Trinity
Belezen gebruiker
Als er ooit één woord geluk kan omschrijven, of, beter nog, het woord geluk zelfs naar de kroon kan steken, dan is dat één woord: LSD
Wat: eerste LSD trip
Waar: bij mij thuis (50 vierkante meter appartement / barok ingericht á la 19e eeuw)
Wie: mezelf
Dosering: LSD 100ug (halve blotter getest op 200ug)
Ervaring: XTC, truffels, combi truffels-XTC
Wat ik de afgelopen 12 uur heb meegemaakt valt niet meer te beschrijven. Eén ding weet ik wel: het woord realiteit, aarde, mezelf zijn en meer van dat soort zaken zijn volledig veranderd. Mijn ervaringen tot nu toe met alleen truffels waren goed en vond ‘trippen’ sowieso al wel heel fijn. LSD was een langverwachte wens. De zegels had ik enige maanden geleden binnen gekregen, getest op 200ug, dus na wat inlezen in de materie (dank hier op het forum voor de goede handboeken!
) leek het me wijs om te starten met een halve blotter: 100ug. Als ik helemaal geen tripervaring had gehad zou ik zeker voor een kwart blotter gegaan zijn, mooi boven de werkzame dosis van zo rond de 20ug. Doordat ik ongeveer wist wat ik zou kunnen verwachten, wilde ik ook echt een goede LSD trip, wel weer niet te heftig dan, dus tot 100ug kwam obv wat ik las goed uit.
Na de voorbereidingen die dag (gebruikelijke voor een trip: licht eten, juiste setting creëren met eten, muziek etc.) nam ik om 18:30u mijn halve zegeltje in. Onder de tong. Lekker laten liggen, beetje rondroeren af en toe en met 10-15 minuten was deze naar binnen gewerkt.
Obv mijn ervaringen tot nu toe met dergelijke stoffen zou ik verwacht hebben dat de eerste effecten lang op zich zouden laten wachten. Bij XTC duurt het zeker minimaal 1,5 uur voordat ik iets merk. Truffels 45-60 minuten. Waardes die, zoals ik begrijp, boven de gemiddelden liggen. Dus LSD zou ook wel weer lang duren. Niets was minder waar!
Om mijn wachttijd te overbruggen dacht ik rustig wat afleveringen (stuk of 4) van ‘How to tame your Dragon’ (seizoen 3 is net uit op Netflix :P ) te kijken. Dat werden er welgeteld twee, waarvan de tweede al enorm hilarisch werd!
Ik merkte na een kwartier al hele subtiele veranderingen; lichte tintelingen, verhoogde opmerkzaamheid / sensitiviteit. Dit zette zich heel geleidelijk door in intensiteit. Na 45 minuten tot een uur begon ik al echt de trip-achtige effecten zoals ik die van paddo’s ken te merken: kleuren begonnen iets te veranderen, er begon wat lichte verschuiving op te treden van patronen en vooral ook de lacherigheid begon sterker te worden en het fysieke gevoel van warmte en euforie. Het mooie was dat de intensiteit heel geleidelijk toenam. Steeds een beetje meer. Na ongeveer 1,5 uur zat ik op een niveau dat ik van de truffels kende en ik dacht dus dat ik lekker aan het trippen was. Alleen had ik het hoogtepunt nog niet bereikt! De toename in intensiteit bleef doorgaan. De visuals werden sterker, veel sterker dan dat ik van de truffels kende. De effecten waren wel meer in neon (roze, groen vooral bij mij), dan bij de truffels. Wolken hadden een zilveren of gouden rand (en dan echt zilver en echt goud! Niet van ‘ik kan me voorstellen dat het lijkt op zilver’) en veel andere voorwerpen, beschenen door de zon, kregen eenzelfde iriserende uitstraling. Het was geweldig!
Veel intenser nog dan bij de truffels waren de bewegingen van de objecten om me heen. Alles waar ik naar keek danste veel heftiger; voorwerpen ademden! De gebouwen bij mij aan de overkant dansten, golfden, leken van rubber. Een auto die langsreed zweefde over een golvende weg! En dat alles onder een voortdurende (voor mij heerlijke) set van Maceo Plex(https://www.youtube.com/watch?v=5vHRUsP20dQ) En de intensiteit groeide nog…
Wat er vervolgens nog ruim 8 uur allemaal gebeurde is teveel om hier te beschrijven. Wat ik er nog uit wil halen zijn de zaken die het meeste indruk op mij gemaakt hebben:
- Als je naar TV (beeldscherm) kijkt krijg je het gevoel alsof wat je kijkt ineens 3 dimensionaal wordt. Alsof je zelf echt deel uitmaakt van wat er gebeurd op het scherm. Een achtervolging met de draken? Fuck! Ik zit zelf op zo’n beest! Ik voel de wind door mijn haren! Ik leef echt(!) mee met de hoofdfiguren.
- De CEV’s (closed eye visuals) waren fantastisch. Bij de truffels waren ze al goed, maar doe hier je ogen dicht en je verhuist instant naar een andere realiteit. Niet gewoon ff wat leuke kleurtjes aan de binnenkant van je ogen, nee, echt hele reizen heb ik gemaakt. Door gebouwen, velden, bossen, sterrenstelsels, intergalactische oorlogen. Ik was Optimus Prime die met de autobots door het universum zweefde!
Zo intens dat als je je ogen dicht doet je ze niet meer open wilt doen! Ik liet het allemaal over me heen komen, volledig overgeleverd aan, tja, aan wat eigenlijk? Ik kon alleen maar zeggen ‘neem me mee!’, ‘Kom maar, laat me gaan!’, ‘Laat het maar komen!’.
- Maar ook met open ogen valt er genoeg te beleven. Ik heb uren (denk ik??) op mijn rug op mijn tapijt gelegen, starend naar de kristallen lamp boven me waar de zon doorheen scheen en deze werd het ‘centerpoint’ van mijn universum. Daarom heen danste en draaide echt alles.
- De op één na mooiste beleving (overigens gecombineerd met het continue orgastische, euforische gevoel) is de perceptie dat alle objecten om je heen levend zijn, ademen. Zittend op de vloer, mijn handen op de vloer leggend en zien dat mijn handen continue veranderen van vorm en kleur, één worden met de vloer, samensmelten en er weer uit komen, pulseren etc.
- De mooiste beleving was een langdurige CEV op het hoogtepunt van de trip, waarbij ik liggend op mijn tapijt, met de muziek, versmolt met het tapijt, de vloer, me uitstrekte over mijn woning, in de muren doordrong, eigenlijk volledig mezelf verloor. Ik was er niet meer, er was alleen maar realiteit en die was overal, om me heen! Gelukkig heb ik deze sensatie meerder malen gehad deze trip.
Al met al: het was een fantastische ervaring. Ik zou zeker de intensiteit heel voorzichtig eens willen opschroeven. Hoewel ik voorlopig blijf bij deze dosis en waarschijnlijk ook wat meer intensere truffels ga proberen. Ik begin nu goed door te krijgen wat trippen is en heb in deze trip ook al meer ervaring gevoeld met vooral helemaal niets willen (de eerste keren zijn toch vooral verbazing en alles willen opsnuiven), maar vooral een meditatieve houding aannemen en reflecteren op wat er gebeurd. Daar ga ik me de komende trips meer op richten.
Het enige minpunt is dat een trip toch altijd enorm veel energie kost. Ik dacht tegen het einde wel mooi rustig door te soezen richting bedje, maar heb intussen al weer een hele nacht gemist, merk dat ik ‘leeg’ ben en kan toch niet slapen… Toch maar proberen zo… 
Wat: eerste LSD trip
Waar: bij mij thuis (50 vierkante meter appartement / barok ingericht á la 19e eeuw)
Wie: mezelf
Dosering: LSD 100ug (halve blotter getest op 200ug)
Ervaring: XTC, truffels, combi truffels-XTC
Wat ik de afgelopen 12 uur heb meegemaakt valt niet meer te beschrijven. Eén ding weet ik wel: het woord realiteit, aarde, mezelf zijn en meer van dat soort zaken zijn volledig veranderd. Mijn ervaringen tot nu toe met alleen truffels waren goed en vond ‘trippen’ sowieso al wel heel fijn. LSD was een langverwachte wens. De zegels had ik enige maanden geleden binnen gekregen, getest op 200ug, dus na wat inlezen in de materie (dank hier op het forum voor de goede handboeken!
) leek het me wijs om te starten met een halve blotter: 100ug. Als ik helemaal geen tripervaring had gehad zou ik zeker voor een kwart blotter gegaan zijn, mooi boven de werkzame dosis van zo rond de 20ug. Doordat ik ongeveer wist wat ik zou kunnen verwachten, wilde ik ook echt een goede LSD trip, wel weer niet te heftig dan, dus tot 100ug kwam obv wat ik las goed uit.Na de voorbereidingen die dag (gebruikelijke voor een trip: licht eten, juiste setting creëren met eten, muziek etc.) nam ik om 18:30u mijn halve zegeltje in. Onder de tong. Lekker laten liggen, beetje rondroeren af en toe en met 10-15 minuten was deze naar binnen gewerkt.
Obv mijn ervaringen tot nu toe met dergelijke stoffen zou ik verwacht hebben dat de eerste effecten lang op zich zouden laten wachten. Bij XTC duurt het zeker minimaal 1,5 uur voordat ik iets merk. Truffels 45-60 minuten. Waardes die, zoals ik begrijp, boven de gemiddelden liggen. Dus LSD zou ook wel weer lang duren. Niets was minder waar!
Om mijn wachttijd te overbruggen dacht ik rustig wat afleveringen (stuk of 4) van ‘How to tame your Dragon’ (seizoen 3 is net uit op Netflix :P ) te kijken. Dat werden er welgeteld twee, waarvan de tweede al enorm hilarisch werd!
Ik merkte na een kwartier al hele subtiele veranderingen; lichte tintelingen, verhoogde opmerkzaamheid / sensitiviteit. Dit zette zich heel geleidelijk door in intensiteit. Na 45 minuten tot een uur begon ik al echt de trip-achtige effecten zoals ik die van paddo’s ken te merken: kleuren begonnen iets te veranderen, er begon wat lichte verschuiving op te treden van patronen en vooral ook de lacherigheid begon sterker te worden en het fysieke gevoel van warmte en euforie. Het mooie was dat de intensiteit heel geleidelijk toenam. Steeds een beetje meer. Na ongeveer 1,5 uur zat ik op een niveau dat ik van de truffels kende en ik dacht dus dat ik lekker aan het trippen was. Alleen had ik het hoogtepunt nog niet bereikt!
De toename in intensiteit bleef doorgaan. De visuals werden sterker, veel sterker dan dat ik van de truffels kende. De effecten waren wel meer in neon (roze, groen vooral bij mij), dan bij de truffels. Wolken hadden een zilveren of gouden rand (en dan echt zilver en echt goud! Niet van ‘ik kan me voorstellen dat het lijkt op zilver’) en veel andere voorwerpen, beschenen door de zon, kregen eenzelfde iriserende uitstraling. Het was geweldig! Veel intenser nog dan bij de truffels waren de bewegingen van de objecten om me heen. Alles waar ik naar keek danste veel heftiger; voorwerpen ademden! De gebouwen bij mij aan de overkant dansten, golfden, leken van rubber. Een auto die langsreed zweefde over een golvende weg! En dat alles onder een voortdurende (voor mij heerlijke) set van Maceo Plex(https://www.youtube.com/watch?v=5vHRUsP20dQ) En de intensiteit groeide nog…
Wat er vervolgens nog ruim 8 uur allemaal gebeurde is teveel om hier te beschrijven. Wat ik er nog uit wil halen zijn de zaken die het meeste indruk op mij gemaakt hebben:
- Als je naar TV (beeldscherm) kijkt krijg je het gevoel alsof wat je kijkt ineens 3 dimensionaal wordt. Alsof je zelf echt deel uitmaakt van wat er gebeurd op het scherm. Een achtervolging met de draken? Fuck! Ik zit zelf op zo’n beest! Ik voel de wind door mijn haren! Ik leef echt(!) mee met de hoofdfiguren.
- De CEV’s (closed eye visuals) waren fantastisch. Bij de truffels waren ze al goed, maar doe hier je ogen dicht en je verhuist instant naar een andere realiteit. Niet gewoon ff wat leuke kleurtjes aan de binnenkant van je ogen, nee, echt hele reizen heb ik gemaakt. Door gebouwen, velden, bossen, sterrenstelsels, intergalactische oorlogen. Ik was Optimus Prime die met de autobots door het universum zweefde!
Zo intens dat als je je ogen dicht doet je ze niet meer open wilt doen! Ik liet het allemaal over me heen komen, volledig overgeleverd aan, tja, aan wat eigenlijk? Ik kon alleen maar zeggen ‘neem me mee!’, ‘Kom maar, laat me gaan!’, ‘Laat het maar komen!’.- Maar ook met open ogen valt er genoeg te beleven. Ik heb uren (denk ik??) op mijn rug op mijn tapijt gelegen, starend naar de kristallen lamp boven me waar de zon doorheen scheen en deze werd het ‘centerpoint’ van mijn universum. Daarom heen danste en draaide echt alles.
- De op één na mooiste beleving (overigens gecombineerd met het continue orgastische, euforische gevoel) is de perceptie dat alle objecten om je heen levend zijn, ademen. Zittend op de vloer, mijn handen op de vloer leggend en zien dat mijn handen continue veranderen van vorm en kleur, één worden met de vloer, samensmelten en er weer uit komen, pulseren etc.
- De mooiste beleving was een langdurige CEV op het hoogtepunt van de trip, waarbij ik liggend op mijn tapijt, met de muziek, versmolt met het tapijt, de vloer, me uitstrekte over mijn woning, in de muren doordrong, eigenlijk volledig mezelf verloor. Ik was er niet meer, er was alleen maar realiteit en die was overal, om me heen! Gelukkig heb ik deze sensatie meerder malen gehad deze trip.
Al met al: het was een fantastische ervaring. Ik zou zeker de intensiteit heel voorzichtig eens willen opschroeven. Hoewel ik voorlopig blijf bij deze dosis en waarschijnlijk ook wat meer intensere truffels ga proberen. Ik begin nu goed door te krijgen wat trippen is en heb in deze trip ook al meer ervaring gevoeld met vooral helemaal niets willen (de eerste keren zijn toch vooral verbazing en alles willen opsnuiven), maar vooral een meditatieve houding aannemen en reflecteren op wat er gebeurd. Daar ga ik me de komende trips meer op richten.
Het enige minpunt is dat een trip toch altijd enorm veel energie kost.
Ik dacht tegen het einde wel mooi rustig door te soezen richting bedje, maar heb intussen al weer een hele nacht gemist, merk dat ik ‘leeg’ ben en kan toch niet slapen… Toch maar proberen zo… 
), maar houd wel dat gevoel over na afloop van de trips. Ik merk ook dat ik eigenlijk altijd wel een continue verhoogde spierspanning heb. Nu zat ik me af te vragen of er wellicht een (onbewuste?) relatie kan zijn met de muziek? Maw, als je rustiger / geen muziek zou hebben, zou dan dat 'strakke' gevoel veranderen/minder zijn? Iemand hier enig idee bij / ervaring mee? Dank!
