeloze liefde dan.

 

[anhaedra]

...

Ik vind dit een nogal zwart-wit verhaal wat je hier schetst.

Niet om het een of ander, maar ik heb voor mijn opleiding vakken als psychofarmacologie gevolgd. Weliswaar een tijdje geleden inmiddels, maar gewoon om even aan te geven dat ik al wel iets begreep van die materie voordat je het me uitlegde.

Je stelling klopt sowieso niet want ik kan nog steeds een gelukzalig, vredig gevoel krijgen, zelfs buiten gebruik om, en ik kan me ook down en moe voelen, zelfs tijdens gebruik. Net hoe de wind waait.

Daarnaast zie ik iedereen om mij heen, en ook echt bijna iedereen, roekelozer met XTC omspringen dan ik. Ik bedoel, mijn log staat hierboven. XTC was superleuk, tot een paar maanden geleden. De eerste keer wijt je het nog aan liefdesverdriet, terecht of niet, dan valt het nog een keer tegen, en onlangs voor de 3e keer, en nu zeg ik dan ook: vaarwel XTC, ik vind er geen reet meer aan. Niks jarenlang gebruiken, of weekenden aan een stuk, of bizarre doseringen.

Wat moet er met de echte gebruikers gebeuren als mijn hersenen al fucked zouden zijn? Als XTC zo schadelijk was als jij beweert, waarom is er dan nog steeds totaal geen wetenschappelijke consensus daaromtrent? XTC wordt bijna gedoogd tegenwoordig, pubers gebruiken het bij het leven... waar gaat het heen met de wereld? Of loopt het nou ook weer niet zo'n vaart met die hersenschade?

Inderdaad, mijn relatiebreuk heeft er flink ingehakt. Dat heb je goed gezien, maar da's ook niet zo vreemd, want ik leg gewoon mijn gevoelens op tafel in dit topic. Maar als je echt vindt dat ik het naast het pure liefdesverdriet ook niet kan accepteren -- wat zo maar zou kunnen overigens -- dan wel even beargumenteren a.u.b.

FYI, ik sport 5-6 dagen in de week en volg een strikt dieet.

Ik ben een piekeraar, een denker, een cynicus ook. Heb altijd last gehad van mood swings, lang voordat ik ooit XTC gebruikte.

Je doet te veel aannames.

 

[anhaedra]

Anyway...

Ik ga de komende 3 feestjes maar 's pep gebruiken.

M'n 4FMP laat ik liggen want lijkt farmacologisch te veel op XTC.

 

[anhaedra]

Speed is goed bevallen.

Lekker beetje bij beetje doseren totdat je 'm precies goed voelt... niet dat wachten op de klapper zoals bij xtc, en je dan steeds afvragen: heb ik te veel gepakt... te weinig... kan ik al bijpakken? De effecten van pep zijn meer voorspelbaar en controleerbaar.

Ik bleef lekker scherp en sociaal, praterig, actief.

Wel een nacht doorgetrokken natuurlijk, dus lichamelijk misschien nog wel vermoeiender dan xtc. Maar het grote voordeel is dat het dus puur lichamelijk is. Psychisch ben ik juist opvallend goed gehumeurd sinds het gebruik, niet die dip zoals bij xtc.

En geil dat je ervan wordt...

 

[anhaedra]

Nog één keer een rapportje van mij, al is het maar voor mijn eigen verslaglegging...

4FMP

Dit weekend voor het eerst serieus 4FMP geprobeerd, het zogenaamde "xtc light". Om half 1 één capsule van 150mg, normale dosis dus. Verschillen met xtc:

- je blijft inderdaad scherper en helderder, vergelijkbaar met speed
- je krijgt het iets warmer en gaat wat meer zweten
- kreeg even het "loved up" gevoel wat ik bij xtc al een tijd kwijt ben, was zeer content met alles
- het komt heerlijk langzaam opzetten, met niet zozeer een piek maar eerder een plateau dat je uren vast kunt houden

Vooral dit laatste beviel mij goed. Xtc klapt erin, je hebt meteen de piek, die vrij snel begint af te nemen, waardoor je ook vrij snel bang wordt dat je 'm kwijtraakt en gaat bijpakken. 4FMP piekt minder, maar werkt langer gematigd door. Het is echter ook vrij abrupt uitgewerkt, net als speed, waardoor de crash meer aanwezig is. Dat is juist lekker aan xtc, die heerlijke geleidelijke comedown die uren duurt.

Om 4 uur voelde ik me plotseling weer nuchter. Aangezien we nog uren voor de boeg hadden, zat ik toch in een lastig parket. Aardig moe en chagrijnig van de crash leek me dat geen strak plan. Daarom om half 5 100mg 4FMP bijgepakt, eerlijk gezegd met enige twijfel gezien ook de waarschuwingen die het Trimbos onlangs publiceerde omtrent hoge 4FMP-doseringen.

Ik kan nu zeggen dat 250mg een hele stevige dosis is, die je ook zeker niet in een keer moet pakken. Met 4 uur ertussen is het te doen, maar 200mg voor een hele avond lijkt me in het vervolg een betere keuze.

Met 250mg is het dus geen "xtc light" meer. Je gaat wel degelijk hard en je wordt wel degelijk wazig in je kop. Vooral mijn oriëntatiegevoel was helemaal weg, iets wat ik niet ken van xtc. Ook voelde de huid van mijn gezicht soms doof aan.

Zoals altijd is dus alles afhankelijk van dosering. Ja, als je slechts 1 lichte tot gemiddelde dosis pakt, dan is 4FMP "light." Pak je echter bij, zoals bij xtc ook gebruikelijk is, dan is het even zwaar. Als je één lichte dosis xtc pakt, en het daarbij laat, dan is dat ook gewoon "xtc light".

Ik kan 4FMP zeker aanraden voor mensen die de "wausheid" van xtc soms vervelend vinden en minder hard willen gaan. Voor feestjes die tot in de vroege ochtend duren, is het minder geschikt tenzij je wilt bijpakken. Je kan het gewoon net zo licht of zwaar maken als je zelf wil. Kwestie van doseren.

 

[anhaedra]

Gisteren eerste keer ketamine gedaan, later op de avond ook gecombineerd met MDMA.

Wat een gouden combi! Ik zat op een gegeven moment gewoon op de grond te bidden omdat ik "Around the World" van Daft Punk opeens zo'n geniaal number vond. We pakten ook allemaal op hetzelfde moment die superpiek, dat de keta over de M heenkwam. Echt geweldig.

Voelde aanvankelijk ook weinig van de lichte dosering M totdat een puntje keta de cocktail even "kickstartte."

Ook vond ik mini-bumpjes keta ontzettend goed werken op mijn gemoedstoestand, ik werd er zo vrolijk van telkens. Bij hogere doseringen zat ik tegen het trippen aan en daar zat ik niet echt op te wachten.

Aangezien keta farmacologisch gezien heel anders werkt dan conventionele stimulanten, lijkt het me ook een ideaal middel om vaker te doen en je lichaam en geest wat te ontzien als je veel feestjes kort achter elkaar hebt. Dan natuurlijk niet telkens combineren met MDMA.